به یاد دارید زمانی که اپل جوراب آیپاد را عرضه کرده بود؟ اکنون شرکت اپل با همکاری خانه مد ژاپنی ISSEY MIYAKE آن را با رویکردی لوکس و امروزی بازگردانده است. این محصول جدید که iPhone Pocket نام دارد، در واقع یک قاب بافتنی برای گوشی است که قیمت آن ۱۵۰ دلار تعیین شده و اپل می‌خواهد شما آن را نه به عنوان محافظ، بلکه به عنوان یک نماد سبک و سلیقه در نظر بگیرید.

قاب iPhone Pocket از پارچه کش‌باف سه‌بعدی ساخته شده که به راحتی با هر مدل آیفون سازگار می‌شود. طراحی بافت باز این محصول به کاربر اجازه می‌دهد بدون بیرون آوردن گوشی، اعلان‌ها را مشاهده کند. این قاب را می‌توان در دست گرفت، به کیف متصل کرد یا به وسیله بندهای کوتاه یا بلند روی بدن پوشید.

نسخه‌ی دارای بند کوتاه این قاب در هشت رنگ عرضه می‌شود: زرد لیمویی، نارنجی ماندارین، بنفش، صورتی، سبز طاووسی، آبی یاقوتی، قهوه‌ای دارچینی و مشکی. نسخه بند بلند نیز تنها در سه رنگ آبی یاقوتی، قهوه‌ای دارچینی و مشکی موجود است. قیمت مدل بند کوتاه ۱۴۹.۹۵ دلار و مدل بند بلند ۲۲۹.۹۵ دلار تعیین شده است.

طراحان اپل و ISSEY MIYAKE بر «مهارت ساخت، سادگی و لذت‌بخشی» تأکید دارند. آنان iPhone Pocket را به‌عنوان روشی ظریف و تازه برای حمل دستگاه‌های اپل و وسایل روزمره توصیف می‌کنند. این محصول قرار است نمادی از سبک شخصی و رابطه‌ی در حال تحول کاربران با فناوری پوشیدنی باشد.

فروش iPhone Pocket از تاریخ ۱۴ نوامبر ۲۰۲۵ (۲۳ آبان ۱۴۰۴) در فروشگاه‌های منتخب اپل و همچنین به صورت آنلاین در کشورهایی از جمله ایالات متحده، بریتانیا و ژاپن آغاز می‌شود. این اکسسوری برای تمامی مدل‌های آیفون و وسایلی مانند ایرپادز مناسب است.

این نخستین تجربه اپل در دنیای مد نیست. این شرکت پیش‌تر نیز اکسسوری‌های لوکسی را عرضه کرده بود که البته معمولاً کاربردی‌تر بودند. اما iPhone Pocket به‌عنوان یک بیانیه مد عرضه می‌شود تا کاربرانی را جذب کند که می‌خواهند دستگاه خود را بدون نیاز به در دست گرفتن، اما در دسترس نگه دارند.

با پرداخت ۱۵۰ دلار، در واقع هزینه همکاری با ISSEY MIYAKE و مهارت ساخت را می‌پردازید، نه محافظت یا کارایی. پارچه بافتنی این محصول نمی‌تواند مانند قاب‌های سنتی از آیفون در برابر سقوط محافظت کند. در اینجا «مد» در اولویت است و «کارکرد» در درجه دوم اهمیت قرار دارد.

برای کاربران آیفون که به دنبال گزینه‌های کاربردی‌تر، مانند لوازم جانبی شارژ یا قاب‌های محافظتی هستند، انتخاب محصولات مرسوم منطقی‌تر به نظر می‌رسد. اما اگر می‌خواهید گوشی‌تان همان‌طور که از گردنتان آویزان شده، بیانی از سبک شخصی‌تان باشد، اپل این کار را برایتان انجام داده است.

اوکراین ممکن است راهی برای مقابله با یکی از پیشرفته‌ترین و هراس‌انگیزترین سلاح‌های روسیه، یعنی موشک مافوق صوت «کینژال»، یافته باشد؛ روشی که با استفاده از جنگ الکترونیک و موسیقی انجام می‌شود.

موشک کینژال که توانایی پرواز با سرعت ۵.۷ ماخ را دارد و از رهگیرهای بازطراحی‌شده MiG-31 پرتاب می‌شود، قادر است یک کلاهک هزار پوندی را در مسافت ۳۰۰ مایل حمل کند. این موشک با سرعتی حرکت می‌کند که حتی سامانه‌های دفاعی پاتریوت ساخت ایالات متحده نیز برای رهگیری آن با مشکل مواجه می‌شوند و روسیه به‌طور مکرر از این موشک در حملات هفتگی علیه نیروگاه‌ها و شهرهای اوکراین استفاده می‌کند.

اکنون نیروهای اوکراینی ادعا می‌کنند سامانه‌ی جنگ الکترونیک بومی خود با نام «Lima» توانسته به‌طور موفقیت‌آمیز در سامانه‌ی هدایت موشک کینژال اختلال ایجاد کند. این سامانه که توسط واحد «Night Watch» اوکراین اداره می‌شود، بنا بر گزارش‌ها طی دو هفته‌ی اخیر حدود دوازده موشک کینژال را مختل یا منحرف کرده است. در اقدامی نمادین، واحد Night Watch سیگنال ناوبری ماهواره‌ای موشک را با سرود میهنی اوکراین با عنوان «پدر ما باندرا است» جایگزین کرده؛ سرودی که به رهبر ملی‌گرای جنگ جهانی دوم، استپان باندرا، ادای احترام می‌کند.

هرگونه اطلاعات غیرمعمول که از طریق اسپوفینگ به یک مهمات هدایت‌شونده‌ی ماهواره‌ای داده شود، می‌تواند خطای ناوبری ایجاد کند. این اقدام علاوه بر حفاظت از اهداف اوکراینی، به مقابله با «تبلیغات روسیه» نیز کمک می‌کند (اسپوفینگ (Spoofing) به‌معنای جعل یا فریب دادن یک سامانه‌ی الکترونیکی با ارسال داده‌های جعلی یا دستکاری‌شده است و در حوزه‌ی جنگ الکترونیک، اسپوفینگ معمولاً به این صورت انجام می‌شود که سیگنال‌های تقلبی به گیرنده‌ی ناوبری یا ارتباطی ارسال می‌گردد تا آن سامانه تصور کند اطلاعات دریافتی واقعی است، در نتیجه این کار باعث می‌شود مسیر یا عملکرد سلاح، هواپیما یا هر وسیله‌ی وابسته به ناوبری ماهواره‌ای دچار خطا شود).

سلاح‌های هدایت‌شونده‌ی ماهواره‌ای مانند کینژال برای دقت به سیگنال پایدار GPS یا GLONASS وابسته‌اند. هنگامی که سامانه‌ی Lima این اتصال را مختل می‌کند، سامانه‌ی هدایت موشک به ناوبری اینرسی بازمی‌گردد که به‌سرعت دچار خطا می‌شود. در نتیجه، موشک‌ها ممکن است صدها متر از هدف اصلی منحرف شوند. تصاویر اخیر نشان داده‌اند که یک موشک کینژال از مسیر خارج شده و در نزدیکی شهر استاروکوسستیانتنیو (Starokostyantyniv) در غرب اوکراین فرود آمده است.

نشریه‌ی The Economist با استناد به مقام پیشین دفاعی آلمان، نیکو لانگه (Nico Lange)، گزارش داده که سامانه‌ی Lima جهشی بزرگ در توانایی جنگ الکترونیک اوکراین محسوب می‌شود. لانگه گفته مهندسان اوکراینی «سامانه‌ای ساخته‌اند که قادر است بمب‌های هوایی روسیه با کیت UMPK را مختل کند»؛ کیت‌هایی که روسیه برای تبدیل مهمات استاندارد به سلاح‌های دقیق استفاده می‌کند. او این دستاورد را یک «پیشرفت» بالقوه در حوزه‌ی جنگ الکترونیک دانسته و تأکید کرده توانایی‌های اوکراین اکنون می‌تواند با سامانه‌های روسی و حتی غربی برابری کند یا از آن‌ها فراتر رود.

برخلاف سامانه‌های سنتی جنگ الکترونیک که با انتشار نویز سیگنال‌ها را از کار می‌اندازند، سامانه‌ی Lima از سرکوب دیجیتال یعنی ترکیبی از پارازیت، اسپوفینگ و حملات سایبری برای سردرگم کردن گیرنده‌ی ناوبری سلاح استفاده می‌کند. این سامانه نقطه‌ضعف مهمات دقیق روسیه را که وابستگی آن‌ها به ناوبری ماهواره‌ای است، هدف قرار می‌دهد. پس از ایجاد اختلال، سلاح‌ها به هدایت اینرسی تغییر می‌کنند که به‌مرور زمان دچار انحراف می‌شود. برای مقایسه، مهمات JDAM ایالات متحده می‌توانند پس از ۱۰۰ ثانیه بدون GPS تا ۳۰ متر از هدف منحرف شوند. تحلیلگران برآورد کرده‌اند بمب‌های روسی UMPK ممکن است تحت تأثیر سامانه LIMA، حدود ۵۰ تا ۱۰۰ متر خطا داشته باشند.

حتی وبلاگ‌نویسان نظامی روسی نیز به‌طور فزاینده‌ای از سامانه‌های جنگ الکترونیک اوکراین ابراز نارضایتی کرده‌اند و ادعا می‌کنند بمب‌ها «توانایی اصلاح دقیق مسیر پرواز» را از دست داده و خارج از هدف برخورد می‌کنند. موفقیت گزارش‌شده‌ی Lima نشان می‌دهد اوکراین در حال سازگاری با کارزار حملات دوربرد روسیه نه از طریق برابری قدرت آتش، بلکه بصورت نوآوری است. با تغییر تدریجی ماهیت جنگ به سمت سلطه‌ی الکترونیکی و اطلاعاتی، سامانه‌هایی مانند Lima می‌توانند تعیین‌کننده باشند و موشک‌های پیشرفته‌ی روسیه را بی‌اثر و پرهزینه سازند.

ظاهرا سامسونگ تصمیم به لغو گلکسی S26 اج گرفته است. به جای این پرچمدار فوق‌العاده باریک، انتظار می‌رود غول کره‌ای امسال نسخه پلاس را حفظ کند. یک رندر لو رفته نشان داده که گلکسی S26 پلاس ممکن است چگونه به نظر برسد.

سامسونگ ظاهراً در حال اعمال برخی تغییرات دقیقه آخری در سری گلکسی S26 است. گفته می‌شود این غول کره‌ای تصمیم گرفته است نسخه فوق‌العاده باریک S26 اج را به دلیل فروش پایین لغو کند. در عوض، سامسونگ نسخه پلاس را در ترکیب محصولات حفظ خواهد کرد. اکنون، AndroidHeadlines رندرهای رسمی گلکسی S26 پلاس را فاش کرده است.

این تصاویر رندرهای رسمی CAD دستگاه را نشان می‌دهد. رندرها طراحی مشابهی با گلکسی S25 پلاس دارند، اما با برخی تغییرات قابل توجه. گلکسی S26 پلاس یک ماژول دوربین واحد خواهد داشت که هر سه لنز را در خود جای داده است، به جای اینکه بریدگی‌های دوربین جداگانه داشته باشد. علاوه بر این، به نظر می‌رسد S26 پلاس گوشه‌های گردتری نسبت به نسل‌های قبلی خود دارد.

این دستگاه همچنین دارای پنل AMOLED تخت با حاشیه‌های حداقلی است. طبق گزارش، اندازه نمایشگر ۶.۷ اینچ خواهد بود. فریم نیز صاف به نظر می‌رسد، با انحنای جزئی در لبه‌ها تا دستگاه راحت‌تر در دست قرار گیرد.

رندرها در دو رنگ سفید و نارنجی روشن، شبیه به آیفون ۱۷ پرو، ارائه شده‌اند. با این حال، رنگ‌ها صرفاً برای نمایش هستند و رنگ‌های رسمی احتمالاً متفاوت خواهند بود.

علاوه بر طراحی جدید، سری گلکسی S26 سامسونگ با تراشه Snapdragon 8 Elite Gen 5 کوالکام عرضه خواهد شد. هرچند ممکن است برخی مناطق دستگاه‌هایی با پردازنده Exynos 2600 دریافت کنند.

مشابه S26 پلاس، گلکسی S26 و S26 اولترا نیز ماژول‌های دوربین جدید و پنل‌های نمایشگر AMOLED بهبود یافته برای ارائه تصاویر واضح‌تر خواهند داشت. گفته می‌شود گلکسی S26 اولترا همچنین به صفحه نمایش حریم خصوصی مجهز خواهد بود.

ظرفیت باتری‌ها نیز احتمالاً افزایش خواهد یافت. انتظار می‌رود باتری گلکسی S26 ظرفیت ۴,۳۰۰ میلی‌آمپرساعتی داشته باشد، در حالی که S26 پلاس و S26 اولترا به ترتیب با باتری‌های ۴,۹۰۰ و ۵,۴۰۰ میلی‌آمپر ساعت عرضه خواهند شد.

این دستگاه‌ها همچنین دارای ویژگی‌های هوش مصنوعی بیشتر و برخی بهبودهای دوربین خواهند بود. هرچند در مورد دوربین‌های گلکسی S26 گزارش‌های متناقضی وجود دارد.

طبق گزارش‌ها، سامسونگ معرفی سری گلکسی S26 را به ۲۵ فوریه ۲۰۲۶ (۶ اسفند ۱۴۰۴) موکول کرده است. احتمالاً این موضوع به دلیل تصمیم برای لغو S26 اج باشد.

اطلاعاتی درباره قیمت احتمالی سری گلکسی S26 در دسترس نیست. هرچند سامسونگ ممکن است قیمت را مانند سال گذشته حفظ کند.

مقامات سوریه اعلام کردند که دزدان با ورود به موزه ملی دمشق چندین مجسمه‌ی باستانی متعلق به دوران روم باستان را به سرقت برده‌اند. این حادثه در شرایطی رخ داده که موزه پس از سال‌ها جنگ داخلی و سقوط حکومت خاندان اسد دوباره فعالیت خود را آغاز کرده بود.

طبق گزارشات رسیده، مقامات سوری اعلام کردند دزدان به شکلی حرفه‌ای وارد موزه ملی سوریه شدند و چندین مجسمه‌ی باستانی متعلق به دوران روم را به سرقت بردند. موزه ملی دمشق پس از کشف این سرقت در ساعات اولیه‌ی روز، به‌طور موقت تعطیل شد. این موزه که در ژانویه (دی ۱۴۰۳) بازگشایی شده است، همچنان از پیامدهای جنگ داخلی ۱۴ ساله و سقوط حکومت ۵۴ ساله‌ی خاندان اسد در سال گذشته رنج می‌برد.

بزرگ‌ترین موزه‌ی سوریه مجموعه‌ای ارزشمند از آثار باستانی را در خود جای داده است. پس از آغاز جنگ داخلی در مارس ۲۰۱۱ (اسفند ۱۳۸۹)، تدابیر امنیتی با نصب دروازه‌های فلزی و دوربین‌های نظارتی تقویت شد و صدها اثر تاریخی از نقاط مختلف کشور به دمشق منتقل گردید. یکی از مسئولان اداره کل آثار باستانی و موزه‌های سوریه به خبرگزاری آسوشیدتوپرس اعلام کرد که شش مجسمه‌ی مرمری به سرقت رفته و تحقیقات در این زمینه همچنان ادامه دارد.

مسئول دیگری نیز به خبرگزاری AP گفت که این سرقت در شب یکشنبه رخ داده و زمانی آشکار شد که یکی از درهای بخش آکلاسیک شکسته پیدا شد. هر دو مقام به دلیل آن‌که دولت هنوز بیانیه‌ای رسمی صادر نکرده بود، به شرط ناشناس ماندن سخن گفتند. رئیس پلیس دمشق، سرتیپ اسامه عتکه (Osama Atkeh)، بعداً به خبرگزاری دولتی SANA اظهار داشت که چندین مجسمه و مجموعه‌های نادر از موزه به سرقت رفته است. او افزود که نگهبانان و افراد دیگر در حال بازجویی هستند. همچنین یکی از خبرنگاران AP روز سه‌شنبه تلاش کرد وارد موزه شود اما نگهبانان اعلام کردند که موزه بسته است.

بخشی از موزه که مجسمه‌ها از آن ربوده شده‌اند، به گفته‌ی معمن عبدالکریم، رئیس پیشین اداره‌ی آثار باستانی و موزه‌های دولت، «بخشی زیبا و غنی از نظر تاریخی با آثاری متعلق به دوران هلنیستی، روم و بیزانس» توصیف شده است. موزه در تاریخ ۸ ژانویه (۱۸ دی ۱۴۰۳)، یک ماه پس از آن‌که شورشیان بشار اسد را سرنگون کردند و عصری جدید برای کشور آغاز شد، بازگشایی شد. به‌دلیل نگرانی از غارت، موزه پس از پایان حمله‌ای که به پنج دهه حکومت خاندان اسد پایان داد، بسته شد.

سال‌های درگیری به‌شدت مناطق تاریخی از جمله شهر مرکزی باستانی پالمیرا را تحت تأثیر قرار داد؛ شهری که زمانی در کنترل گروه داعش بود. در سال ۲۰۱۵ (۱۳۹۴)، اعضای داعش آرامگاه‌هایی را در محوطه‌ی میراث جهانی یونسکو در پالمیرا نابود کردند؛ محوطه‌ای که به‌خاطر ستون‌های رومی ۲ هزار ساله، خرابه‌های باستانی و آثار گران‌بها شهرت دارد.

در طول تاریخ نظامی جهان، سواره‌نظام همواره نقشی کلیدی در تعیین سرنوشت نبردها ایفا کرده است. با گذر زمان و تحول در شیوه‌های جنگاوری، ارابه‌های جنگی که تا قرن‌های هفتم و هشتم پیش از میلاد در خاور نزدیک رایج بودند، به‌تدریج جای خود را به واحدهای سواره‌نظام دادند. این نیروها در دو دسته اصلی قرار می‌گرفتند: سواره‌نظام سبک‌بار که برای حملات دوربرد، آزار دشمن و تعقیب نیروهای در حال عقب‌نشینی به‌کار می‌رفتند و سواره‌نظام سنگین‌اسلحه که وظیفه شکستن صفوف دشمن و ایجاد ضربه‌های مستقیم را بر عهده داشتند. در میان انواع مختلف نیروهای سواره، گروهی خاص با زره‌های سنگین و اسب‌هایی پوشیده از فلز، یعنی «سواره‌نظام زره‌پوش» یا کاتافراکت‌ها جایگاهی منحصربه‌فرد داشتند.

این جنگجویان زره‌پوش که هم خود و هم مرکبشان به‌طور کامل در زره‌های آهنی و برنجی محصور بودند، نماد قدرت، نظم و هراس در میدان‌های نبرد باستانی محسوب می‌شدند. منشأ این نیروها به خاستگاه‌های شرقی در خوارزم و ایران بازمی‌گردد، اما تأثیر آن‌ها به‌سرعت در ارتش‌های سلوکی، اشکانی، ساسانی، روم و امپراتوری بیزانس گسترش یافت و به‌عنوان نیروی ضربتی سنگین‌اسلحه، مسیر تاریخ نظامی را دگرگون کرد. سواره‌نظام زره‌پوش با ظاهر آهنین و آرایش منسجم خود، نه‌تنها از نظر فیزیکی بلکه از نظر روانی نیز تأثیر عمیقی بر دشمنان می‌گذاشتند. در این مجموعه، به بررسی دقیق منشأ، ویژگی‌ها، نقاط قوت و ضعف و نقش این سواره‌نظام زره‌پوش در نبردهای تاریخی خواهیم پرداخت.

منشأ سواره‌نظام آهنین

سواره‌نظام زره‌پوش، نماد تحول در سواره‌نظام سنگین‌اسلحه جهان باستان، با منشأ ایرانی و تأثیرگذاری فراتر از مرزهای شرق و غرب، یکی از پیچیده‌ترین و تأثیرگذارترین نیروهای رزمی تاریخ محسوب می‌شود. واژه‌ای که در منابع یونانی برای این نیروها به‌کار رفته، به معنای «کاملاً زره‌پوش» یا «از همه طرف بسته» است، با این حال، سواره‌نظام زره‌پوش محصول یونان نبودند و تنها در حدود قرن چهارم پیش از میلاد، پس از لشکرکشی‌های نظامی علیه قدرت نوظهور سلسله ایرانی اشکانی، توسط ارتش امپراتوری سلوکی پذیرفته شدند.

یکی از نخستین تصاویر شناخته‌شده از سواره‌نظام زره‌پوش در میان اقوام ایرانی در منطقه خوارزم، واقع در آسیای مرکزی نزدیک دریای آرال، یافت شد. این تصویر جنگجویی را نشان می‌دهد که زره به تن دارد، نیزه و کمان حمل می‌کند و بر اسبی زره‌پوش سوار است. برآورد شده که این نوع سواره‌نظام از حدود قرن ششم پیش از میلاد در این منطقه مورد استفاده قرار می‌گرفته‌اند. افزون بر سلوکی‌ها، ملت‌های مختلف آسیای مرکزی نیز سواره‌نظام زره‌پوش را در ارتش خود به کار می‌بردند.

بر اساس منابع تاریخی معتبر، سواره‌نظام زره‌پوش به‌عنوان سنگین‌ترین نوع سواره‌نظام در جهان باستان شناخته می‌شوند. هم سوار و هم اسب به‌طور کامل در زره‌های فلس‌دار یا لمینت‌شده پوشیده بودند و سلاح اصلی آن‌ها نیزه‌ای بلند به نام «کُنتوس» بود. این نیروها معمولاً در صفوف منظم و با سرعت بالا به آرایش دشمن یورش می‌بردند و مانند تانک‌های انسانی، صفوف پیاده‌نظام را درهم می‌شکستند.

در ارتش اشکانی، سواره‌نظام زره‌پوش نقش محوری در نبردهای سنگین داشتند و با همکاری سواره‌نظام سبک‌بار، که برای آزار دشمن از دور یا تعقیب نیروهای عقب‌نشینی‌کننده به‌کار می‌رفتند، تاکتیک‌های ترکیبی مؤثری را اجرا می‌کردند. مورخ رومی کاسیوس دیو اشاره کرده که حمله هم‌زمان چند سواره‌نظام زره‌پوش به یک آرایش دشمن، مانند برخورد گلوله بولینگ، سربازان را به اطراف پرتاب می‌کرد و حتی کسانی که مستقیماً در مسیر نبودند نیز دچار اختلال می‌شدند.

در دوره ساسانی، این نیروها به اوج تکامل خود رسیدند. زره‌ها پیچیده‌تر شدند، ماسک‌های فلزی با جزئیات چهره به کلاه‌خودها اضافه شد و پوشش‌های لمینت‌شده برای بازوها و پاها طراحی شدند. در نقش‌برجسته‌های پرگامون، نمونه‌هایی از سواره‌نظام زره‌پوش سلوکی با زره‌های یونانی-هلنیستی و ماسک‌های چهره‌دار دیده می‌شود که نشان‌دهنده تلفیق فرهنگی در طراحی نظامی آن دوره است. سواره‌نظام زره‌پوش نه‌تنها از نظر فیزیکی بلکه از نظر روانی نیز تأثیر عمیقی بر دشمنان می‌گذاشتند. ظاهر آهنین، آرایش منسجم و صدای مهیب حرکت اسب‌های زره‌پوش، ترس و اضطراب را در دل نیروهای مقابل ایجاد می‌کرد. این تأثیر روانی، بخشی از قدرت واقعی آن‌ها در میدان نبرد بود.

در مجموع، سواره‌نظام زره‌پوش نمادی از تحول در تاکتیک‌های رزمی، تلفیق فناوری زره‌سازی با قدرت مانور و انتقال دانش نظامی از شرق به غرب بودند. همچنین تأثیر آن‌ها در شکل‌گیری شوالیه‌های قرون وسطی و توسعه سواره‌نظام سنگین در اروپا نیز غیرقابل انکار است.

---

سواره‌نظام آهنین در ایران دوره ساسانی

گسترش قلمرو روم به خاور نزدیک، آن‌ها را با یکی از قدرت‌های منطقه‌ای یعنی اشکانیان (جانشینان امپراتوری سلوکی) و سپس ساسانیان درگیر کرد. این برخوردهای نظامی، زمینه‌ساز ثبت اطلاعات ارزشمندی درباره سواره‌نظام زره‌پوش در منابع رومی شد. مورخان رومی مانند آمیانوس مارسلینوس، پلینیوس و کاسیوس دیو، در توصیف نبردهای میان روم و ایران، به نقش تعیین‌کننده این نیروهای سنگین‌اسلحه اشاره کرده‌اند.

نکته جالب این‌که یکی از دقیق‌ترین و تأثیرگذارترین توصیف‌ها از سواره‌نظام زره‌پوش نه در یک اثر تاریخی، بلکه در یک رمان کلاسیک آمده است. در رمان Aethiopica اثر هلیودوروس، این جنگجویان به‌عنوان «دلیرترین جنگجویان ایرانی» معرفی شده‌اند و هر یک از آن‌ها «مانند مردی از آهن یا تندیسی ساخته‌شده با چکش» به نظر می‌رسند. این تصویرسازی ادبی، نشان‌دهنده تأثیر روانی و نمادین این نیروها در ذهن نویسندگان و مخاطبان دوران باستان است.

هلیودوروس همچنین شرح دقیقی از تجهیزات سواره‌نظام زره‌پوش ارائه می‌دهد: کلاه‌خودی بسته که سر جنگجو را تا شانه‌ها می‌پوشاند و تنها دو سوراخ برای چشم‌ها باقی می‌گذارد. آمیانوس مارسلینوس، مورخ رومی قرن چهارم، اضافه می‌کند که این کلاه‌خودها با «چهره‌هایی انسانی» تزئین شده بودند؛ نوعی ماسک فلزی که هم جنبه حفاظتی داشت و هم ایجاد رعب و هراس در دشمن. زره اصلی از پولک‌های برنجی یا آهنی ساخته شده بود که تمام بدن جنگجو را پوشش می‌داد و همچنین اسب نیز به‌طور مشابه با زره‌های فلس‌دار یا لمینت‌شده محافظت می‌شد.

در مورد سلاح‌ها، جنگجوی سواره‌نظام زره‌پوش معمولاً «چوب‌دستی بزرگ‌تر از نیزه» که در منابع یونانی با نام کُنتوس شناخته می‌شود، به‌همراه شمشیرهایی بلند برای نبردهای نزدیک حمل می‌کرد. این ترکیب سلاح‌ها، آن‌ها را به واحدهایی چندمنظوره تبدیل می‌کرد که هم در حمله مستقیم و هم در دفاع مؤثر بودند.

تحلیل‌های نظامی نشان می‌دهد که این نیروها با آرایش منسجم، سرعت بالا و زره کامل، مانند دیوار متحرک فلزی به قلب آرایش دشمن نفوذ می‌کردند. صدای حرکت هماهنگ اسب‌های زره‌پوش، در کنار درخشش فلزات در آفتاب، تأثیر روانی شدیدی بر نیروهای مقابل داشت و اغلب پیش از برخورد فیزیکی، موجب فروپاشی نظم روانی دشمن می‌شد.

سواره‌نظام زره‌پوش در ارتش‌های اشکانی و ساسانی نه‌تنها نماد قدرت نظامی، بلکه تجسمی از نظم، فناوری زره‌سازی پیشرفته و تاکتیک‌های تلفیقی شرق و غرب بودند. حضور آن‌ها در متون تاریخی، آثار هنری و حتی ادبیات داستانی، گواهی بر جایگاه منحصربه‌فردشان در تاریخ نظامی جهان است.

---

یورش‌ها و حملات سواره‌نظام زرهی

به‌طور کلی، سواره‌نظام زره‌پوش برای حمله گروهی به خطوط دشمن به‌کار گرفته می‌شدند و به‌دلیل وزن زیاد زره‌ها و قدرت ضربه‌زنی بالا، یورش آن‌ها می‌توانست ضربه‌ای سنگین و ویرانگر به آرایش دشمن وارد کند. این نیروها معمولاً در صفوف منظم و با سرعت بالا به قلب صفوف پیاده‌نظام نفوذ می‌کردند و مانند دیوارهای متحرک فلزی، انسجام دفاعی دشمن را در هم می‌شکستند.

مورخ رومی، تاسیتوس، در توصیف حمله سواران سرماتی که از نظر ساختار رزمی شباهت‌هایی با سواره‌نظام زره‌پوش داشتند نوشته: «وقتی آن‌ها با اسب به دشمن حمله می‌کنند، تقریباً هیچ سپاهی توان مقاومت ندارد.» این توصیف، قدرت فیزیکی و روانی یورش سنگین‌اسلحه را به‌خوبی نشان می‌دهد.

قدرت غیرقابل‌مقاومت یورش سواره‌نظام زره‌پوش، تأثیر روانی قابل‌توجهی نیز بر دشمنان داشت؛ همان‌طور که مورخ دیگر، کاسیوس دیو، اشاره می‌کند. او در شرح شکست کراسوس در نبرد کاره، ادعا کرد: «بسیاری تنها از ترس یورش نیزه‌داران جان باختند.» این جمله، گواهی بر آن است که ترس از برخورد مستقیم با این نیروها، گاه پیش از آغاز نبرد واقعی، موجب فروپاشی روحیه و مقاومت دشمن می‌شد.

شهرت و هیبت سواره‌نظام زره‌پوش با گفته‌هایی از هلیودوروس و پلوتارک بیشتر تقویت می‌شود. آن‌ها اظهار داشتند که یورش این جنگجویان چنان قدرتی داشت که می‌توانست دو مرد را هم‌زمان با یک ضربه سوراخ کند. این تصویرسازی، نه‌تنها قدرت فیزیکی بلکه نماد اغراق‌شده‌ای از تأثیر روانی و اسطوره‌ای این نیروها در ذهن نویسندگان و مورخان دوران باستان است.

در مجموع، سواره‌نظام زره‌پوش با ترکیب زره کامل، سلاح‌های سنگین، آرایش منسجم و سرعت بالا، به یکی از مؤثرترین و هراس‌انگیزترین واحدهای رزمی در تاریخ نظامی جهان تبدیل شدند؛ واحدهایی که هم در میدان نبرد و هم در حافظه تاریخی تمدن‌ها، ردپایی ماندگار بر جای گذاشتند.

---

خطراتی که سواره نظام زره‌پوش را تهدید می‌کرد

با این حال، سواره‌نظام زره‌پوش شکست‌ناپذیر نبودند؛ زیرا بزرگ‌ترین نقطه قوت آن‌ها، بزرگ‌ترین نقطه ضعف‌شان نیز محسوب می‌شد. برای شروع، وزن زره‌ها آن‌قدر زیاد بود که جنگجو برای سوار شدن بر اسب نیاز به کمک دیگران داشت. تا زمانی که سوار بر اسب باقی می‌ماند، در موقعیت امنی قرار داشت؛ اما اگر در حین نبرد از اسب به زمین می‌افتاد، به هدفی آسان برای دشمن تبدیل می‌شد.

اگرچه زره محافظت بیشتری فراهم می‌کرد، اما استقامت اسب را کاهش می‌داد. همچنین، گرمای بیش‌ازحد نیز مشکل بزرگی بود. این نقاط ضعف توسط امپراتور روم، اورلیان، در نبرد با پال‌میرایی‌ها به رهبری زنوبیا مورد استفاده قرار گرفت. او با بهره‌گیری از سواره‌نظام سبک‌تر، سواره‌نظام زره‌پوش پال‌میرایی را تحریک به حمله کرد. نیروهای امپراتور، اما، دستور داشتند با این واحدها درگیر نشوند و وانمود کنند که عقب‌نشینی می‌کنند. هنگامی که سواره‌نظام زره‌پوش در اثر گرما و وزن زره‌ها تحلیل رفتند، سواره‌نظام اورلیان حمله کرد و آن‌ها را نابود ساخت.

اگرچه زره سواره‌نظام زره‌پوش در برابر شمشیر و تیر مقاوم بود، اما در برابر سلاح‌های کوبنده بی‌اثر به نظر می‌رسید. در نبرد اورلیان با پال‌میرایی‌ها، او نیروهایی را با چماق و چوب‌دستی مجهز کرده بود که به‌طور خاص «برای مقابله با زره‌های آهنی و برنجی» طراحی شده بودند. با وجود این نقاط ضعف، سواره‌نظام زره‌پوش همچنان یکی از قدرتمندترین واحدهای رزمی در تاریخ نظامی محسوب می‌شدند که این موضوع را می‌توان از پذیرش آن‌ها توسط امپراتوری سلوکی و سپس روم دریافت. افزون بر این، ساسانیان و بیزانسی‌ها، که جانشینان سلسله اشکانی و روم محسوب می‌شوند نیز سواره‌نظام زره‌پوش را در ارتش‌های خود به‌کار گرفتند.

حالت دسکتاپ ناقص، آینده اندروید در کامپیوترها را بیش از هر زمان دیگری در هاله‌ای از ابهام فرو برده است.

سیستم‌عامل کروم او‌اس گوگل برخلاف پیش‌بینی بسیاری از کاربران رایانه‌های شخصی، دوام خوبی از خود نشان داده است؛ بااین‌حال، دوران طولانی آن به پایان نزدیک می‌شود. گوگل پیش‌تر تأیید کرده بود که قصد دارد کروم اواس را با اندروید ادغام کند. دلیل اصلی این تصمیم، مدیریت کارآمدتر منابع مهندسی و همچنین رقابت مؤثرتر با اپل عنوان شده است. هرچند این روند چند سالی به طول خواهد انجامید، اما به‌نظر می‌رسد در آینده نه‌چندان دور، شاهد لپ‌تاپ‌هایی با سیستم‌عامل اندروید باشیم و نه صرفاً تبلت‌هایی با قابلیت جانشینی لپ‌تاپ.

به‌تازگی، تحلیلگر فناوری با نام کاربری @Jukanlosreve در شبکه اجتماعی X (توییتر سابق) اعلام کرد:

به نظر می‌رسد شرکت کوالکام در حال کار بر روی پشتیبانی اندروید ۱۶ از تراشه‌های اسنپدراگون ایکس الیت و سری اسنپدراگون ایکس باشد. طبق اطلاعات منتشرشده، فهرست کد خصوصی اندروید ۱۶ پروژه پوروا (Purwa) در تصویر فاش‌شده زیر دیده می‌شود. این پروژه همان نام رمز تراشه اسنپدراگون X است. همچنین، کوالکام کد منبع (source code) اندروید ویژه تراشه‌های ایکس الیت و ایکس را در مخزن داخلی خود بارگذاری کرده است.

در کنار این موضوع، گزارش‌ها حاکی از آن است که نسل بعدی پردازنده‌های ویندوز روی آرم (WoA) کوالکام نیز در دست توسعه است. این تراشه در دو نسخه عرضه خواهد شد، یکی نسخه‌ای با عملکرد بالا، و دیگری مشابه تراشه اسنپدراگون ایکس. نام رمز این پروژه ماهوا (Mahua) عنوان شده که در زبان چینی به‌معنای «نان پیچی‌شکل» یا «دونات تاب‌خورده» است. با این حال، مشخصات فنی دقیق این تراشه هنوز به‌طور رسمی تأیید نشده است.

براساس این تصویر که توسط Jukanlosreve منتشر شده مانیفست‌های مرتبط با اندروید ۱۶ برای اجزای مختلفی چون بینایی کامپیوتری CV صدا بلوتوث اف‌ام BTFM و زیرسیستم دوربین مشاهده نیز می‌شود

تصویر ضمیمه نشان می‌دهد این تغییرات در تراشه اس‌سی ۸۳۸۰ (SC8380)، شماره قطعه مربوط به سری اسنپدراگون ایکس، در حال اجرا هستند. طبق گزارش‌ها، کوالکام کار روی نسل دوم تراشه‌های اسنپدراگون ایکس را نیز آغاز کرده، اما هنوز این تغییرات در نسخه‌های جدید اعمال نشده‌اند.

بااین‌حال، هیچ‌کدام از این اطلاعات به‌معنای عرضه قطعی لپ‌تاپ‌هایی با سیستم‌عامل اندروید نیستند. حتی اگر این اسکرین‌شات واقعیت داشته باشد، باز هم نمی‌توان گفت که کوالکام یا گوگل در حال توسعه لپ‌تاپ‌های اندرویدی هستند؛ هرچند ساخت تبلت‌های هیبریدی با طراحی ۲در۱ در این میان محتمل‌تر به نظر می‌رسد.

نکته دیگر آن است که اندروید هنوز فاقد محیط دسکتاپ کامل و کارآمد است. در چند نسل اخیر شاهد اشاراتی به حالت دسکتاپ در اندروید بوده‌ایم، اما گوگل هنوز راهکاری جامع و بدون نیاز به تنظیمات پیچیده ارائه نکرده است.

گوگل اخیراً وعده داده است که با بهره‌گیری از تجربه سامسونگ در توسعه محیط دکس (DeX)، رابط کاربری دسکتاپ قابل‌اعتمادتری برای اندروید ارائه خواهد داد. بااین‌حال تا زمانی که کاربران نتوانند چند پنجره را هم‌زمان مدیریت کنند و از میان‌برهای صفحه‌کلید به‌صورت طبیعی بهره ببرند، نمی‌توان از تحقق این وعده مطمئن بود.

در مجموع، آینده کامپیوترهای مبتنی بر اندروید در حال حاضر در هاله‌ای از ابهام قرار دارد. تا زمانی که نمونه‌ای واقعی از یک لپ‌تاپ اندرویدی مشاهده نشود، نمی‌توان با اطمینان درباره موفقیت این مسیر سخن گفت.

در همین حال، برندهای دیگر مسیر متفاوتی را برای ساخت لپ‌تاپ‌های ارزان‌تر در پیش گرفته‌اند. برای نمونه، گزارش‌ها نشان می‌دهد که اپل قصد دارد از تراشه‌های آیفون برای تولید مک‌بوک‌های اقتصادی‌تر استفاده کند. از سوی دیگر، کروم‌بوک‌ها نیز با بهره‌گیری از تراشه‌های موبایل، توانسته‌اند مصرف انرژی را کاهش داده و عمر باتری بسیار طولانی‌تری نسبت به تراشه‌های سنتی x86 ارائه دهند.

ویدیوی شگفت‌انگیزی که در شبکه‌های اجتماعی منتشر شده، لحظه وقوع رانش عظیم زمین را نشان می‌دهد که موجب فروپاشی پل جدید هونگ‌چی در منطقه‌ای کوهستانی از چین در بعدازظهر سه‌شنبه گردید.

این پل که در استان سیچوآن واقع شده و بخشی از بزرگراه ملی متصل‌کننده مناطق مرکزی چین به تبت است، تنها چند ماه پس از افتتاح دچار آسیب گردید.

مقامات شهر مارکانگ در بیانیه‌ای اعلام کردند که هیچ تلفات یا جراحتی گزارش نشده است. به گزارش روزنامه China Daily، پل که به طول ۷۵۸ متر بر فراز رودخانه‌ای قرار گرفته، از روز دوشنبه به‌صورت پیشگیرانه بسته شده بود؛ چراکه مسئولان تغییر شکل در شیب زمین و جابه‌جایی خاک در کرانه راست رودخانه را تشخیص داده بودند.

بررسی‌های بیشتر وجود ترک‌هایی در سطح جاده را آشکار کرد و مقامات محلی بلافاصله وضعیت اضطراری اعلام نمودند و علائم هشداردهنده و اطلاعیه‌های کنترل ترافیک را برای آگاهی عمومی نصب کردند.

مقامات گزارش داده بودند که وضعیت شیب زمین رو به وخامت گذاشته که سرانجام رانش زمین را رقم زد. در ویدیوی منتشر شده در اینترنت، صحنه‌ای دیده می‌شود که طی آن سنگ‌ها و آوار از دامنه کوه فرو می‌ریزند و بخش‌هایی از جاده و پل را در میان ابری غلیظ از گرد و خاک نابود می‌کنند. پس از فروکش کردن غبار، بخش‌هایی از بزرگراه و پایه‌های آن بر روی زمین دیده می‌شوند، در حالی‌که سایر قسمت‌های پل سالم باقی مانده‌اند.

مقامات چینی هنوز جدول زمانی مشخصی برای تعمیر پل ارائه نکرده‌اند. رانندگان از سوی مقامات محلی به مسیرهای جایگزین هدایت شدند.

این دومین حادثه مهم فروپاشی زیرساختی در چین طی ماه‌های گذشته است. یک پل راه‌آهن در حال ساخت در استان شمال‌غربی چینگهای در تابستان امسال فرو ریخت و منجر به مرگ ۱۲ کارگر شد.

به گزارش Business & Human Rights Centre، بخشی از پل راه‌آهن هنگام انجام عملیات کشش کابل فولادی بر فراز رودخانه زرد دچار شکست شد. بخش میانی پل در حالی که قسمت بالایی آن جرقه می‌زد، به داخل رودخانه سقوط کرد.

این پل به‌عنوان «بزرگ‌ترین پل قوسی فولادی دوخطه راه‌آهن جهان» توصیف شده و قرار بود خط ریلی پرسرعت سیچوآن چینگهای را به تبت متصل کند.

در کشور هند‌ نیز اخیرا پلی در ایالت گجرات بر روی رودخانه‌ای فرو ریخت و ۱۱ نفر جان باختند. قربانی دوازدهم نیز چند هفته بعد بر اثر شدت جراحات درگذشت.

از زمانی که ستاره‌شناسان برای نخستین‌بار دنباله‌دار بین‌ستاره‌ای 3I/ATLAS را در ماه جولای شناسایی کردند، گمانی‌ها در مورد ماهیت آن به شدت بیشتر شده است. برخی از کارشناسان فکر می‌کنند که این اصلا یک ستاره دنباله‌دار نیست، بلکه یک سفینه فرازمینی محسوب می‌شود که برای بررسی منظومه شمسی فرستاده شده است. با این حال، شواهد جدید نشان می‌دهند که این فرضیه چندان درست به نظر نمی‌رسد.

تلسکوپ رادیویی MeerKAT که توسط رصدخانه نجوم رادیویی آفریقای جنوبی اداره می‌شود، اخیرا یک سیگنال رادیویی از 3I/ATLAS شناسایی کرده است. پیش از اینکه هیجان‌زده شوید، باید بدانید که این سیگنال رادیویی فناورانه برای ارسال اطلاعات نیست، بلکه یک تشعشع رادیویی طبیعی است و از بزرگ‌ترین شواهد ستاره‌شناسان محسوب می‌شود که نشان می‌دهد 3I/ATLAS یک دنباله‌دار طبیعی است. ستاره‌شناسانی که این سیگنال را شناسایی کردند، توضیحات کوتاهی از یافته‌های خود در وب‌سایت “The Astronomer’s Telegram” که محققان در آن اکتشافات نجومی جدید خود را اعلام می‌کنند، منتشر کرده‌اند.

آن‌ها گفته‌اند که تلسکوپ MeerKAT خطوط جذب رادیویی توسط رادیکال‌های هیدروکسیل (OH) را در دو فرکانس مختلف شناسایی کرده است که عبارت‌اند از: ۱,۶۶۵ و ۱,۶۶۷ مگاهرتز. این موضوع نشان می‌دهد که 3I/ATLAS هنگام گردش به دور خورشید در ماه گذشته مانند یک دنباله‌دار معمولی رفتار می‌کرده است. دی. جی. پیسانو (D.J. Pisano)، محقق و استاد نجوم برون‌کهکشانی چندطول‌موجی در دانشگاه کیب تاون، این یافته‌ها را به همراه چند همکار دیگر خود گزارش کرده است. این یافته‌ها هنوز مورد بررسی دقیق قرار نگرفته‌اند.

کشف این ستاره دنباله‌دار توسط تلسکوپ MeerKAT چه معنایی دارد؟

بین ماه‌های جولای تا اکتبر، ستاره‌شناسان با دقت ستاره دنباله‌دار 3I/ATLAS را در حین نزدیک شدن به خورشید زیر نظر داشتند. تلسکوپ MeerKAT دنباله‌دار مذکور را در تاریخ ۲۴ اکتبر، تنها پنج روز قبل از رسیدنش به نزدیک‌ترین نقطه خود به خورشید که به عنوان حضیض خورشیدی نیز شناخته می‌شود، رصد کرد. هرچه یک دنباله‌دار به حضیض خورشیدی نزدیک‌تر شود، به دلیل تابش آن، سریع‌تر تصعید می‌شود. در این زمان، یخ روی سطح دنباله‌دار به سرعت از جامد به گاز تبدیل می‌شود، بدون اینکه وارد حالت مایع شود. این فرایند همچنین علت شکل‌گیری کما (هاله گازی اطراف هسته دنباله‌دار) و دم آن‌ها است.

در طول فرایند تصعید، هر مولکول آب منجمد (H2O) روی سطح دنباله‌دار به یک رادیکال هیدروکسیل (OH) و یک اتم هیدروژن (H) تجزیه می‌شود. بدین ترتیب، رادیکال‌های هیدروکسیل تشکیل می‌شوند که نشانگر تصعید دنباله‌دار هستند. اگر 3I/ATLAS یک فضاپیمای فلزی بود، تلسکوپ‌ها این مولکول‌ها را تشخیص نمی‌دادند و تلاش‌های ناموفق پیشین برای شناسایی آن‌ها به گمانه‌زنی‌ها مبنی‌بر اینکه این جرم بین‌ستاره‌ای ممکن است یک شیء فناورانه باشد، دامن زد؛ فرضیه‌ای که ابتدا توسط ستاره‌شناس هاروارد، آوی لوئب (Avi Loeb) و همکارانش مطرح شد. او در یک پست وبلاگی درباره یافته‌های جدید تلسکوپ MeerKAT، داده‌های جدید و پدیده‌های دنباله‌دار طبیعی که در این اکتشاف دخیل بودند را تائید کرد، اما به‌طور صریح فرضیه شیء فناورانه را رد نکرد.

3I/ATLAS تنها یک ستاره دنباله‌دار معمولی نیست

اگرچه می‌توان گفت 3I/ATLAS یک دنباله‌دار طبیعی است، اما این بدان معنا نیست که غیرعادی محسوب نمی‌شود. این دنباله‌دار تنها سومین جرم بین‌ستاره‌ای به شمار می‌رود که تا به امروز توسط ستاره‌شناسان کشف شده و ویژگی‌های بسیار غیرمعمول آن، نگاهی اجمالی به منظومه شمسی دوردستی که از آن آمده است، ارائه می‌دهد. ستاره‌شناسان شواهدی یافته‌اند که نشان می‌دهد 3I/ATLAS یکی از بالاترین نسبت‌های دی‌اکسید کربن به آب را که تاکنون در یک دنباله‌دار دیده شده است، دارد و می‌تواند از منظومه شمسی ما قدیمی‌تر باشد.

براساس نسخه پیش از انتشار پژوهشی دیگر، 3I/ATLAS نشان‌دهنده قطبش شدید منفی است که این موضوع ثابت می‌کند این ستاره نوع کاملا جدیدی از دنباله‌دارها است و با موارد پیشین، قابل مقایسه نیست. این ستاره دنباله‌دار اکنون در حال خروج از منظومه شمسی است، اما ستاره‌شناسان و تعدادی کاوشگر فضایی هنوز چند فرصت دیگر برای بررسی آن پیش از ناپدید شدنش خواهند داشت. هرچه دانشمندان اطلاعات بیشتری درباره این مهمان بین‌ستاره‌ای جمع‌آوری کنند، بیشتر شگفت‌زده خواهیم شد.

یک زن چینی که با لقب «ملکه بیت‌کوین» شناخته می‌شود، در لندن به ۱۱ سال و هشت ماه زندان محکوم شد. او به جرم پول‌شویی بیت‌کوین از یک طرح سرمایه‌گذاری ارز دیجیتال به ارزش ۵.۵ میلیارد پوند (۷.۳ میلیارد دلار) محاکمه شد. این حکم نتیجه‌ی تحقیقات هفت‌ساله‌ی تیم جرایم اقتصادی پلیس متروپولیتن بریتانیا درباره‌ی پول‌شویی بین‌المللی است.

این تحقیقات نشان داد که زن ۴۷ ساله، ژی‌مین چیان که با نام یادی ژانگ نیز شناخته می‌شود، رهبر یک کمپین کلاهبرداری گسترده بوده که بین سال‌های ۲۰۱۴ تا ۲۰۱۷ بیش از ۱۲۸ هزار قربانی در چین را فریب داده است.

این اقدام همچنین منجر به توقیف ۶۱ هزار بیت‌کوین شد که در آن زمان صدها میلیون پوند ارزش داشت و اکنون حدود ۵.۵ میلیارد پوند برآورد می‌شود. این بزرگ‌ترین توقیف ارز دیجیتال در تاریخ بریتانیا محسوب می‌شود.

یکی دیگر از اعضای این شبکه‌ی کلاهبرداری، سنگ هوک لینگ (Seng Hok Ling) ۴۷ ساله از ماتلاک دربی‌شایر، به چهار سال و یازده ماه زندان محکوم شد. او به جرم انتقال دارایی‌های مجرمانه (ارز دیجیتال) طبق قانون عواید حاصل از جرم مصوب ۲۰۰۲ محاکمه شد.

پلیس متروپولیتن در بیانیه‌ای مطبوعاتی روز سه‌شنبه اعلام کرد: «او بخشی از وجوه غیرقانونی به‌دست‌آمده را به پول نقد، جواهرات و بیت‌کوین تبدیل کرد و سپس با هویتی جعلی به بریتانیا گریخت.» در ادامه گرارش همچنین آمده است: «پس از دریافت اطلاعات در سال ۲۰۱۸ درباره‌ی تلاش برای نقد کردن دارایی‌های مجرمانه در لندن، کاراگاهان پلیس بی‌وقفه برای تشکیل پرونده‌ی مستند علیه او کار کردند.»

توقیف ۶۱ هزار بیت‌کوین به ارزش ۷.۳ میلیارد دلار در بریتانیا اکنون بزرگ‌ترین توقیف ارز دیجیتال در تاریخ محسوب می‌شود و از توقیف وزارت دادگستری ایالات متحده در سال ۲۰۲۲ پیشی گرفته است (زمانی که بیش از ۹۴ هزار بیت‌کوین مرتبط با هک Bitfinex به ارزش تقریبی ۳.۶ میلیارد دلار ضبط شد).

چیان بیش از ۴۰ میلیارد یوان از حدود ۱۳۰ هزار سرمایه‌گذار چینی جمع‌آوری کرد. او به‌عنوان مغز متفکر یک شبکه‌ی کلاهبرداری، وعده‌ی بازدهی‌های ۱۰۰ تا ۳۰۰ درصدی به سرمایه‌گذاران داده بود.

او در چین لقب «ملکه بیت‌کوین» را به‌دلیل تبلیغ بیت‌کوین به‌عنوان «طلای دیجیتال» کسب کرد. پس از فروپاشی این طرح در سال ۲۰۱۷، او تمام درآمدها را به بیت‌کوین تبدیل کرد و به بریتانیا گریخت؛ جایی که تلاش کرد با کمک همدستش جیان ون (Jian Wen) ارز دیجیتال را از طریق خرید ملک و خرید دیگر اموال پول‌شویی کند.

با این حال، چیان و لینگ در سال ۲۰۲۴ دستگیر شدند. در این عملیات همچنین دارایی‌هایی به ارزش ۱۱ میلیون پوند (۱۴.۴ میلیون دلار) شامل کیف‌پول‌های ارز دیجیتال، دستگاه‌های رمزگذاری‌شده، پول نقد و طلا توقیف گردید و ون نیز در تاریخ ۲۲ مه ۲۰۲۴ به شش سال و هشت ماه زندان محکوم شد.

ویل لاین (Will Lyne)، رئیس فرماندهی جرایم اقتصادی و سایبری پلیس متروپولیتن، گفت: «بدون شک این یکی از بزرگ‌ترین و پیچیده‌ترین تحقیقات جرایم اقتصادی است که تاکنون انجام داده‌ایم و حکم امروز بدون همکاری نزدیک با شرکای ما در دادستانی کل، آژانس ملی جرایم و نیروهای امنیتی چین ممکن نبود.»

او افزود: «گروه‌های سازمان‌یافته‌ی جنایی از ارزهای دیجیتال برای انتقال، پنهان‌سازی و سرمایه‌گذاری سود حاصل از جرایم جدی استفاده می‌کنند، اما هر تراکنش رمزنگاری ردپایی بر جای می‌گذارد و پلیس متروپولیتن با دقت و همکاری شرکا این مسیر دیجیتال را دنبال می‌کند تا دارایی‌ها را شناسایی کرده و مجرمان را به عدالت بسپارد.»

پژوهشی جدید از دانشگاه ایالتی میشیگان نشان می‌دهد که احتمال برخورد اجرام میان‌ستاره‌ای با زمین فراتر از برآوردهای گذشته است. بر اساس یافته‌ها، مناطق استوایی و نیمکره شمالی در معرض خطر بیشتری قرار دارند و فصل زمستان بیشترین احتمال برخورد را دارد.

تا به امروز سه جرم میان‌ستاره‌ای (interstellar objects) شناخته‌شده وارد بخش درونی منظومه شمسی شده‌اند. نخستین آن‌ها، اوموآموا (Oumuamua)، در سال ۲۰۱۷ ظاهر شد. دومین جرم، دنباله‌دار میان‌ستاره‌ای ۲آی/بوریسوف (2l/Borisov) بود که در سال ۲۰۱۹ رصد شد، و سومین نمونه، دنباله‌دار ۳آی/اطلس (3I/Atlas) است که هم‌اکنون در حال عبور از نواحی گرم‌تر و نزدیک به خورشید است.

دانشمندان معتقدند در طول ۴.۶ میلیارد سال تاریخ منظومه شمسی، تعداد بی‌شماری از این اجرام از نزدیکی خورشید و دیگر سیارات عبور کرده‌اند و احتمالا تعدادی از آن‌ها نیز با زمین برخورد کرده‌اند. برخی از دهانه‌های برخوردی باستانی، از جمله دهانه عظیم وردفورت (Vredefort impact structure) و در آفریقای جنوبی، ممکن است حاصل چنین برخوردهایی باشند.

در حال حاضر منظومه شمسی نسبت به دوران اولیه شکل‌گیری‌اش آرام‌تر شده است. در آن دوران، برخوردهای شدید میان اجرام سنگی، باعث شکل‌گیری سیارات شدند. اما اکنون، با کاهش مواد سنگی و برخوردها، خطرات درون منظومه شمسی کمتر است.
اما این وضعیت برای اجرام میان‌ستاره‌ای صدق نمی‌کند؛ هیچ مدرکی وجود ندارد که نشان دهد تعداد آن‌ها نسبت به گذشته کاهش یافته است. بنابراین احتمال برخورد آن‌ها با زمین همچنان یک تهدید بالقوه محسوب می‌شود. پرسش اینجاست: آیا راهی وجود دارد تا میزان این تهدید را اندازه‌گیری کرد؟

این تصویر جرم میان‌ستاره‌ای اوموآموا را در حال عبور از منظومهٔ شمسی نشان می‌دهد
تاکنون تنها سه جرم میان‌ستاره‌ای شناخته شده‌اند اما بدون تردید تعداد بسیار بیشتری از آن‌ها وجود دارد
سؤال اینجاست این اجرام چه خطری برای زمین دارند

در پژوهشی با عنوان توزیع اجرام میان‌ستاره‌ای دارای احتمال برخورد با زمین (The Distribution of Earth-Impacting Interstellar Objects)، گروهی از پژوهشگران به سرپرستی داریل سلیگمن (Darryl Seligman)، استادیار فیزیک و اخترشناسی دانشگاه ایالتی میشیگان، تلاش کردند احتمال برخورد و مسیر این اجرام را بررسی کنند. نتایج این تحقیق در پایگاه علمی arxiv.org منتشر شده است.

به گفته نویسندگان:

در این مقاله، عناصر مداری (orbital elements)، نقاط تابش (radiants) و سرعت‌ مورد انتظار برای اجرام میان‌ستاره‌ای دارای احتمال برخورد با زمین محاسبه شده است.

این پژوهش به تعیین تعداد این اجرام نمی‌پردازد، چرا که داده‌های کافی برای برآورد دقیق وجود ندارد؛ تمرکز اصلی بر روی بررسی الگوی توزیع مکانی و حرکت این اجرام است.

برای تعیین منشأ احتمالی این اجرام، تمرکز پژوهشگران بر حرکت ستارگان نوع M یا همان کوتوله‌های سرخ (red dwarfs) بوده است. این نوع ستارگان، فراوان‌ترین ستارگان در کهکشان راه شیری‌اند؛ بنابراین از نظر آماری منطقی است که بخش عمده‌ای از اجرام میان‌ستاره‌ای از منظومه‌های پیرامون این ستارگان به بیرون پرتاب شده باشند. هرچند پژوهشگران اذعان می‌کنند که این فرض تا حدی غیرقطعی است، زیرا داده‌های کافی درباره‌ی حرکت اجرام میان‌ستاره‌ای در دست نیست.

در این مطالعه، پژوهشگران جمعیتی مصنوعی شامل حدود ۱۰ میلیارد جرم میان‌ستاره‌ای با ویژگی‌های مشابه ستارگان نوع M ایجاد کردند و از میان آن‌ها حدود ۱۰ هزار جرم دارای احتمال برخورد با زمین را شناسایی کردند.

نتایج این شبیه‌سازی نشان داد که اجرام میان‌ستاره‌ای احتمالاً از دو منشأ اصلی وارد منظومه شمسی می‌شوند: یکی از سمت آماج خورشیدی (Solar Apex)، و دیگری از صفحه کهکشانی (Galactic Plane).

آماج خورشیدی جهتی است که خورشید در مسیر حرکت خود در کهکشان طی می‌کند؛ از آن‌جا که منظومه شمسی در این جهت حرکت می‌کند، احتمال برخورد اجرام میان‌ستاره‌ای از این سمت بیشتر است؛ درست مانند زمانی که هنگام رانندگی، قطرات باران بیشتری به شیشه جلو می‌خورند.

صفحه‌ی کهکشانی نیز ناحیه‌ای مسطح و دیسک‌مانند است که بیشتر ستارگان کهکشان در آن ناحیه قرار دارند؛ بنابراین ورود اجرام از این ناحیه نیز محتمل‌تر است. اجرامی که از سمت جلو نزدیک می‌شوند، سطح مقطع برخوردی بیشتری دارند و احتمال اصابتشان بالاتر است.

این شکل نقاط تابش اجرام میان‌ستاره‌ای دارای احتمال برخورد با زمین را نشان می‌دهد

شبیه‌سازی‌ها همچنین نشان می‌دهند که اجرام میان‌ستاره‌ای که از جهت راس خورشیدی و صفحه کهکشانی می‌آیند، معمولاً سرعت بالاتری دارند؛ با این حال، برخلاف انتظار، اجرامی که سرعت کمتری دارند، احتمال برخورد بیشتری با زمین دارند. علت این موضوع آن است که این دسته از اجرام، دارای مدارهای فوق‌العاده کشیده (hyperbolic) با خروج از مرکز پایین‌اند، پس نیروی گرانش خورشید روی اجرام کندتر تأثیر بیشتری دارد و می‌تواند این اجرام را به دام بیندازد و مسیرشان را طوری تغییر دهد که به زمین نزدیک شوند.

این شکل سرعت اجرام میان‌ستاره‌ای برخوردکننده با زمین را نشان می‌دهد

فصل‌های سال هم روی احتمال برخورد اجرام میان‌ستاره‌ای با زمین تأثیر دارند. اجرامی که با سرعت بیشتری حرکت می‌کنند، بیشتر در بهار به زمین می‌رسند، چون زمین در این فصل به سمت آماج خورشیدی حرکت می‌کند. اما در زمستان، احتمال برخورد تعداد بیشتری از اجرام وجود دارد، زیرا زمین در این زمان به سمت نقطه‌ مخالف آماج خورشیدی حرکت می‌کند.

این شکل سرعت اجرام میان‌ستاره‌ای دارای احتمال برخورد با زمین را در طول فصول نشان می‌دهد

اما کدام بخش از زمین در خطر بیشتری قرار دارد؟

به گفته‌ی پژوهشگران، مناطق نزدیک به عرض‌های جغرافیایی پایین، یعنی نواحی اطراف استوا، بیشترین خطر برخورد را دارند. همچنین احتمال اندکی بیشتر برای برخورد در نیم‌کره شمالی وجود دارد؛ جایی که نزدیک به ۹۰ درصد جمعیت انسانی زندگی می‌کنند.

این شکل تراکم برخورد اجرام میان‌ستاره‌ای در نقاط مختلف زمین را نشان می‌دهد

البته این نتایج تنها مربوط به اجرامی است که از سامانه‌های ستارگان M بیرون رانده شده‌اند. پژوهشگران توضیح می‌دهند که اگر فرض‌های حرکتی متفاوتی برای منشأ اجرام میان‌ستاره‌ای در نظر گرفته شود، توزیع آن‌ها نیز تغییر خواهد کرد. با این حال، ویژگی‌های اصلی نتایج احتمالاً برای سایر سناریوها نیز صادق است.

سلیگمن و همکارانش یادآوری می‌کنند که:

این پژوهش هیچ پیش‌بینی قطعی درباره‌ی تعداد واقعی اجرام میان‌ستاره‌ای برخوردکننده با زمین ارائه نمی‌دهد، زیرا هنوز اندازه‌گیری آن ممکن نیست.

با این حال، نتایج این تحقیق می‌تواند در مشاهدات آینده با تلسکوپ ورا روبین و برنامه بررسی میراث زمان و فضا (LSST) کاربرد داشته باشد، زیرا به اخترشناسان دیدی کلی از توزیع و جهت‌گیری احتمالی اجرام میان‌ستاره‌ای می‌دهد.

اکنون ما تازه در حال گشودن چشمان خود به روی دنیای اجرام میان‌ستاره‌ای هستیم.
این پژوهش تصویری مقدماتی از منشأ، مسیر و زمان احتمالی ورود اجرام میان‌ستاره‌ای دارای احتمال برخورد با زمین ارائه می‌دهد. با آغاز به کار مشاهدات دقیق‌تر در سال‌های آینده، اخترشناسان داده‌هایی به دست خواهند آورد که این یافته‌ها را تأیید و یا رد خواهند کرد.