اگرچه ممکن است نتوانید از ابتلا به سرماخوردگی یا آنفولانزا جلوگیری کنید، اما می‌توانید احتمال وقوع این اتفاق را کاهش دهید. در ادامه شما را با بهترین توصیه‌های پزشکان برای حفظ سلامتی‌تان و دیگران در زمان شیوع این بیماری‌ها آشنا خواهیم کرد.

واکسن آنفولانزا بزنید

بهترین راه برای کاهش خطر ابتلا به آنفولانزای فصلی، واکسیناسیون سالانه است. بسیاری از متخصصان سلامت می‌گویند بهترین زمان برای انجام این کار، ماه سپتامبر یا اکتبر است؛ اما اگر این فرصت را از دست دادید، می‌توانید همین حالا اقدام کنید. دو متخصص بیماری‌های تنفسی موافق‌اند که هنوز فرصت کافی برای زدن واکسن آنفولانزا وجود دارد. به گفته آن‌ها، شیوع این بیماری در ماه‌های ژانویه و فوریه افزایش می‌یابد؛ بنابراین اکنون نیز می‌توانید واکسن آن را بزنید.

واکسن باعث ابتلای شما به آنفولانزا نمی‌شود

با وجود اینکه ممکن است پس از زدن واکسن آنفولانزا احساس ناخوشی کنید، اما نمی‌توانید از طریق آن به این بیماری مبتلا شوید. در اطلاعات بهداشت عمومی درباره واکسن‌های آنفولانزا، مرکز کنترل بیماری آمریکا تائید می‌کند که این واکسن‌ها نمی‌توانند موجب ابتلای افراد به بیماری شوند. واکسن‌های آنفولانزا از ویروس‌های غیرفعال یا تنها یک پروتئین از ویروس آنفولانزا تولید شده‌اند. با این حال، حداکثر دو هفته طول می‌کشد تا واکسن اثر کامل خود را بگذارد.

واکسن‌های آنفولانزا در جلوگیری از ابتلا به بیماری‌های حاد موثر هستند

واکسن آنفولانزا هرساله براساس گونه‌های ویروس که متخصصان فکر می‌کنند شیوع پیدا خواهند کرد، تغییر می‌کند. اگرچه این واکسن کاملا بی‌عیب و نقص نیست، اما در پیشگیری از ابتلا به بیماری‌های حادتر موثر است. برای مثال، دو نفر از کارمندان وزارت بهداشت ویرجینیا می‌گویند اثربخشی واکسن با مقایسه میزان پیامدهای بهداشتی مانند بستری شدن در بیمارستان یا مرگ در افراد واکسینه‌شده و واکسینه‌نشده سنجیده می‌شود. اگر اثربخشی واکسن ۵۰ درصد گزارش شود، یعنی افراد واکسینه‌شده در مقایسه با واکسینه‌نشده‌ها، با نصف احتمال نیاز به مراقبت‌های پزشکی مواجه بوده‌اند.

دست‌هایتان را بشویید و از افراد بیمار دوری کنید

شما می‌توانید اقدامات ساده‌ای برای کاهش احتمال ابتلا به آنفولانزا یا سرماخوردگی انجام دهید. یکی از آن‌ها، شستن مرتب دست‌ها با آب و صابون است. همچنین از لمس صورت خود خودداری کرده و از افراد بیمار دوری کنید. در فضاهای عمومی از ماسک استفاده کنید یا یک ماسک برای مواقع ضروری در جیب خود داشته باشید.

در خانه بمانید و برای سرفه از آرنج خود استفاده کنید

ماندن در خانه هنگام بیماری به کاهش سرعت شیوع ویروس‌ها کمک می‌کند. همچنین به جای دست، در گودی آرنج خود سرفه و عطسه کنید، زیرا این قسمت از آرنج به اندازه دست‌ها ویروس را به سایر سطوح منتقل نمی‌کند. اگر کسی در خانه شما بیمار است، تمیز کردن منظم سطوح پرتماس کار مفیدی است.

آیا استفاده از دستگاه تصفیه هوا ضروری است؟

در حال حاضر، هیچ یافته واضحی وجود ندارد که نشان دهد دستگاه‌های تصفیه هوا، شیوع عفونت‌های تنفسی را در شرایط واقعی کاهش می‌دهند. با این حال، یکی از متخصصان این حوزه می‌گوید این دستگاه‌ها کیفیت هوای داخل خانه را بهبود می‌بخشند و می‌توانند آلرژن‌ها، دود و سایر ذرات محرک را از بین ببرند.

مقامات بهداشتی مکزیک نخستین مورد ابتلا به آنفلوانزای A(H3N2) زیرسویه K را تأیید کردند؛ گونه‌ای که در محافل رسانه‌ای به نام سوپر آنفولانزا شناخته می‌شود. این تأیید در شرایطی انجام شده که نیم‌کره شمالی با فصلی غیرمعمول، زودهنگام و شدید از شیوع آنفلوانزا دست و پنجه نرم می‌کند. به گفته مقامات مکزیکی، این عفونت توسط […]

The post ظهور سوپرآنفولانزا؛ آیا باید نگران باشیم؟ first appeared on دیجینوی: اخبار و بررسی تكنولوژی، کامپیوتر، موبایل و اینترنت.

سی‌تی‌اسکن قفسه سینه یک مرد، مناطقی بسیار روشن را نشان داد که بیانگر رسوب کلسیم در عضلات سینه او بود. این نقاط دقیقاً همان جاهایی بودند که وی پیش‌تر روغن‌های حجم‌دهنده عضلانی را تزریق کرده بود.

بیمار، مردی ۶۰ ساله ساکن ورشو در لهستان است. او پس از دو روز استفراغ مداوم به بیمارستان مراجعه کرد. علاوه بر این، او طی حدود یک سال پیش از مراجعه، دچار ضعف تدریجی شده و بدون قصد قبلی حدود ۱۸ کیلوگرم وزن کم کرده بود.

پزشکان برای کاهش کلسیم اضافی، یک داروی مُدر، مایعات وریدی، یک داروی استروئیدی و دارویی پایین‌آورنده کلسیم تجویز کردند. میزان کلسیم خون او برای مدتی کاهش یافت و با چند نسخه از بیمارستان مرخص شد. اما سه هفته بعد، در پی یک ویزیت، مشخص شد سطح کلسیم خونش دوباره افزایش یافته و در نتیجه در بخش نفرولوژی بستری شد.

وضعیت عمومی بیمار پایدار بود، اما در معاینه فیزیکی، تغییرات آشکاری در عضلات بازو و قفسه سینه دیده شد که با ناهنجاری‌های مشاهده‌شده در اسکن‌ها مطابقت داشت. در این مرحله، پزشکان بار دیگر سوابق پزشکی بیمار را مرور کردند و او یک نکته بسیار کلیدی را مطرح کرد: حدود ۳۰ سال پیش، تزریق‌های درون‌عضلانی با ترکیبی نامشخص (احتمالاً حاوی تستوسترون) را در عضلات سینه و بازوی خود انجام داده بود تا آن‌ها را بزرگ‌تر کند. طبق گزارش، او آخرین بار دو سال قبل چنین تزریق‌هایی دریافت کرده است. تناوب دقیق این تزریق‌ها در سال‌های گذشته مشخص نیست.

آزمایش خون نشان داد که هورمون پاراتیروئید که مسئول تنظیم کلسیم بوده به میزان چشمگیری پایین است؛ بنابراین یکی از شایع‌ترین علل افزایش کلسیم کنار گذاشته شد. همچنین هیچ نشانه‌ای از سرطان پنهان در دستگاه گوارش، هیچ مورد غیرطبیعی در ارزیابی اورولوژی و هیچ نشانه‌ای از بیماری‌های خودایمنی مشاهده نشد. پس از بررسی سایر علل احتمالی، تیم درمان یک نمونه‌برداری از نواحی غیرطبیعی عضلانی انجام داد.

در بررسی میکروسکوپی، عضله با ماده‌ای روغنی‌مانند و مشابه سیلیکون پر شده و توسط رسوبات انبوه کلسیم احاطه گردیده بود. تیم درمان نتیجه گرفت که تزریق‌های قدیمی مرد احتمالاً حاوی ترکیب سینثول (synthol) بوده‌اند؛ ماده‌ای عمدتاً روغنی که با ایجاد حجمی ظاهری در عضله، آن را شبیه بادکنک پر از مایع بزرگ‌تر نشان می‌دهد.

در این بیمار، سینثول یک واکنش التهابی پایدار ناشی از جسم خارجی ایجاد کرده بود؛ واکنشی که در آن بدن به ماده‌ای که قادر به تجزیه آن نیست پاسخ می‌دهد. این روند در طول زمان موجب ایجاد بافت اسکار و کلسیفیکاسیون شده و مقدار زیادی کلسیم را داخل عضله ذخیره کرده است. در نهایت این کلسیم وارد جریان خون او شده است.

چند گزارش قبلی از موارد مشابه نشان داده بود که برداشتن جراحی نواحی کلسیفیکاسیون تنها راه مطمئن برای کنترل بلندمدت افزایش پایدار کلسیم است. در یک مورد، سطح کلسیم بیمار سه ماه پس از برداشتن بافت به حالت طبیعی برگشته بود. با این حال، در خصوص این بیمار، نویسندگان گزارش مشخص نکرده‌اند که آیا او در نهایت تحت عمل جراحی قرار گرفته یا خیر، و همچنین به پیامدهای بلندمدت وضعیت او اشاره‌ای نشده است.

تزریق‌های سینثول معمولاً شامل ۸۵ درصد تری‌گلیسیریدهای زنجیره‌متوسط، ۷.۵ درصد داروی بی‌حسی موضعی مانند لیدوکائین و ۷.۵ درصد الکل برای استریل‌سازی است. روغن‌ها عامل اصلی ایجاد ظاهر عضلانی حجیم هستند، زیرا بدن به‌سادگی آن‌ها را پردازش نمی‌کند و اثراتشان سال‌ها باقی می‌ماند. با وجود خطرات جدی مانند تغییر شکل عضلانی، ایجاد زخم‌های مزمن و اسکار، تهیه سینثول نسبتاً آسان است.

تنها دو مورد دیگر از افزایش کلسیم خون که به تزریق سینثول ارتباط داشت گزارش شده است که هر دو در لبنان رخ داده بودند. سازوکار دقیق بروز این پدیده همچنان ناشناخته است. عوارض شناخته‌شده سینثول معمولاً بلافاصله پس از تزریق بروز می‌کنند، اما در این بیمار، اثرات پس از گذشت سال‌ها ظاهر شده و همین امر تشخیص را به‌شدت دشوار کرده بود.

به گفته محققان، این مورد شواهد بیشتری ارائه می‌دهد مبنی بر این‌که تزریق درون‌عضلانی سینثول می‌تواند یکی از علل افزایش سطح کلسیم سرم باشد، هرچند چنین مواردی بسیار نادر گزارش شده است.