به‌دنبال انتشار ویدیویی از یک تولیدی پوشاک چینی که در آن ادعا می‌شود هر بسته ۱۰۰ عددی تیشرت با قیمت ۵۰ دلار به تاجران ایرانی فروخته می‌شود، بحث‌های گسترده‌ای در شبکه‌های اجتماعی داخلی درباره اختلاف قیمت تولید و فروش در بازار ایران شکل گرفت.

در روزهای اخیر ویدئویی در شبکه‌های اجتماعی فارسی‌زبان منتشر شده که گفته می‌شود مربوط به یک تولیدی پوشاک در چین است. در این ویدیو، فردی که خود را صاحب تولیدی معرفی کرده، می‌گوید بسته‌های ۱۰۰تایی تیشرت را با قیمت ۵۰ دلار برای مشتریان ایرانی ارسال می‌کند. با احتساب نرخ فعلی دلار در بازار آزاد، این رقم حدود ۷ میلیون تومان می‌شود؛ یعنی هر تیشرت نزدیک به ۷۰ هزار تومان تمام خواهد شد.

انتشار این ویدئو باعث شد بسیاری از کاربران ایرانی به اختلاف چشمگیر میان قیمت خرید عمده و قیمت فروش در بازار داخلی واکنش نشان دهند. برخی کاربران با اشاره به قیمت‌های چندصدهزار تومانی تیشرت در فروشگاه‌ها، این اختلاف را نشانه‌ای از نبود شفافیت در زنجیره تأمین و توزیع دانستند. گروهی دیگر نیز معتقدند هزینه‌های حمل‌ونقل، گمرک، مالیات، اجاره فروشگاه و واسطه‌ها بخش مهمی از این اختلاف قیمت را توضیح می‌دهد.

در ادامه ویدیوی منتشر شده را می‌توانید تماشا کنید:

در مقابل، برخی فعالان حوزه پوشاک می‌گویند ویدئوهای مشابه در سال‌های اخیر بارها منتشر شده و معمولاً با هدف تبلیغ فروش عمده یا جذب مشتری در شبکه‌های اجتماعی ساخته می‌شوند. به گفته آن‌ها، قیمت نهایی کالا پس از ورود به ایران تحت‌تأثیر عوامل متعددی قرار می‌گیرد و نمی‌توان قیمت خام کارخانه را با قیمت فروشگاه مقایسه مستقیم کرد.

با وجود این توضیحات، انتشار این ویدئو بار دیگر بحث قدیمی درباره فاصله میان قیمت تمام‌شده کالا و قیمت مصرف‌کننده را در فضای مجازی داغ کرده است؛ موضوعی که بسیاری از کاربران آن را یکی از چالش‌های اصلی بازار پوشاک در ایران می‌دانند و خواستار شفافیت بیشتر در روند واردات و توزیع هستند.

تراشه‌های فوتونیکی جدید هوش مصنوعی چین به دستاوردهای چشمگیر در سرعت و بهره‌وری دست یافته‌اند، اما تنها برای بارهای کاری بسیار محدود و تعریف‌شده. دانشمندان چینی بنا بر گزارش‌ها مجموعه‌ای از ریزتراشه‌های فوتونیکی جدید مبتنی بر نور توسعه داده‌اند که از نظر سرعت و بهره‌وری می‌توانند پردازنده‌های گرافیکی پیشرو هوش مصنوعی انویدیا را با اختلافی بیش از ۱۰۰ برابر پشت سر بگذارند.

بر اساس این ادعاها، تراشه‌های جدید قادرند در برخی وظایف مولد خاص، از جمله تولید ویدئو و سنتز تصویر، به‌راحتی از فناوری‌های پیشرو انویدیا عملکرد بهتری ارائه دهند. هرچند این موضوع چشمگیر به نظر می‌رسد، اما درک این نکته ضروری است که این تراشه‌ها جایگزین مستقیم پردازنده‌های گرافیکی به سبک انویدیا برای کاربردهای عمومی محسوب نمی‌شوند.

در عوض، در صورت صحت ادعاها، تراشه‌های مذکور نمایانگر یک معماری محاسباتی جدید برای بارهای کاری هوش مصنوعی بسیار محدود و مشخص هستند، به‌ویژه برای وظایفی مانند بینایی ماشین و تولید تصویر مولد.

پردازنده‌های گرافیکی انویدیا، مانند مدل محبوب NVIDIA A100، برای انجام محاسبات از الکترون‌هایی استفاده می‌کنند که از میان ترانزیستورها عبور می‌کنند. این رویکرد امکان اجرای دستورات به‌صورت گام‌به‌گام را فراهم می‌کند و انعطاف‌پذیری بسیار بالایی دارد، به این معنا که می‌توانند به‌طور هم‌زمان برنامه‌های متعددی را اجرا کنند.

با این حال، چنین تراشه‌هایی مصرف انرژی بسیار بالایی دارند و می‌توانند در مدت‌زمان کوتاهی به شدت داغ شوند. همچنین تولید آن‌ها مستلزم استفاده از فرایندهای ساخت بسیار پیشرفته است.

این تراشه‌های فوتونیکی جدید چینی، مانند اکسل (ACCEL) و لایت‌جن (LightGen)، به جای الکترون‌ها از فوتون‌ها برای عملکرد خود بهره می‌برند. آن‌ها محاسبات را از طریق تداخل نوری انجام می‌دهند، امری که موجب دستیابی به سرعتی فوق‌العاده بالا و بهره‌وری انرژی بسیار چشمگیر می‌شود.

با این وجود، در مقایسه با پردازنده‌های گرافیکی انویدیا، از نظر انعطاف‌پذیری محدودتر هستند. در مقابل، می‌توان آن‌ها را نسبتاً آسان‌تر و با استفاده از فرایندهای ساخت قدیمی‌تر تولید کرد.

برای درک بهتر تفاوت، می‌توان پردازنده‌های گرافیکی انویدیا را به ماشین‌حساب‌های قابل برنامه‌ریزی تشبیه کرد، در حالی که این تراشه‌های فوتونیکی جدید بیشتر به ماشین‌های آنالوگ اختصاصی با هدفی مشخص شباهت دارند.

تراشه اکسل که توسط دانشگاه تسینگ‌هوا توسعه یافته، یک تراشه هیبریدی متشکل از مؤلفه‌های فوتونیکی و بخش‌هایی از تراشه‌های الکترونیکی آنالوگ است. این تراشه‌ها می‌توانند با استفاده از فناوری‌های قدیمی‌تر شرکت Semiconductor Manufacturing International Corporation ساخته شوند و نشان داده شده که توان پردازشی ۴.۶ پتافلاپس را با مصرف انرژی بسیار اندک ارائه می‌دهند.

برای مقایسه، هر پتافلاپس معادل یک کوادریلیون، یعنی ۱۰^۱۵، عملیات ممیز شناور در ثانیه است. این رقم بسیار قابل توجه به نظر می‌رسد، اما باید توجه داشت که این تراشه‌ها کد اجرا نمی‌کنند و عملیات سنگین مبتنی بر حافظه را، آن‌گونه که اغلب از تراشه‌های انویدیا انتظار می‌رود، انجام نمی‌دهند.

آن‌ها صرفاً عملیات ریاضی آنالوگ از پیش تعیین‌شده را اجرا می‌کنند که برای وظایفی مانند تشخیص تصویر، بینایی در نور کم و موارد مشابه کاملاً مناسب است. چنین تراشه‌هایی هرگز قادر نخواهند بود کارهایی مانند اجرای برنامه‌ها، آموزش مدل‌ها یا جایگزینی پردازنده‌های گرافیکی، یا حتی پردازنده‌های مرکزی، در دستگاه‌های الکترونیکی را انجام دهند.

تراشه دیگر، لایت‌جن، توسط یک تیم مشترک از دانشگاه شانگهای جیائو تونگ و دانشگاه تسینگ‌هوا توسعه داده شده است. برخلاف اکسل، این تراشه کاملاً نوری بوده و بیش از ۲ میلیون نورون فوتونیکی را در خود جای داده است.

این تراشه بنا بر ادعاها قادر است وظایفی مانند تولید تصویر، انتقال سبک، حذف نویز و دست‌کاری تصاویر سه‌بعدی را انجام دهد. در مقایسه با تراشه‌های متداول‌تر مانند محصولات انویدیا، لایت‌جن می‌تواند این وظایف را با سرعتی بیش از ۱۰۰ برابر و در عین حال با مصرف تنها کسری از انرژی مورد نیاز انجام دهد.

در همین راستا، تیم پژوهشی توضیح می‌دهد که لایت‌جن تاکنون قوی‌ترین شاهد بر این است که فوتونیک می‌تواند هوش مصنوعی مولد واقعی را محقق کند، هرچند تنها در حوزه‌هایی با محدودیت‌های بسیار سخت‌گیرانه.

اکسل و لایت‌جن نشان می‌دهند که سخت‌افزار هوش مصنوعی مبتنی بر نور می‌تواند برای وظایف هوش مصنوعی محدود، با اختلاف مرتبه‌ای از پردازنده‌های گرافیکی پیشی بگیرد. با این حال، این تراشه‌ها ماشین‌های آنالوگ تخصصی هستند و جایگزین‌های عمومی محسوب نمی‌شوند، و همین تمایز اهمیت بنیادین دارد.

ربات انسان‌نمای Bumi با قیمت ۱۴۰۰ دلار در چین، شکاف قیمتی شدیدی را در مقایسه با ربات‌های آمریکایی مانند Tesla Optimus و Digit نشان می‌دهد.

کارشناسان هشدار می‌دهند که در رقابت جهانی ربات‌های انسان‌نما، تمرکز چین بر کاهش شدید قیمت‌ها ممکن است به افزایش مقیاس تولید منجر شود، نه الزاماً سودآوری.

این روند، رقابت فناوری و هوش مصنوعی میان ایالات متحده و چین را عمیق‌تر می‌کند و مسیرهای متفاوتی برای دستیابی به برتری ترسیم می‌شود. شرکت چینی Songyan Power بر اساس توافقی جدید، ۱۰۰۰ واحد ربات انسان‌نمای Bumi را برای Huichen Technology تأمین خواهد کرد. Bumi یک ربات انسان‌نمای کوچک و سبک‌وزن است که توانایی راه‌ رفتن، دویدن، رقصیدن، پاسخ‌ دادن به فرمان‌های صوتی و برنامه‌ریزی از طریق ابزارهای ساده کشیدن و رها کردن را دارد. این ربات برای تعامل با کودکان، کاربردهای آموزشی و یادگیری مقدماتی رباتیک طراحی شده است.

Bumi با قیمت حدود ۱۴۰۰ دلار در حال حاضر ارزان‌ترین ربات انسان‌نمای جهان به شمار می‌رود و دسترسی نه فقط شرکت‌ها یا کارخانه‌ها بلکه مدارس و خانواده‌ها را ممکن می‌سازد. فروش این ربات از ژانویه ۲۰۲۶ آغاز خواهد شد و چین را به یکی از نخستین کشورهایی تبدیل می‌کند که ربات‌های انسان‌نما را به سمت استفاده روزمره مصرف‌کنندگان سوق می‌دهد.

در ایالات متحده، ربات‌های انسان‌نما همچنان به‌مراتب گران‌تر هستند. انتظار می‌رود Tesla Optimus در مقیاس تولید با قیمتی در بازه ۲۰۰۰۰ تا ۳۰۰۰۰ دلار عرضه شود، در حالی که Digit از شرکت Agility Robotics با قیمتی حدود ۲۵۰۰۰۰ دلار به فروش می‌رسد و به‌طور مشخص برای انبارها و کارخانه‌ها ساخته شده است. شرکت‌های آمریکایی اولویت را به بهره‌وری صنعتی و ایمنی می‌دهند، نه پذیرش مصرف‌کننده نهایی؛ رویکردی که به مقیاس‌پذیری کندتر، اما مدل‌های درآمدی شفاف‌تر منجر می‌شود.

راهبرد چین بر سرعت، مقیاس تولید و برهم‌زدن قیمت‌ها متمرکز است، حتی اگر حاشیه سود اندک باشد. در مقابل، رویکرد ایالات متحده بر هوش مصنوعی پیشرفته، خودمختاری و ارزش‌آفرینی سازمانی تأکید دارد. این دوگانگی بازتابی از رقابت گسترده‌تر در حوزه هوش مصنوعی و فناوری است: چین بر مقیاس سخت‌افزاری و تسلط اکوسیستمی شرط‌بندی می‌کند، در حالی که ایالات متحده بر هوشمندی نرم‌افزاری و کاربردهای با ارزش افزوده بالا تکیه دارد.

ربات‌های انسان‌نمای کم‌هزینه چینی می‌توانند پذیرش جهانی را در آموزش و پژوهش تسریع کنند، اما کارشناسان هشدار می‌دهند که جنگ‌های قیمتی ممکن است نوآوری بلندمدت را تضعیف کند. برای بازارهای جهانی، رقابت ربات‌های انسان‌نما به جبهه‌ای تازه در رقابت فناوری میان ایالات متحده و چین تبدیل شده است؛ رقابتی با چشم‌اندازهای بسیار متفاوت درباره چگونگی ورود ربات‌ها به زندگی روزمره.

پلیس راهنمایی و رانندگی معمولاً برای حفظ جریان ترافیک به بی‌سیم‌ها، اسکنرهای دستی و حجم زیادی از بررسی‌ها متکی است. با این حال، در شهر چانگشا در چین، ماهیت این مأموریت در حال تغییر اساسی است.

افسران محلی راهنمایی و رانندگی اکنون از عینک‌های هوشمند مبتنی بر هوش مصنوعی برای شناسایی خودروها و استخراج جزئیات مربوط به رانندگان در عرض چند ثانیه بهره می‌گیرند.

بر اساس اعلام رسمی پلیس راهنمایی و رانندگی چانگشا، واحد مدیریت ترافیک عمومی شهرداری، افسران خود را به عینک‌های جدید هوش مصنوعی مجهز کرده است.

این دستگاه وزن کمی دارد و از فاصله دور شبیه یک عینک معمولی به نظر می‌رسد. با این حال، قابلیت اصلی آن نمایش اطلاعات خودرو در یک نگاه و ظرف مدت ۱ تا ۲ ثانیه است. افسران می‌توانند جزئیات را روی نمایشگر داخلی مشاهده کنند، بدون آنکه نیاز باشد حرکت خود را متوقف نمایند.

این عینک‌ها به یک دوربین واید ۱۲ مگاپیکسلی و یک الگوریتم لرزشگیر تصویر مجهز شده‌اند که برای حفظ وضوح تصاویر حتی در شرایطی که افسران در حال حرکت هستند یا در ترافیک سنگین فعالیت می‌کنند، طراحی شده است. با یک بار شارژ کامل، این دستگاه‌ها قادرند تا حداکثر ۸ ساعت به‌صورت پیوسته کار کنند.

یکی از مهم‌ترین قابلیت‌های این عینک‌ها، شناسایی خودکار پلاک خودرو است. این سامانه به‌صورت آفلاین عمل می‌کند، دقتی بیش از ۹۹ درصد دارد و نتایج را در کمتر از ۱ ثانیه ارائه می‌دهد. همچنین به‌گونه‌ای طراحی شده که در شرایط نوری متفاوت، از روشنایی شدید روز گرفته تا ترافیک شبانه، عملکردی پایدار و قابل اعتماد داشته باشد.

پس از شناسایی خودرو، عینک‌ به‌صورت لحظه‌ای به پایگاه داده ترافیکی امنیت عمومی متصل می‌شود و اطلاعاتی نظیر مشخصات ثبت خودرو، وضعیت معاینه فنی و سوابق تخلفات را بازیابی می‌کند.

کاربرد این عینک‌ها فراتر از رهگیری خودرو است. این تجهیزات از قابلیت تشخیص چهره، ترجمه همزمان صوتی در بیش از ۱۰ زبان، و ضبط ویدئوی میدانی برای مقاصد اجرای قانون نیز پشتیبانی می‌کنند.

به لطف این سامانه، زمان بازرسی برای یک خط عبوری بنا بر گزارش‌ها از حدود ۳۰ ثانیه به تنها ۱ یا ۲ ثانیه کاهش یافته است. این فناوری همچنین میزان کار دستی را کم می‌کند، فشار روانی وارد بر افسران را کاهش می‌دهد، امکان اجرای قانون بدون تماس مستقیم را فراهم می‌سازد و به ایمن‌تر و دقیق‌تر شدن بررسی‌های کنار جاده‌ای کمک می‌کند.

گودال بهشتی یا همان Xiaozhai Tiankeng در استان چونگ‌کینگ چین قرار دارد و به‌عنوان بزرگ‌ترین فروچاله طبیعی جهان شناخته می‌شود. این پدیده‌ی شگفت‌انگیز با عمقی بین ۵۱۱ تا ۶۶۲ متر، طولی حدود ۶۲۶ متر و عرض ۵۳۷ متر، حجمی نزدیک به ۱۲۰ میلیون متر مکعب را در بر می‌گیرد و همین ابعاد عظیم آن را به یکی از عجایب زمین‌شناسی جهان تبدیل کرده است.

این فروچاله در نتیجه‌ی فرایندهای کارستی شکل گرفته است؛ به این معنا که طی صدها هزار سال، آب‌های زیرزمینی به‌تدریج سنگ‌های آهکی را حل کرده و شبکه‌ای از غارهای عظیم در دل زمین ایجاد کرده‌اند. در نهایت، سقف این غارها فرو ریخته و ساختار دو مرحله‌ای گودال بهشتی پدید آمده است. بخش بالایی این گودال عمقی در حدود ۳۲۰ متر دارد و بخش پایینی نزدیک به ۳۴۲ متر است؛ این دو بخش با یک لبه‌ی شیب‌دار از هم جدا می‌شوند و منظره‌ای چشمگیر و متفاوت را شکل می‌دهند. پژوهش‌های زمین‌شناسی نشان می‌دهد که این گودال در طول حدود ۱۲۸ هزار سال گذشته به وجود آمده و هنوز هم تغییرات طبیعی و فرایندهای زمین‌شناسی در آن ادامه دارد.

ویژگی منحصربه‌فرد گودال بهشتی، وجود جنگل‌های آویزان بر دیواره‌های آن است. شرایط خاص رطوبت و میزان نور در این محیط باعث شده گونه‌های گیاهی کمیاب و حتی ناشناخته در آن رشد کنند. دانشمندان هنگام بررسی این منطقه با اکوسیستم‌هایی روبه‌رو شده‌اند که مشابه آن‌ها تاکنون در هیچ نقطه‌ی دیگری از جهان مشاهده نشده است. همین ویژگی، این فروچاله را به یک آزمایشگاه طبیعی برای مطالعه‌ی تنوع زیستی تبدیل کرده است. علاوه بر گیاهان، گونه‌های جانوری خاصی نیز در اعماق این گودال شناسایی شده‌اند که به دلیل شرایط ایزوله، خصوصیات متفاوتی نسبت به زیستگاه‌های معمولی دارند و نمونه‌ای ارزشمند برای تحقیقات علمی محسوب می‌شوند.

از نظر تاریخی، هرچند مردم محلی قرن‌ها این گودال را می‌شناختند و آن را بخشی از محیط طبیعی خود می‌دانستند، اما توجه جهانی به آن در سال ۱۹۹۴ جلب شد؛ زمانی که گروهی از غارنوردان بریتانیایی وارد منطقه شدند، ابعاد و عمق آن را بررسی کردند و نتایج مطالعاتشان را ثبت نمودند. این فروچاله بخشی از چشم‌انداز کارستی «سه دره» چین است و به‌عنوان «فسیل زنده» این منطقه شناخته می‌شود؛ اصطلاحی که نشان‌دهنده‌ی قدمت و اهمیت زمین‌شناسی آن است.

گودال بهشتی نه‌تنها از نظر علمی ارزشمند است، بلکه به‌عنوان یک جاذبه گردشگری نیز شهرت دارد. چشم‌انداز جنگل‌های آویزان، پژواک صدا در اعماق و جریان‌های هوایی خاص، تجربه‌ای منحصربه‌فرد برای بازدیدکنندگان فراهم می‌کند. بسیاری از گردشگران این مکان را با داستان‌های علمی‌تخیلی مانند «سفر به مرکز زمین» اثر ژول ورن مقایسه می‌کنند، زیرا ورود به این دهانه‌ی عظیم حس مواجهه با جهانی ناشناخته و رازآلود را تداعی می‌کند.

گودال بهشتی (Xiaozhai Tiankeng) نه‌تنها بزرگ‌ترین فروچاله طبیعی جهان به شمار می‌رود، بلکه یکی از مهم‌ترین پدیده‌های زمین‌شناسی و زیست‌محیطی کره زمین محسوب می‌شود. این مکان ترکیبی از زیبایی طبیعی، رمزآلودگی و اهمیت علمی را در خود جای داده و همچنان الهام‌بخش پژوهشگران و گردشگران در سراسر جهان باقی مانده است؛ مکانی که هر بازدیدکننده را با عظمت و شگفتی طبیعت روبه‌رو می‌کند و ارزش آن فراتر از یک چشم‌انداز معمولی است.

براساس گزارش وب‌سایت Wccftech، مقامات ایالات متحده یک شبکه قاچاق تراشه‌های هوش مصنوعی را شناسایی کرده‌اند که ظاهرا قصد داشته است تراشه‌های H100 و H200 انویدیا را به‌صورت غیرقانونی به چین ارسال کند. برای کسب جزئیات بیشتر پیشنهاد می‌شود ادامه مطلب را از دست ندهید.

بسته‌بندی مجدد و ارسال غیرقانونی تراشه‌های انویدیا به چین

از زمانی که هوش مصنوعی به مسئله‌ای امنیتی برای آمریکا تبدیل شده، کنترل صادرات نگرانی اصلی این کشور بوده است. از دوران ریاست جمهوری بایدن، شاهد تلاش مقامات ایالات متحده برای بستن راه‌های غیرقانونی صادرات از طریق مسدود کردن فروش تراشه‌های پیشرفته هوش مصنوعی انویدیا به کشورهایی مانند چین بوده‌ایم، اما با وجود چنین تلاش‌هایی، شبکه‌های قاچاق توانسته‌اند راه‌هایی برای ارسال این تراشه‌ها به کشورهایی که از نظر آمریکا متخاصم هستند، پیدا کنند. طبق بیانیه وزارت دادگستری ایالات متحده، یک شبکه قاچاق در هوستون به دلیل ارسال غیرقانونی تراشه‌های هوش مصنوعی به چین از طریق نقشه‌ای پیچیده منهدم شد.

رومن روژافسکی، معاون بخش ضد جاسوسی اف‌بی‌آی اعلام کرد: “گونگ و همدستانش ظاهرا یک نقشه پیچیده برای قاچاق پردازنده‌های گرافیکی قدرتمند به چین را رهبری می‌کردند که این کار، نقض قوانین صادرات ایالات متحده محسوب می‌شود. این پرونده نشان‌دهنده اهمیت همکاری بین سازمانی برای محافظت از فناوری آمریکا است. اف‌بی‌آی در کنار شرکای خود همچنان با جدیت این تخلفات را بررسی کرده و عاملان آن را به دست عدالت خواهد سپرد.” اسناد دادگاهی نشان می‌دهند که دو نفر، آلن هائو هسو و افراد شرکت او به نام Hao Global LLC با دستکاری اسناد رسمی و پنهان کردن مقصد نهایی پردازنده‌های گرافیکی، تلاش کرده‌اند تراشه‌های هوش مصنوعی H100 و H200 انویدیا با ارزش ۱۶۰ میلیون دلار را به چین صادر کنند.

این شبکه در نهایت با کشف یک سند انتقال که توسط جمهوری خلق چین ارائه شده بود، لو رفت. تراشه‌های انویدیا ابتدا به انبارهای ایالات متحده ارسال گردیده و سپس از نام تجاری “SANDKYAN” برای آن‌ها استفاده شده است که این کار به افراد اجازه می‌دهد کالاها را به‌طور نادرست طبقه‌بندی کرده و در نهایت آن‌ها را صادر کنند. باتوجه به نیاز شدید چین به قدرت محاسباتی هوش مصنوعی، این کشور از راهکارهایی برای دور زدن محدودیت‌های صادراتی آمریکا استفاده کرده است که از آن‌ها می‌توان به بهره‌گیری از سرویس‌های اجاره‌ای، اسقرار مراکز داده در کشورهایی مانند سنگاپور و حتی راه‌اندازی شبکه قاچاق که از کشورهای جهان سوم استفاده می‌کند. این وضعیت نگرانی‌های حقوقی بزرگی برای ایالات متحده به همراه داشته است. به همین دلیل، دولت این کشور به‌طور جدی در شناسایی شبکه‌های قاچاق در حوزه هوش مصنوعی اقدام کرده و تلاش می‌کند تا آن‌ها را از بین ببرد.