ایلان ماسک اعلام کرده است که شرکت نورالینک (Neuralink) قصد دارد از سال ۲۰۲۶ تولید انبوه دستگاه‌های رابط مغز و رایانه خود را آغاز کند و همزمان به سمت اجرای فرایندهای جراحی کاملا خودکار حرکت خواهد کرد. او همچنین گفته است که ایمپلنت‌ها بدون نیاز به برداشتن دورا، از میان آن وارد خواهند شد؛ اقدامی که با هدف کاهش جراحی تهاجمی‌ و افزایش مقیاس‌پذیری این فرایند انجام می‌شود.

ماسک در شبکه اجتماعی X نوشت: «نورالینک در سال ۲۰۲۶ تولید انبوه دستگاه‌های رابط مغز و رایانه را آغاز می‌کند و به یک فرایند جراحی تقریبا خودکار منتقل خواهد شد.» ایمپلنت مغزی Neuralink تقریبا هم‌اندازه یک سکه است و به کاربران اجازه می‌دهد با استفاده از فرمان‌های ذهنی ساده، نشانگرهای روی صفحه و دستگاه‌های دیجیتال را کنترل کنند. این فناوری به‌گونه‌ای طراحی شده است که افراد بتوانند بدون حرکت فیزیکی، با رایانه‌ها و دستگاه‌های هوشمند تعامل داشته باشند.

طبق اطلاعات منتشر شده، تاکنون تراشه Neuralink در بدن ۱۲ نفر کاشته شده است. نخستین دریافت‌کننده این ایمپلنت، نولان آرباو، در سال ۲۰۲۴ بود که به‌طور عمومی درباره بهبود کیفیت زندگی خود در نتیجه استفاده از این تراشه صحبت کرده است.

آرباو توضیح داده است که رابط مغز و رایانه به او امکان می‌دهد رایانه خود را کنترل کند، بازی‌هایی مانند Mario Kart را انجام دهد، تلویزیون خود را مدیریت کند و دستگاه‌های خانگی نظیر تصفیه‌کننده هوا را بدون حرکت دادن سایر بخش‌های بدن به کار بگیرد. سایر شرکت‌کنندگان نیز تجربه‌های مشابهی را گزارش کرده‌اند که شامل انجام بازی‌های ویدیویی، کنترل دستگاه‌های هوشمند و مرور شبکه‌های اجتماعی می‌شود.

ایلان ماسک گفته است که هدف نورالینک این است که به افراد مبتلا به فلج چهاراندام یا کسانی که دچار قطع شدید ارتباط مغز و بدن هستند، نرخ انتقال داده ارتباطی بالاتری ارائه دهد. او همچنین ادعا کرده است که این شرکت می‌تواند تا سال ۲۰۲۶ به بیش از ۱,۰۰۰ ایمپلنت دست یابد؛ هدفی که با پشتوانه جذب ۶۵۰ میلیون دلار سرمایه برای گسترش دسترسی بیماران و توسعه دستگاه‌های آینده دنبال می‌شود.

ایلان ماسک، میلیاردر حوزه فناوری و مدیرعامل شرکت‌های بزرگ، پیش‌بینی نگران‌کننده‌ای مطرح کرده است. او باور دارد که جهان ممکن است تا سال ۲۰۳۰ میلادی (۱۴۰۹ شمسی) وارد یک درگیری هسته‌ای شود. ماسک که همواره به بیان دیدگاه‌های بی‌پرده در شبکه اجتماعی ایکس (توییتر سابق) شناخته می‌شود، این بار نیز با صراحت اعلام کرده است که جهان در آستانه یک بحران جهانی قرار دارد.

ماسک در پاسخ به یک رشته‌توییت در شبکه اجتماعی توییتر درباره تأثیر بازدارندگی هسته‌ای بر حکمرانی جهانی، دیدگاه خود را با صراحت بیان کرد. در این بحث، کاربری به نام هانتر اش (Hunter Ash) نوشته بود: «دولت‌ها امروز ناکارآمد شده‌اند، زیرا وجود سلاح‌های هسته‌ای مانع از وقوع جنگ یا حتی تهدید معتبر جنگ میان قدرت‌های بزرگ شده است. بنابراین هیچ فشار بیرونی یا تکاملی وجود ندارد که دولت‌ها را مجبور کند عملکرد بهتری داشته باشند.»

ماسک در واکنش به این نظر، پاسخی کوتاه اما بسیار صریح ارائه داد و نوشت: «جنگ اجتناب‌ناپذیر است. ۵ سال یا نهایتاً ۱۰ سال.» این جمله نشان می‌دهد که او وقوع جنگ را امری حتمی می‌داند و حتی بازه زمانی مشخصی برای آن در نظر گرفته است. همین بیان ساده اما قاطع، فضای بحث را به شدت تحت تأثیر قرار داد و باعث شد بسیاری از کاربران در شبکه‌های اجتماعی به دنبال تفسیر و تحلیل منظور او باشند. با این حال، ماسک هیچ توضیحی درباره چگونگی آغاز این جنگ یا طرف‌های احتمالی درگیر ارائه نکرد و همین سکوت، زمینه‌ساز گمانه‌زنی‌های گسترده شد. برخی تحلیلگران بر این باورند که شاید هدف ماسک از این هشدار، جلب توجه دولت‌ها به ضعف‌های مدیریتی و ناکارآمدی‌های موجود بوده است؛ هشداری که می‌تواند آن‌ها را به اصلاح عملکردشان در برابر بحران‌های آینده وادار کند.

با توجه به جایگاه ماسک به‌عنوان یکی از چهره‌های تأثیرگذار در حوزه فناوری و نوآوری و همچنین سابقه فعالیت او به‌عنوان طراح «وزارت کارآمدسازی دولت» در دوران ریاست‌جمهوری دونالد ترامپ (Donald Trump)، این اظهارنظر بازتاب گسترده‌ای در رسانه‌ها و میان افکار عمومی داشت. بسیاری این سخنان را نه صرفاً یک پیش‌بینی، بلکه نشانه‌ای از نگرانی عمیق او نسبت به وضعیت کنونی جهان دانستند؛ نگرانی‌ای که به‌خوبی نشان می‌دهد حتی در نگاه یکی از برجسته‌ترین چهره‌های فناوری، آینده سیاسی و امنیتی جهان با چالش‌های جدی روبه‌روست.

پس از انتشار این دیدگاه، برخی کاربران تلاش کردند از طریق چت‌بات «گروک» (Grok) متعلق به شرکت xAI توضیح بیشتری دریافت کنند. گروک در پاسخ نوشت: «ایلان در آن پست هیچ طرف یا دلیل مشخصی را ذکر نکرد. اما بر اساس گفته‌های پیشین او، هشدارهایی درباره احتمال وقوع جنگ‌های داخلی در اروپا و بریتانیا به دلیل بحران مهاجرت و سیاست‌های هویتی، یا درگیری جهانی میان آمریکا و چین بر سر تایوان و همچنین تشدید جنگ اوکراین تا سطح جنگ جهانی سوم مطرح شده است. او بارها اشاره کرده که تنش‌ها حتی با وجود بازدارندگی هسته‌ای در حال افزایش‌اند.»

این توضیحات نشان می‌دهد که ایلان ماسک در گذشته نیز بارها نسبت به مسائل بحرانی جهان هشدار داده و نگاه او تنها محدود به یک منطقه خاص نبوده است. از جمله می‌توان به تنش‌های مربوط به تایوان، جنگ اوکراین و بحران‌های داخلی اروپا اشاره کرد؛ مسائلی که در شرایط فعلی به‌سرعت می‌توانند تشدید شوند و به درگیری‌های گسترده‌تر منجر گردند. اشاره مستقیم او به احتمال وقوع جنگ هسته‌ای نیز نگرانی‌ها درباره کارکرد بازدارندگی هسته‌ای را پررنگ‌تر می‌کند؛ زیرا اگر این بازدارندگی از کار بیفتد، پیامدهای آن برای جهان می‌تواند فاجعه‌بار و غیرقابل کنترل باشد.

به همین ترتیب، اظهارات اخیر ماسک بار دیگر بحث‌های جدی درباره آینده نظم جهانی و جایگاه بازدارندگی هسته‌ای در جلوگیری از جنگ را به صدر توجه رسانه‌ها و افکار عمومی کشانده است. این سخنان نه‌تنها بازتابی از دغدغه‌های شخصی اوست، بلکه نشان‌دهنده نگرانی گسترده‌تر درباره شکنندگی وضعیت سیاسی و امنیتی جهان امروز است؛ وضعیتی که هر لحظه ممکن است با یک بحران تازه، تعادل موجود را برهم زند.

ایلان ماسک، مدیرعامل شرکت تسلا، در اکتبر ۲۰۲۵ (مهر ۱۴۰۴) به نخستین فردی در تاریخ تبدیل شد که ارزش خالص دارایی‌هایش از ۵۰۰ میلیارد دلار (۳۷۰.۹ میلیارد پوند) فراتر رفته است. با وجود این ثروت بی‌سابقه، ماسک بارها تأکید کرده که سبک زندگی‌اش ساده و به‌دور از تجمل است. او در سال ۲۰۲۱ اعلام کرد که در خانه‌ای پیش‌ساخته به ارزش ۵۰ هزار دلار در تگزاس زندگی می‌کند.

املاک و دارایی‌ها

با وجود ثروت هنگفت، ماسک مدعی است که زندگی روزمره‌اش فاقد زرق‌وبرق است. شریک سابق او، گرایمز (Grimes)، که مادر دو فرزندش نیز هست، در مصاحبه‌ای با مجله Vanity Fair در سال ۲۰۲۲ گفت که ماسک برخلاف تصور عمومی، زندگی لوکس ندارد. او اظهار داشت: «ایلان گاهی زیر خط فقر زندگی می‌کند.» به گفته او، با وجود کهنه شدن تشک خواب، ماسک حاضر نشده بود تشک خواب جدیدی بخرد. این روایت‌ها نشان می‌دهند که ماسک در زندگی شخصی‌اش تمایلی به خرج‌های غیرضروری ندارد و ترجیح می‌دهد منابع مالی‌اش را صرف پروژه‌های علمی و فناورانه کند.

اگرچه محل سکونت ماسک ساده است و او از تجملات روزمره پرهیز می‌کند، اما علاقه‌اش به خودروهای خاص و مجموعه‌ای از جت‌های شخصی چند میلیون دلاری شناخته شده است. همچنین در سال ۲۰۲۲، او شبکه اجتماعی توییتر (X) را با مبلغ ۴۴ میلیارد دلار خریداری کرد. این خرید یکی از پرهزینه‌ترین معاملات فناوری در تاریخ بود و واکنش‌های گسترده‌ای در رسانه‌ها و فضای مجازی به‌دنبال داشت. بسیاری این اقدام را نه‌تنها یک سرمایه‌گذاری تجاری، بلکه حرکتی برای تأثیرگذاری مستقیم بر جریان اطلاعات عمومی تلقی کردند.

ماسک پیش‌تر مالک مجموعه‌ای از املاک لوکس بود. روزنامه Wall Street Journal در سال ۲۰۱۹ گزارش داد که او طی هفت سال حدود ۱۰۰ میلیون دلار صرف خرید هفت خانه در منطقه بل-ایر کالیفرنیا کرده است. این املاک شامل استخر، زمین تنیس، کتابخانه خصوصی و سالن‌های مهمانی بودند. نکته جالب اینکه یکی از این خانه‌ها متعلق به بازیگر مشهور فیلم «ویلی وانکا»، جین وایلدِر (Gene Wilder)، بود. این خانه‌ها در نزدیکی یکدیگر قرار داشتند و نشان‌دهنده علاقه ماسک به ایجاد یک فضای شخصی و متمرکز در منطقه‌ای خاص بودند.

اما در سال ۲۰۲۰، ماسک تصمیم گرفت سبک زندگی‌اش را تغییر دهد و در توییتر نوشت که «تقریباً تمام دارایی‌های فیزیکی‌اش را خواهد فروخت» و «هیچ خانه‌ای نخواهد داشت». او اعلام کرد: «به پول نیازی ندارم و می‌خواهم خودم را وقف مریخ و زمین کنم. مالکیت فقط بار اضافی است.» این تصمیم با فلسفه شخصی او درباره تمرکز بر مأموریت‌های علمی و کاهش وابستگی به دارایی‌های مادی هم‌راستا بود.

او خانه جین وایلدِر را به خواهرزاده‌اش، جردن واکر-پرلمن (Jordan Walker-Pearlman)، فروخت و برای خرید آن، وامی چند میلیون دلاری در اختیارش قرار داد. اما در ژوئن ۲۰۲۵ (خرداد ۱۴۰۴)، پس از آنکه واکر-پرلمن در بازپرداخت وام دچار مشکل شد، ماسک مالکیت خانه را دوباره به‌دست آورد. این بازگشت مالکیت نشان داد که ماسک همچنان به حفظ برخی دارایی‌های خاص که ارزش فرهنگی یا شخصی دارند، علاقه‌مند است.

در سال ۲۰۲۱، ماسک اعلام کرد که خانه اصلی‌اش یک واحد پیش‌ساخته به ارزش حدود ۵۰ هزار دلار در جنوب تگزاس است؛ جایی که شرکت فضایی‌اش، اسپیس‌ایکس، فعالیت دارد و اکنون به‌عنوان شهری به نام «استاربِیس» شناخته می‌شود. او درباره این خانه گفت: «واقعاً عالیه.» این خانه کوچک در نزدیکی محل پرتاب موشک‌های اسپیس‌ایکس قرار دارد و به ماسک امکان می‌دهد تا به‌صورت مستقیم بر فعالیت‌های فضایی نظارت داشته باشد.

در سال بعد، ماسک اظهار داشت که هیچ خانه‌ای ندارد و این موضوع را به‌عنوان نمونه‌ای از ساده زیستی خود مطرح کرد. او در مصاحبه‌ای با کریس اندرسون (Chris Anderson)، مدیر سازمان رسانه‌ای TED، گفت: «واقعاً در خانه دوستانم اقامت می‌کنم. وقتی به منطقه خلیج که محل مهندسی تسلا است می‌روم، در اتاق مهمان دوستانم می‌مانم.» این سبک زندگی سیار، با تمرکز بر کار و پروژه‌های علمی، نشان‌دهنده اولویت‌های متفاوت ماسک نسبت به زندگی شخصی است.

این سبک زندگی برای ماسک تازگی ندارد. در سال ۲۰۱۵، مدیرعامل وقت گوگل، لری پیج (Larry Page)، به نویسنده، اشلی ونس (Ashlee Vance)، گفت که ماسک «تقریباً بی‌خانمان» است. او افزود: «ایلان ایمیل می‌زند و می‌گوید: نمی‌دانم امشب باید کجا بروم، می‌توانم پیشت بیایم؟» این روایت‌ها نشان می‌دهند که ماسک حتی در سال‌های گذشته نیز ترجیح می‌داده منابع خود را صرف اهداف بزرگ‌تر کند. با وجود شایعاتی درباره خرید املاک مختلف توسط ماسک در سراسر آمریکا، خانه تگزاس تنها ملکی است که به‌طور رسمی متعلق به اوست.

---

ماشین و خودروها

در زمینه خودرو، ماسک علاقه زیادی به وسایل نقلیه خاص داشته و به‌عنوان مالک تسلا، مجموعه‌ای از خودروهای منحصربه‌فرد از جمله فورد مدل T، جگوار E-Type مدل ۱۹۶۷، مک‌لارن F1 مدل ۱۹۹۷ (که پس از تصادف آن را تعمیر کرد و سپس فروخت) و تسلا رودستر را در اختیار دارد. این اقدام نمادین، تلفیقی از علاقه شخصی او به خودرو و چشم‌انداز فضایی‌اش بود.

خاص‌ترین خودرو در مجموعه ماسک، لوتوس Esprit مدل ۱۹۷۶ است که در فیلم «The Spy Who Loved Me» توسط جیمز باند رانده شد. این خودرو که با نام Wet Nellie شناخته می‌شود، در فیلم قابلیت تبدیل به زیردریایی را داشت. ماسک در سال ۲۰۱۳ آن را با قیمت نزدیک به یک میلیون دلار در یک حراجی خریداری کرد و هدفش بازسازی قابلیت زیردریایی آن بود. این پروژه نشان‌دهنده علاقه ماسک به ترکیب فناوری، نوستالژی و نوآوری است.

---

هواپیما و جت‌ها

ماسک همچنین به استفاده از هواپیماها و جت‌های شخصی علاقه دارد و آن را به‌عنوان بخشی از تعهد کاری‌اش توجیه می‌کند. او در مصاحبه‌ای با TED در سال ۲۰۲۲ گفت: «اگر از هواپیما استفاده نکنم، ساعات کاری‌ام کمتر می‌شود.»

در مجموعه جت‌های شخصی ماسک، چند مدل Gulfstream وجود دارد که هرکدام ده‌ها میلیون دلار ارزش دارند. او از این هواپیماها برای سفر بین سایت‌های اسپیس‌ایکس و تسلا در آمریکا و همچنین سفرهای بین‌المللی استفاده می‌کند.

---

کمک به امور خیریه

در زمینه امور خیریه، ماسک میلیاردها دلار از سهام خود را به مؤسسات خیریه اهدا کرده و تعهداتی چند میلیون دلاری برای حمایت از اهداف مختلف ارائه داده است. با این حال، برخی منتقدان، از جمله روزنامه نیویورک تایمز، فعالیت‌های خیریه او را «نامنظم و عمدتاً در خدمت منافع شخصی» توصیف کرده‌اند؛ چرا که این اقدامات باعث دریافت معافیت‌های مالیاتی گسترده و حمایت از کسب‌وکارهای خودش شده‌اند.

بنیاد خیریه ماسک، موسوم به Musk Foundation، در وب‌سایت خود اعلام کرده که «متعهد به پیشبرد بشریت از طریق تحقیقات علمی پیشرفته، نوآوری‌های فناورانه و تلاش‌های بلندپروازانه برای گسترش مرزهای ممکن» است. با این حال، نیویورک تایمز گزارش داد که این بنیاد طی سه سال متوالی از میزان حداقلی کمک‌های الزامی عقب مانده و بسیاری از کمک‌های مالی آن به سازمان‌هایی با ارتباط مستقیم به ایلان ماسک اختصاص یافته‌اند. این گزارش‌ها نشان می‌دهند که نحوه تخصیص منابع مالی در بنیاد ماسک، با انتقادهایی از سوی ناظران و تحلیل‌گران همراه بوده و شفافیت عملکرد آن زیر سؤال رفته و ماسک و بنیاد خیریه‌اش برای اظهار نظر در این زمینه مورد تماس قرار گرفته‌اند.

ماسک در گذشته نسبت به کمک‌های خیریه سنتی ابراز تردید کرده و گفته: «اگر فقط به ظاهر نیکوکاری و خوبی اهمیت بدهید، کمک به مراکز امور خیریه بسیار دشوار می‌شود.» این دیدگاه نشان می‌دهد که او به‌جای تمرکز بر ظاهر اقدامات بشردوستانه، به اثربخشی واقعی آن‌ها توجه دارد. او معتقد است که خودِ شرکت‌هایش نوعی فعالیت خیریه محسوب می‌شوند. ماسک تأکید کرد: «اگر بگوییم خیریه یعنی عشق به بشریت، پس این شرکت‌ها خیریه هستند.»

به گفته او، تسلا در حال تسریع انرژی پایدار است، اسپیس‌ایکس در تلاش برای تضمین بقای بلندمدت بشریت و نورالینک نیز سعی در حل آسیب‌های مغزی و خطرات وجودی مرتبط با هوش مصنوعی دارد. این شرکت‌ها از نگاه ماسک، نه‌تنها کسب‌وکارهای فناورانه بلکه ابزارهایی برای خدمت به آینده بشر هستند.

در قسمتی تازه از پادکست «جو روگان»، ایلان ماسک، بنیان‌گذار اسپیس‌ایکس، با لحنی تأمل‌برانگیز درباره شیء میان‌ستاره‌ای 3I/ATLAS صحبت کرد؛ جرمی عظیم به اندازه منهتن و عمدتاً ساخته‌شده از نیکل که رفتارهای غیرعادی‌اش در نزدیکی سیاراتی مانند مشتری، زهره و مریخ، گمانه‌زنی‌هایی درباره منشأ غیرطبیعی آن ایجاد کرده است. این اظهارات در حالی مطرح شد که ناسا همچنان تأکید دارد این جرم آسمانی تهدیدی برای زمین محسوب نمی‌شود.

ایلان ماسک در گفت‌وگوی اخیر خود اذعان کرد که مطمئن نیست، اما احتمال بیگانه بودن این جرم را رد نکرد. او گفت: «چیزی فراتر از گرانش مسیر این دنباله‌دار را تحت تأثیر قرار می‌دهد.» این جمله کافی بود تا موجی از نگرانی در میان شنوندگان و کاربران شبکه‌های اجتماعی به راه بیفتد.

ماسک با اشاره به اندازه عظیم و ترکیب نیکلی این جرم، هشدار داد که برخورد آن می‌تواند «یک قاره را نابود کند و حتی شاید بدتر». وقتی جو روگان مطرح کرد که چنین برخوردی «احتمالاً بیشتر انسان‌ها را از بین می‌برد»، ماسک مخالفتی نکرد و گفت: «بستگی دارد به اینکه جرم کل چقدر باشد.» او سپس یادآور شد که تاریخ زمین پر از برخوردهای فاجعه‌باری بوده که بسیاری از آن‌ها حتی در سوابق فسیلی ثبت نشده‌اند.

در بخش جدی‌تر و تأمل‌برانگیز گفت‌وگو، ماسک با لحنی نیمه‌طنز اما قاطع اعلام کرد: «برای اینکه هیچ‌گونه سوءتفاهمی پیش نیاید، من هرگز دست به خودکشی نمی‌زنم. این را جلوی دوربین می‌گویم، من هیچ‌وقت خودکشی نمی‌کنم. تحت هیچ شرایطی.» اگرچه این جمله با خنده بیان شد، اما فضای پادکست را به‌طور محسوسی سنگین و نگران‌کننده کرد.

ماسک در ادامه گفت‌وگو، با لحنی انتقادی به نام این دنباله‌دار واکنش نشان داد و اظهار کرد: «نام این جرم بسیار عجیب است؛ گویی به مفهومی مانند چشم سوم اشاره دارد.» در ادامه، جو روگان به نظریه اخیر آوی لوب (Avi Loeb)، اخترفیزیک‌دان دانشگاه هاروارد، اشاره کرد؛ دیدگاهی که بیان می‌کند شتاب غیرگرانشی این جرم ممکن است نشانه‌ای از وجود نوعی موتور داخلی باشد. ماسک با شنیدن این نظریه، واکنشی تأمل‌برانگیز نشان داد و درباره احتمال وجود اجرام فضایی با ترکیب نیکل اظهار نظر کرد. وی در این باره توضیح داد: «این موضوع لزوماً به آن معنا نیست که چنین شیئی یک سفینه بسیار سنگین است که به‌طور کامل از نیکل ساخته شده باشد.»

نظریه لوب، که رنگ آبی درخشان و حرکت نامنظم این جرم را به‌عنوان نشانه‌هایی از فناوری مصنوعی و نه پدیده‌ای طبیعی مطرح می‌کند، پیش‌تر واکنش‌های گسترده‌ای را در شبکه‌های اجتماعی برانگیخته بود. اکنون نیز با ورود ایلان ماسک به این بحث، فردی که در پس پروژه‌های فضایی، مأموریت‌های مریخ و جریان‌های اینترنتی قرار دارد، پرسشی نگران‌کننده در ذهن مخاطبان را شکل داده است:

اگر این جرم آسمانی صرفاً یک دنباله‌دار معمولی محسوب نشود و موجودی ناشناخته‌ باشد که از فاصله‌ای دور، رفتار انسان‌ها را زیر نظر گرفته و ما را رصد می‌کند، پس واقعاً با چه چیزی روبه‌رو هستیم؟

دمای میانگین زمین به آستانه‌های بحرانی نزدیک شده است، در حالی که جامعه بین‌المللی از کاهش انتشار گازهای گلخانه‌ای باز مانده است. به همین دلیل، در سال‌های اخیر راهبردهای فناوری جسورانه برای سرد کردن سیاره زمین مورد توجه قرار گرفته‌اند و اکنون ایلان ماسک نیز وارد میدان شده است.

صبح روز دوشنبه ماسک در شبکه اجتماعی ایکس نوشت که استفاده از ماهواره‌ها برای مدیریت تابش خورشیدی (SRM) می‌تواند یک راه‌حل مؤثر باشد. SRM یک تکنیک نظری ژئو‌مهندسی است که به انسان‌ها اجازه می‌دهد میزان تابش رسیده به زمین را کنترل کنند.

ایلان ماسک نوشت: «یک مجموعه‌ی ماهواره‌ای هوش مصنوعی خورشیدی می‌تواند با انجام تنظیمات بسیار کوچک در میزان انرژی خورشیدی که به زمین می‌رسد، از گرمایش جهانی جلوگیری کند.»

وقتی از او پرسیده شد که این تنظیمات دقیق چگونه در سراسر سیاره انجام خواهد شد و تغییرات فصلی و همچنین درگیری‌های ژئوپولیتیکی احتمالی بر سر کنترل آن چگونه مدیریت می‌شود، ماسک پاسخ داد: «بله. تنها تنظیمات بسیار کوچک برای جلوگیری از گرمایش یا حتی سرمایش جهانی کافی است. زمین در گذشته بارها به شکل یک توپ برفی درآمده است.»

به نظر می‌رسد او هنوز پاسخ‌های همه پرسش‌ها را ندارد. با این حال، قابل توجه است که ثروتمندترین فرد جهان و مدیرعامل بزرگ‌ترین شرکت ماهواره‌ای دنیا، از SRM فضایی حمایت می‌کند. کارشناسان هشدار می‌دهند که این استراتژی هم بسیار غیرواقعی و هم خطرناک است.

ماسک تنها کارآفرین علاقه‌مند به مسدود کردن نور خورشید نیست. تعداد فزاینده‌ای از شرکت‌ها در حال بررسی رویکردهای مختلف SRM هستند؛ از استفاده از آئروسل‌های جوی برای شبیه‌سازی اثرات مسدودکننده نور خورشید در اثر فوران‌های آتشفشانی گرفته تا پرتاب هزاران آینه به مدار زمین.

در حالی که برخی از این شرکت‌ها سرمایه قابل توجهی جمع‌آوری کرده‌اند و اهداف کوتاه مدت برای توسعه و آزمایش تعیین کرده‌اند، هیچ‌یک به مقیاس عملیاتی نزدیک نشده‌اند. اگر SpaceX وارد این صنعت نوظهور شود، این استارتاپ‌ها ناگهان با یک ماهی بزرگ در یک حوضچه کوچک روبه‌رو خواهند شد.

با این حال، ماسک هیچ برنامه‌ای برای توسعه ماهواره‌های SRM توسط SpaceX اعلام نکرده است. حتی با وجود ارزش میلیارد دلاری این شرکت و مجموعه عظیم ماهواره‌ای استارلینک که تاکنون پرتاب شده، انجام این کار بسیار دشوار خواهد بود.

اولین مانع، تغییر تمرکز SpaceX از تولید ماهواره‌های ارتباطی استارلینک به توسعه ماهواره‌های هوش مصنوعی خورشیدی مجهز به SRM است. از طرفی، حدود ۹,۰۰۰ ماهواره عملیاتی استارلینک در مدار زمین نمی‌توانند برای این منظور سازگار شوند. جایگزین دیگر، راه‌اندازی یک بخش کاملاً جدید در SpaceX است که مختص این پروژه ژئو‌مهندسی باشد و در عین حال استارلینک را مدیریت کند.

ماسک جزئیات عملیاتی ماهواره‌ها را منتشر نکرده است، اما احتمالاً این ماهواره‌ها به آینه‌ها یا سایه‌بان‌هایی مجهز خواهند شد که بتوانند با کنار هم قرار گرفتن، یک مانع عظیم و قابل کنترل بین زمین و خورشید ایجاد کنند. و وقتی می‌گوییم عظیم، واقعاً عظیم است.

دانشمندان دقیقاً نمی‌دانند چه تعداد ماهواره SRM برای ایجاد تغییر معنی‌دار در دمای متوسط زمین لازم است، اما برآوردها به حدی بالاست که بسیاری از کارشناسان این راهکار را غیرقابل اجرا می‌دانند. تنها هزینه پرتاب این تعداد ماهواره احتمالاً حتی برای ماسک نیز غیرقابل تحمل خواهد بود و برآوردها در محدوده چند تریلیون دلار است.

حتی اگر ماسک بتواند این کار را انجام دهد، به این معنا نیست که باید انجامش بدهد. کارشناسان مدت‌هاست نسبت به پیامدهای احتمالی SRM فضایی هشدار داده‌اند که می‌تواند باعث تغییرات عمده و ناخواسته در اقلیم زمین، چرخه شب و روز، تنوع زیستی، تنش‌های ژئوپولیتیکی و غیره شود.

اجتناب از این پیامدها و در عین‌حال کاهش گرمایش جهانی، نیازمند کنترل تکنولوژیکی بی‌سابقه و مدیریت بین‌المللی بر بزرگ‌ترین و تاثیرگذارترین مجموعه ماهواره‌ای است که تاکنون پرتاب شده‌اند.

این کار احتمالا در آینده نزدیک رخ نخواهد داد. با این حال، علاقه فزاینده ماسک به این فناوری قطعاً توجه‌ها را به این صنعت نوظهور جلب کرده و احتمالاً باعث تحریک نوآوری و بحث درباره میزان مجاز و قابل قبول ژئو‌مهندسی خواهد شد.

ایلان ماسک در اقدامی جالب، بار دیگر قول داده است که ماشین‌ها را به پرواز درآورد. این میلیاردر معروف با حضور در آخرین قسمت برنامه “The Joe Rogan Experience” ادعای جسورانه دیگری را مطرح کرد و گفت امیدوار است پیش از پایان سال، نمونه اولیه یک ماشین پرنده را به نمایش بگذارد. اگر این حرف برایتان آشنا به نظر می‌رسد، باید بدانید که ماسک حداقل از سال ۲۰۱۴ درباره ماشین‌های پرنده صحبت کرده و مانند بسیاری از ایده‌های بزرگش، از کلونی‌های مریخی گرفته تا کپسول‌های هایپرلوپ، جدول زمانی تحقق آن‌ها همیشه جایی بین “به‌زودی” و “سرانجام” در نوسان است.

این موضوع زمانی مطرح شد که روگان از ایلان ماسک درباره تسلا رودستر که مدت‌ها عرضه آن به تعویق افتاده بود، پرسید. رودستر نسل دوم خودروی اسپرتی است که اولین‌بار بین سال‌های ۲۰۰۸ تا ۲۰۱۲ تولید شد. قرار بود این ماشین در ابتدا در سال ۲۰۲۰ وارد بازار شود، اما در چرخه سال آینده که ماسک به آن اشاره می‌کرد، هنوز گیر کرده است. وقتی روگان از او پرسید که مردم جهان بالاخره چه زمانی ممکن است رودستر جدید را ببیند، ماسک به شروع به اشاره به چیزی بسیار بزرگ‌تر کرد. او پیش از اتما صحبت‌های خود لحظه‌ای مکث کرد و گفت: “در حال نزدیک شدن به نمایش نمونه اولیه هستیم. چیزی که می‌توانم تضمین کنم این است که این دموی محصول فراموش‌نشدنی خواهد بود، فراموش‌نشدنی.”

با این حال، به نظر می‌رسید که روگان گیج شده بود و پرسید دقیقا چه چیزی آن را فراموش‌نشدنی می‌کند؟ ماسک پوزخندی زد و پاسخ داد: “چه خوب باشد و چه بد، فراموش‌نشدنی خواهد بود.” کمی در طول گفتگو بود که ماسک سرانجام اشاره‌ای را که همه منتظرش بودند، مطرح کرد: “خب می‌دانید، دوستم پیتر تیل زمانی گفته بود که ماشین‌های پرنده در آینده وجود خواهند داشت، اما ما ماشین‌های پرنده نداریم.”

احتمال تولید یک رودستر پرنده

وقتی روگان پرسید که آیا این وسیله نقلیه دارای بال‌های جمع‌شونده خواهد بود، ماسک از پاسخ طفره رفت و به شوخی گفت نمی‌تواند پیش از پرده‌برداری، ماشین را رونمایی کند اما قول داد که شانس این را دارد که به یادماندنی‌ترین رونمایی از محصول تاریخ باشد. او افزود که امیدوار است این ماشین پرنده را پیش از پایان سال رونمایی کند، هرچند خودش هم نتوانست در برابر تاکید بر واژه “امیدوارم” مقاومت کند. اگر بخواهیم به تاریخ استناد کنیم، این ادعا بار سنگینی را به دوش می‌کشد. ماسک عادت دارد که به نمونه‌های اولیه سال‌ها پیش از اینکه حتی به مرحله تولید نزدیک شده باشند، اشاره کند.

میلیارد معروف حوزه فناوری زمانی وعده داده بود که با هایپرلوپ پرسرعت خود حمل و نقل عمومی را از نو بسازد، قطاری که درون لوله خلأ می‌توانست مسافران را با سرعت ۱۱۰۰ کیلومتر در ساعت بین شهرها جابجا کند. اما نتیجه چه شد؟ یک تونل کوتاه در لاس وگاس که در آن خودروهای تسلا که توسط انسان کنترل می‌شوند، با سرعت متوسطی از میان ترافیک عبور می‌کند. بنابراین، ممکن است یک نمونه اولیه از رودستر پرنده ساخته شود اما این به معنای آن نیست که یک ماشین پرنده تجاری در راه است. حتی طرح مفهومی Cybercab ماسک، یک وسیله نقلیه خودران دو نفره که سال گذشته رونمایی شد، هنوز به بازار عرضه نشده است. در همین حال، روبوتاکسی‌های او در تگزارش همچنان به رانندگی توسط انسان‌ها برای حفظ ایمنی متکی هستند.

خودرویی که ماسک فناوری آن را دیوانه‌وار می‌نامد

در طول مصاحبه، ماسک اشاره کرد که هرچه این رودستر جدید باشد، ممکن است تعریف ماشین را گسترش دهد. او گفت: “می‌دانید، ما باید مطمئن شویم که کار می‌کند. انگار این یک فناوری دیوانه‌وار است که در این ماشین داریم. فناوری دیوانه‌وار!” هنگامی که روگان پرسید آیا این محصول با آنچه قبلا اعلام شد بود متفاوت است، ماسک آن را تائید کرد و گفت: “این خودرو فناوری دیوانه‌واری دارد. برای مثال، آیا اصلا یک ماشین است؟ مطمئن نیستم اما شبیه آن خواهد بود. بهتر است بگویم که از چیزی جیمز باند ساخته دیوانه‌وارتر است. اگر همه ماشین‌های جیمز باند را بردارید و آن‌ها را با هم ترکیب کنید، از آن هم دیوانه‌وارتر می‌شود.”

در طول مصاحبه، ماسک اشاره کرد که هرچه این رودستر جدید باشد، ممکن است تعریف ماشین را گسترش دهد. او گفت: “می‌دانید، ما باید مطمئن شویم که کار می‌کند. انگار این یک فناوری دیوانه‌وار است که در این ماشین داریم. فناوری دیوانه‌وار!” هنگامی که روگان پرسید آیا این محصول با آنچه قبلا اعلام شد بود متفاوت است، ماسک آن را تائید کرد و گفت: “این خودرو فناوری دیوانه‌واری دارد. برای مثال، آیا اصلا یک ماشین است؟ مطمئن نیستم اما شبیه آن خواهد بود. بهتر است بگویم که از چیزی جیمز باند ساخته دیوانه‌وارتر است. اگر همه ماشین‌های جیمز باند را بردارید و آن‌ها را با هم ترکیب کنید، از آن هم دیوانه‌وارتر می‌شود.”

این اظهارات موجب شده برخی گمان کنند که پروژه جدید و مرموز تسلا ممکن است یک وسیله نقلیه VTOL (عمود پرواز) باشد، نه یک ماشین معمولی. این هواپیماها که اغلب به عنوان ماشین‌های پرنده توصیف می‌شوند، درواقع روی جاده‌ها حرکت نمی‌کنند، بلکه به‌صورت عمودی از زمین بلند می‌شود و فرود می‌آیند؛ بیشتر شبیه به هلیکوپترها. البته روگان گفت که این اطلاعات محدود است، در حالی که ماسک پیشنهاد داد نمونه اولیه را حضوری به او نمایش دهد. اینکه آیا واقعا چنین اتفاقی می‌افتد یا خیر، در حدس و گمان است.

ماشین‌های پرنده از دهه ۱۹۵۰ به نوعی وجود داشته‌اند اما هیچ‌کدام هرگز به واقعیت تبدیل نشده‌اند، عمدتا به این دلیل که پرواز بسیار پیچیده‌تر و کنترل‌شده‌تر از رانندگی است. مگر اینکه رودستر ماسک خودش پرواز کند، در غیر این صورت به یک خلبان دارای مجوز برای کنترل نیاز خواهد داشت. بنابراین، ماسک ممکن است پیش از پایان سال ۲۰۲۵ محصول با بال یا موتور را به نمایش بگذارد. با این حال، چه یک جهش انقلابی باشد و چه موضوعی برای پرت کردن حواس مردم از فروش رو به کاهش تسلا و جنجال‌های سیاسی، مثل سایر ادعاهای ماسک در هاله‌ای از ابهام قرار دارد.

منبع: IndiaToday

ایده ساخت تونلی میان روسیه و آلاسکا از طریق تنگه برینگ از دهه ۱۹۵۰ مطرح بوده است. اگر اظهارات کیریل دیمیتریف مدیرعامل صندوق سرمایه‌گذاری مستقیم روسیه را باور کنیم ظاهراً کرملین قصد دارد دوباره آن را احیا کند.

دیمیتریف، مدیرعامل صندوق سرمایه‌گذاری مستقیم روسیه، روز پنج‌شنبه در شبکه اجتماعی ایکس (توییتر سابق) این ایده را همراه با نقشه‌ای از مسیر احتمالی تونل مطرح کرد و گفت که ایلان ماسک میلیاردر آمریکایی، فرد مناسبی برای اجرای آن است.

او نوشت: «ایلان ماسک، تصور کن که ایالات متحده و روسیه، قاره آمریکا و آفرو-اوراسیا را با تونل پوتین-ترامپ به هم وصل کنیم؛ پلی به طول ۷۰ مایل (حدود ۱۱۳ کیلومتر) که نماد اتحاد است. هزینه سنتی ساخت بیش از ۶۵ میلیارد دلار است، اما فناوری شرکت Boring Company می‌تواند آن را به کمتر از ۸ میلیارد دلار کاهش دهد. بیایید با هم آینده را بسازیم!»

دونالد ترامپ رئیس‌جمهور وقت ایالات متحده، روز جمعه در نشست خبری مشترک با ولادیمیر زلنسکی رئیس‌جمهور اوکراین در کاخ سفید، درباره این پیشنهاد مورد سؤال قرار گرفت. او این ایده را «جالب» توصیف کرد، اما گفت: «باید درباره‌اش فکر کنیم. تا حالا چیزی در این باره نشنیده بودم.»

از نظر تئوری، ساخت چنین تونلی کاملاً ممکن است، اما شاید ایلان ماسک فرد مناسبی برای اجرای آن نباشد. ماسک در پروژه‌های حفاری خود، معمولاً وعده‌های بزرگ می‌دهد ولی در عمل دستاوردهایش بسیار محدودتر از گفته‌های اولیه‌اش است. او ایده‌های بلندپروازانه زیادی مطرح کرده، اما هنگام اجرا، نتایجش معمولاً بسیار ساده‌تر از آن چیزی است که وعده داده بود.

دیمیتریف همچنین به طرحی قدیمی‌تر با عنوان «پل صلح جهانی کندی-خروشچف» اشاره کرد که در اوایل دهه ۱۹۶۰ مطرح شده بود. اما این ایده حتی قدمتی بیشتر دارد. در نسخه ۳ مارس ۱۹۵۹ از کمیک یکشنبه Closer Than We Think اثر آرتور رادبا نیز به چنین طرحی اشاره شده بود. در آن کمیک آمده است:

سناتور مگنوسون از ایالت واشینگتن طرحی جسورانه ارائه داده بود تا ایالت تازه‌تأسیس آلاسکا را از طریق پلی یا تونلی برای خودروها از عرض آب‌های کم‌عمق تنگه برینگ به سیبری متصل کند. این مسیر از شهر ولز در شبه‌جزیره سووارد آغاز می‌شد، از جزایر لیتل دیومید و بیگ دیومید عبور می‌کرد و سپس به شهر پیاک در سیبری می‌رسید.

سناتور پیش‌بینی کرده بود که این پروژه در طول عمر نسل حاضر به بهره‌برداری برسد و راه‌آهن و جاده‌ای میان نقاطی به دوری نیویورک و پاریس ایجاد کند. او گفته بود: «مطمئنم گردشگرانی که روزی در این مسیر رانندگی خواهند کرد، بهترین سفیران ما خواهند بود!»

آیا ایده ساخت تونلی میان روسیه و آمریکا صرفاً تلاشی از سوی دولت روسیه برای طعنه‌زدن به ترامپ در بحبوحه جنگ این کشور با اوکراین است؟ تقریباً قطعاً همین‌طور است. اما این به آن معنا نیست که چنین تونلی هرگز ساخته نخواهد شد، به‌ویژه اگر ترامپ بار دیگر تصمیمی غیرمنتظره بگیرد و حمایت از اوکراین را کنار بگذارد.

در واقع، نشانه‌هایی وجود دارد که ترامپ شاید آماده عقب‌نشینی باشد. او روز جمعه در پست خود در شبکه Truth Social درباره دیدارش با زلنسکی نوشت که این دیدار «بسیار جالب و دوستانه» بوده و افزود که می‌خواهد خونریزی متوقف شود و رئیس‌جمهور اوکراین به توافقی برسد:

به اندازه کافی خون ریخته شده است. بگذارید خطوط مرزی همان‌جا که هست باقی بماند. هر دو طرف ادعای پیروزی کنند و بگذارید تاریخ قضاوت کند! دیگر بس است؛ نه تیراندازی، نه مرگ، نه هزینه‌های گزاف و غیرقابل‌تحمل. این جنگ هرگز آغاز نمی‌شد اگر من رئیس‌جمهور بودم. هزاران نفر هر هفته کشته می‌شوند. دیگر کافی است، به خانه‌هایتان بازگردید و در صلح با خانواده‌هایتان زندگی کنید!

شاید به این زودی تونلی میان ایالات متحده و روسیه ساخته نشود، اما به نظر می‌رسد صلح میان روسیه و اوکراین هنوز دورتر از همیشه است.