۷. Avatar (2009)

فیلم «آواتار» ساخته جیمز کامرون (James Cameron) با بهره‌گیری پیشگامانه از فناوری سه‌بعدی و تکنیک‌های موشن‌کپچر، مرزهای جلوه‌های ویژه بصری را جابجا کرد. دنیای سرسبز و فراگیر پاندورا با ترکیبی از تصاویر زنده، CGI و ضبط حرکات پیشرفته خلق شد و تجربه‌ای همه‌جانبه و بی‌سابقه برای مخاطبان فراهم آورد.

تأثیرگذاری:
«آواتار» تحول بزرگی در فیلم‌سازی سه‌بعدی ایجاد کرد و نشان داد فناوری ضبط اجرای بازیگران (Performance Capture) تا چه اندازه می‌تواند در خلق شخصیت‌های دیجیتال باورپذیر و کامل مؤثر باشد.

۸. Inception (2010)

فیلم «تلقین» به کارگردانی کریستوفر نولان (Christopher Nolan)، جلوه‌های بصری شگفت‌انگیزی را به نمایش گذاشت که رؤیاها را درون رؤیاهایی دیگر به تصویر می‌کشید. سکانس «شهر تا شونده»، جایی که منظره شهری بر روی خود خم می‌شود، نمونه‌ای برجسته از دستاوردهای بصری این اثر محسوب می‌شود.

تأثیرگذاری:

این فیلم توانایی ترکیب جلوه‌های عملی و CGI برای خلق محیط‌های سورئال و مفهومی را نشان داد و نام نولان را به‌عنوان کارگردانی که پیچیدگی داستانی را با نوآوری بصری تلفیق می‌کند، تثبیت کرد.

۹. Gravity (2013)

فیلم «جاذبه» به کارگردانی آلفونسو کوارون (Alfonso Cuarón) به‌دلیل نمایش واقع‌گرایانه فضا و استفاده خلاقانه از جلوه‌های ویژه بصری مورد توجه گسترده قرار گرفت. برداشت‌های طولانی و صحنه‌های بی‌وزنی این اثر با ترکیبی از تصاویر رایانه‌ای (CGI)، جلوه‌های عملی و شیوه‌های نوآورانه فیلم‌برداری شکل گرفتند.

تأثیرگذاری:
«جاذبه» معیار تازه‌ای برای واقع‌گرایی بصری در فیلم‌های فضایی تعریف کرد و نمونه‌ای موفق از ادغام هماهنگ جلوه‌های ویژه با تصویر زنده به‌شمار می‌رود. این فیلم موفق به دریافت جوایز متعدد سینمایی شد که از جمله آن‌ها می‌توان به اسکار بهترین جلوه‌های ویژه بصری اشاره کرد.

۱۰. Avengers: Endgame (2019)

نبرد پایانی فیلم «انتقام‌جویان: پایان بازی» نماد توانمندی جلوه‌های ویژه بصری در سینمای مدرن شناخته می‌شود. جایی که ده‌ها شخصیت و جهان مختلف در یک روایت منسجم گرد هم آمدند.

تأثیرگذاری
«پایان بازی» توانمندی‌های فناوری‌های روز جلوه‌های ویژه را به‌نمایش گذاشت و با ترکیب صدها عنصر دیجیتال، تصویری یکپارچه و نفس‌گیر خلق کرد.