پلیس راهنمایی و رانندگی معمولاً برای حفظ جریان ترافیک به بی‌سیم‌ها، اسکنرهای دستی و حجم زیادی از بررسی‌ها متکی است. با این حال، در شهر چانگشا در چین، ماهیت این مأموریت در حال تغییر اساسی است.

افسران محلی راهنمایی و رانندگی اکنون از عینک‌های هوشمند مبتنی بر هوش مصنوعی برای شناسایی خودروها و استخراج جزئیات مربوط به رانندگان در عرض چند ثانیه بهره می‌گیرند.

بر اساس اعلام رسمی پلیس راهنمایی و رانندگی چانگشا، واحد مدیریت ترافیک عمومی شهرداری، افسران خود را به عینک‌های جدید هوش مصنوعی مجهز کرده است.

این دستگاه وزن کمی دارد و از فاصله دور شبیه یک عینک معمولی به نظر می‌رسد. با این حال، قابلیت اصلی آن نمایش اطلاعات خودرو در یک نگاه و ظرف مدت ۱ تا ۲ ثانیه است. افسران می‌توانند جزئیات را روی نمایشگر داخلی مشاهده کنند، بدون آنکه نیاز باشد حرکت خود را متوقف نمایند.

این عینک‌ها به یک دوربین واید ۱۲ مگاپیکسلی و یک الگوریتم لرزشگیر تصویر مجهز شده‌اند که برای حفظ وضوح تصاویر حتی در شرایطی که افسران در حال حرکت هستند یا در ترافیک سنگین فعالیت می‌کنند، طراحی شده است. با یک بار شارژ کامل، این دستگاه‌ها قادرند تا حداکثر ۸ ساعت به‌صورت پیوسته کار کنند.

یکی از مهم‌ترین قابلیت‌های این عینک‌ها، شناسایی خودکار پلاک خودرو است. این سامانه به‌صورت آفلاین عمل می‌کند، دقتی بیش از ۹۹ درصد دارد و نتایج را در کمتر از ۱ ثانیه ارائه می‌دهد. همچنین به‌گونه‌ای طراحی شده که در شرایط نوری متفاوت، از روشنایی شدید روز گرفته تا ترافیک شبانه، عملکردی پایدار و قابل اعتماد داشته باشد.

پس از شناسایی خودرو، عینک‌ به‌صورت لحظه‌ای به پایگاه داده ترافیکی امنیت عمومی متصل می‌شود و اطلاعاتی نظیر مشخصات ثبت خودرو، وضعیت معاینه فنی و سوابق تخلفات را بازیابی می‌کند.

کاربرد این عینک‌ها فراتر از رهگیری خودرو است. این تجهیزات از قابلیت تشخیص چهره، ترجمه همزمان صوتی در بیش از ۱۰ زبان، و ضبط ویدئوی میدانی برای مقاصد اجرای قانون نیز پشتیبانی می‌کنند.

به لطف این سامانه، زمان بازرسی برای یک خط عبوری بنا بر گزارش‌ها از حدود ۳۰ ثانیه به تنها ۱ یا ۲ ثانیه کاهش یافته است. این فناوری همچنین میزان کار دستی را کم می‌کند، فشار روانی وارد بر افسران را کاهش می‌دهد، امکان اجرای قانون بدون تماس مستقیم را فراهم می‌سازد و به ایمن‌تر و دقیق‌تر شدن بررسی‌های کنار جاده‌ای کمک می‌کند.

بیشتر تلویزیون‌های جدید سه یا چهار پورت HDMI دارند که از نظر ظاهری کاملاً شبیه یکدیگرند. همه آن‌ها یک فرم دارند و با همان کابل HDMI کار می‌کنند، اما این شباهت به معنای آن نیست که همگی از یک سطح قابلیت‌ برخوردار باشند. اگر دستگاه خود را به پورت نامناسب متصل کنید، ممکن است کنسول PS5 شما به‌جای عملکرد کامل، تنها روی ۶۰ هرتز اجرا شود، ساندبارتان هیچ صدایی پخش نکند، یا کامپیوتر شما نتواند خروجی با نرخ نوسازی بالا ارائه دهد.

خبر خوب این است که تشخیص قابلیت‌های هر پورت HDMI کار دشواری نیست؛ تنها کافی است بدانید هر پورت برای چه نوع دستگاهی طراحی شده است.

توضیح انواع پورت‌های HDMI

تمام پورت‌های HDMI قابلیت انتقال تصویر و صدا را دارند، اما هرکدام پهنای باند متفاوتی ارائه می‌دهند؛ تفاوتی که تعیین می‌کند هر پورت برای چه نوع دستگاهی مناسب‌تر است. اگر دستگاه خود را به پورت نادرست متصل کنید، آسیبی به آن وارد نمی‌شود، اما از حداکثر کارایی و عملکردش بهره نخواهید برد.

برای نمونه، HDMI 2.0 از وضوح 4K با نرخ ۶۰ هرتز، HDR و قابلیت ARC پشتیبانی می‌کند و به همین دلیل برای پخش‌کننده‌های استریم و گیرنده‌های دیجیتال انتخاب مناسبی است. در مقابل، HDMI 2.1 توانایی ارائه 4K با نرخ ۱۲۰ هرتز یا 8K با ۶۰ هرتز را دارد، از قابلیت‌هایی مانند VRR و ALLM پشتیبانی می‌کند و همچنین مجهز به eARC است؛ ویژگی‌هایی که آن را به گزینه‌ای ایده‌آل برای کنسول‌های نسل جدید مانند PS5 تبدیل می‌کند. علاوه بر این، HDMI 2.1 در برخی شرایط و با استفاده از فناوری DSC می‌تواند حتی به نرخ 4K با ۲۴۰ هرتز نیز برسد.

علاوه بر این موارد، معمولاً یک پورت اختصاصی ARC/eARC نیز روی تلویزیون وجود دارد که از نظر ظاهری با سایر پورت‌ها تفاوتی ندارد، اما وظیفه‌ آن بازگرداندن صدا به ساندبار یا گیرنده AV است. ARC توانایی انتقال صدای Dolby Digital 5.1 را دارد، در حالی که eARC از فرمت‌های فشرده‌نشده و پیشرفته‌تری مانند Dolby Atmos و DTS:X پشتیبانی می‌کند.

چطور پورت‌های HDMI را از هم تشخیص دهیم؟

احتمالاً پشت تلویزیون شما نام هر پورت درج شده است. معمولاً پورت‌ها با شماره‌هایی مانند HDMI 1، HDMI 2، HDMI 3 و … مشخص می‌شوند و در کنار یکی از آن‌ها عبارت ARC یا eARC دیده می‌شود.

برخی تولیدکنندگان توضیحاتی را زیر پورت‌ها درج می‌کنند. یک پورت HDMI 2.1 ممکن است با عباراتی مانند 4K120، VRR، Game یا Enhanced مشخص شده باشد، یا حتی رزولوشن و نرخ نوسازی دقیق آن نوشته شده باشد. اگر پورت هیچ توضیحی نداشت، آن را HDMI 2.0 در نظر بگیرید، به استثنای پورتی که کنار آن ARC درج شده است.

توصیه می‌کنم ابتدا توضیحات کنار پورت‌ها را بررسی کنید و در صورت نیاز، دفترچه راهنمای تلویزیون را هم مطالعه کنید. تقریباً تمام تلویزیون‌های عرضه‌شده در ۲۰ سال اخیر پورت HDMI و ARC دارند، و از حدود سال ۲۰۱۷ به بعد، HDMI 2.1 و eARC نیز در مدل‌های جدید رایج شده‌اند.

از کدام پورت HDMI باید استفاده کنم؟

فرض کنید می‌خواهید دستگاهی مانند ساندبار، کامپیوتر، پخش‌کننده Blu-ray یا هر وسیله دیگری را به تلویزیون متصل کنید. ابتدا پشت تلویزیون را بررسی کنید تا مشخص شود کدام پورت‌ها HDMI 2.0 هستند، کدام HDMI 2.1 و کدام یک از آن‌ها ARC یا eARC پشتیبانی می‌کند. اگر روی پورت‌ها هیچ توضیحی درج نشده باشد، دفترچه راهنمای تلویزیون می‌تواند راهنمای خوبی باشد.

پس از مشخص شدن قابلیت‌های هر پورت، می‌توانید هر دستگاه را به پورت مناسب خود متصل کنید. برای این کار می‌توانید از راهنمای زیر استفاده کنید.

دستگاهپورت پیشنهادیدلیلساندبار / ساب‌ووفر / گیرنده سینمای خانگیپورت ARC یا eARCبرای بازگرداندن صدا از تلویزیون به سیستم صوتی. ضروری برای پخش Dolby Atmos.Apple TV 4K (اگر با HomePod استفاده می‌شود)پورت eARCبرای هدایت صدای تلویزیون به HomePod‌ها لازم است.کنسول‌های بازی (PS5، Xbox Series X) / کامپیوتر گیمینگHDMI 2.1پورت با پهنای باند بالا برای 4K120، VRR، ALLM و تجربه بازی با کمترین تأخیر لازم است.کامپیوترهر پورت HDMIاما HDMI 2.1 برای خروجی با نرخ نوسازی بالا و پشتیبانی از VRR توصیه می‌شود.دستگاه‌های استریم (Roku، Fire TV، Chromecast، Apple TV بدون استفاده از HomePod)هر پورت HDMIپخش‌کننده‌های 4K به پهنای باند استاندارد نیاز دارند و HDMI 2.1 ضروری نیست.پخش‌کننده Blu-ray / UHDهر پورت HDMIبرای پخش 4K60 HDR استاندارد کافی است و نیاز به HDMI 2.1 ندارد.

آیا یک الگوی رایج برای چینش پورت‌ها وجود دارد؟

بله، بیشتر تلویزیون‌ها سه یا چهار پورت HDMI دارند که معمولاً طبق یک الگوی رایج چیده شده‌اند، اما همچنان بهتر است پورت‌ها را بررسی کنید تا از قابلیت‌های آن‌ها مطمئن شوید.

برای مثال، مدل‌های قدیمی‌تر سامسونگ معمولاً تنها یک پورت HDMI 2.1 دارند (که اغلب با عنوان HDMI 3 یا ۴ مشخص شده است)، در حالی که مدل‌های جدید چند پورت ۲.۱ ارائه می‌کنند.

در تلویزیون‌های LG، به‌ویژه OLEDهای جدید، معمولاً چند پورت HDMI 2.1 وجود دارد. سونی معمولاً پورت‌های HDMI 3 و HDMI 4 را به HDMI 2.1 اختصاص می‌دهد. TCL پشتیبانی ۲.۱ را به مدل‌های میان‌رده و بالارده محدود کرده است؛ پاناسونیک و هایسنس نیز همین‌طور (سری U7 و U8 دو پورت ۲.۱ دارند). ویزیو نیز پورت‌های ۲.۱ را در مدل‌های بالارده مانند سری P و OLED قرار داده است.

فیلیپس در OLEDهای جدید خود دو تا چهار پورت ۲.۱ ارائه می‌دهد، در حالی که بیشتر پورت‌های شارپ استاندارد و از نوع HDMI معمولی هستند.

ترکیب رایج معمولاً این‌گونه است:

HDMI 1: استیک استریم یا پخش‌کننده Blu-rayHDMI 2 (معمولاً HDMI 2.1): کنسول بازیHDMI 3 (معمولاً HDMI 2.1 یا ARC/eARC): ساندبارHDMI 4 (معمولاً HDMI 2.1): یک دستگاه جانبی یا کامپیوتر

اگر تلویزیون شما فقط یک پورت HDMI 2.1 دارد، آن را به دستگاه اصلی بازی متصل کنید.

برند واربی پارکر روز دوشنبه اعلام کرد که عینک هوشمند مجهز به هوش مصنوعی این شرکت که با همکاری گوگل ساخته شده است، در سال ۲۰۲۶ عرضه خواهد شد. این اقدام، چالشی بزرگ برای اپل و متا خواهد بود.

گوگل با ساخت عینک‌های هوشمند سبک و مجهز به هوش مصنوعی، یک حرکت جاه‌طلبانه دیگر در حوزه واقعیت افزوده شروع کرده است. همکاری این شرکت با برند واربی پارکر که در جریان نمایشگاه The Android Show | XR Edition اعلام گردید، واضح‌ترین نشانه‌ای است که ثابت می‌کند گوگل قصد دارد وارد بازاری شود که توسط متا و اپل قبضه شده است. این همچنین اولین باری است که هر دو شرکت به زمان‌بندی عرضه متعهد شده‌اند و سال ۲۰۲۶ را به عنوان سال رونمایی اولین دستگاه تعیین کرده‌اند.

این همکاری ابتدا اوایل سال جاری افشا شد، اما تا کنون هیچ یک از دو شرکت زمان دقیق ورود عینک‌ها به بازار را تأیید نکرده بودند. این اقدام در شرایطی انجام می‌شود که رقابت در حوزه رایانش گجت‌های پوشیدنی شدت گرفته است. متا توسعه هدست‌های واقعیت ترکیبی کوئست و عینک‌های هوشمند ری-بن را تسریع کرده، در حالی که اپل هدست پریمیوم ویژن پرو را معرفی کرده و در حوزه رایانش فضایی پیشرفته جایگاهی برای خود ایجاد کرده است.

رقبا جایگاه خود را ارتقا می‌دهند

گوگل که پس از کنار گذاشتن پروژه اولیه Glass تقریباً یک دهه از فضای مصرفی عینک‌های هوشمند فاصله داشت، اکنون ادغام هوش مصنوعی را به عنوان دستاوردی می‌بیند که می‌تواند عینک‌های هوشمند را به جریان اصلی تبدیل کند.

این شرکت به شدت روی همکاری‌های دوجانبه تکیه دارد، از جمله با سامسونگ و برند لوکس عینک Gentle Monster، تا فناوری را با سبک زندگی روزمره ترکیب کند. شرکت واربی پارکر می‌گوید هدف ایجاد عینکی است که مردم واقعاً بخواهند تمام روز آن را بپوشند.

این برند، دستگاه آینده خود را سبک و مجهز به هوش مصنوعی توصیف کرده اما هیچ جزئیاتی درباره قیمت، عمر باتری یا شیوه توزیع ارائه نکرده است. اعلامیه گوگل، اطلاعات بیشتری ارائه می‌دهد. این شرکت می‌گوید ابتکار جدید در دو دسته عینک نسل بعد قرار می‌گیرد: عینک‌های هوش مصنوعی که به عنوان دستیارهای هوشمند بدون صفحه نمایش با بلندگو، میکروفون و دوربین عمل می‌کنند؛ و عینک‌های نمایشگر هوش مصنوعی که دارای صفحه‌نمایش داخل عدسی هستند و دسترسی خصوصی و بدون دخالت دست به مسیریابی، ترجمه‌ها و سایر اطلاعات لحظه‌ای فراهم می‌کنند.

عینک‌های هوش مصنوعی روزمره

در قلب این پلتفرم، مدل هوش مصنوعی جمینی گوگل قرار دارد که از طریق اکوسیستم اندروید XR یکپارچه شده است. شرکت‌ها می‌گویند این ویژگی امکان تعامل چندحالتی را فراهم می‌کند؛ به این معنا که عینک‌ها می‌توانند ببینند، بشنوند، زمینه را درک کنند و به صورت طبیعی پاسخ دهند. هدف، پر کردن فاصله بین هدست‌های حجیم و دستگاه‌های پوشیدنی عمومی است و ارائه دستیار هوش مصنوعی که در زندگی روزمره قابل استفاده باشد.

گوگل تأکید کرده که شرکای آن به همان اندازه که به توان محاسباتی اهمیت می‌دهند، به سبک و راحتی نیز توجه دارند. این شرکت در پست وبلاگ خود اعلام کرده که با سامسونگ، Gentle Monster و واربی پارکر همکاری می‌کند تا عینک‌های سبک و شیک بسازد.
این تلاش تازه، همچنین نشان‌دهنده بلندپروازی گسترده‌تر گوگل برای بازپس‌گیری جایگاه خود در صنعتی است که رقبا به سرعت پیشرفت کرده‌اند.

متا، به عنوان نمونه، به طور جدی روی افزایش قابلیت عینک‌های هوشمند ری-بن سرمایه‌گذاری کرده، در حالی که ویژن پرو اپل درهای تجربه‌های پیشرفته رایانش فضایی پرمیوم را باز کرده است. با این حال، رویکرد گوگل مسیر میانه‌ای را دنبال می‌کند. این غول فناوری قصد دارد عینک‌های هوشمند با هوش بالا بسازد بدون آنکه حجم، اصطکاک یا دیده‌شدن هدست‌های XR را همراه داشته باشد.

اگر عرضه در سال ۲۰۲۶ مطابق برنامه پیش برود، می‌تواند جدی‌ترین بازگشت گوگل به حوزه واقعیت افزوده از زمان Glass باشد.

اگر قرار باشد تختخوابی شایسته دریافت پنج ستاره باشد، بدون شک همین تخت است. یک تخت هوشمند با قابلیت پایش وضعیت بدن توانست جان مردی ۷۰ ساله را از مرگ حتمی نجات داد. این تخت با هشدار درباره ضربان غیرعادی قلب، او را به مراجعه فوری به اورژانس واداشت؛ جایی که پزشکان مشکل جدی قلبی او را تشخیص داده و با کارگذاری ضربان‌ساز، زندگی‌اش را نجات دادند.

جیمز ایپ (James Ip)، متخصص قلب در کالج پزشکی ویل کورنل (Weill Cornell Medical College) و بیمارستان نیویورک، این ماجرا را در مجله معتبر پزشکی New England Journal of Medicine در پایان هفته گذشته منتشر کرد و جزئیات آن را به‌طور دقیق شرح داد. تخت هوشمند این بیمار با ثبت داده‌های حیاتی شبانه، به او هشدار داد که ضربان قلبش به شکل غیرعادی کند شده است.

همین هشدار ساده اما حیاتی، او را واداشت تا به اورژانس مراجعه کند؛ اقدامی که به‌سرعت جانش را نجات داد. پزشکان پس از بررسی‌های اولیه دریافتند که بیمار دچار انسداد کامل قلبی یا همان «بلوک کامل قلب» شده است؛ وضعیتی خطرناک که در آن سیگنال‌های الکتریکی قلب به‌طور کامل مسدود می‌شوند و هماهنگی میان بخش‌های مختلف قلب از بین می‌رود. خوشبختانه، درمان با ضربان‌ساز دوحفره‌ای بدون سیم به‌سرعت انجام شد و نتیجه آن موفقیت‌آمیز بود؛ به‌گونه‌ای که تمامی علائم بیمار از بین رفت و او توانست به زندگی عادی بازگردد.

ایپ در گفت‌وگویی با وب‌سایت Gizmodo توضیح داد: «این دستگاه‌های مصرفی مستقیم، فصل تازه‌ای در پزشکی گشوده‌اند؛ دورانی که بیماران دیگر تنها دریافت‌کننده خدمات نیستند، بلکه می‌توانند در تشخیص آریتمی‌های قلبی خود نقش فعال داشته باشند.» او تأکید کرد که چنین ابزارهایی نه‌تنها به پزشکان کمک می‌کنند تا زودتر به مشکلات پی ببرند، بلکه به بیماران نیز امکان می‌دهند تا با آگاهی بیشتر نسبت به وضعیت سلامت خود اقدام کنند. این نگاه نشان می‌دهد که فناوری‌های نوین، حتی در قالب وسایل روزمره مانند تختخواب، می‌توانند به نقطه‌ای حیاتی در مسیر نجات جان انسان‌ها تبدیل شوند.

نحوه عملکرد تخت هوشمند

تخت هوشمند ضربان غیرعادی قلب بیمار را با استفاده از فناوری بالیستوکاردیوگرافی (Ballistocardiography – BCG) شناسایی کرد؛ روشی که با تحلیل حرکات بسیار ظریف بدن، ضربان قلب را تخمین می‌زند. در این مورد، تخت به‌درستی نسبت به وضعیت قلب بیمار هشدار داده بود. ایپ در گزارش خود نوشت: «هرچند برادی‌کاردی بدون علامت در خواب شایع است، اما بروز ناگهانی برادی‌کاردی همراه با علائم غیرمنتظره نیازمند بررسی فوری است، به‌ویژه با تأیید الکتروکاردیوگرافی.»

امروزه قابلیت BCG به‌طور فزاینده‌ای در محصولات مصرفی مانند تخت‌های هوشمند و ابزارهای پوشیدنی اضافه می‌شود. هرچند این دستگاه‌ها به‌تنهایی جایگزین تشخیص پزشکی نیستند، اما می‌توانند به‌عنوان هشدار اولیه عمل کنند و افراد را به مراجعه به پزشک ترغیب نمایند. ایپ تأکید کرد: «افزایش آگاهی نسبت به این ابزارها می‌تواند به بیماران و پزشکان کمک کند تا آریتمی‌های قلبی را بر اساس مراقبت هدایت‌شده توسط ابزارهای پوشیدنی مدیریت کنند.» در پایان اوم گفت: «بی‌تردید اگر جای آن مرد بودم، هرگز حاضر نمی‌شدم چنین تختی را دور بیندازم.»

هدست متا کوئست ۴ قرار است در اواخر سال ۲۰۲۶ با تغییرات عمده‌ای وارد بازار شود. تازه‌ترین شایعات حاکی از آن است که این مدل از طراحی بسیار سبک‌تر و باریک‌تر، نمایشگر با وضوح بالاتر و فناوری‌های پیشرفته‌تری در زمینه ردیابی چشم و چهره برخوردار خواهد بود. یکی از بزرگ‌ترین تغییرات این نسخه، احتمال حذف کنترلرهای سنتی است؛ چرا که گفته می‌شود متا کوئست ۴ تمرکز خود را بر ورودی مبتنی بر ردیابی حرکات دست و چشم قرار خواهد داد. قیمت پایه این دستگاه بدون کنترلرها حدود ۸۰۰ دلار اعلام شده است.

در مورد طراحی حرکتی و جلوه‌های بصری نیز گفته می‌شود تغییر انیمیشن از حالت خطی (با سرعت ثابت) به حالت نرم و تدریجی (آغاز آرام، افزایش سرعت، سپس کاهش تدریجی) باعث ایجاد حس روان‌تر در رابط کاربری شده است. این ویژگی در نسخه به‌روزشده‌ی کد HTML به‌وضوح قابل مشاهده است.

این تغییر رویکرد، انحراف قابل‌توجهی از خط تولید فعلی هدست‌های متا به شمار می‌رود؛ چرا که در مدل‌های کنونی، کنترلرها به‌صورت پیش‌فرض همراه دستگاه عرضه می‌شوند. به عنوان مثال، مدل کوئست 3S در حال حاضر با قیمت ۲۴۹ دلار و به‌همراه تمامی تجهیزات به فروش می‌رسد. با این حال، افزایش قیمت در متا کوئست ۴ بیانگر ارتقای سخت‌افزاری چشمگیر و تغییر راهبرد متا در زمینه تعاملات واقعیت مجازی است.

هدف متا کوئست ۴ رفع یکی از بزرگ‌ترین مشکلات هدست‌های واقعیت مجازی یعنی وزن زیاد دستگاه است. طبق گزارش‌ها، متا در حال استفاده از طراحی جدیدی موسوم به Puck است که بخش‌های محاسباتی و باتری در آن تعبیه شده و این بخش در بیرون از هدست قرار می‌گیرد. در نتیجه، وزن بخش روی سر کاربر به‌شدت کاهش می‌یابد. با ترکیب این طراحی با فناوری‌های پیشرفته‌ی ردیابی چشم و چهره برای ثبت طبیعی حالات صورت و ناوبری رابط کاربری مبتنی بر نگاه، تجربه کاربری بسیار راحت‌تر و طبیعی‌تر خواهد شد؛ به‌گونه‌ای که حس استفاده از یک عینک سبک را تداعی می‌کند نه یک هدست سنگین.

نمایشگر نیز با افزایش رزولوشن و تراکم پیکسلی بهبود یافته است تا وضوح و عمق بیشتری در تصویر ایجاد شود. همچنین، متا در حال تقویت قابلیت‌های واقعیت ترکیبی (Mixed Reality) با بهبود فناوری Passthrough و نقشه‌برداری فضایی است؛ موضوعی که می‌تواند دامنه کاربرد این هدست را از بازی‌های ویدیویی فراتر برده و به حوزه‌های کاری و حرفه‌ای، به‌ویژه محیط‌های هیبریدی، گسترش دهد.

تصمیم احتمالی برای حذف کنترلرهای همراه نشان می‌دهد که متا روی ورودی‌های طبیعی سرمایه‌گذاری بزرگی انجام داده است. فناوری ردیابی دست و چشم در نسخه‌های اخیر پیشرفت قابل‌توجهی داشته، اما هنوز مشخص نیست آیا این فناوری‌ها می‌توانند دقت و بازخورد فیزیکی کنترلرهای سنتی را به‌طور کامل جایگزین کنند یا خیر. احتمال دارد متا کنترلرها را به‌صورت جداگانه برای کاربرانی که روش سنتی تعامل را ترجیح می‌دهند یا برای برخی کاربردهای خاص به آن نیاز دارند، عرضه کند.

در مقایسه با رقبایی همچون اپل ویژن پرو با قیمت ۳۵۰۰ دلار یا پلی‌استیشن VR 2 از شرکت سونی، قیمت ۸۰۰ دلاری متا کوئست ۴ آن را در رده‌ای میان‌رده قرار می‌دهد. هرچند این افزایش نسبت به مدل‌های فعلی قابل‌توجه است، اما همچنان گزینه‌ای دسترس‌پذیرتر نسبت به بسیاری از رقبا محسوب می‌شود. باید دید، زمانی که متا کوئست ۴ در اواخر سال ۲۰۲۶ رسماً معرفی شود، کاربران حاضر خواهند بود مبلغ بیشتری برای هدستی بدون کنترلر پرداخت کنند یا خیر.