در سال ۱۹۷۲، نمونه خونی از یک زن باردار گرفته شد که به‌طرزی مرموز فاقد یک مولکول سطحی بود؛ مولکولی که در آن زمان روی تمام سلول‌های قرمز خونی شناخته‌ شده وجود داشت.

بیش از ۵۰ سال بعد، همین فقدان عجیب سرانجام پژوهشگران بریتانیایی را به کشف یک سامانه گروه خونی جدید در انسان رساند. لوییز تیلی، هماتولوژیست سرویس ملی سلامت بریتانیا (NHS)، درباره این پدیده نادر پس از حدود دو دهه تحقیق گفت: «این دستاوردی عظیم است و نتیجه تلاشی طولانی‌مدت از سوی تیم تحقیقاتی ما که سرانجام توانستیم این سامانه جدید گروه خونی را شناسایی کنیم و بهترین خدمات درمانی ممکن را برای بیماران نادر اما بسیار مهم ارائه دهیم.»

هرچند اغلب مردم با سامانه گروه خونی ABO و عامل Rh (علامت مثبت یا منفی) آشنا هستند، در واقع انسان‌ها سامانه‌های متعدد گروه خونی دارند که بر پایه تنوع گسترده‌ای از پروتئین‌ها و قندهایی که سطح سلول‌های خونی را می‌پوشانند، تعریف می‌شوند.

بدن ما از این مولکول‌های آنتی‌ژن، علاوه بر سایر عملکردهایشان، برای تشخیص «خودی» از «غیرخودی» استفاده می‌کند. گروه خونی در اصل با توجه به آنتی‌ژن‌های سامانه ABO که روی سطح گلبول‌های قرمز قرار دارند تعیین می‌شود. آنتی‌بادی‌های موجود در پلاسما زمانی فعال می‌شوند که یک آنتی‌ژن بیگانه را شناسایی کنند. اگر در هنگام تزریق خون، این نشانگرهای سلولی با یکدیگر سازگار نباشند، این فرآیند که در حالت عادی برای نجات جان بیمار انجام می‌شود، می‌تواند موجب واکنش‌های شدید یا حتی مرگ گردد.

بیشتر سامانه‌های اصلی گروه خونی در اوایل قرن بیستم کشف شدند. بسیاری از سامانه‌هایی که بعدها شناسایی شدند، مانند سامانه Er که در سال ۲۰۲۲ معرفی گردید، فقط در تعداد بسیار کمی از افراد یافت می‌شوند. سامانه جدید نیز از همین نوع است. تیلی توضیح داد: «کار بسیار دشوار بود، زیرا موارد ژنتیکی مرتبط با این پدیده فوق‌العاده نادر هستند.»

در تحقیقات پیشین مشخص شد که بیش از ۹۹.۹ درصد مردم دارای آنتی‌ژن AnWj هستند، همان مولکولی که در نمونه خونی سال ۱۹۷۲ وجود نداشت. از آنجا که این آنتی‌ژن روی یک پروتئین مرتبط با میلین و لنفوسیت‌ها قرار دارد، پژوهشگران سامانه جدید را گروه خونی MAL نامیدند.

زمانی که هر دو نسخه ژن MAL در بدن فردی دچار جهش باشند، او دارای نوع خونی منفی AnWj می‌شود، درست مانند بیمار سال ۱۹۷۲. تیلی و همکارانش همچنین سه بیمار دیگر با گروه خونی منفی AnWj شناسایی کردند که فاقد این جهش بودند، و همین مسئله نشان داد که برخی اختلالات خونی می‌توانند موجب سرکوب تولید این آنتی‌ژن شوند.

تیم ساچ‌ول، زیست‌شناس سلولی از دانشگاه وست اینگلند، در توضیح این کشف گفت: «پروتئین MAL بسیار کوچک اما دارای ویژگی‌های خاصی است که شناسایی آن را دشوار کرده بود. برای اثبات قطعی وجود این سامانه، مجبور شدیم مسیرهای تحقیقاتی متعددی را طی کنیم تا شواهد کافی به‌دست آوریم.»

برای تأیید نقش این ژن، پژوهشگران پس از دهه‌ها تحقیق، ژن سالم MAL را در سلول‌های خونی منفی AnWj وارد کرده و مشاهده نمودند که این سلول‌ها بلافاصله آنتی‌ژن AnWj را تولید کردند. پروتئین MAL نقشی اساسی در حفظ پایداری غشای سلولی و تسهیل انتقال درون‌سلولی دارد. پژوهش‌های گذشته نشان داده بودند که آنتی‌ژن AnWj در نوزادان وجود ندارد و کمی پس از تولد ظاهر می‌شود.

تمام بیماران منفی AnWj که در این مطالعه بررسی شدند، دارای جهش ژنتیکی مشابهی بودند. با این حال، هیچ‌گونه ناهنجاری سلولی یا بیماری دیگری مرتبط با این جهش شناسایی نشد. اکنون که نشانگرهای ژنتیکی مرتبط با جهش MAL مشخص شده‌اند، پزشکان می‌توانند آزمایش‌هایی انجام دهند تا معلوم شود آیا نوع منفی MAL در یک بیمار ارثی است یا به‌دلیل سرکوب موقت آنتی‌ژن رخ داده است؛ موردی که می‌تواند نشانه‌ای از یک اختلال پزشکی دیگر باشد.

این ناهنجاری‌های نادر در گروه‌های خونی می‌توانند پیامدهایی شدید و گاه مرگبار برای بیماران داشته باشند. ازاین‌رو، هرچه درک ما از آن‌ها عمیق‌تر شود، احتمال نجات جان بیماران بیشتری افزایش می‌یابد.

نتایج این پژوهش در مجله Blood منتشر شده است.

در چند سال گذشته بحث‌های زیادی پیرامون فناوری نرم‌افزار و سخت‌افزار مبتنی‌بر هوش مصنوعی شکل گرفته، اما واضح است که همه شرکت‌های بزرگ در حوزه فناوری در حال ورود به این عرصه هستند. برای مثال، سامسونگ را در نظر بگیرید که اخیرا اعلام کرده برای ساخت یک ابرکارخانه هوش مصنوعی (AI Megafactory) جدید، با انویدیا وارد همکاری بزرگی شده و هدف آن رهبری تغییر صنعت به سوی تولید با کمک هوش مصنوعی است.

این کارخانه بیش از ۵۰ هزار پردازنده گرافیکی انویدیا را برای ادغام هوش مصنوعی در کل جریان تولید سامسونگ که شامل بخش‌های مختلفی مانند نیمه‌هادی‌ها، دستگاه‌های تلفن همراه و رباتیک می‌شود، به کار خواهد گرفت. سامسونگ می‌گوید این اقدام، تمام قسمت‌های تولید تراشه از طراحی گرفته تا کنترل کیفیت را در یک شبکه هوشمند ادغام می‌کند که به‌طور مداوم تولید را در لحظه آنالیز و بهینه می‌کند.

سامسونگ و انویدیا همچنین با کار روی حافظه پیشرفته HBM4 برای کاربردهای آینده هوش مصنوعی، همکاری خود را تقویت می‌کنند. سامسونگ از فناوری‌های انویدیا مانند پلتفرم Omniverse جهت شبیه‌سازی‌های کارخانه مجازی و cuLitho برای لیتوگرافی استفاده می‌کند که در حال حاضر منجر به افزایش ۲۰ برابری عملکرد شده است. این همکاری به تولید حافظه‌های جدید، ارائه خدمات ریخته‌گری و توسعه فناوری AI-RAN برای ارتباطات از راه دور نیز گسترش خواهد یافت.

اپل در آستانه ورود به بازار گوشی‌های تاشو قرار دارد. طبق گزارش‌های منتشرشده از چین، این شرکت در حال آماده‌سازی موجودی قطعات برای نخستین آیفون تاشوی خود است که احتمالاً سال آینده معرفی خواهد شد. افشاگران زنجیره تأمین اپل خبر داده‌اند که این دستگاه با طراحی تاشوی کتابی، نمایشگر OLED انعطاف‌پذیر و فریم تیتانیومی همراه خواهد بود، ترکیبی که می‌تواند رقابت با سامسونگ و سایر برندهای مطرح را وارد مرحله تازه‌ای کند.

افشاگر شناخته‌شده، Fixed Focus Digital، در پلتفرم ویبو اعلام کرده که اپل در حال تامین قطعات مربوط به آیفون تاشو است، دستگاهی که فعلاً با نام غیررسمی آیفون Fold شناخته می‌شود. این قطعات شامل نمایشگرهای OLED تاشو، فریم‌های تیتانیومی و لولاهای پیچیده‌ای هستند که از چندین ماده مختلف ساخته شده‌اند.

به گفته این منبع، اپل وارد مرحله پیش‌تولید شده و در حال جمع‌آوری قطعات پیش از آغاز تولید انبوه است. این اقدام به‌منظور تضمین عرضه روان و بدون تأخیر انجام می‌شود. شایعات حاکی از آن است که آیفون Fold از مکانیزم تاشوی کتابی مشابه گلکسی Z Fold سامسونگ بهره خواهد برد.

این گوشی دارای نمایشگر بیرونی ۵.۵ اینچی خواهد بود که ظاهری مشابه آیفون‌های معمولی دارد. با باز شدن دستگاه، نمایشگر داخلی ۷.۸ اینچی با طراحی مشابه آیپد نمایان می‌شود. انتظار می‌رود نمایشگر داخلی بدون چین‌خوردگی باشد.

برخی منابع ادعا کرده‌اند که اپل از دوربین زیر نمایشگر در این بخش استفاده خواهد کرد. نمایشگر بیرونی نیز دارای دوربین پانچ‌هول خواهد بود. همچنین گفته می‌شود اپل به‌جای استفاده از Face ID، حسگر اثر انگشت Touch ID را در دکمه کناری دستگاه ادغام خواهد کرد. در بخش پشتی نیز این گوشی به دوربین دوگانه مجهز خواهد بود.

تحلیل‌گر معروف جف پو (Jeff Pu) اعلام کرده که فریم دستگاه ترکیبی از تیتانیوم و آلومینیوم خواهد بود و لولاهای آن از فلز مایع ساخته می‌شوند تا دوام بیشتری داشته باشند.

همچنین گفته می‌شود آیفون Fold در حالت باز تنها ۴.۵ میلی‌متر ضخامت خواهد داشت (ضخامت آن از آیفون ایر نیز کمتر است) اما همچنان کمی از گلکسی Z Fold 7 ضخیم‌تر خواهد بود.

آیفون ۱۷ پرو ماه گذشته در رنگ‌های نقره‌ای، نارنجی کیهانی و آبی عمیق عرضه شد. اگر این رنگ‌ها مورد پسند شما نیستند و به دنبال گزینه‌ای متفاوت هستید، ظاهراً تنها کاری که باید انجام دهید این است که یک سال صبر کنید.

امروز در چین، رنگ‌های احتمالی آیفون ۱۸ پرو که قرار است در سپتامبر ۲۰۲۶ (شهریور ۱۴۰۵) معرفی شوند، فاش شده است. این رنگ‌ها شامل قهوه‌ای، بنفش و زرشکی هستند. تصویری که منتشر شده، این رنگ‌ها را نشان می‌دهد.

اگر این اطلاعات صحت داشته باشند، بدان معنی است که اپل قصد تغییر استراتژی خود را ندارد و هنوز گزینه‌ای به رنگ مشکی یا سفید ارائه نخواهد کرد. این تصمیم بدون شک جسورانه است، اما اپل آن را تصمیم درستی می‌داند.

ما قبلا نسخه‌ای از رنگ بنفش را در مدل‌های آیفون XR، آیفون ۱۱، آیفون ۱۲، آیفون ۱۴ و آیفون ۱۴ پرو دیده بودیم، اما تاکنون هیچ آیفونی با رنگ قهوه‌ای یا زرشکی عرضه نشده است. بنابراین این موضوع می‌تواند برای طرفداران اپل بسیار هیجان‌انگیز باشد.

ایلان ماسک در اقدامی جالب، بار دیگر قول داده است که ماشین‌ها را به پرواز درآورد. این میلیاردر معروف با حضور در آخرین قسمت برنامه “The Joe Rogan Experience” ادعای جسورانه دیگری را مطرح کرد و گفت امیدوار است پیش از پایان سال، نمونه اولیه یک ماشین پرنده را به نمایش بگذارد. اگر این حرف برایتان آشنا به نظر می‌رسد، باید بدانید که ماسک حداقل از سال ۲۰۱۴ درباره ماشین‌های پرنده صحبت کرده و مانند بسیاری از ایده‌های بزرگش، از کلونی‌های مریخی گرفته تا کپسول‌های هایپرلوپ، جدول زمانی تحقق آن‌ها همیشه جایی بین “به‌زودی” و “سرانجام” در نوسان است.

این موضوع زمانی مطرح شد که روگان از ایلان ماسک درباره تسلا رودستر که مدت‌ها عرضه آن به تعویق افتاده بود، پرسید. رودستر نسل دوم خودروی اسپرتی است که اولین‌بار بین سال‌های ۲۰۰۸ تا ۲۰۱۲ تولید شد. قرار بود این ماشین در ابتدا در سال ۲۰۲۰ وارد بازار شود، اما در چرخه سال آینده که ماسک به آن اشاره می‌کرد، هنوز گیر کرده است. وقتی روگان از او پرسید که مردم جهان بالاخره چه زمانی ممکن است رودستر جدید را ببیند، ماسک به شروع به اشاره به چیزی بسیار بزرگ‌تر کرد. او پیش از اتما صحبت‌های خود لحظه‌ای مکث کرد و گفت: “در حال نزدیک شدن به نمایش نمونه اولیه هستیم. چیزی که می‌توانم تضمین کنم این است که این دموی محصول فراموش‌نشدنی خواهد بود، فراموش‌نشدنی.”

با این حال، به نظر می‌رسید که روگان گیج شده بود و پرسید دقیقا چه چیزی آن را فراموش‌نشدنی می‌کند؟ ماسک پوزخندی زد و پاسخ داد: “چه خوب باشد و چه بد، فراموش‌نشدنی خواهد بود.” کمی در طول گفتگو بود که ماسک سرانجام اشاره‌ای را که همه منتظرش بودند، مطرح کرد: “خب می‌دانید، دوستم پیتر تیل زمانی گفته بود که ماشین‌های پرنده در آینده وجود خواهند داشت، اما ما ماشین‌های پرنده نداریم.”

احتمال تولید یک رودستر پرنده

وقتی روگان پرسید که آیا این وسیله نقلیه دارای بال‌های جمع‌شونده خواهد بود، ماسک از پاسخ طفره رفت و به شوخی گفت نمی‌تواند پیش از پرده‌برداری، ماشین را رونمایی کند اما قول داد که شانس این را دارد که به یادماندنی‌ترین رونمایی از محصول تاریخ باشد. او افزود که امیدوار است این ماشین پرنده را پیش از پایان سال رونمایی کند، هرچند خودش هم نتوانست در برابر تاکید بر واژه “امیدوارم” مقاومت کند. اگر بخواهیم به تاریخ استناد کنیم، این ادعا بار سنگینی را به دوش می‌کشد. ماسک عادت دارد که به نمونه‌های اولیه سال‌ها پیش از اینکه حتی به مرحله تولید نزدیک شده باشند، اشاره کند.

میلیارد معروف حوزه فناوری زمانی وعده داده بود که با هایپرلوپ پرسرعت خود حمل و نقل عمومی را از نو بسازد، قطاری که درون لوله خلأ می‌توانست مسافران را با سرعت ۱۱۰۰ کیلومتر در ساعت بین شهرها جابجا کند. اما نتیجه چه شد؟ یک تونل کوتاه در لاس وگاس که در آن خودروهای تسلا که توسط انسان کنترل می‌شوند، با سرعت متوسطی از میان ترافیک عبور می‌کند. بنابراین، ممکن است یک نمونه اولیه از رودستر پرنده ساخته شود اما این به معنای آن نیست که یک ماشین پرنده تجاری در راه است. حتی طرح مفهومی Cybercab ماسک، یک وسیله نقلیه خودران دو نفره که سال گذشته رونمایی شد، هنوز به بازار عرضه نشده است. در همین حال، روبوتاکسی‌های او در تگزارش همچنان به رانندگی توسط انسان‌ها برای حفظ ایمنی متکی هستند.

خودرویی که ماسک فناوری آن را دیوانه‌وار می‌نامد

در طول مصاحبه، ماسک اشاره کرد که هرچه این رودستر جدید باشد، ممکن است تعریف ماشین را گسترش دهد. او گفت: “می‌دانید، ما باید مطمئن شویم که کار می‌کند. انگار این یک فناوری دیوانه‌وار است که در این ماشین داریم. فناوری دیوانه‌وار!” هنگامی که روگان پرسید آیا این محصول با آنچه قبلا اعلام شد بود متفاوت است، ماسک آن را تائید کرد و گفت: “این خودرو فناوری دیوانه‌واری دارد. برای مثال، آیا اصلا یک ماشین است؟ مطمئن نیستم اما شبیه آن خواهد بود. بهتر است بگویم که از چیزی جیمز باند ساخته دیوانه‌وارتر است. اگر همه ماشین‌های جیمز باند را بردارید و آن‌ها را با هم ترکیب کنید، از آن هم دیوانه‌وارتر می‌شود.”

در طول مصاحبه، ماسک اشاره کرد که هرچه این رودستر جدید باشد، ممکن است تعریف ماشین را گسترش دهد. او گفت: “می‌دانید، ما باید مطمئن شویم که کار می‌کند. انگار این یک فناوری دیوانه‌وار است که در این ماشین داریم. فناوری دیوانه‌وار!” هنگامی که روگان پرسید آیا این محصول با آنچه قبلا اعلام شد بود متفاوت است، ماسک آن را تائید کرد و گفت: “این خودرو فناوری دیوانه‌واری دارد. برای مثال، آیا اصلا یک ماشین است؟ مطمئن نیستم اما شبیه آن خواهد بود. بهتر است بگویم که از چیزی جیمز باند ساخته دیوانه‌وارتر است. اگر همه ماشین‌های جیمز باند را بردارید و آن‌ها را با هم ترکیب کنید، از آن هم دیوانه‌وارتر می‌شود.”

این اظهارات موجب شده برخی گمان کنند که پروژه جدید و مرموز تسلا ممکن است یک وسیله نقلیه VTOL (عمود پرواز) باشد، نه یک ماشین معمولی. این هواپیماها که اغلب به عنوان ماشین‌های پرنده توصیف می‌شوند، درواقع روی جاده‌ها حرکت نمی‌کنند، بلکه به‌صورت عمودی از زمین بلند می‌شود و فرود می‌آیند؛ بیشتر شبیه به هلیکوپترها. البته روگان گفت که این اطلاعات محدود است، در حالی که ماسک پیشنهاد داد نمونه اولیه را حضوری به او نمایش دهد. اینکه آیا واقعا چنین اتفاقی می‌افتد یا خیر، در حدس و گمان است.

ماشین‌های پرنده از دهه ۱۹۵۰ به نوعی وجود داشته‌اند اما هیچ‌کدام هرگز به واقعیت تبدیل نشده‌اند، عمدتا به این دلیل که پرواز بسیار پیچیده‌تر و کنترل‌شده‌تر از رانندگی است. مگر اینکه رودستر ماسک خودش پرواز کند، در غیر این صورت به یک خلبان دارای مجوز برای کنترل نیاز خواهد داشت. بنابراین، ماسک ممکن است پیش از پایان سال ۲۰۲۵ محصول با بال یا موتور را به نمایش بگذارد. با این حال، چه یک جهش انقلابی باشد و چه موضوعی برای پرت کردن حواس مردم از فروش رو به کاهش تسلا و جنجال‌های سیاسی، مثل سایر ادعاهای ماسک در هاله‌ای از ابهام قرار دارد.

منبع: IndiaToday

شیائومی امسال با نادیده گرفتن عدد ۱۶، مستقیماً از سری ۱۵ به ۱۷ جهش کرد. این یک حرکت نمادین و اعلانی آشکار برای رقابت مستقیم با سری آیفون ۱۷ اپل به شمار می‌رود. در این میان، مدل جدید «پرو مکس» (Pro Max) متولد شد که می‌توان آن را جانشین معنوی شیائومی ۱۵ پرو دانست، البته کمی بزرگتر و جاه‌طلبانه‌تر.

بررسی شیائومی ۱۷ پرو مکس که ما در دست داریم، نسخه مخصوص چین این گوشی است. مدل جهانی هنوز معرفی نشده و ممکن است در زمان عرضه بین‌المللی، تفاوت‌های نرم‌افزاری یا حتی سخت‌افزاری وجود داشته باشد. این گوشی فعلاً تا زمان معرفی احتمالی مدل اولترا، قدرتمندترین عضو خانواده شیائومی محسوب می‌شود.

قلب تپنده این گوشی یک نمایشگر عظیم ۶.۹ اینچی LTPO OLED است، اما ویژگی محوری آن، پنل جلویی آن نیست؛ بلکه نمایشگری است که در پشت دستگاه جا خوش کرده. بله، شیائومی با جسارت، یک نمایشگر ثانویه ۲.۹ اینچی LTPO OLED را در ماژول دوربین ادغام کرده. این ویژگی، ۱۷ پرو مکس را از تمام رقبایش متمایز می‌کند. البته نمایشگر دوم ایده‌ی جدیدی نیست و خود شیائومی قبلاً آن را در مدل ۱۱ اولترا آزموده بود، اما اجرای آن در ۱۷ پرو مکس بسیار پخته‌تر، کاربردی‌تر و چشم‌نوازتر از آب درآمده.

علاوه بر این، با ورود چیپست جدید اسنپدراگون ۸ الیت نسل ۵، سری ۱۷ شیائومی اولین گوشی‌های جهان با این سیلیکون قدرتمند لقب گرفتند. تغییرات کوچک اما مهمی در بخش دوربین نیز رخ داده؛ دوربین اصلی سنسور بزرگتر Light Fusion 950L را دریافت کرده و مهم‌تر از آن، دوربین سلفی سرانجام به یک سنسور ۵۰ مگاپیکسلی با فوکوس خودکار ارتقا یافته است.

طراحی و کیفیت ساخت؛ سنگین، متراکم و دقیق

گرفتن شیائومی ۱۷ پرو مکس در دست، حس یک کالای لوکس و متراکم را منتقل می‌کند. این یک ساختار «ساندویچ شیشه و فلز» استاندارد با یک فریم آلومینیومی مات در میانه است. نمایشگر جلو توسط شیشه دراگون کریستال ۳ (Dragon Crystal Glass 3) خود شیائومی محافظت می‌شود که طبق ادعای شرکت، یک کامپوزیت تزریق‌شده با سرامیک و بسیار مقاوم است.

پنل پشتی از فایبرگلاس ساخته شده، مشابه آنچه در شیائومی ۱۵ اولترا دیده بودیم. فریم کناری کاملاً تخت طراحی شده و به نرمی به شیشه‌های جلو و عقب می‌پیوندد. به لطف پوشش مات فریم و پنل پشتی (حداقل در رنگ مشکی مورد بررسی ما)، گوشی تا حد زیادی در برابر لک و اثر انگشت مقاوم است، هرچند این پوشش مات، آن را کمی لغزنده نیز می‌کند. ۱۷ پرو مکس علاوه بر مشکی، در رنگ‌های سفید، بنفش و سبز نیز عرضه می‌شود.

این گوشی دارای گواهی IP68 برای مقاومت در برابر آب و گرد و غبار است، اما شیائومی پا را فراتر گذاشته و ادعا می‌کند این دستگاه می‌تواند تا ۳۰ دقیقه در عمق شش متری آب دوام بیاورد که فراتر از استاندارد معمول IP68 (عمق ۱.۵ متری) است.

حسگر اثر انگشت اولتراسونیک زیر نمایشگر قرار دارد و حتی با نمایشگر خاموش نیز به سرعت عمل می‌کند. شیائومی از آخرین نسل حسگر Goodix استفاده کرده که طبق گزارش‌ها، عملکرد بسیار بهتری با محافظ‌های صفحه شیشه‌ای دارد؛ مشکلی که همواره گریبان‌گیر حسگرهای اولتراسونیک بود.

با توجه به باتری عظیم ۷٬۵۰۰ میلی‌آمپر ساعتی و سیم‌پیچ شارژ بی‌سیم، ضخامت ۸.۰ میلی‌متری بدنه (بدون احتساب برآمدگی دوربین) یک دستاورد مهندسی چشمگیر به حساب می‌آید. این گوشی از دو سیم‌کارت فیزیکی پشتیبانی می‌کند و خبری از eSIM (حداقل در نسخه چین) نیست. فرستنده مادون قرمز (IR blaster) نیز طبق سنت شیائومی در بالای فریم حضور دارد.

در نهایت، باید گفت با یک گوشی بزرگ طرف هستیم. نمایشگر ۶.۹ اینچی و وزن تقریبی ۲۲۰ گرمی، کار با یک دست را تقریباً غیرممکن می‌سازد. با این حال، با توجه به سخت‌افزار اضافی در پشت دستگاه، این وزن و ابعاد قابل توجیه است.

محتویات جعبه؛ سخاوت نسخه چین

از آنجایی که ما نسخه چین را بررسی می‌کنیم، جعبه خرده‌فروشی بسیار سخاوتمندانه است. علاوه بر کابل معمول USB-A به USB-C، شارژر ۱۰۰ واتی HyperCharge شیائومی نیز درون جعبه قرار دارد. یک قاب محافظ سیلیکونی شفاف نیز همراه دستگاه ارائه می‌شود. اگر این گوشی به بازارهای اروپایی راه پیدا کند، به احتمال زیاد شارژر از جعبه حذف خواهد شد.

نمایشگرها؛ دوگانه‌ی شگفت‌انگیز LTPO

شیائومی ۱۷ پرو مکس دو نمایشگر دارد و خبر خوب اینکه شرکت در هیچ‌کدام کم‌کاری نکرده است. هر دو پنل از یک فناوری مشابه LTPO OLED بهره می‌برند و از مشخصات رده‌بالایی چون عمق رنگ ۱۲ بیتی، PWM Dimming ۲۱۶۰ هرتزی، نرخ نوسازی ۱۲۰ هرتز و تقریباً تمام استانداردهای HDR مورد نیاز (HDR10+، Dolby Vision و HDR Vivid) پشتیبانی می‌کنند.

استفاده از این مشخصات برای نمایشگر دوم که عمدتاً برای نمایش اطلاعات متنی یا منظره‌یاب استفاده می‌شود، کمی “زیاده‌روی” (Overkill) به نظر می‌رسد، اما ما از این تصمیم شیائومی استقبال می‌کنیم.

نمایشگر اصلی: ۶.۹ اینچ با رزولوشن ۱۲۰۰ در ۲۶۰۸ پیکسل.نمایشگر پشتی: ۲.۹ اینچ با رزولوشن ۵۹۶ در ۹۷۶ پیکسل.

در بخش عملکرد، هیچ‌کدام ناامیدکننده نیستند. در تست‌های ما، روشنایی در حالت دستی به کمی بیش از ۶۰۰ نیت و در حالت خودکار (Auto) به بالای ۱٬۰۰۰ نیت (در سطح ۷۵٪ سفید) رسید. در تست نمایش ۱۰٪ صفحه، روشنایی اوج به بیش از ۳٬۵۰۰ نیت جهش کرد. این اعداد به معنای خوانایی بی‌نقص زیر نور مستقیم خورشید و تجربه‌ی HDR خیره‌کننده است.

نرخ نوسازی

از آنجایی که هر دو نمایشگر LTPO هستند، از کنترل نرخ نوسازی دانه‌ای پشتیبانی می‌کنند. دو حالت در دسترس قرار دارد: «پیش‌فرض» (Default) و «سفارشی» (Custom). حالت سفارشی به شما اجازه می‌دهد نرخ را روی ۶۰ یا ۱۲۰ هرتز قفل کنید، اما ما پیشنهاد می‌کنیم آن را روی حالت پیش‌فرض (که در واقع خودکار است) رها کنید.

سیستم‌عامل به هوشمندی نرخ نوسازی را بسته به سناریو انتخاب می‌کند. وقتی نمایشگر بیکار است، نرخ به ۱ هرتز کاهش می‌یابد. در تمام اپلیکیشن‌ها و منوهای سیستمی، از جمله کروم و یوتیوب، نرخ به ۱۲۰ هرتز می‌رسد. این‌که اپلیکیشن یوتیوب هنگام اسکرول کردن در منوها یا خواندن کامنت‌ها روی ۱۲۰ هرتز کار می‌کند، یک مزیت بزرگ است که در بسیاری از رقبا دیده نمی‌شود. فقط زمانی که شروع به تماشای ویدئو می‌کنید، نرخ نوسازی برای تطبیق با فریم‌ریت ویدئو (مثلاً ۲۴، ۳۰ یا ۶۰ فریم بر ثانیه) کاهش می‌یابد.

باتری و سرعت شارژ؛ قهرمان ماراتن

اجازه دهید تکرار کنیم: هفت هزار و پانصد میلی‌آمپر ساعت. این ظرفیت باتری (حداقل در نسخه چین) در ترکیب با چیپست جدید اسنپدراگون ۸ الیت نسل ۵، نتایج شگفت‌انگیزی را رقم زده است.

در تست‌های استفاده فعال ما، شیائومی ۱۷ پرو مکس امتیاز فوق‌العاده ۲۰ ساعت و ۵۰ دقیقه را ثبت کرد. این امتیاز، گوشی را در صدر جدول و بالاتر از تقریباً تمام پرچمداران اخیر قرار می‌دهد. رکوردهای ثبت‌شده در وب‌گردی و پخش ویدئو به طور خاص تحسین‌برانگیز بودند. این گوشی به سادگی قهرمان ماراتن است و کاربران پرمصرف را ناامید نخواهد کرد.

سرعت شارژ

این باتری عظیم از شارژ سیمی ۱۰۰ وات و شارژ بی‌سیم ۵۰ وات (با استفاده از شارژرهای اختصاصی شیائومی) پشتیبانی می‌کند. همچنین ادعا شده که این گوشی با شارژرهای ۱۰۰ واتی PD + PPS نیز سازگار است.

علیرغم افزایش عظیم ظرفیت باتری، سرعت شارژ به طرز شگفت‌انگیزی سریع است و حتی گوشی‌هایی با باتری کوچکتر (مانند شیائومی ۱۵ اولترا) را پشت سر می‌گذارد. شارژ کامل از صفر تا صد درصد با شارژر ۱۰۰ واتی داخل جعبه، تنها ۳۹ دقیقه طول کشید.

ما همچنین گوشی را با یک شارژر ۱۰۰ واتی استاندارد Power Delivery (PD) با پشتیبانی از PPS آزمایش کردیم. نتایج بسیار نزدیک بود. شارژ کامل با این شارژر ۴۸ دقیقه طول کشید که تنها ۹ دقیقه کندتر از شارژر اصلی بود. این یک خبر عالی برای کاربران است؛ حتی اگر شارژر اصلی HyperCharge شیائومی را همراه نداشته باشید، می‌توانید با یک شارژر PD مناسب، تقریباً با همان سرعت گوشی را شارژ کنید.

اسپیکرها؛ فراتر از انتظار

۱۷ پرو مکس از یک مجموعه اسپیکر استریوی هیبریدی بهره می‌برد؛ یک اسپیکر کامل در پایین و دیگری که به عنوان اسپیکر مکالمه نیز عمل می‌کند، در بالا. طبیعتاً، اسپیکر بالایی کمی ساکت‌تر است.

در تست بلندی صدا، این گوشی با امتیاز ۲۶.۱- LUFS (خوب)، در رده متوسط قرار می‌گیرد و بلندترین گوشی بازار نیست. اما اعداد همه‌چیز را نمی‌گویند. جایی که ۱۷ پرو مکس ما را شگفت‌زده کرد، کیفیت صدا بود.

ما همواره آیفون‌ها را به عنوان یکی از بهترین‌ها در زمینه اسپیکر می‌شناسیم، اما شیائومی ۱۷ پرو مکس بسیار به آن‌ها نزدیک شده و شاید حتی در برخی جنبه‌ها بهتر عمل کند. صدا حتی در ولوم‌های بالا کاملاً تمیز و شفاف باقی می‌ماند. بیس (Bass) بسیار برجسته، عمیق و گرم است و به موسیقی، آن حس «پُری» (Fullness) لازم را می‌بخشد. مهم‌تر از آن، علیرغم بیس قوی، وکال‌ها (صدای خواننده) کاملاً شفاف و واضح باقی می‌مانند. در مقایسه با سایر پرچمداران اندرویدی، از جمله شیائومی ۱۵ اولترا، هیچ‌کدام به کیفیت صدای ۱۷ پرو مکس نزدیک نمی‌شوند.

عملکرد و تجربه نرم‌افزاری؛ قدرت خام و محدودیت‌های بومی

این گوشی به چیپست پرچمدار اسنپدراگون ۸ الیت نسل ۵ مجهز شده که بر پایه فرآیند ۳ نانومتری ساخته شده و از نسل سوم هسته‌های Oryon بهره می‌برد. پردازنده گرافیکی نیز Adreno 840 است. تمام تنظیمات حافظه از تراشه‌های پرسرعت UFS 4.1 استفاده می‌کنند.

اما بنچمارک‌ها داستان عجیبی را روایت می‌کنند. در حالی که ۱۷ پرو مکس به راحتی گوشی‌های نسل قبلی (با اسنپدراگون ۸ الیت) را پشت سر می‌گذارد، اما در مقایسه با دیگر گوشی‌هایی که از همین چیپست (SD 8 Elite Gen 5) استفاده می‌کنند (مانند RedMagic 11 Pro)، کمی عقب می‌ماند. به نظر می‌رسد شیائومی، شاید برای کنترل حرارت، پتانسیل کامل این چیپست قدرتمند را آزاد نکرده است.

عملکرد پایدار

عملکرد پایدار، پاشنه آشیل این گوشی به حساب می‌آید. در تست استرس CPU، گوشی پس از کمتر از ده دقیقه، به حدود ۵۰ درصد از عملکرد تئوریک خود افت کرد. این برای یک پرچمدار خبر خوبی نیست و ممکن است در بازی‌های بسیار سنگین طولانی‌مدت، منجر به افت فریم شود. عملکرد پایدار GPU کمی بهتر بود و به پایداری ۶۰ درصد رسید.

تجربه HyperOS 3؛ روان، زیبا، اما چینی

این گوشی با جدیدترین نسخه HyperOS 3.0 مبتنی بر اندروید ۱۶ عرضه می‌شود. از نظر بصری، تغییرات نسبت به نسخه‌های قبلی جزئی است. مهم‌ترین ویژگی جدید، «جزیره فوق‌العاده» (Super Island) است که عملکردی مشابه «داینامیک آیلند» اپل دارد و اطلاعات زمینه‌ای (مانند تایمر، تماس ورودی یا موسیقی در حال پخش) را نمایش می‌دهد.

اما هشدار بزرگ: ما در حال بررسی رام چین هستیم. این رام محدودیت‌های جدی برای کاربران خارج از چین دارد. خبری از سرویس‌های گوگل به صورت پیش‌فرض نیست. فید Google Discover، تاریخچه موقعیت مکانی در Google Maps، و Android Auto کار نمی‌کنند.

اگرچه می‌توان فروشگاه Play Store را به راحتی از اپ استور خود شیائومی (GetApps) دانلود و نصب کرد و سایر اپ‌های گوگل نیز نصب می‌شوند، اما این یک «تجربه غربی‌شده» کامل و بدون دردسر نخواهد بود. Google Wallet گاهی اوقات دچار مشکل می‌شود و برای فعال‌سازی قابلیت‌هایی مانند Circle to Search باید مراحل پیچیده‌ای را طی کنید.

نمایشگر دوم؛ فراتر از یک گیمیک

و اما می‌رسیم به جذاب‌ترین بخش نرم‌افزاری. نمایشگر دوم واقعاً کاربردی است. شما می‌توانید نوتیفیکیشن‌ها، ID تماس‌گیرنده، تایمرها و اطلاعات زمینه‌ای اپ‌ها را روی آن ببینید. البته در حال حاضر، پشتیبانی اپلیکیشن‌ها (به خصوص غربی) محدود است. تنها اپ غربی که به خوبی با آن کار می‌کرد، Spotify بود که صفحه «در حال پخش» را نشان می‌داد.

یک ویژگی هوشمندانه: قابلیت Always-on display (نمایشگر همیشه روشن) اصلی، به محض برگرداندن گوشی (قرار دادن روی صفحه)، خاموش می‌شود و نمایشگر پشتی روشن می‌شود. این کار به صرفه‌جویی در باتری کمک می‌کند.

اما بهترین کاربرد نمایشگر دوم، استفاده از آن به عنوان منظره‌یاب دوربین است. شما می‌توانید اپلیکیشن کامل دوربین را روی نمایشگر پشتی اجرا کنید. این یک نسخه محدودشده نیست؛ شما می‌توانید بین هر سه دوربین جابجا شوید، تنظیمات را تغییر دهید و حالت‌های عکاسی را عوض کنید. این یعنی پایان سلفی‌های متوسط؛ شما می‌توانید با دوربین اصلی ۵۰ مگاپیکسلی یا دوربین اولتراواید از خودتان سلفی‌های بی‌نظیری بگیرید.

تحلیل جامع دوربین‌ها؛ چهار لنز ۵۰ مگاپیکسلی زیر ذره‌بین

شیائومی ۱۷ پرو مکس تغییرات ظریفی در سیستم دوربین خود نسبت به نسل قبل اعمال کرده، اما کلمه کلیدی «تغییرات» است، نه لزوماً «ارتقا».

دوربین اصلی (واید): ۵۰ مگاپیکسل، سنسور Light Fusion 950L (بزرگتر)، f/1.7 (دیافراگم بسته‌تر)، OISتله‌فوتو: ۵۰ مگاپیکسل، سنسور Samsung GN8 (بزرگتر)، f/2.6 (بسته‌تر)، زوم اپتیکال ۵ برابر، OISاولتراواید: ۵۰ مگاپیکسل، سنسور OV50M40، f/2.4 (بسته‌تر)، ۱۰۲ درجه (میدان دید محدودتر)، PDAFسلفی: ۵۰ مگاپیکسل، سنسور OV50M40، f/2.2، فوکوس خودکار (PDAF)

دوربین اولتراواید روی کاغذ یک پسرفت (Downgrade) محسوب می‌شود (میدان دید و دیافراگم محدودتر). اما بزرگترین ارتقا، دوربین سلفی ۵۰ مگاپیکسلی با فوکوس خودکار است؛ irony ماجرا اینجاست که با وجود نمایشگر پشتی، شاید کمتر کسی از دوربین سلفی جلویی استفاده کند!

دوربین اصلی (Wide) در نور روز

کیفیت کلی دوربین اصلی در روز بسیار خوب است. تصاویر شارپ، پرجزئیات، با داینامیک رنج وسیع و بدون نویز هستند. اما پردازش تصویر شیائومی، سلیقه‌ای عمل می‌کند. برخی عکس‌ها به کنتراست بیشتری نیاز دارند و تمایل شدیدی به اشباع بیش از حد رنگ‌های قرمز و گاهی سبز وجود دارد.

مقایسه با شیائومی ۱۵ اولترا: در مقایسه مستقیم، ۱۷ پرو مکس جزئیات بهتری را در سایه‌ها (مانند شاخ و برگ درختان) حفظ می‌کند و تصاویر گرم‌تری تولید می‌کند. در طرف مقابل، ۱۵ اولترا داینامیک رنج کلی و کنتراست بهتری دارد.

زوم ۲ برابری (کراپ)

کراپ‌های ۲ برابری از سنسور اصلی، با حداقل افت کیفیت، بسیار تمیز و قابل استفاده هستند. جزئیات در فواصل دور کمی نرم‌تر می‌شوند که طبیعی است.

مقایسه با شیائومی ۱۵ اولترا: در زوم ۲ برابری، تشخیص تفاوت بین دو گوشی تقریباً غیرممکن است و برتری در صحنه‌های مختلف جابجا می‌شود.

دوربین تله‌فوتو ۵ برابری

و اینجا، جایی است که ۱۷ پرو مکس ما را ناامید می‌کند. این دوربین در حد و اندازه‌های یک پرچمدار نیست. بسیاری از عکس‌هایی که گرفتیم، تار یا مبهم بودند، که نشان می‌دهد سیستم لرزشگیر اپتیکال (OIS) به خوبی کار نمی‌کند.

مقایسه با شیائومی ۱۵ اولترا: جای تعجب نیست که ۱۵ اولترا (با زوم ۴.۲ برابر) به راحتی برنده این رقابت است. عکس‌های ۱۵ اولترا بسیار شارپ‌تر، پرجزئیات‌تر و با داینامیک رنج بهتر هستند. سنسور بزرگتر ۱۵ اولترا اجازه می‌دهد حتی با کراپ دیجیتال، کیفیت بهتری نسبت به زوم اپتیکال ۵ برابری ۱۷ پرو مکس داشته باشید.

این دوربین از فوکوس در فاصله نزدیک (۳۰ سانتی‌متری) پشتیبانی می‌کند و می‌توان عکس‌های ماکروی خوبی با آن گرفت.

دوربین اولتراواید (Ultrawide)

یک دوربین اولتراواید متوسط. شارپنس و جزئیات قابل قبول هستند و داینامیک رنج، وسیع‌تر از حد متوسط برای یک اولتراواید است. اما مشکل اصلی، میدان دید (FoV) است. با زاویه ۱۰۲ درجه (معادل ۱۷ میلی‌متر)، این لنز به سختی «اولترا» واید به حساب می‌آید و تفاوت آن با لنز اصلی ۲۳ میلی‌متری، آنقدرها زیاد نیست.

مقایسه با شیائومی ۱۵ اولترا: ما اولتراواید ۱۵ اولترا را ترجیح می‌دهیم. اگرچه اولتراواید ۱۷ پرو مکس به دلیل زاویه بسته‌تر، کمی شارپ‌تر به نظر می‌رسد، اما ۱۵ اولترا میدان دید بسیار بازتر (۱۳ میلی‌متر)، کنتراست بهتر و داینامیک رنج جذاب‌تری ارائه می‌دهد.

دوربین سلفی (و سلفی با دوربین اصلی)

ارتقا به سنسور ۵۰ مگاپیکسلی همراه با فوکوس خودکار (PDAF) به این معناست که سلفی‌ها همیشه شارپ، پرجزئیات و با نوردهی مناسب سوژه ثبت می‌شوند. با این حال، ما طرفدار نحوه رندر شدن کنتراست، جزئیات صورت و مو نیستیم؛ به نظر می‌رسد پردازش تصویر کمی مصنوعی و برای بازار چین تنظیم شده است.

مقایسه با شیائومی ۱۵ اولترا: سنسور ۵۰ مگاپیکسلی جدید ۱۷ پرو مکس، جزئیات بیشتر و شارپنس بهتری نسبت به سنسور قدیمی ۱۵ اولترا ارائه می‌دهد.

اما سوال اصلی این است: چرا وقتی نمایشگر پشتی وجود دارد، باید از دوربین سلفی استفاده کرد؟ ما سلفی گرفتن با دوربین‌های پشتی را امتحان کردیم. سلفی‌های دوربین اصلی بی‌نقص هستند و بوکه طبیعی زیبایی دارند. سلفی‌های کراپ ۲ برابری نیز عالی‌اند. ما شدیداً توصیه می‌کنیم از دوربین‌های پشتی برای سلفی استفاده کنید.

عملکرد در نور کم (Night Mode)

دوربین اصلی: عملکرد در نور کم عالی است. نوردهی فوق‌العاده، جزئیات خوب در سایه‌ها و هایلایت‌ها، و مطلقاً بدون نویز. (در مقایسه با ۱۵ اولترا، ۱۵ اولترا کنتراست و دمای رنگ دقیق‌تری دارد).زوم ۲ برابری: کیفیت بیش از حد انتظار خوب است و افت کیفیت نسبت به حالت ۱x حداقل است.تله‌فوتو ۵ برابری: عکس‌ها در بررسی دقیق، شارپ نیستند. اگرچه داینامیک رنج خوب و عکس‌ها تمیز (بدون نویز) هستند، اما دمای رنگ‌ها بیش از حد گرم است. (در مقایسه با ۱۵ اولترا، ۱۵ اولترا باز هم برنده واضح است؛ عکس‌ها شارپ‌تر و پرجزئیات‌تر هستند).اولتراواید: این دوربین در شب رقابتی نیست. فاقد جزئیات دقیق است و شارپنس حتی برای یک اولتراواید هم کافی نیست. (در مقایسه با ۱۵ اولترا، ۱۵ اولترا باز هم بهتر عمل می‌کند؛ شارپ‌تر، پرجزئیات‌تر و با رنگ‌های دقیق‌تر).

فیلم‌برداری

دوربین اصلی قادر به ضبط ویدئو تا 8K@30fps است، در حالی که سایر دوربین‌ها به 4K@60fps محدود می‌شوند. لرزشگیر الکترونیکی (EIS) در تمام حالت‌ها در دسترس است.

عملکرد دوربین اصلی در روز و شب بسیار خوب است؛ جزئیات عالی، شارپنس خوب، داینامیک رنج وسیع و تقریباً بدون نویز. اما، لرزشگیر بهترین در بازار نیست و لرزش‌های جزئی در تمام ویدئوهای ۱x و ۲x ما مشهود بود. ویدئوهای ۲x کمی نرم‌تر (Soft) از حد انتظار ما بودند.

ویدئوی زوم ۵ برابری قابل قبول است. لرزشگیر خوب عمل می‌کند، اما کنتراست کلیپ‌ها پایین است و ممکن است مبهم به نظر برسند. ویدئوی اولتراواید در روز خوب است، اما در شب به دلیل نویز زیاد و نرمی بیش از حد، به سختی قابل توصیه است.

مقایسه ویدئو با شیائومی ۱۵ اولترا: در روز، ویدئوهای دوربین اصلی تقریباً یکسان هستند. اما ۱۵ اولترا با ویدئوهای اولتراواید کمی شارپ‌تر و ویدئوهای تله‌فوتوی به مراتب بهتر، برتری خود را نشان می‌دهد.

جدول رقبا

شیائومی ۱۷ پرو مکس در سنگین‌وزن‌ترین لیگ بازار رقابت می‌کند.

ویژگیشیائومی ۱۷ پرو مکسسامسونگ گلکسی S25 Ultraآیفون ۱۷ پرو مکساوپو فایند X9 Proنمایشگر۶.۹ اینچ LTPO + نمایشگر دوم ۲.۹ اینچ۶.۹ اینچ Dynamic LTPO۶.۹ اینچ LTPO Super Retina XDR۶.۷۸ اینچ LTPOپردازندهاسنپدراگون ۸ الیت نسل ۵اسنپدراگون ۸ الیت (برای گلکسی)اپل A19 Proدایمنسیتی ۹۵۰۰باتری۷٬۵۰۰ میلی‌آمپر ساعت۵٬۰۰۰ میلی‌آمپر ساعت۴٬۸۲۳ میلی‌آمپر ساعت۷٬۵۰۰ میلی‌آمپر ساعتشارژ سیمی۱۰۰ وات۴۵ وات۴۲ وات۸۰ واتدوربین تله‌فوتو۵۰ مگاپیکسل (۵x) – عملکرد ضعیف۲۰۰ مگاپیکسل + ۵۰ مگاپیکسل۴۸ مگاپیکسل۵۰ مگاپیکسل (عملکرد قوی)ویژگی خاصنمایشگر دوم کاربردیقلم S Penاکوسیستم اپلعمر باتری کمی بهتر

جمع‌بندی

آیا شیائومی ۱۷ پرو مکس ارزش خرید دارد؟ پاسخ پیچیده است.

این گوشی یک شاهکار مهندسی در زمینه نمایشگر و باتری به شمار می‌رود. عمر باتری ۷٬۵۰۰ میلی‌آمپری آن به سادگی تمام رقبا را کنار می‌زند. نمایشگر اصلی و نمایشگر دوم هر دو خیره‌کننده‌اند. اسپیکرها در سطح کلاس جهانی قرار دارند و سرعت شارژ ۱۰۰ واتی (به خصوص سازگاری با PD) عالی است. نمایشگر دوم نیز فراتر از یک حقه تبلیغاتی، یک ابزار کاربردی برای گرفتن سلفی‌های باکیفیت است.

اما، شیائومی ۱۷ پرو مکس را نمی‌توان به کسی که دنبال «بهترین دوربین» در یک گوشی است، پیشنهاد کرد. این گوشی در بخش دوربین از مدل اولترای نسل قبل خود (۱۵ اولترا) و همچنین رقبای سرسختی مانند ویوو و اوپو، عقب می‌ماند. دوربین تله‌فوتوی ۵ برابری آن یک نقطه ضعف آشکار است. علاوه بر این، عملکرد پایدار پردازنده و محدودیت‌های رام چین، دو عامل بازدارنده دیگر هستند.

این گوشی برای چه کسی مناسب است؟ برای خوره‌های تکنولوژی (Tech Enthusiasts) که بهترین و پرظرفیت‌ترین باتری، بهترین نمایشگرها و بهترین اسپیکرها را می‌خواهند و حاضرند با محدودیت‌های نرم‌افزاری رام چین یا دردسرهای احتمالی نصب رام گلوبال کنار بیایند.

این گوشی برای چه کسی مناسب نیست؟ برای عکاسان موبایلی. اگر دوربین، اولویت اول شماست، شیائومی ۱۵ اولترا یا پرچمداران سامسونگ و ویوو، گزینه‌های بسیار بهتری محسوب می‌شوند.

پس از ماه‌ها انتشار اطلاعات ضدونقیض درباره گلکسی S26، حالا شایعه‌ای جدیدی از مشخصات این سری منتشر شده که تصویری امیدوارکننده‌تر از آنچه پیش‌تر دیده می‌شد ارائه می‌دهد. برخلاف تغییرات جزئی نسل‌های قبل، به‌نظر می‌رسد مدل‌های گلکسی S26، S26 پلاس و S26 اولترا سرانجام ارتقاهای دوربین مورد انتظار کاربران را دریافت خواهند کرد، ارتقاهایی که می‌توانند جایگاه سامسونگ را در رقابت با برندهایی مانند ویوو و شیائومی تثبیت کنند.

یکی از مهم‌ترین تغییرات شایعه‌شده مربوط به دوربین تله‌فوتو با بزرگ‌نمایی ۳ برابری است. سامسونگ سال‌ها در مدل‌های اولترا از حسگر ۱۰ مگاپیکسلی با اندازه ۱/۳.۵۲ اینچ و در مدل‌های غیر اولترا از حسگر کوچک‌تر ۱/۳.۹۴ اینچ استفاده کرده بود که در مقایسه با رقبایی مانند ویوو X300 پرو ضعف محسوب می‌شد. طبق افشاگری جدید، هر سه مدل گلکسی S26 قرار است به حسگر بزرگ‌تر ۱۲ مگاپیکسلی با اندازه ۱/۲.۵۵ اینچ برای دوربین تله‌فوتو مجهز شوند که باعث بهبود جذب نور و وضوح بزرگ‌نمایی خواهد شد. همچنین احتمال دارد مدل اولترا از حسگر ۵۰ مگاپیکسلی برای این دوربین بهره ببرد (هرچند این بخش هنوز تأیید نشده است).

در بخش باتری نیز، گلکسی S26 اولترا ممکن است به باتری بزرگ‌تر ۵۴۰۰ میلی‌آمپرساعتی مجهز شود که نسبت به باتری ۵۰۰۰ میلی‌آمپرساعتی نسل قبل ارتقا یافته، البته به شرطی که سامسونگ بتواند ضخامت دستگاه را کنترل کند.

هر سه مدل این سری قرار است از پنل‌های OLED جدید M14 سامسونگ با وضوح QHD بهره‌مند شوند: نمایشگر ۶.۳ اینچی برای گلکسی S26، نمایشگر ۶.۷ اینچی برای گلکسی S26 پلاس و نمایشگر ۶.۹ اینچی برای گلکسی S26 اولترا (برای مقایسه، گلکسی S25 از نمایشگر ۶.۲ اینچی با وضوح ۱۰۸۰p استفاده می‌کرد).

مدل‌های گلکسی S26 و گلکسی S26 پلاس نیز قرار است ارتقاهای قابل‌توجهی در بخش دوربین داشته باشند و هر دو مدل احتمالاً به دوربین فوق‌عریض ۵۰ مگاپیکسلی (در مقایسه با ۱۲ مگاپیکسلی نسل قبل) مجهز خواهند شد. همچنین دوربین اصلی ۵۰ مگاپیکسلی آن‌ها ممکن است از حسگر بزرگ‌تر ۱/۱.۳ اینچی استفاده کند (درست همان اندازه‌ای که در حسگر ۲۰۰ مگاپیکسلی گلکسی S25 اولترا به‌کار رفته بود).

از نظر عملکرد، بسته به منطقه عرضه، این مدل با یکی از دو تراشه Exynos 2600 یا Snapdragon 8 Elite Gen 5 عرضه خواهد شد. حتی مدل اولترا نیز ممکن است در برخی بازارها با تراشه Exynos عرضه شود.

در کنار این سه مدل، یک نسخه خاص با نام احتمالی «گلکسی S26 More Slim» نیز در دست توسعه است. این مدل باریک دارای نمایشگر ۶.۶ اینچی QHD، دوربین دوگانه ۵۰ مگاپیکسلی و یک دوربین تله‌فوتو (مشخصات احتمالی) خواهد بود و از باتری حدوداً ۴۳۰۰ میلی‌آمپرساعتی بهره می‌برد. وضعیت این مدل هنوز مشخص نیست، اما برخلاف مدل لغوشده گلکسی S26 اج، به‌نظر می‌رسد فاقد ضعف‌های جدی باشد.

در صورت صحت این اطلاعات، سری گلکسی S26 می‌تواند مجموعه‌ای منسجم‌تر و به‌مراتب ارتقایافته‌تر نسبت به آنچه در افشاگری‌های اولیه دیده می‌شد، باشد.

یک قطعه باستانی از استخوانی که در غار استاروسله (Starosele) در شبه‌جزیره کریمه کشف شده، دیدگاه دانشمندان را درباره چگونگی و مسیرهای مهاجرت نئاندرتال‌ها تغییر داده است. این قطعه که اکنون با نام استار ۱ شناخته می‌شود، از نظر ژنتیکی با بقایای نئاندرتال‌هایی که پیش‌تر در شرق سیبری یافت شده بودند، شباهت چشمگیری دارد. این ارتباط ژنتیکی میان نئاندرتال‌هایی که هزاران کیلومتر در شرق و غرب از هم فاصله داشته‌اند، احتمالاً به این معناست که کریمه در دوران پلیستوسن به عنوان یک نقطه تلاقی برای مسیرهای مهاجرتی آنان عمل می‌کرده است.

در دل دره‌ای خشک در ارتفاعات کوهستانی کریمه، محوطه باستانی غار استاروسله پنهان شده است. باستان‌شناسانی که به‌تازگی در این مکان کاوش کرده‌اند، در میان بقایای استخوانی حیوانات، قطعه‌ای را یافتند که به نئاندرتالی تعلق داشت که حدود ۴۰ تا ۵۰ هزار سال پیش زندگی می‌کرد. آنچه آن‌ها در ابتدا نمی‌دانستند، این بود که خویشاوندان ژنتیکی این فرد در شرق دور سیبری نیز شناسایی شده‌اند.

غار استاروسله از دهه ۱۹۵۰ میلادی تاکنون به خاطر بقایای انسانی شناخته می‌شود که از آن به‌ دست آمده است. اما تا امروز، همه آن بقایا متعلق به دوره‌های قرون وسطی یا پس از آن بودند. حتی اسکلت معروفی به نام «کودک استاروسله» که در ابتدا تصور می‌شد حلقه‌ای میان نئاندرتال‌ها و هوموساپینس‌ها باشد، بعدتر مشخص شد که متعلق به یک دفن قرون وسطایی است. در منطقه کریمه پیش‌تر بقایای نئاندرتال‌هایی پیدا شده بود که به نظر می‌رسید در واپسین دوران حضورشان در این ناحیه پناه گرفته‌اند، اما از هیچ‌یک از آن بقایا DNA قابل‌ تحلیلی به‌ دست نیامده بود.

اکنون DNA باستانی استخراج‌شده از استخوان استار ۱ رازهای تازه‌ای درباره مسیر مهاجرت نئاندرتال‌ها فاش کرده است. املی پیگات انسان‌شناس تکاملی از دانشگاه وین، و تیمش با استفاده از روشی نو به نام Zooarchaeology by Mass Spectrometry (ZooMS) موفق شدند جنس و گونه استخوان‌ها را مشخص کنند. این روش که کمترین آسیب را به نمونه‌ها وارد می‌کند، امکان تفکیک استخوان نئاندرتال را که احتمالاً از بازو یا ران بوده، از استخوان‌های حیوانات دوران پارینه‌سنگی فراهم کرد.

پیگات در پژوهشی که اخیراً در نشریه PNAS منتشر شده، گفته است: «از نظر ژنتیکی، استار ۱ از طریق DNA میتوکندریایی خود ارتباط نزدیکی با نئاندرتال‌های منطقه آلتای دارد که نشان‌دهنده مهاجرت‌های بلندمدت گروه‌های نئاندرتال در سراسر اوراسیاست. این مهاجرت‌ها احتمالاً در دوره‌هایی با شرایط آب‌وهوایی مطلوب اتفاق افتاده و با گسترش سنت ابزارسازی میکوکیان (Micoquian) همراه بوده است؛ موضوعی که از تداوم فرهنگی و جابه‌جایی منطقه‌ای نئاندرتال‌ها در اواخر پلیستوسن حکایت دارد.»

نتایج کربن‌سنجی نشان داد که نئاندرتال استاروسله در دوران میکوکیان کریمه می‌زیسته است، زمانی که انسان‌ها سنگ‌ها را به‌صورت دوطرفه تراش داده و ابزارهای ظریف و نوک‌تیز تولید می‌کردند. تحلیل DNA میتوکندریایی که از سمت مادری منتقل می‌شود، نشان داد منشأ ژنتیکی این فرد محلی نبوده و ارتباط نزدیکی با نئاندرتال‌های یافت‌شده در غار دنیسووا، غار چاگیرسکایا و غار اوکلادنیکوف در کوه‌های آلتای دارد؛ مکان‌هایی که حدود ۳,۰۰۰ کیلومتر از کریمه واقع شده‌اند.

پیگات و تیمش با مدل‌سازی اقلیم باستانی دریافتند که در دوره‌های بین‌یخچالی، زمانی که صفحات عظیم یخی ذوب می‌شدند، شرایط آب‌وهوایی برای مهاجرت نئاندرتال‌ها بسیار مساعد بوده است. پژوهشگران حدس زدند مسیر مهاجرت از شرق سیبری تا شبه‌جزیره کریمه احتمالاً از طریق دشت‌های باز و سرسبز آن دوران می‌گذشته است. شواهد فسیلی نشان می‌دهد که نئاندرتال‌ها در این مسیر به شکار اسب‌ها، بیزون‌ها و دیگر جانوران استپی می‌پرداختند.

جالب‌تر این‌که ابزارهای سنگی کشف‌شده در استاروسله از نظر طراحی و تکنیک شباهت بسیاری به ابزارهای به‌دست‌آمده از غارهای اوکلادنیکوف و چاگیرسکایا دارند. یافته‌های پیگات تأیید می‌کند که نئاندرتال‌ها در آن دوران شبکه‌ای گسترده از ارتباط و جابه‌جایی داشته‌اند و کریمه ممکن است نقطه‌ای کلیدی در مسیر مهاجرت از مرکز اروپا تا مرزهای شرقی سیبری بوده باشد.

پیگات در ادامه توضیح داده است: «احتمال زیادی وجود دارد که نئاندرتال‌ها در آلتای در دو یا حتی سه دوره زمانی مختلف حضور داشته‌اند. نتایج ما نشان می‌دهد استاروسله بخشی از یک شبکه پراکندگی گسترده بوده است که نئاندرتال‌ها را از طریق ژن‌ها، ابزارهای سنگی و رفتارهای فرهنگی به هم پیوند می‌داد.»

شرکت اپل در حال آماده‌سازی نسخه ۲۶.۱ سیستم عامل iOS‌ برای آیفون‌های مختلف است. تاریخ انتشار این آپدیت نرم‌افزاری هنوز مشخص نیست، اما نسخه بتای آن در هفته جاری برای تسترها در دسترس قرار می‌گیرد. در ادامه، می‌خواهیم به تغییرات مهمی که iOS 26.1 به همراه می‌آورد بپردازیم.

۱. تغییر در طراحی ظاهری Liquid Glass

با انتشار iOS 26، بسیاری از کاربران از طراحی Liquid Glass، گله‌مند بودند و اعتقاد داشتند که به دلیل شفافیت بیش از حد آیکون برنامه‌ها و سایر عناصر رابط کاربری، پیدا کردن آن‌ها در صفحه موبایل کار دشواری است. سرانجام، اپل به انتقادات طرفداران پاسخ داد و قرار است با آپدیت iOS 26.1، نسخه Tinted یا «تیره» از Liquid Glass را در دسترس کاربران قرار دهد. افراد با انتخاب tinted، می‌توانند یک رابط کاربری رنگی و کدر دریافت کنند. برای انتخاب این گزینه در Liquid Glass، باید به گزینه‌های Settings > Display & Brightness بروید و tinted را انتخاب کنید. دو تصویر پایین، تفاوت میان دو حالت رابط کاربری را نشان می‌دهند.

گرچه این تغییر، به معنای خاموش کردن کامل Liquid Glass نیست، اما می‌تواند تجربه بصری بهتری در اختیار کاربران قرار دهد.

۲. جلوگیری از باز شدن تصادفی اپلیکیشن دوربین در iOS 26.1

در iOS 26، کاربران می‌توانند با کشیدن صفحه به سمت چپ، برنامه دوربین را باز کنند. گرچه این ویژگی گاهی اوقات می‌تواند ضروری باشد، اما در برخی مواقع، منجر به باز شدن تصادفی دوربین می‌شود که مورد انتقاد طرفداران قرار گرفته بود. اکنون در iOS 26.1، می‌توان با رفتن به مسیر Settings > Camera، گزینه Lock Screen Swipe to Open Camera را انتخاب نمود تا دیگر با کشیدن صفحه قفل به سمت چپ، شاهد اجرا شدن برنامه دوربین نباشید.

۳. پشتیبانی از چند زبان پرطرفدار

گرچه این مورد، چندان تغییر مهمی نیست، اما در بخش Apple Intelligence، زبان‌های جدیدی از جمله دانمارکی، نروژی، آلمانی، چینی سنتی، پرتغالی، سوئدی، ترکی و ویتنامی، در دسترس قرار گرفته است. به علاوه، در محصولات Airpods نیز برای ترجمه زنده یا همان Live Translate می‌توان زبان‌هایی چون چینی (ماندارین ساده و سنتی)، کره‌ای، ژاپنی و ایتالیایی را انتخاب کرد. در مجموع، این ویژگی برای کسانی که زیاد سفر می‌کنند یا با زبان‌های مختلف سروکار دارند، می‌تواند کاربردی باشد.

۴. برای توقف زنگ هشدار، به جای ضربه زدن، صفحه را بکشید

یکی از ویژگی‌های iOS 26، خاموش کردن زنگ هشدار با ضربه زدن به یک گزینه بزرگ روی صفحه نمایش بود. این تغییر باعث می‌شد تا کاربر در مواقعی، به طور تصادفی و ناآگاهانه زنگ را خاموش کند. اما اکنون در iOS 26.1، فرد باید گزینه خاموش را روی صفحه بکشد تا زنگ هشدار قطع شود. این تغییر، باعث می‌شود تا آگاهانه و با احتمال خطای پایین‌تری، صدای زنگ را خاموش کنید.

البته این قابلیت، تنها به زنگ هشدار محدود نمی‌شود و افراد می‌توانند به مراجعه به بخش Accessibility، ضربه زدن روی صفحه را به کشیدن صفحه تغییر دهند. این تغییر با دنبال کردن مسیر تنظیمات Settings > Accessibility > Touch and scrolling to the bottom of the page امکان‌پذیر است. برای مثال، می‌توانید برای تغییر آهنگ در اپلیکیشن Apple Music، به جای زدن گزینه‌های قبل و بعد، انگشت خود را روی صفحه به سمت راست و چپ، جابه‌جا کنید.

۵. نصب خودکار بهبودهای امنیتی

تسترها می‌توانند با رفتن به مسیر تنظیمات Settings > Privacy & Security > Background Security Improvements، به آیفون اجازه دهند تا آپدیت‌های امنیتی در پس‌زمینه سیستم‌ عامل، به صورت خودکار دانلود و نصب شوند. این قابلیت، باعث می‌شود تا در فواصل میان انتشار آپدیت‌های بزرگ، موبایل‌های کاربران از تقویت‌های امنیتی برخوردار باشند. البته برخی از این به‌ روزرسانی‌ها، ممکن است دارای مشکلاتی در سازگاری با نرم‌افزار موبایل باشند که اپل، آن‌ها را حذف و در زمان مناسب، منتشر خواهد کرد.

همچنین کاربرانی که قصد حذف یک آپدیت ناسازگار را دارند، می‌توانند با انتخاب گزینه سه‌نقطه در منوی آپدیت موبایل (که تنها در بتای سوم iOS 26 در دسترس قرار دارد)، گزینه Remove & Restart را انتخاب کنند تا عملکرد آیفون، بهبود یابد.

۶. اضافه شدن کنترل لمسی به بخش تماس‌ها در iOS 26.1

در نسخه آزمایشی iOS 26.1، آیفون دیگر با پاسخ به تماس یا قطع آن، دچار لرزش نمی‌شود. این قابلیت باعث می‌شود تا کاربر به اشتباه نیفتد که تماس یا پیام جدیدی دریافت کرده است. شما می‌توانید با دنبال کردن مسیر Settings > Apps > Phone، گزینه Haptics را خاموش کنید تا از این تغییر جدید برخوردار شوید.

۷. اضافه شدن تنظیمات جدید به بخش Local Capture

ویژگی Local Capture، یک راه ساده برای برای ضبط باکیفیت ویدیو و صدا از تماس‌های تصویری در آیفون است. با انتشار رسمی iOS 26.1، کاربران می‌توانند محل ذخیره فایل ویدیو و صدای ضبط‌شده را تغییر دهند یا گزینه ضبط صدا بدون تصویر را انتخاب کنند.

۸. آپدیت رابط کاربری تقویم و نوار پخش ویدیو

با آپدیت رابط کاربری تقویم در iOS 26.1، می‌توان در حالت نمای ظاهری List View، رویدادهای مهم هر روز را به صورت رنگی در پایین صفحه نمایش، مشاهده کنید. همچنین در اپلیکیشن Photos هم نوار پخش ویدیو در قسمت پایین صفحه، یکپارچه‌تر و جمع‌وجورتر شده است. پیش‌تر، دکمه‌های پخش و توقف و تنظیم بلندی صدا در بالای این نوار، قرار داشتند.

سامانه های ثبت تردد و حضور و غیاب پرسنل به یکی از ابزارهای ضروری مورد استفاده مدیران تبدیل شده است. وقتی بتوانید ورود و خروج کارکنان، مرخصی ها و شیفت ها را با یک نرم افزار حضور و غیاب به راحتی ثبت و مدیریت کنید، تصمیم گیری های روزانه ساده تر و دقیق تر می شود. مدیران با استفاده از این سیستم می توانند عملکرد تیم را بهتر بررسی کنند و برنامه ریزی هوشمندانه تری داشته باشند.

قابلیت ها و امکانات نرم افزار حضور و غیاب

دانلود نرم افزار حضور و غیاب به مدیران این امکان را می دهد که ورود و خروج، مرخصی ها و فعالیت های روزانه پرسنل را به راحتی مدیریت کنند. این سیستم باعث شفافیت، نظم و صرفه جویی در زمان می شود و فرآیندهای مدیریتی را ساده تر می کند.

ویژگی ها و امکانات کلیدی نرم افزار حضور و غیاب:

ثبت تردد با لوکیشن: پرسنل می توانند در محل کار با گوشی هوشمند ورود و خروج خود را ثبت کنند.ارسال پیامک اطلاع رسانی: ثبت ورود، خروج، تأخیر، مرخصی یا ماموریت پرسنل می تواند به صورت خودکار به مدیر یا خود کارکنان پیامک شود.اپلیکیشن موبایل پرسنلی: دسترسی به پنل کاربری، مشاهده گزارش ها و ثبت درخواست هایی مثل مرخصی، تغییر شیفت، اضافه کاری و مساعده.مدیریت حقوق و دستمزد: ایجاد حکم کاری، تعریف فیلدهای جدید و صدور فیش حقوقی با محاسبه دقیق بیمه، مالیات و کسر یا اضافه حقوق.گزارشات جامع: شامل گزارش فردی و گروهی، مانده مرخصی، حاضرین و غایبین، گزارش های بانکی و لیست بیمه پرسنل.

به عنوان نمونه برند زمان پرداز اپلیکیشن موبایل ZPTIME همراه نرم افزار حضور و غیاب خود را ارائه می دهد که امکان ثبت تردد، مشاهده گزارش و مدیریت درخواست ها را به صورت ساده و سریع فراهم می کند.

مهم ترین دلیل مدیران برای خرید نرم افزار حضور و غیاب

نرم افزار حضور و غیاب ابزار مهمی برای شرکت ها و ادارات خصوصی است که باعث افزایش بهره وری و کاهش هزینه ها می شود. بررسی قیمت نرم افزار حضور و غیاب نیز نشان می دهد که سرمایه گذاری در این سیستم ها به سرعت بازدهی بالایی برای سازمان ها دارد.

گزارش گیری جامع با نرم افزار و گیت کنترل تردد

داشتن اطلاعات دقیق درباره عملکرد کارکنان، مرخصی ها و اضافه کاری ها برای مدیران حیاتی است. یک سامانه حضور و غیاب زمانی که با انواع گیت کنترل تردد همگام سازی شود و تردد را دقیق ثبت و ضبط کند، گزارش های جامع و تحلیلی فوق العاده ای ارائه می دهد. این گزارشات شامل لیست حضور و غیاب، مانده مرخصی، اضافه کاری و حتی گزارش فیش حقوقی هستند.

در نظر داشته باشید که گیت های کنترل تردد به راحتی به دستگاه حضور و غیاب و این نوع نرم افزارها متصل شده و می تواند امنیت محیط کاری را نیز بهبود بخشد.

کاهش خطاهای انسانی و جلوگیری از تقلب

در بسیاری از سازمان ها ثبت دستی ورود و خروج پرسنل باعث اختلافات و خطا می شود و گاهی هزینه های غیرضروری به شرکت تحمیل می کند. دانلود نرم افزار حضور و غیاب این مشکل را به شکل کامل حل می کند.

محاسبه دقیق حقوق و مزایا

محاسبه اضافه کاری، مرخصی و ماموریت ها به صورت دستی هم وقت گیر است و هم احتمال خطا بالا است. سامانه های حضور و غیاب این فرآیند را خودکار می کند و باعث می شود اختلافات مالی به حداقل برسد.

مدیریت هوشمند نیروی انسانی و افزایش بهره وری

نظارت بر عملکرد کارکنان در سازمان های بزرگ یا چندشعبه ای بدون ابزار مناسب دشوار است. اپلیکیشن حضور و غیاب امکان بررسی لحظه ای حضور و غیاب، ماموریت ها و مرخصی ها را فراهم می کند. نمودارها و گزارشات دقیق سیستم، مدیران را در تصمیم گیری های راهبردی برای افزایش بهره وری کمک می کند.

صرفه جویی در زمان و کاهش هزینه های اداری

ثبت دستی یا روش های سنتی باعث اتلاف وقت و هزینه های اضافی می شود. نرم افزار حضور و غیاب تمامی فرآیندهای اداری مرتبط با مدیریت پرسنل را اتوماتیک می کند.

قیمت نرم افزار حضور و غیاب چقدر است؟

قیمت نرم افزار حضور و غیاب به چند عامل مهم بستگی دارد که بسته به نیاز سازمان، تفاوت ایجاد می کند:

قابلیت ها و امکانات نرم افزار: نرم افزارهایی که فقط ورود و خروج ثبت می کنند قیمت پایین تری دارند، اما اگر شامل مدیریت مرخصی، گزارش گیری پیشرفته و همگام سازی با حقوق و دستمزد باشند، قیمت بالاتر خواهد بود.پشتیبانی و خدمات پس از فروش: ارائه آموزش، پشتیبانی فنی و بروزرسانی منظم باعث ارزش افزوده و افزایش قیمت می شود.مدل فروش و مجوز استفاده: اشتراک ماهانه، سالانه یا لایسنس دائمی و تعداد کاربران یا دستگاه های متصل، تاثیر مستقیم روی قیمت نرم افزار دارد.ماژول ها و امکانات جانبی: هر ماژول اضافه، مانند ماژول حقوق و دستمزد، هزینه نهایی نرم افزار را افزایش می دهد.نوع دستگاه حضور و غیاب: کارت خوان ساده، اثر انگشتی یا دستگاه تشخیص چهره، با توجه به فناوری و امنیت، تفاوت قیمتی ایجاد می کند.

اپلیکیشن حضور و غیاب زمان پرداز مجموعه ای کامل از امکانات ثبت تردد، محاسبه حقوق و گزارش گیری دقیق ارائه می دهد و مدیران می توانند بدون دغدغه، تمامی فرآیندهای پرسنلی خود را به راحتی مدیریت کنند. برای کسب اطلاعات بیشتر و مشاوره درباره قیمت نرم افزار، وبسایت زمان پرداز با آدرس zamanpardaz.com بهترین راهنمای شما خواهد بود.

سخن پایانی

نرم افزار حضور و غیاب به مدیران کمک می کند تا حضور و غیاب کارکنان، مرخصی ها و حقوق و دستمزد را به راحتی و با دقت مدیریت کنند. این سیستم باعث صرفه جویی در زمان، کاهش خطاهای انسانی و افزایش بهره وری سازمان می شود. اگر می خواهید مدیریت نیروی انسانی خود را ساده و دقیق کنید، اپلیکیشن حضور و غیاب زمان پرداز با امکانات کامل و گزارش دهی شفاف، یک گزینه مطمئن و کاربردی برای هر کسب وکاری است.