سامسونگ آزمایش آپدیت One UI 8.5 را برای گوشی محبوب میان‌رده خود، گلکسی A56، آغاز کرده است. اولین نسخه آزمایشی این به‌روزرسانی نرم‌افزاری برای برترین گوشی سری A امسال، در سرورهای آزمایشی سامسونگ در چند منطقه مشاهده شده که تأیید می‌کند کار توسعه این آپدیت مهم رسماً کلید خورده است.

خلاصه و نکات کلیدی

🔹 سامسونگ تست داخلی آپدیت One UI 8.5 را برای گلکسی A56 آغاز کرده است.
🔹 این اولین گوشی از سری گلکسی A است که نسخه آزمایشی One UI 8.5 برای آن مشاهده می‌شود.
🔹 نسخه آزمایشی با شماره ساخت A566BXXU7CYL8 برپایه Android 16 QPR2 توسعه داده شده است.
🔹 با وجود شروع تست‌ها، احتمال عرضه نسخه بتای عمومی برای گلکسی A56 بسیار کم است.
🔹 نسل بعدی این گوشی، یعنی گلکسی A57، احتمالاً با One UI 8.5 به‌صورت پیش‌فرض عرضه خواهد شد.

جزئیات اولین نسخه آزمایشی آپدیت One UI 8.5 برای گلکسی A56 چیست؟

گلکسی A56 اولین گوشی از سری A سامسونگ است که یک بیلد آزمایشی از One UI 8.5 برای آن مشاهده شده است. این به‌روزرسانی برپایه نسخه دوم پیش‌نمایش فصلی اندروید ۱۶، یعنی Android 16 QPR2، ساخته شده است. طبق گزارش افشاگری به نام Alfatürk، این فریم‌ور آزمایشی در مناطقی مانند اروپا و ترکیه ظاهر شده و شماره ساخت A566BXXU7CYL8 را حمل می‌کند. درحال‌حاضر، این بیلد برای مدل «B» گوشی A56 رؤیت شده و انتظار می‌رود نسخه‌های آزمایشی برای سایر مدل‌های این گوشی نیز به‌زودی در سرورها ظاهر شوند.

آپدیت آزمایشی One UI 8.5 گلکسی A56

کدام دستگاه‌های دیگر در صف دریافت One UI 8.5 هستند؟

با مشاهده این نسخه، گلکسی A56 به لیست رو‌به‌رشد دستگاه‌هایی می‌پیوندد که توسعه One UI 8.5 برای آن‌ها آغاز شده است. این لیست شامل پرچم‌داران و گوشی‌های تاشوی سامسونگ می‌شود. در ادامه به این دستگاه‌ها اشاره می‌کنیم:

گلکسی S25 ،S25+ ،S25 Ultra و S25 Edge
گلکسی S24+ ،S24 و S24 Ultra
گوشی‌های تاشوی گلکسی Z Fold 7 ،Z Flip 7 و Z Flip 7 FE
سری پرچم‌دار آینده، یعنی گلکسی S26

درهمین‌راستا، انتظار می‌رود جانشین این گوشی، یعنی گلکسی A57، در زمان عرضه به‌صورت پیش‌فرض با رابط کاربری One UI 8.5 به بازار بیاید.

آیا نسخه بتای عمومی برای گلکسی A56 منتشر می‌شود؟

با وجود شروع آزمایش‌های داخلی، بعید است که گلکسی A56 به برنامه بتای عمومی One UI 8.5 بپیوندد. دلیل این موضوع ساده است: سری گلکسی S26 برای عرضه در اوایل سال آینده میلادی برنامه‌ریزی شده است و سامسونگ احتمالاً نمی‌خواهد با گسترش بیش‌ازحد برنامه بتا، این زمان‌بندی فشرده را به خطر بیندازد.

برای درک بهتر این موضوع، لازم‌به‌ذکر است که سامسونگ روز گذشته اولین نسخه بتای One UI 8.5 را برای سری گلکسی S25 در مناطقی مانند کره، آلمان، بریتانیا و آمریکا منتشر کرد. همان‌طور که انتظار می‌رفت، مدل‌های گلکسی S25 Edge و S25 FE حتی در این برنامه بتا نیز حضور ندارند. باتوجه‌به این رویکرد، شانس ورود گلکسی A56 به برنامه بتا بسیار ناچیز است.

به‌نظر شما آیا سامسونگ باید برنامه بتای عمومی را برای گوشی‌های میان‌رده محبوبی مانند گلکسی A56 نیز فراهم کند؟

بفرست برای دوستات

پژوهش‌ها نشان می‌دهد نیم‌کره اقیانوس آرام در مقایسه با نیم‌کره آفریقایی با سرعت بیشتری گرما از دست می‌دهد. این گرما از درون گداخته زمین سرچشمه می‌گیرد؛ همان گرمایی که جابه‌جایی قاره‌ها را به حرکت درمی‌آورد. خشکی‌ها نسبت به بسترِ کفِ اقیانوس‌ها گرمای بیشتری را در خود نگاه می‌دارند و این موضوع نشان‌دهنده آن است که ناحیه اقیانوس آرام در گذشته بسیار گرم‌تر بود.

دانشمندان دانشگاه اسلو اعلام کرده‌اند یک طرف زمین به شکل قابل‌توجهی سریع‌تر از سوی دیگر گرما از دست می‌دهد و عامل این موضوع پدیده‌ای است که قدمتی تقریباً به اندازه عمر زمین دارد.

مطالعه‌ای که در مجله Geophysical Research Letters منتشر شده، از مدل‌های رایانه‌ای ۴۰۰ میلیون سال گذشته برای محاسبه میزان عایق‌شدگی هر نیم‌کره بر اساس مقدار خشکی استفاده می‌کند؛ عاملی که نقش اساسی در حفظ گرمای درونی و جلوگیری از هدررفت آن دارد. این الگو به دوران پانگه‌آ بازمی‌گردد.

زمین دارای یک بخش درونی مایع و به‌شدت داغ است که کل سیاره را از درون گرم می‌کند. این بخش درونی در حال چرخش است و همین چرخش، گرانش و میدان مغناطیسی زمین را پدید می‌آورد و موجب می‌شود جو محافظ زمین به سطح آن متصل بماند.

در بازه‌های زمانی بسیار طولانی، این بخش داغ دائماً رو به سرد شدن می‌رود و در نهایت زمین را به سیاره‌ای مشابه مریخ تبدیل خواهد کرد. نکته شگفت‌آور این پژوهش، نامتقارن بودن سرعت سرد شدن است. با این حال علت آن کاملاً قابل درک است: بخش‌هایی از زمین با حضور خشکی‌های گسترده عایق‌بندی شده‌اند و لایه‌ای همانند یک مخزن حرارتی ایجاد کرده‌اند که مانع خروج گرما می‌شود.

این پدیده در تضاد با اصلی‌ترین مسیر اتلاف گرمای زمین است. نویسندگان پژوهش توضیح می‌دهند که فرایند تحول حرارتی زمین عمدتاً تحت کنترل میزان اتلاف گرما از طریق لیتوسفر اقیانوسی است. اما چرا این ناحیه بیشترین میزان اتلاف گرما را دارد؟ برای پاسخ، باید مروری سریع بر جابه‌جایی قاره‌ای داشت.

گوشته زمین همانند یک کوره همرفتی عمل می‌کند که حرکت صفحه‌های تکتونیکی را مانند یک تسمه‌نقاله به پیش می‌راند. بستر کف اقیانوس هر روز اندکی جابه‌جا می‌شود. بستر جدید از ماگمایی که در شکاف‌های میان‌قاره‌ای بالا می‌آید شکل می‌گیرد و بستر قدیمی زیر جرم قاره‌ها فشرده شده و ذوب می‌شود.

برای بررسی رفتار گرمای درونی زمین، دانشمندان مدلی ساختند که زمین را به دو نیم‌کره آفریقایی و اقیانوس آرام تقسیم می‌کند و سپس کل سطح زمین را با شبکه‌ای بر اساس نیم درجه عرض و طول جغرافیایی بخش‌بندی می‌کند.

پژوهشگران چندین مدل پیشین شامل سن بستر دریا و موقعیت قاره‌ها طی ۴۰۰ میلیون سال گذشته را با یکدیگر ترکیب کردند. سپس محاسباتی انجام دادند که میزان گرمای موجود در هر خانه از شبکه را در طول عمر زمین‌شناختی آن مشخص می‌کرد. این محاسبات امکان تعیین نرخ کلی سرد شدن را فراهم کرد و در نهایت مشخص شد نیم‌کره اقیانوس آرام بسیار سریع‌تر سرد شده است.

در تصویر ارائه‌شده توسط کارلسن و همکاران در مجله Geophysical Research Letters، میزان تجمعی اتلاف حرارت گوشته طی ۴۰۰ میلیون سال گذشته (شامل نواحی اقیانوسی و قاره‌ای) نمایش داده شده است. بستر کف اقیانوس بسیار نازک‌تر از جرم عظیم خشکی‌ها است و گرمای درونی زمین توسط حجم گسترده آب سرد اقیانوس‌ها به‌سرعت جذب و خنک می‌شود. کافی است اقیانوس آرام را به عنوان بزرگ‌ترین پهنه آبی جهان با خشکی‌های مقابل آن یعنی آفریقا، اروپا و آسیا مقایسه کنیم؛ در این صورت روشن می‌شود که چرا سریع‌ترین اتلاف گرما از این بخش رخ می‌دهد.

پژوهش‌های پیشین درباره این پدیده تنها تا ۲۳۰ میلیون سال گذشته را بررسی کرده بودند، در حالی که مدل جدید با پوشش ۴۰۰ میلیون سال، بازه زمانی مطالعه را تقریباً دو برابر می‌کند.

نتایج پژوهش یک تناقض حیرت‌انگیز را در خود دارد. نیم‌کره اقیانوس آرام حدود ۵۰ کلوین بیشتر از نیم‌کره آفریقایی سرد شده، اما سرعت بالاتر حرکت صفحه‌های تکتونیکی در نیم‌کره اقیانوس آرام طی ۴۰۰ میلیون سال گذشته نشان می‌دهد این بخش در زمانی از تاریخ زمین بسیار گرم‌تر بوده است.

آیا ممکن است این ناحیه در گذشته‌ی بسیار دور توسط خشکی پوشیده شده و گرمای درونی را بیشتر حفظ کرده باشد؟ احتمال‌های دیگری نیز مطرح‌اند، اما در هر حال فعالیت شدید تکتونیکی امروزی در این منطقه مؤید وجود همین تفاوت گرمایی است. هرچه گوشته مذاب‌تر باشد، حرکت و برخورد صفحه‌ها آسان‌تر و شدیدتر خواهد بود.

مواد نرم مانند کرم‌های دارویی، سس مایونز و کرم‌های ضدآفتاب به مرور زمان تغییر می‌کنند و ساختار داخلی آن‌ها به‌طور آهسته و پیچیده دگرگون می‌شود. این تغییرات همیشه تحت تأثیر نیروی جاذبه زمین قرار دارند و همین موضوع مطالعه دقیق آن‌ها را دشوار کرده است. برای بررسی بهتر این فرآیندها، گروهی از پژوهشگران از دانشگاه Politecnico di Milano و Université de Montpellier تصمیم گرفتند این مواد را در محیطی بدون جاذبه، یعنی ایستگاه فضایی بین‌المللی، مورد آزمایش قرار دهند تا بتوانند رفتار واقعی آن‌ها را در شرایطی کاملاً متفاوت مشاهده کنند.

بررسی دقیق این تغییرات همیشه تحت تأثیر نیروی جاذبه زمین با چالش همراه بوده است. حتی زمانی که این مواد بدون حرکت روی قفسه قرار دارند، جاذبه باعث می‌شود ذرات داخلی آن‌ها ته‌نشین شوند و یا به شکل‌های متفاوتی تغییر کنند. به همین دلیل، گروهی از پژوهشگران از دانشگاه Politecnico di Milano و Université de Montpellier تصمیم گرفتند این مواد را در شرایطی بدون جاذبه، یعنی در فضا، مورد آزمایش قرار دهند تا بتوانند رفتار واقعی آن‌ها را بهتر مشاهده کنند.

نتیجه این تلاش، ایجاد آزمایشگاه پیشرفته COLIS بود؛ مرکزی تحقیقاتی که اکنون در ایستگاه فضایی بین‌المللی فعالیت می‌کند و به‌عنوان یکی از مهم‌ترین پروژه‌های علمی در زمینه مطالعه مواد نرم شناخته می‌شود. این پروژه حاصل بیش از ۲۵ سال همکاری میان لوکا چیپلتی (Luca Cipelletti)، فیزیکدان برجسته در آزمایشگاه Charles Coulomb، و روبرتو پیاتزا (Roberto Piazza)، مدیر آزمایشگاه مواد نرم در Politecnico di Milano است. این همکاری طولانی‌مدت نشان می‌دهد که مطالعه مواد نرم نه‌تنها برای درک علمی اهمیت دارد، بلکه می‌تواند کاربردهای گسترده‌ای در صنایع دارویی، غذایی و آرایشی داشته باشد.

COLIS با بهره‌گیری از فناوری‌های پیشرفته نوری، امکان بررسی دقیق مواد نرم را بدون ایجاد هیچ‌گونه اختلال در ساختار آن‌ها فراهم می‌کند. در این روش، پراکندگی دینامیک نور نشان می‌دهد که پرتوهای لیزر چگونه از میان نمونه‌ها عبور کرده و الگوهای بسیار ریز موسوم به «speckle» را آشکار می‌سازند؛ این الگوها بیانگر تغییرات تدریجی و بازآرایی ساختار مواد نرم در طول زمان هستند. علاوه بر این، این مرکز توانایی دارد نمونه‌ها را با دقت بالا گرم کند تا فرآیند فرسودگی آن‌ها به‌طور کنترل‌شده آغاز شود و سپس تغییرات در سطح مولکولی با جزئیات بررسی شود.

نتایج اولیه این پژوهش‌ها دانشمندان را شگفت‌زده کرده است. مشخص شد که نیروی جاذبه تأثیر بسیار عمیق‌تری بر ساختار مواد نرم دارد و حتی در بازه‌های زمانی طولانی، ویژگی‌های آن‌ها را تغییر می‌دهد. روبرتو پیاتزا (Roberto Piazza) در این‌باره توضیح داد: «شگفت‌انگیز است که ببینیم جاذبه، که در زندگی روزمره بسیار عادی و طبیعی به نظر می‌رسد، چگونه در پشت صحنه مواد مورد استفاده ما را شکل می‌دهد و رفتار آن‌ها را تعیین می‌کند.»

تلسکوپ کیهان‌شناسی آتاکاما (Atacama Cosmology Telescope – ACT) در کشور شیلی نزدیک به دو دهه به مطالعه چگونگی آغاز جهان، ترکیب آن و روند تکاملش تا وضعیت کنونی پرداخت. این رصدخانه در سال ۲۰۲۲ از چرخه خارج شد، اما آخرین مجموعه داده‌های آن همچنان جامعه علمی کیهان‌شناسی را تحت تأثیر قرار داده و بحث‌های گسترده‌ای ایجاد کرده است.

مطالعه‌ای تازه که در مجله Journal of Cosmology and Astroparticle Physics منتشر شده، با استفاده از داده‌های پایانی تلسکوپ کیهان‌شناسی آتاکاما (ACT) حدود ۳۰ مدل «گسترش‌یافته» در زمینه تکامل جهان را مورد بررسی قرار داده است؛ مدل‌هایی که به‌عنوان جایگزین برای مدل استاندارد کیهان‌شناسی مطرح می‌شوند و تلاش داشتند پدیده‌هایی را توضیح دهند که مدل استاندارد قادر به تبیین کامل آن‌ها نیست. یکی از مهم‌ترین این پدیده‌ها «تنش هابل» است؛ اختلافی میان اندازه‌گیری‌های مختلف از نرخ انبساط جهان که سال‌هاست ذهن دانشمندان را به خود مشغول کرده است (به بیان ساده تنش هابل یک روش با بررسی تابش زمینه کیهانی (CMB)، یعنی همان پرتوی باقی‌مانده از بیگ بنگ، نرخ انبساط را محاسبه می‌کند).

نتایج این پژوهش نشان داد تمامی مدل‌های گسترش‌یافته‌ای که بررسی شدند، رد شده‌اند. در کنار مطالعه دیگری که در همان مجله و با استفاده از داده‌های نهایی ACT منتشر شد و وجود تنش هابل را تأیید کرد، این یافته‌ها راز کیهانی را پیچیده‌تر کرده و پرسش‌های تازه‌ای درباره عامل واقعی انبساط جهان پیش روی دانشمندان قرار داده است.

ارمینیا کالابرسه (Erminia Calabrese)، کیهان‌شناس دانشگاه کاردیف و نویسنده این پژوهش، در بیانیه‌ای توضیح داد: «ما این مدل‌ها را کاملاً مستقل بررسی کردیم. هدف ما رد کردن آن‌ها نبود، بلکه مطالعه دقیقشان بود. اما نتیجه روشن است: مشاهدات جدید در مقیاس‌های تازه و با استفاده از داده‌های رصدشده، عملاً امکان ادامه چنین بررسی‌هایی را از بین برده است. این موضوع محدوده نظریه‌پردازی را تا حدی کوچک‌تر می‌کند و مسیر پژوهش‌های آینده را تغییر می‌دهد.»

سال‌هاست انسان‌ها با یکی از سخت‌ترین و طاقت‌فرساترین کارهای حوزه لجستیک یعنی تخلیه کانتینرها و کامیون‌های پر از جعبه‌های سنگین دست و پنجه نرم می‌کنند. این کار تکراری، خسته‌کننده و پرخطر است و آسیب‌های جسمی زیادی به کارگران وارد می‌کند، اما اکنون ربات‌ها وارد میدان شده‌اند؛ شرکت پیکل روبات با استفاده از ربات‌های تک‌دست مجهز به هوش مصنوعی مولد توانسته فرآیند تخلیه کامیون‌ها را به‌طور خودکار انجام داده و جعبه‌هایی تا وزن ۳۰ کیلوگرم را بلند کرده و روی نوار نقاله قرار دهند.

این ربات‌ها هم‌اکنون در شرکت‌های بزرگی مانند UPS، ریوبی تولز و یوسن لاجیستیک به کار گرفته شده‌اند و توانسته‌اند فشار جسمی طاقت‌فرسای تخلیه بار را از دوش کارگران انسانی بردارند. شرکت پیکل روبات توسط فارغ‌التحصیلان MIT یعنی ای‌جی مایر (AJ Meyer)، آریانا آیزنستاین (Ariana Eisenstein) و دن پالوسکا (Dan Paluska) پایه‌گذاری شد. این ربات‌ها ترکیبی از هوش مصنوعی مولد، الگوریتم‌های یادگیری ماشین، حسگرهای پیشرفته، دوربین‌های دقیق و نرم‌افزارهای بینایی ماشین را به کار می‌گیرند. همین ترکیب باعث می‌شود ربات‌ها از همان روز نخست بتوانند در محیط‌های جدید انبار فعالیت کنند و با گذشت زمان عملکرد خود را به‌طور مستمر ارتقا دهند.

بخش قابل توجهی از سخت‌افزار این سیستم توسط شرکای صنعتی باسابقه تامین می‌شود، از جمله بازوی رباتیک سبزرنگی که معمولاً در خطوط تولید خودرو دیده می‌شود و اکنون در این پروژه نقشی کلیدی ایفا می‌کند.

یک استارتاپ آمریکایی با نام 2Wai ادعا کرده اپلیکیشنی ساخته است که با استفاده از هوش مصنوعی، نسخه دیجیتال افراد را می‌سازد، حتی از کسانی که دیگر در قید حیات نیستند. این خبر واکنش‌های گسترده‌ای را در رسانه‌ها و شبکه‌های اجتماعی ایجاد کرد و بحث‌های جدی درباره اخلاقیات و آینده فناوری به‌وجود آورد.

اپلیکیشن 2Wai در نوامبر ۲۰۲۵ به‌صورت بتا برای iOS عرضه شد. این برنامه توسط کالوم ورثی، بازیگر سابق دیزنی و تهیه‌کننده راسل گیزر راه‌اندازی شده است. سازندگان آن مدعی‌اند که تنها با حدود سه دقیقه ویدئو، صدا و متن از یک فرد می‌توان نسخه‌ای دیجیتال موسوم به HoloAvatar ساخت. این آواتارها قابلیت گفت‌وگو به بیش از چهل زبان را دارند و می‌توانند در طول زمان با کاربر تعامل داشته باشند. هدف اعلام‌شده‌ی شرکت، ایجاد چیزی است که آن را «جاودانگی دیجیتال» می‌نامد؛ یعنی حضور ماندگار افراد حتی پس از مرگشان.

تبلیغات این اپلیکیشن با شعار «سه دقیقه می‌تواند برای همیشه دوام بیاورد» (Three minutes can last forever) منتشر و بیش از ۲۲ میلیون بار دیده شد. در یکی از ویدئوهای تبلیغاتی، زنی باردار با نسخه دیجیتال مادر درگذشته‌اش صحبت می‌کند و سپس همان آواتار برای نوه‌اش قصه می‌گوید. این روایت تبلیغاتی تلاش دارد نشان دهد که فناوری می‌تواند خاطرات و حضور عزیزان را برای نسل‌های آینده حفظ کند.

با این حال، واکنش‌ها به 2Wai عمدتاً منفی بوده است. بسیاری از کاربران و کارشناسان این فناوری را با یکی از قسمت‌های سریال Black Mirror مقایسه کرده‌اند و آن را «ترسناک» یا «غیرانسانی» دانسته‌اند. منتقدان هشدار داده‌اند که چنین ابزارهایی می‌تواند سوءاستفاده از احساسات بازماندگان تلقی شوند و پرسش‌های جدی درباره حریم خصوصی، حقوق فردی و سلامت روان ایجاد کنند. در مقابل، سازندگان تأکید دارند که هدفشان ساخت یک «آرشیو زنده از بشریت» است تا خاطرات و داستان‌ها برای نسل‌های آینده حفظ شود.

براساس گزارش وب‌سایت Wccftech، مقامات ایالات متحده یک شبکه قاچاق تراشه‌های هوش مصنوعی را شناسایی کرده‌اند که ظاهرا قصد داشته است تراشه‌های H100 و H200 انویدیا را به‌صورت غیرقانونی به چین ارسال کند. برای کسب جزئیات بیشتر پیشنهاد می‌شود ادامه مطلب را از دست ندهید.

بسته‌بندی مجدد و ارسال غیرقانونی تراشه‌های انویدیا به چین

از زمانی که هوش مصنوعی به مسئله‌ای امنیتی برای آمریکا تبدیل شده، کنترل صادرات نگرانی اصلی این کشور بوده است. از دوران ریاست جمهوری بایدن، شاهد تلاش مقامات ایالات متحده برای بستن راه‌های غیرقانونی صادرات از طریق مسدود کردن فروش تراشه‌های پیشرفته هوش مصنوعی انویدیا به کشورهایی مانند چین بوده‌ایم، اما با وجود چنین تلاش‌هایی، شبکه‌های قاچاق توانسته‌اند راه‌هایی برای ارسال این تراشه‌ها به کشورهایی که از نظر آمریکا متخاصم هستند، پیدا کنند. طبق بیانیه وزارت دادگستری ایالات متحده، یک شبکه قاچاق در هوستون به دلیل ارسال غیرقانونی تراشه‌های هوش مصنوعی به چین از طریق نقشه‌ای پیچیده منهدم شد.

رومن روژافسکی، معاون بخش ضد جاسوسی اف‌بی‌آی اعلام کرد: “گونگ و همدستانش ظاهرا یک نقشه پیچیده برای قاچاق پردازنده‌های گرافیکی قدرتمند به چین را رهبری می‌کردند که این کار، نقض قوانین صادرات ایالات متحده محسوب می‌شود. این پرونده نشان‌دهنده اهمیت همکاری بین سازمانی برای محافظت از فناوری آمریکا است. اف‌بی‌آی در کنار شرکای خود همچنان با جدیت این تخلفات را بررسی کرده و عاملان آن را به دست عدالت خواهد سپرد.” اسناد دادگاهی نشان می‌دهند که دو نفر، آلن هائو هسو و افراد شرکت او به نام Hao Global LLC با دستکاری اسناد رسمی و پنهان کردن مقصد نهایی پردازنده‌های گرافیکی، تلاش کرده‌اند تراشه‌های هوش مصنوعی H100 و H200 انویدیا با ارزش ۱۶۰ میلیون دلار را به چین صادر کنند.

این شبکه در نهایت با کشف یک سند انتقال که توسط جمهوری خلق چین ارائه شده بود، لو رفت. تراشه‌های انویدیا ابتدا به انبارهای ایالات متحده ارسال گردیده و سپس از نام تجاری “SANDKYAN” برای آن‌ها استفاده شده است که این کار به افراد اجازه می‌دهد کالاها را به‌طور نادرست طبقه‌بندی کرده و در نهایت آن‌ها را صادر کنند. باتوجه به نیاز شدید چین به قدرت محاسباتی هوش مصنوعی، این کشور از راهکارهایی برای دور زدن محدودیت‌های صادراتی آمریکا استفاده کرده است که از آن‌ها می‌توان به بهره‌گیری از سرویس‌های اجاره‌ای، اسقرار مراکز داده در کشورهایی مانند سنگاپور و حتی راه‌اندازی شبکه قاچاق که از کشورهای جهان سوم استفاده می‌کند. این وضعیت نگرانی‌های حقوقی بزرگی برای ایالات متحده به همراه داشته است. به همین دلیل، دولت این کشور به‌طور جدی در شناسایی شبکه‌های قاچاق در حوزه هوش مصنوعی اقدام کرده و تلاش می‌کند تا آن‌ها را از بین ببرد.

دمای میانگین امسال تقریباً ۱.۵ درجه سانتی‌گراد بالاتر از میانگین پیشاصنعتی بوده و این سال را پس از ۲۰۲۴ به دومین سال گرم تاریخ تبدیل کرده است.

سال ۲۰۲۵ در مسیر تبدیل شدن به دومین سال گرم تاریخ پس از ۲۰۲۴ قرار دارد، با مناطقی که تجربه طوفان‌های بی‌سابقه، آتش‌سوزی‌های گسترده و گرمای شدید داشته‌اند. بر اساس داده‌های سرویس تغییرات اقلیمی کپرنیک اتحادیه اروپا (C3S)، دمای میانگین برای سال ۲۰۲۵ در حال حاضر ۱.۴۸ درجه سانتی‌گراد بالاتر از میانگین پیشاصنعتی است. این مقدار، آن را با ۲۰۲۳ هم‌رده کرده و پس از ۲۰۲۴ قرار می‌دهد که دمای آن ۱.۶ درجه بالاتر از میانگین پیشاصنعتی بود.

در حالی که فاز اقلیمی النینو در ۲۰۲۴ باعث گرم شدن کره زمین شد، اکنون جهان در فاز متناوب لانینا قرار دارد که جریان آب سرد در اقیانوس آرام استوایی باعث کاهش دمای جهانی می‌شود. اما انتشار سوخت‌های فسیلی در ۲۰۲۵ به رکورد جدیدی رسیده و بنابراین، دما همچنان رو به افزایش خواهد بود و به وقوع پدیده‌های شدید جوی ویرانگر کمک خواهد کرد.

آمانتا بورگس از C3S می‌گوید رویدادهای شدید جوی بر مردم، جامعه و اکوسیستم‌ها تأثیر می‌گذارند و ما می‌دانیم که این رویدادها در دنیای گرم‌تر هم از نظر فراوانی و هم از نظر شدت افزایش می‌یابند. طوفان‌ها بدتر می‌شوند زیرا جو مقدار بیشتری رطوبت در خود نگه می‌دارد.

این تابستان، تغییرات اقلیمی باعث ۱۶,۵۰۰ مرگ اضافی در اثر موج‌های گرما در اروپا شد. در اکتبر، طوفان Melissa، قوی‌ترین طوفانی که تاکنون جامائیکا را درنوردیده، بیش از ۸۰ نفر را کشت و خسارتی معادل ۸.۸ میلیارد دلار بر جای گذاشت. سازمان World Weather Attribution متوجه شده که تغییرات اقلیمی میزان بارش Melissa را ۱۶ درصد و سرعت باد آن را ۷ درصد افزایش داده است.

در ماه نوامبر، یک رشته از طوفان‌ها باعث رانش زمین و سیل در سریلانکا، اندونزی، تایلند، مالزی و ویتنام شد و بیش از ۱,۶۰۰ نفر کشته شدند.

وسعت یخ‌های دریای قطب شمال در حال حاضر کمترین میزان ثبت‌شده برای این فصل سال است و یخ‌های دریای قطب جنوب نیز پایین‌تر از حد نرمال قرار دارند.

میانگین دمای سه ساله اکنون در مسیر عبور از ۱.۵ درجه سانتی‌گراد بالاتر از میانگین پیشاصنعتی برای اولین بار است. دانشمندان انتظار دارند که گرمایش تا سال ۲۰۲۹ از میانگین بلندمدت ۱.۵ درجه عبور کند و هدف توافق پاریس را نقض نماید.

بورگس می‌گوید با عبور از مرز ۱.۵ درجه سانتی‌گراد شاهد رویدادهای شدیدتری خواهیم بود. یک گزارش در ماه اکتبر استدلال کرد که یکی از نقاط بحرانی، مرگ برگشت‌ناپذیر صخره‌های مرجانی استوایی، قبلاً رخ داده است و جهان به زودی در معرض عبور از نقاط بحرانی دیگری مانند مرگ جنگل‌های آمازون و فروپاشی یخچال‌های گرینلند و غرب قطب جنوب، همچنین یخ‌های دریای قطب جنوب قرار دارد.

در جریان کاوش‌های باستان‌شناسی در ویرانه‌های باستانی شهر بونونیا (Bononia) در شمال‌غربی بلغارستان، یک حلقه ازدواج رومی از جنس طلا کشف شد. این حلقه که وزنی نزدیک به ۲۳ گرم دارد، با شیارهای موازی در دو طرف و تصویری از یک زوج در مرکز خود تزئین شده است. این یافته ارزشمند می‌تواند اطلاعات تازه‌ای درباره آیین‌های ازدواج رومیان در این منطقه ارائه دهد.

این حلقه ازدواج رومی در عمق حدود ۲۰ فوتی زمین و در لایه‌ای باستانی کشف شد؛ لایه‌ای که بر اساس بررسی‌های علمی به اواخر قرن دوم یا اوایل قرن سوم میلادی تعلق دارد. اهمیت این کشف در آن است که چنین آثار نادری می‌توانند پنجره‌ای تازه به سوی شناخت دقیق‌تر سنت‌های اجتماعی، آیین‌های فرهنگی و حتی باورهای روزمره رومیان در این بخش از امپراتوری بگشایند و نشان دهند که چگونه زندگی خصوصی و نمادهای وفاداری زناشویی در مناطق دورافتاده نیز رواج داشته است.

شهر باستانی بونونیا (Bononia) که در قرن نخست میلادی به‌عنوان یک دژ نظامی بنا شد، امروز پس از گذشت نزدیک به دو هزار سال همچنان رازهای فراوانی در دل خود دارد. این شهر اکنون یازدهمین سال متوالی کاوش‌های باستان‌شناسی را پشت سر گذاشته است. با پایان فصل کاری و آغاز زمستان، فعالیت‌ها به‌طور موقت متوقف گردیده و برنامه‌ریزی شده است که تیم باستان‌شناسی در سال آینده دوباره به این منطقه بازگردد تا پرده‌های بیشتری از تاریخ این شهر مستحکم کنار زده شود و یافته‌های تازه‌ای در اختیار پژوهشگران قرار گیرد.

این حلقه در آخرین روز فصل کاوش توسط تیم باستان‌شناسی کشف شد؛ بر اساس لایه باستانی، جنس حلقه از طلای خالص بوده و وزن آن ۲۳.۶۳ گرم اندازه‌گیری شده است؛ وزنی قابل‌توجه که نشان می‌دهد این حلقه احتمالاً به فردی ثروتمند یا خانواده‌ای صاحب‌نفوذ تعلق داشته است.

در مرکز حلقه به‌جای سنگ‌های قیمتی، تصویری ظریف و حکاکی‌شده از یک زوج دیده می‌شود؛ تصویری که به‌عنوان نمادی از پیوند زناشویی و وفاداری طراحی شده است. بدنه حلقه نیز با شیارهای موازی در دو طرف تزئین شده و بخش بیضی‌شکل مرکزی با دقت و مهارت به بدنه اصلی جوش داده شده است. باستان‌شناسان بر این باورند که این حلقه احتمالاً به‌طور محلی ساخته شده و منشأ آن شهر راتیاریا (Ratiaria) بوده است؛ شهری که امروزه با نام روستای آرچار (Archar) شناخته می‌شود.

مدیر کاوش‌ها، زدراوکو دیمیتروف (Zdravko Dimitrov)، این کشف را «حلقه وفاداری زناشویی» توصیف کرد؛ حلقه‌ای که یکی از اعضای زوج تازه ازدواج‌کرده به دیگری هدیه می‌داده است. چنین حلقه‌هایی در سراسر امپراتوری روم به‌عنوان نماد وفاداری و پیوند زناشویی مورد استفاده قرار می‌گرفتند و نشان‌دهنده اهمیت این سنت در فرهنگ رومیان بودند.

بیشتر تلویزیون‌های جدید سه یا چهار پورت HDMI دارند که از نظر ظاهری کاملاً شبیه یکدیگرند. همه آن‌ها یک فرم دارند و با همان کابل HDMI کار می‌کنند، اما این شباهت به معنای آن نیست که همگی از یک سطح قابلیت‌ برخوردار باشند. اگر دستگاه خود را به پورت نامناسب متصل کنید، ممکن است کنسول PS5 شما به‌جای عملکرد کامل، تنها روی ۶۰ هرتز اجرا شود، ساندبارتان هیچ صدایی پخش نکند، یا کامپیوتر شما نتواند خروجی با نرخ نوسازی بالا ارائه دهد.

خبر خوب این است که تشخیص قابلیت‌های هر پورت HDMI کار دشواری نیست؛ تنها کافی است بدانید هر پورت برای چه نوع دستگاهی طراحی شده است.

توضیح انواع پورت‌های HDMI

تمام پورت‌های HDMI قابلیت انتقال تصویر و صدا را دارند، اما هرکدام پهنای باند متفاوتی ارائه می‌دهند؛ تفاوتی که تعیین می‌کند هر پورت برای چه نوع دستگاهی مناسب‌تر است. اگر دستگاه خود را به پورت نادرست متصل کنید، آسیبی به آن وارد نمی‌شود، اما از حداکثر کارایی و عملکردش بهره نخواهید برد.

برای نمونه، HDMI 2.0 از وضوح 4K با نرخ ۶۰ هرتز، HDR و قابلیت ARC پشتیبانی می‌کند و به همین دلیل برای پخش‌کننده‌های استریم و گیرنده‌های دیجیتال انتخاب مناسبی است. در مقابل، HDMI 2.1 توانایی ارائه 4K با نرخ ۱۲۰ هرتز یا 8K با ۶۰ هرتز را دارد، از قابلیت‌هایی مانند VRR و ALLM پشتیبانی می‌کند و همچنین مجهز به eARC است؛ ویژگی‌هایی که آن را به گزینه‌ای ایده‌آل برای کنسول‌های نسل جدید مانند PS5 تبدیل می‌کند. علاوه بر این، HDMI 2.1 در برخی شرایط و با استفاده از فناوری DSC می‌تواند حتی به نرخ 4K با ۲۴۰ هرتز نیز برسد.

علاوه بر این موارد، معمولاً یک پورت اختصاصی ARC/eARC نیز روی تلویزیون وجود دارد که از نظر ظاهری با سایر پورت‌ها تفاوتی ندارد، اما وظیفه‌ آن بازگرداندن صدا به ساندبار یا گیرنده AV است. ARC توانایی انتقال صدای Dolby Digital 5.1 را دارد، در حالی که eARC از فرمت‌های فشرده‌نشده و پیشرفته‌تری مانند Dolby Atmos و DTS:X پشتیبانی می‌کند.

چطور پورت‌های HDMI را از هم تشخیص دهیم؟

احتمالاً پشت تلویزیون شما نام هر پورت درج شده است. معمولاً پورت‌ها با شماره‌هایی مانند HDMI 1، HDMI 2، HDMI 3 و … مشخص می‌شوند و در کنار یکی از آن‌ها عبارت ARC یا eARC دیده می‌شود.

برخی تولیدکنندگان توضیحاتی را زیر پورت‌ها درج می‌کنند. یک پورت HDMI 2.1 ممکن است با عباراتی مانند 4K120، VRR، Game یا Enhanced مشخص شده باشد، یا حتی رزولوشن و نرخ نوسازی دقیق آن نوشته شده باشد. اگر پورت هیچ توضیحی نداشت، آن را HDMI 2.0 در نظر بگیرید، به استثنای پورتی که کنار آن ARC درج شده است.

توصیه می‌کنم ابتدا توضیحات کنار پورت‌ها را بررسی کنید و در صورت نیاز، دفترچه راهنمای تلویزیون را هم مطالعه کنید. تقریباً تمام تلویزیون‌های عرضه‌شده در ۲۰ سال اخیر پورت HDMI و ARC دارند، و از حدود سال ۲۰۱۷ به بعد، HDMI 2.1 و eARC نیز در مدل‌های جدید رایج شده‌اند.

از کدام پورت HDMI باید استفاده کنم؟

فرض کنید می‌خواهید دستگاهی مانند ساندبار، کامپیوتر، پخش‌کننده Blu-ray یا هر وسیله دیگری را به تلویزیون متصل کنید. ابتدا پشت تلویزیون را بررسی کنید تا مشخص شود کدام پورت‌ها HDMI 2.0 هستند، کدام HDMI 2.1 و کدام یک از آن‌ها ARC یا eARC پشتیبانی می‌کند. اگر روی پورت‌ها هیچ توضیحی درج نشده باشد، دفترچه راهنمای تلویزیون می‌تواند راهنمای خوبی باشد.

پس از مشخص شدن قابلیت‌های هر پورت، می‌توانید هر دستگاه را به پورت مناسب خود متصل کنید. برای این کار می‌توانید از راهنمای زیر استفاده کنید.

دستگاهپورت پیشنهادیدلیلساندبار / ساب‌ووفر / گیرنده سینمای خانگیپورت ARC یا eARCبرای بازگرداندن صدا از تلویزیون به سیستم صوتی. ضروری برای پخش Dolby Atmos.Apple TV 4K (اگر با HomePod استفاده می‌شود)پورت eARCبرای هدایت صدای تلویزیون به HomePod‌ها لازم است.کنسول‌های بازی (PS5، Xbox Series X) / کامپیوتر گیمینگHDMI 2.1پورت با پهنای باند بالا برای 4K120، VRR، ALLM و تجربه بازی با کمترین تأخیر لازم است.کامپیوترهر پورت HDMIاما HDMI 2.1 برای خروجی با نرخ نوسازی بالا و پشتیبانی از VRR توصیه می‌شود.دستگاه‌های استریم (Roku، Fire TV، Chromecast، Apple TV بدون استفاده از HomePod)هر پورت HDMIپخش‌کننده‌های 4K به پهنای باند استاندارد نیاز دارند و HDMI 2.1 ضروری نیست.پخش‌کننده Blu-ray / UHDهر پورت HDMIبرای پخش 4K60 HDR استاندارد کافی است و نیاز به HDMI 2.1 ندارد.

آیا یک الگوی رایج برای چینش پورت‌ها وجود دارد؟

بله، بیشتر تلویزیون‌ها سه یا چهار پورت HDMI دارند که معمولاً طبق یک الگوی رایج چیده شده‌اند، اما همچنان بهتر است پورت‌ها را بررسی کنید تا از قابلیت‌های آن‌ها مطمئن شوید.

برای مثال، مدل‌های قدیمی‌تر سامسونگ معمولاً تنها یک پورت HDMI 2.1 دارند (که اغلب با عنوان HDMI 3 یا ۴ مشخص شده است)، در حالی که مدل‌های جدید چند پورت ۲.۱ ارائه می‌کنند.

در تلویزیون‌های LG، به‌ویژه OLEDهای جدید، معمولاً چند پورت HDMI 2.1 وجود دارد. سونی معمولاً پورت‌های HDMI 3 و HDMI 4 را به HDMI 2.1 اختصاص می‌دهد. TCL پشتیبانی ۲.۱ را به مدل‌های میان‌رده و بالارده محدود کرده است؛ پاناسونیک و هایسنس نیز همین‌طور (سری U7 و U8 دو پورت ۲.۱ دارند). ویزیو نیز پورت‌های ۲.۱ را در مدل‌های بالارده مانند سری P و OLED قرار داده است.

فیلیپس در OLEDهای جدید خود دو تا چهار پورت ۲.۱ ارائه می‌دهد، در حالی که بیشتر پورت‌های شارپ استاندارد و از نوع HDMI معمولی هستند.

ترکیب رایج معمولاً این‌گونه است:

HDMI 1: استیک استریم یا پخش‌کننده Blu-rayHDMI 2 (معمولاً HDMI 2.1): کنسول بازیHDMI 3 (معمولاً HDMI 2.1 یا ARC/eARC): ساندبارHDMI 4 (معمولاً HDMI 2.1): یک دستگاه جانبی یا کامپیوتر

اگر تلویزیون شما فقط یک پورت HDMI 2.1 دارد، آن را به دستگاه اصلی بازی متصل کنید.