یک دانش‌آموز مدرسه‌ای به نام ماتئو پاز توانست با استفاده از داده‌های مأموریت‌های فضایی گذشته و بهره‌گیری از هوش مصنوعی، کشفی بزرگ در حوزه نجوم انجام دهد. این موفقیت باعث شد رئیس ناسا در شبکه اجتماعی X به او پیشنهاد همکاری بدهد و حتی وعده یک پرواز ویژه با جت جنگنده به‌عنوان پاداش امضای قرارداد را مطرح کند.

ماجرای کشف بزرگ ماتئو از یک تکلیف مدرسه آغاز شد؛ جایی که او برای انجام پروژه خود به سراغ داده‌های عمومی مأموریت‌های فضایی تمام‌شده رفت؛ داده‌هایی که پیش‌تر توسط دانشمندان بررسی شده بودند اما بخشی از اجرام موجود در آن‌ها از قلم افتاده بود. ماتئو با کمک الگوریتم‌های هوش مصنوعی این داده‌ها را دوباره تحلیل نمود و توانست در مجموع ۱.۵ میلیون جرم فضایی جدید را شناسایی کند؛ کشفی که توجه جامعه علمی و مدیران ناسا را به خود جلب کرد.

رئیس ناسا طی واکنشی به این دستاورد، در بخش نظرات یکی از پست‌های شبکه اجتماعی X خطاب به ماتئو نوشت: «ماتئو، لطفاً برای کار در ناسا درخواست بده و من شخصاً برایت پروازی با یک جت جنگنده به‌عنوان پاداش امضای قرارداد ترتیب می‌دهم». این پیام به‌عنوان یک دعوت رسمی برای همکاری با ناسا تلقی شد و نشان‌دهنده اهمیت این کشف در سطح جهانی بود.

علاوه بر این پیشنهاد ویژه، ماتئو بابت کشف خود مبلغ ۲۵۰٬۰۰۰ دلار نیز دریافت کرد. به این ترتیب، او با انجام تکالیف مدرسه توانست به یکی از بزرگ‌ترین کشف‌های نجومی سال‌های اخیر دست یابد، جایزه مالی قابل‌توجهی کسب نماید و مسیر آینده حرفه‌ای خود را با پیشنهاد همکاری در ناسا آغاز کند.

این اتفاق بار دیگر نشان داد که ترکیب داده‌های علمی موجود با توانایی‌های هوش مصنوعی می‌تواند به کشف‌های غیرمنتظره و بزرگ منجر شود؛ حتی اگر این کار توسط یک دانش‌آموز انجام شود.

تب و تاب هوش مصنوعی پس از تسخیر بازار حافظه، اکنون به صنعت موبایل رسیده است. گزارش‌های جدید از یک تغییر استراتژی مدیاتک خبر می‌دهند که می‌تواند آینده این شرکت را دگرگون کند. مدیاتک تصمیم گرفته است تا تمرکز و منابع خود را از بخش تراشه‌های موبایل کاهش دهد و آن‌ها را به سمت بازارهای نوظهوری مثل ASICهای هوش مصنوعی هدایت کند؛ تصمیمی که شاید زنگ خطری برای سری محبوب دایمنسیتی باشد.

خلاصه خبر در یک نگاه:

🔵 انتقال منابع و پرسنل مدیاتک از بخش موبایل به هوش مصنوعی
🔵 همکاری عمیق با گوگل برای تولید تراشه‌های TPU نسل جدید
🔵 استفاده از فناوری انحصاری SerDes برای انتقال سریع داده‌ها
🔵 پیش‌بینی درآمد ۱ میلیارد دلاری از هوش مصنوعی در سال ۲۰۲۶
🔵 احتمال کاهش رقابت‌پذیری تراشه‌های دایمنسیتی در آینده

کوچ به اقیانوس آبی: هوش مصنوعی و خودرو

طبق گزارش نشریه تایوانی CTEE، مدیاتک بخشی از منابع خود، از جمله نیروی انسانی متخصص را از بخش تراشه‌های موبایل خارج کرده است. مدیران این شرکت، این نیروها را به سمت بازارهای «اقیانوس آبی» (Blue Ocean) مانند ASICهای هوش مصنوعی و سیلیکون‌های خودرویی فرستاده‌اند. بازار اقیانوس آبی به بازاری اشاره دارد که در آن فرصت‌های زیادی وجود دارد و رقابت هنوز در آن اشباع نشده است.

ما پیش‌تر نقش مهم مدیاتک در توسعه ASIC گوگل یعنی TPU v7 Ironwood را مشاهده کردیم. مدیاتک ماژول‌های ورودی/خروجی (I/O) این تراشه را طراحی کرد. این اقدام تغییر بزرگی در استراتژی گوگل بود، زیرا گوگل در سال‌های اخیر برای طراحی نسل‌های جدید TPU عمدتاً با برادکام (Broadcom) همکاری نزدیکی داشت.

زیرساخت‌های هوش مصنوعی؛ مقصد جدید مهندسان و منابع شرکت مدیاتک

همکاری استراتژیک با گوگل و متا

مدیاتک قصد دارد همکاری خود را در زمینه ASIC با گوگل عمیق‌تر کند. گوگل برای تولید انبوه نسل بعدی TPU در سه ماهه سوم سال ۲۰۲۶ آماده می‌شود. غول جستجوگر اینترنت قصد دارد ۵ میلیون واحد از تراشه اختصاصی خود را در سال ۲۰۲۷ و ۷ میلیون واحد را در سال ۲۰۲۸ تولید کند.

هر دو شرکت برادکام و مدیاتک برای آمادگی در برابر این حجم عظیم تولید، سفارش ویفرهای خود را افزایش داده‌اند. پیچیدگی کلی TPU گوگل نیز با استفاده از فرآیند ۳ نانومتری TSMC افزایش یافته است. به همین دلیل، مدیاتک احساس نیاز کرد تا منابع را از بخش موبایل بردارد و یک تیم اختصاصی برای جاه‌طلبی‌های مرتبط با ASIC خود ایجاد کند.

علاوه بر گوگل، مدیاتک تلاش می‌کند تا شرکت متا (Meta) را نیز برای همکاری گسترده روی تراشه‌های اختصاصی جذب کند. مدیران این شرکت انتظار دارند در سال ۲۰۲۶ مبلغ ۱ میلیارد دلار از ASICهای هوش مصنوعی درآمد کسب کنند و این رقم در سال ۲۰۲۷ به «چندین میلیارد دلار» برسد.

فناوری SerDes: برگ برنده مدیاتک

مدیاتک برای برتری در حوزه ASIC، روی فناوری انحصاری SerDes خود حساب باز کرده است. این فناوری داده‌های موازی را برای انتقال کارآمد به جریان سریال پرسرعت تبدیل می‌کند و در گیرنده دوباره آن‌ها را به حالت موازی برمی‌گرداند.

این تکنولوژی ارتباط سریع و کارآمد بین پردازنده و حافظه را ممکن می‌سازد که قدرت یک تراشه هوش مصنوعی را به شدت افزایش می‌دهد. نسل فعلی SerDes مدیاتک با سرعت 112Gb/s عملکرد فوق‌العاده‌ای در فرآیند ۴ نانومتری دارد و برای دیتاسنترها حیاتی است. طراحان این شرکت هم‌اکنون روی نسل بعدی با سرعت 224Gb/s کار می‌کنند.

آینده مبهم برای سری دایمنسیتی

تغییر تمرکز مدیاتک از تراشه‌های دایمنسیتی به سمت هوش مصنوعی و دیتاسنترها

این تغییر ساختار به سمت هوش مصنوعی، به معنای کاهش اولویت بخش تراشه‌های موبایل است. البته تراشه‌های دایمنسیتی فعلاً کاملاً رقابتی باقی می‌مانند. کوالکام و مدیاتک هر دو برای پرچمداران آینده خود از فرآیند N2P شرکت TSMC استفاده می‌کنند.

با این حال، اکنون که مدیاتک به طور فعال بخش موبایل را در اولویت پایین‌تری قرار داده، آینده بلندمدت سری دایمنسیتی نامشخص است. این تراشه‌ها حتی پیش از این نیز در برابر سری A اپل و اسنپدراگون کوالکام، چالش‌های زیادی برای کسب جایگاه برتر داشتند و کاهش تمرکز می‌تواند این فاصله را بیشتر کند.

جمع‌بندی و نظر شما

مدیاتک با چرخش به سمت هوش مصنوعی، به دنبال سودهای کلان در بازارهای جدید است. اما این تصمیم ممکن است به قیمت تضعیف جایگاهش در بازار موبایل تمام شود. آیا شما به عنوان کاربر گوشی‌های هوشمند، نگران افت کیفیت یا قدرت پردازنده‌های دایمنسیتی در سال‌های آینده هستید؟ یا فکر می‌کنید این شرکت می‌تواند تعادل را بین این دو بخش حفظ کند؟ نظرات خود را با ما در میان بگذارید.

بفرست برای دوستات

ژاپن در شرایطی که تنش‌های منطقه‌ای در شرق آسیا رو به افزایش است، بودجه دفاعی بی‌سابقه‌ای را برای سال مالی ۲۰۲۶ تصویب کرد. این تصمیم نشان‌دهنده تغییر رویکرد توکیو در قبال تهدیدهای امنیتی و تلاش برای تقویت توان نظامی در برابر چین، کره شمالی و روسیه است.

کابینه ژاپن در تاریخ ۲۶ دسامبر ۲۰۲۵ (۵ دی ۱۴۰۴) و به ریاست نخست‌وزیر سانائه تاکایچی (Sanae Takaichi)، بودجه دفاعی سال مالی ۲۰۲۶ را به‌طور رسمی تصویب کرد. رقم این بودجه به ۹.۰۴ تریلیون ین، یعنی حدود ۵۸ میلیارد دلار، می‌رسد؛ رقمی که به‌عنوان بزرگ‌ترین بودجه نظامی تاریخ ژاپن شناخته می‌شود و نشان‌دهنده تغییر قابل‌توجه در رویکرد دفاعی این کشور است. این افزایش، که حدود ۳.۸ درصد بیشتر از بودجه دفاعی سال ۲۰۲۵ محسوب می‌شود، بخشی از برنامه پنج‌ساله ژاپن برای رساندن هزینه‌های دفاعی به سطح ۲ درصد تولید ناخالص داخلی تا سال ۲۰۲۵ است؛ هدفی که سال‌ها درباره آن بحث شده و اکنون در حال تحقق است.

براساس جزئیات منتشرشده، بخش قابل‌توجهی از این بودجه به توسعه توان موشکی دوربرد اختصاص خواهد یافت؛ حوزه‌ای که ژاپن طی سال‌های اخیر توجه ویژه‌ای به آن نشان داده است. علاوه بر این، سرمایه‌گذاری گسترده‌ای برای گسترش سامانه‌های بدون سرنشین، از جمله پهپادهای پیشرفته و شناورهای خودکار، در نظر گرفته شده است. یکی دیگر از بخش‌های مهم این طرح، ایجاد سامانه دفاع ساحلی چندلایه با نام شیلد (SHIELD) است؛ سامانه‌ای که قرار است با هدف مقابله با تهدیدهای احتمالی در مرزهای دریایی ژاپن طراحی، توسعه و عملیاتی شود و نقش مهمی در تقویت امنیت دریایی این کشور ایفا کند.

افزایش بودجه دفاعی ژاپن در شرایطی انجام می‌شود که ایالات متحده نیز طی سال‌های اخیر فشار زیادی بر متحدان خود برای افزایش هزینه‌های نظامی وارد کرده است. هم‌زمان، نگرانی‌ها درباره فعالیت‌های نظامی چین در دریای چین شرقی و جنوبی، آزمایش‌های موشکی مکرر کره شمالی و حضور نظامی روسیه در منطقه، فضای امنیتی شرق آسیا را پیچیده‌تر کرده و توکیو را به سمت تقویت توان دفاعی و بازدارندگی سوق داده است.

این بودجه بخشی از طرح پنج‌ساله ۴۳ تریلیون ینی (تقریباً ۳۴۰ میلیارد دلار) ژاپن به‌شمار می‌رود؛ طرحی که هدف آن ارتقای توان بازدارندگی، توسعه ظرفیت‌های جدید در حوزه دفاع سایبری، فضایی و زیستی، همچنین آماده‌سازی کشور برای تهدیدهای نوظهور است. کارشناسان نظامی معتقدند این تصمیم می‌تواند نقطه عطفی در سیاست دفاعی ژاپن باشد و مسیر تازه‌ای برای نقش این کشور در امنیت منطقه‌ای و حتی جهانی ایجاد کند؛ مسیری که نشان می‌دهد ژاپن در حال عبور از محدودیت‌های سنتی دفاعی خود و ورود به مرحله‌ای جدید از توانمندسازی نظامی است.

یکی از بزرگ‌ترین رازهای ناشناخته در تاریخ بشر، زمان و چگونگی نخستین مهاجرت اجداد انسان از قاره آفریقاست. تلاش برای کشف این روایت اسرارآمیز، دانشمندان را به کشور گرجستان در غرب آسیا رسانده است؛ جایی که قدیمی‌ترین فسیل‌های شناخته‌شده انسان‌تبار در اروپا در محوطه باستانی دمانیسی واقع در جنوب‌غربی تفلیس کشف شده‌اند. این فسیل‌ها که قدمتی حدود ۱.۸ میلیون سال دارند، به شاخه‌ای از گونه هومو ارکتوس (Homo erectus) نسبت داده می‌شوند؛ گونه‌ای که اغلب به‌عنوان نخستین انسان‌تبار مهاجر به اروپا و آسیا به‌شمار می‌رود.

در محوطه دمانیسی، باستان‌شناسان مجموعه‌ای از فسیل‌های حیوانی، ابزارهای سنگی و مهم‌تر از همه بقایای انسان‌تباران را کشف کردند. تفسیر معنای این یافته‌ها دهه‌ها زمان برده است. در سال ۲۰۰۰ میلادی، گروهی از دانشمندان با استناد به تفاوت در اندازه و شکل نمونه‌ها این نظریه را مطرح کردند که این منطقه احتمالاً محل سکونت دو گونه انسانی بوده است.

برای بررسی دقیق‌تر، پژوهشگران دانشگاه سائوپائولو (University of São Paulo) و دانشگاه ایالتی اوهایو (Ohio State University) تاج دندان‌های این نمونه‌ها را مطالعه کردند تا مسیر تکاملی آن‌ها روشن‌تر شود. آن‌ها یک نمونه فک بالا و ۷۱ نمونه فک پایین را بررسی کردند که در مجموع شامل ۵۸۳ دندان بود. تیم تحقیقاتی با استفاده از روش آنالیز تشخیصی خطی (Linear Discriminant Analysis) که یک تکنیک یادگیری ماشین برای طبقه‌بندی است، به این نتیجه رسید که تفاوت‌های موجود تنها با پدیده تفاوت‌های میان دو جنس قابل توضیح نیست و به احتمال زیاد دست‌کم دو گونه از جنس هومو (Homo) در این منطقه زندگی می‌کرده‌اند.

پژوهشگران نوشتند: «ما نتیجه گرفتیم که تفاوت در ابعاد تاج دندان‌ها فرضیه وجود دو گونه متمایز در محوطه دمانیسی را تأیید می‌کند؛ گونه‌هایی که پیش‌تر به‌عنوان هومو جورجیکوس (Homo georgicus) و هومو کائوکاسی (Homo caucasi) معرفی شده بودند. این فرضیه پیامدهای مهمی برای درک مهاجرت انسان‌تبارها از آفریقا در آغاز دوره پلیستوسن دارد.»

با این حال، حل یک پرسش، پرسش‌های تازه‌ای را به وجود آورد؛ یکی از چالش‌های جدید این است که برخی نمونه‌ها نشان می‌دهند شکل دندان‌های هومو جورجیکوس (Homo georgicus) شباهت زیادی به آسترالوپیت‌ها (Australopiths) دارد؛ گونه‌هایی که پیش از شاخه هومو (Homo) وجود داشته‌اند. این موضوع پرسشی مهم را مطرح می‌کند: آیا مهاجرت‌های اولیه از آفریقا پیش از ظهور هومو ارکتوس (Homo erectus) رخ داده‌اند؟

پژوهشگران افزودند: «با شواهد موجود نمی‌توان به‌طور قطعی مشخص کرد که هومو جورجیکوس (Homo georgicus) و هومو کائوکاسی (Homo caucasi) از اجداد هومو ارکتوس (Homo erectus) تکامل یافته‌اند یا از اجداد شبیه به آسترالوپیت‌ها، اما سناریوهای جایگزین ارزش بررسی دارند و باید با کشف فسیل‌های جدید انسان‌تبار در آسیا مورد توجه قرار گیرند.»

به بیان دیگر، داستان تکامل هومو ارکتوس (Homo erectus) با توانایی‌های شناختی پیشرفته و راه‌رفتن روی دو پا که امکان سازگاری با محیط‌های تازه را فراهم کرد، تنها بخشی از روایت مهاجرت انسان‌تبارها از آفریقا است. احتمال دارد که در طول تاریخ، پدیده کلادوژنز (cladogenesis) یا انشعاب یک گونه به دو گونه، بارها رخ داده باشد؛ به‌ویژه زمانی که جمعیت‌های انسانی برای هزاران یا ده‌ها هزار سال از یکدیگر جدا بوده‌اند و ویژگی‌های متفاوتی پیدا کرده‌اند. در نهایت، پژوهشگران نتیجه گرفتند که مدل‌های کنونی مهاجرت انسان باید بازنگری و به‌روزرسانی شوند.

برند نوپای Ai+ با رهبری چهره نام‌آشنای دنیای فناوری، مادهاو شث (Madhav Sheth)، خود را برای یک شروع طوفانی آماده می‌کند. در واقع، این شرکت قصد دارد نخستین محصول خود یعنی گوشی تاشو Ai+ NovaFlip را به‌زودی در بازار هند عرضه کند. اگرچه پیش‌ازاین تیزرهای مختلفی را دیدیم، اما اکنون سازندگان بازه زمانی دقیق‌تری را برای رونمایی اعلام کردند. بنابراین، طبق برنامه رسمی، شرکت Ai+ این گوشی تاشو را در سه ماهه اول سال ۲۰۲۶ (Q1 2026) به دست مشتریان می‌رساند.

خلاصه خبر در یک نگاه:

🔵 ورود رسمی برند Ai+ به بازار گوشی‌های تاشو
🔵 رهبری شرکت توسط مادهاو شث، مدیرعامل سابق ریلمی هند
🔵 تعیین بازه زمانی عرضه در سه ماهه اول سال ۲۰۲۶
🔵 طراحی مشابه نوبیا Flip2 با دکمه پاور قرمز رنگ متمایز
🔵 احتمال معرفی همزمان هدفون بی‌سیم NovaPods Pro

طراحی آشنا با جزئیات اختصاصی

با این حال، هنوز تاریخ دقیق روز رونمایی را نمی‌دانیم، ولی تایید بازه زمانی عرضه خبر خوبی برای علاقه‌مندان محسوب می‌شود. از سوی دیگر، تصاویر موجود جزئیات جالبی را در بخش طراحی نشان می‌دهند:

شباهت ظاهری: طراحان زبان کلی دستگاه را شبیه به گوشی nubia Flip2 در نظر گرفتند.
نمایشگر دوم: ما در پنل پشتی، یک نمایشگر ثانویه مستطیل شکل را می‌بینیم.
دوربین: مهندسان دو سنسور دوربین را در کنار نمایشگر دوم تعبیه کردند.
امضای طراحی: برند Ai+ برای ایجاد تمایز، دکمه پاور دستگاه را با رنگ قرمز تولید می‌کند.

نگاهی به طراحی NovaFlip با دکمه پاور قرمز و نمایشگر دوم مستطیلی

هدفون NovaPods Pro هم در راه است

علاوه بر این، برند Ai+ روی محصولات دیگری نیز کار می‌کند. برای مثال، آن‌ها تیزرهایی از هدفون بی‌سیم NovaPods Pro را به نمایش گذاشتند. لیست محصولات سایت سازنده، وضعیت این هدفون را با عبارت «به‌زودی» (Coming soon) نشان می‌دهد. بدین ترتیب، کارشناسان انتظار دارند که شرکت، هدفون‌های جدید را همزمان با گوشی NovaFlip معرفی کند تا اکوسیستم خود را از همان ابتدا شکل دهد.

پوستر رسمی تایید زمان عرضه گوشی تاشو NovaFlip در سه ماهه اول ۲۰۲۶

جمع‌بندی و آینده برند Ai+

مادهاو شث که سابقه درخشانی در برند ریلمی داشت، اکنون با برند Ai+ و تمرکز بر بازار گوشی‌های تاشو بازگشته است. با توجه به طراحی NovaFlip و زمان عرضه آن در سال ۲۰۲۶، آیا فکر می‌کنید این برند جدید می‌تواند در برابر رقبای قدرتمندی مثل سامسونگ و موتورولا قد علم کند؟ نظر شما درباره طراحی این گوشی چیست؟ دیدگاه‌های خود را با ما به اشتراک بگذارید.

بفرست برای دوستات

هر سال با آغاز پاییز، سنجاب‌ها هزاران آجیل و خوراکی دیگر را برای زمستان ذخیره می‌کنند. بقای این موجودات کوچک به توانایی آن‌ها در یافتن این ذخایر غذایی پس از گذشت ماه‌ها وابسته است. تحقیقات نشان می‌دهد سنجاب‌ها با استفاده از حافظه قوی، بویایی، نشانه‌های دیداری و حتی رفتار اجتماعی، بخش بزرگی از ذخایر خود را دوباره پیدا می‌کنند. این یافته‌ها باور رایج درباره فراموشی سنجاب‌ها و نقش آن‌ها در کاشت درختان را به چالش می‌کشد.

سنجاب‌ها از مجموعه‌ای کامل از توانایی‌ها شامل بویایی، بینایی، حافظه و حتی دزدی از یکدیگر برای یافتن غذا استفاده می‌کنند. حافظه فضایی نقش مهمی در این فرآیند دارد و مطالعات میدانی نشان داده‌اند که سنجاب‌ها درصد بالایی از ذخایر خود را دوباره کشف می‌کنند.

برخلاف شوخی‌های رایج، سنجاب‌ها معمولاً فراموش نمی‌کنند که آجیل‌های خود را کجا دفن کرده‌اند. برای نمونه، در یک آزمایش، محققان تلاش کردند با ایجاد مخازن جعلی و جابه‌جایی نشانه‌های محیطی، سنجاب‌ها را فریب دهند، اما این حیوانات توانستند مکان دقیق ذخایر واقعی خود را تشخیص دهند. این نشان می‌دهد حافظه آن‌ها به اندازه‌ای دقیق است که حتی از نشانه‌های بویایی فراتر می‌رود.

سنجاب‌ها تنها به آجیل بسنده نمی‌کنند و انواع خوراکی‌ها مانند جوانه برگ‌ها، میوه‌های وحشی، تخم پرندگان، پوست درختان و حتی قارچ‌های خشک‌شده را ذخیره می‌کنند. دامنه فعالیت آن‌ها گسترده است؛ یک سنجاب می‌تواند در منطقه‌ای به وسعت شش تا هشت هکتار، که تقریباً برابر با چهار زمین فوتبال است، تا سه هزار خوراکی پنهان کند.

در مناطق سردتر، سنجاب‌ها گاهی به جای دفن آجیل در زمین، آن‌ها را در حفره‌های درخت یا شاخه‌ها ذخیره می‌کنند تا مجبور نباشند زیر برف و یخ جست‌وجو کنند. در مناطق گرم‌تر دفن در خاک آسان‌تر است، اما در هر شرایطی سنجاب‌ها برای زمستان ذخیره‌سازی می‌کنند.

رفتار اجتماعی نیز نقش مهمی دارد. سنجاب‌ها گاهی محل دفن یکدیگر را زیر نظر می‌گیرند و از ذخایر دیگران سرقت می‌کنند؛ رفتاری که دانشمندان آن را pilfering می‌نامند. برای جلوگیری از سرقت، برخی سنجاب‌ها وانمود می‌کنند در یک نقطه آجیل دفن کرده‌اند، اما در واقع آن را در جای دیگری پنهان می‌کنند.

مطالعات نشان داده‌اند سنجاب‌های خاکستری شهری حدود ۸۵ درصد از ذخایر خود را دوباره پیدا می‌کنند. پژوهش تازه‌ای در سال ۲۰۲۳ نیز نشان داد سنجاب‌های قرمز در پارک‌های شهری توانسته‌اند بخش بزرگی از ذخایر خود را حتی در شرایط رقابتی بازیابی کنند. علاوه بر این، سنجاب‌ها می‌توانند مکان ذخایر را تا دو ماه به خاطر بسپارند و حتی زمان مصرف آجیل‌ها را مدیریت کنند؛ به‌طور مثال، بلوط‌های سفید که سریع‌تر جوانه می‌زنند زودتر خورده می‌شوند، در حالی که بلوط‌های قرمز دیرتر جوانه می‌زنند و برای ذخیره طولانی‌مدت مناسب‌ترند.

این توانایی‌ها باعث می‌شود سنجاب‌ها زمان زیادی را صرف جست‌وجوی غذا نکنند و فرصت بیشتری برای استراحت، مراقبت اجتماعی و فعالیت‌های دیگر داشته باشند. در نتیجه، سیستم ذخیره‌سازی آن‌ها بسیار کارآمد است.

در مورد هوش سنجاب‌ها، تامی تاکر، سنجابی خاکستری شرقی که در سال ۱۹۴۴ توسط خانواده‌ای پذیرفته شد، نشان داد که سنجاب‌ها می‌توانند هوش بالا و رفتارهای پیچیده‌ای داشته باشند. تامی تاکر بیش از صد دست لباس دست‌دوز داشت و حتی در فروش اوراق قرضه جنگی مشارکت کرد. پس از جنگ، او به سفرهای جاده‌ای رفت و در سال ۱۹۴۹ در گرند کنیون درگذشت.

لباس‌ها و یادگارهای او امروز در آرشیو اسمیتسونین نگهداری می‌شوند و همچنان به‌عنوان یک نماد فرهنگی شناخته می‌شوند.

سال ۲۰۲۶ می‌تواند نقطه آغاز روندی باشد که در آن جایگاه جهانی دلار آمریکا به‌تدریج تضعیف می‌شود. استفاده مکرر واشنگتن از دلار به‌عنوان ابزار فشار سیاسی و اقتصادی، باعث شده بسیاری از کشورها به دنبال راه‌های جایگزین برای تجارت و پرداخت‌های بین‌المللی باشند. این تغییرات آرام اما پیوسته، نشانه‌ای از کاهش نقش دلار در اقتصاد جهانی است.

سهم آمریکا از تجارت جهانی که در سال ۲۰۰۰ حدود یک‌سوم بود، امروز به یک‌چهارم کاهش یافته و افزایش مبادلات میان اقتصادهای نوظهور، باعث شده دلار دیگر مرکز اصلی جریان کالاها محسوب نباشد. برای نمونه، تجارت میان هند و روسیه اکنون با روپیه، درهم و یوان تسویه می‌شود. بیش از نیمی از تجارت چین نیز از طریق سامانه پرداخت مرزی CIPS انجام می‌گیرد؛ سیستمی که جایگزین شبکه جهانی SWIFT شده و دیگر تحت سلطه بانک‌های غربی نیست. علاوه بر این، همکاری‌های تجاری میان کشورهایی مانند برزیل و آرژانتین، امارات و هند و اندونزی و مالزی نیز در حال آزمایش تسویه با ارزهای محلی است.

همزمان، بانک‌های مرکزی در سراسر جهان شروع به ذخیره ارزهایی غیر از دلار به‌عنوان ذخایر ارزی کرده‌اند. سهم دلار از ذخایر جهانی که در سال ۱۹۹۹ حدود ۷۲ درصد بود، امروز به ۵۸ درصد کاهش یافته و همچنان در حال افت است. ارزش یک ارز تنها زمانی حفظ می‌شود که امنیت آن درک شود، اما اکنون این برداشت در حال تغییر است.

کسری مالی آمریکا که برای سال ۲۰۲۵ (۱۴۰۴) حدود ۱.۹ تریلیون دلار برآورد شده است، در کنار شکاف حساب جاری نزدیک به ۶ درصد تولید ناخالص داخلی، فشار قابل‌توجهی بر دلار وارد می‌کند. چاپ بی‌رویه پول نیز اعتماد جهانی به این ارز را کاهش داده و جایگاه آن به‌عنوان ارز ذخیره غالب جهان را با تهدید روبه‌رو کرده است.

بازار اوراق خزانه‌داری آمریکا با بیش از ۲۷ تریلیون دلار در گردش دیگر نقدشوندگی و اعتبار گذشته را ندارد. بانک‌های بزرگ مانند جی.پی مورگان (JP.Morgan)، سیتی (CITI) و گلدمن (GoldMan) نتوانسته‌اند ظرفیت خود را متناسب با این حجم افزایش دهند و در شرایط بحرانی تنها دخالت فدرال رزرو مانع فروپاشی می‌شود؛ همان‌طور که در بحران مارس ۲۰۲۰ رخ داد.

در سال ۲۰۲۶، تهدید اصلی دلار نه از یک ارز واحد، بلکه از سیستم‌های پرداخت جایگزین خواهد بود. پروژه‌هایی مانند امبریج (mBridge) با همکاری چین، هنگ‌کنگ، تایلند، امارات و بریکس پی (Brics Pay) میان کشورهای عضو بریکس، امکان تسویه سریع و ارزان با ارزهای محلی را فراهم می‌کنند.

همچنین استیبل‌کوین‌ها به‌عنوان رقیب جدی زیرساخت دلاری مطرح شده‌اند. اگرچه بسیاری از آن‌ها به دلار متصل هستند، اما نسخه‌های چندارزی یا مبتنی بر یوان می‌توانند مسیرهای تسویه مستقل ایجاد کنند. چین نیز با عرضه استیبل‌کوین‌های مبتنی بر یوان از طریق هنگ‌کنگ و کشورهای حاشیه خلیج فارس، به دنبال استفاده از این ابزار در معاملات واقعی مانند پروژه‌های زیرساختی و تجارت انرژی است.

به‌طور سنتی جایگزینی یک ارز با ارز دیگر دهه‌ها زمان می‌برد، اما رشد فناوری و گسترش مالی دیجیتال این روند را تسریع کرده است. باوجوداینکه دلار همچنان ارز غالب جهان شناخته می‌شود، اما نشانه‌های تضعیف آن آشکار شده و در سال ۲۰۲۶ احتمال لغزش جایگاه آن بیش از هر زمان دیگری افزایش یافته است.

پژوهشگران دانشگاه پنسیلوانیا و دانشگاه میشیگان موفق شده‌اند کوچک‌ترین ربات‌های مستقل و قابل برنامه‌ریزی جهان را معرفی کنند. این ربات‌های میکروسکوپی که اندازه‌ای کوچک‌تر از یک دانه نمک دارند، می‌توانند شنا کنند، واکنش نشان دهند و حتی به محیط اطراف خود پاسخ دهند. به گفته گزارش‌های رسانه‌ای، هزینه ساخت هر ربات تنها یک سنت است و این دستگاه‌ها قادرند ماه‌ها بدون نیاز به کنترل خارجی فعالیت کنند.

این ربات‌های میکروسکوپی با ابعادی در حدود ۲۰۰ در ۳۰۰ در ۵۰ میکرومتر ساخته شده‌اند و با وجود اندازه بسیار کوچک، قابلیت‌های چشمگیری دارند. آن‌ها می‌توانند به‌طور مستقل حرکت کنند، تغییرات دما را تشخیص دهند و مسیر خود را بدون نیاز به کنترل خارجی مانند میدان‌های مغناطیسی یا سیم‌ها تغییر دهند. همین ویژگی‌ها باعث شده این فناوری به‌عنوان یک دستاورد مهم در حوزه رباتیک معرفی شود و آینده‌ای تازه برای کاربردهای پزشکی و مهندسی در مقیاس‌های بسیار کوچک ترسیم کند.

این ربات‌ها به‌طور کامل از نور تغذیه می‌کنند و از پنل‌های خورشیدی بسیار کوچک برای تأمین انرژی استفاده می‌نمایند. انرژی تولیدشده به تراشه‌های داخلی منتقل می‌شود و این تراشه‌ها امکان «تفکر» و عملکرد مستقل را برای ربات‌ها فراهم می‌کنند. مارک میسکین (Marc Miskin)، استاد مهندسی برق و سیستم‌ها در پنسیلوانیا، در توضیح این دستاورد گفت: «ما ربات‌های مستقل را ۱۰ هزار برابر کوچک‌تر ساخته‌ایم. این یعنی مقیاس کاملاً جدیدی برای ربات‌های قابل برنامه‌ریزی ایجاد شده است.»

برخلاف ربات‌های بزرگ‌تر که با مفصل‌ها یا اندام‌های مکانیکی حرکت می‌کنند، این ربات‌های میکروسکوپی از روشی متفاوت بهره می‌برند. آن‌ها میدان الکتریکی تولید می‌کنند که یون‌های موجود در مایع اطراف را جابه‌جا می‌کند و همین حرکت یون‌ها باعث پیشروی ربات می‌شود.

با تغییر میدان الکتریکی، ربات‌ها می‌توانند الگوهای پیچیده حرکتی ایجاد کنند یا حتی مانند یک گروه کوچک ماهی با هم شنا کنند. این طراحی نوآورانه همچنین باعث شده هیچ قطعه متحرکی در ساختار آن‌ها وجود نداشته باشد و همین موضوع دوام و مقاومت بالایی برایشان به همراه داشته است. برخی از این ربات‌ها توانسته‌اند با سرعتی معادل یک طول بدن در هر ثانیه حرکت کنند که برای جسمی کوچک‌تر از یک ذره گرد و غبار بسیار چشمگیر است.

ساخت ربات‌هایی در چنین مقیاس میکروسکوپی کار ساده‌ای نبوده و برای عملکرد مستقل، هر واحد نیازمند یک رایانه کوچک، حسگرها، کنترل حرکت و منبع انرژی است که همگی باید در تراشه‌ای با کسری از یک میلی‌متر جای بگیرند.

تیم دانشگاه میشیگان مدارهایی فوق‌العاده کم‌مصرف طراحی کرده که هزار برابر کمتر از مدارهای الکترونیکی معمولی انرژی مصرف می‌کنند. این نوآوری باعث شد پردازنده‌های کوچک بتوانند با انرژی محدود سلول‌های خورشیدی میکروسکوپی کار کنند. از آنجا که سلول‌های خورشیدی بیشتر سطح ربات را اشغال می‌کنند، پژوهشگران مجبور شدند پردازنده و حافظه را در فضای بسیار محدود باقی‌مانده جای دهند. نتیجه این تلاش، نخستین ربات زیر یک میلی‌متر است که واقعاً توانایی «تفکر» دارد. به گفته تیم تحقیقاتی، تاکنون هیچ‌کس موفق نشده بود رایانه‌ای کامل شامل پردازنده، حافظه و حسگرها را در چنین ابعاد کوچکی جای دهد.

کاخ سفید با انتشار یک برگه اطلاعاتی (Fact Sheet)، جزئیات اولیه برنامه‌های دونالد ترامپ برای توسعه فناوری 6G را فاش کرد. دولت آمریکا در این سند، باندهای فرکانسی خاصی را برای پیاده‌سازی نسل بعدی شبکه‌های ارتباطی در نظر گرفته است. ترامپ با این اقدام قصد دارد وعده‌های پیشین خود مبنی بر پیشگامی ایالات متحده در عرصه فناوری‌های نوین را عملی کند.

خلاصه خبر در یک نگاه:

🔵 انتخاب باند ۷.۱۲۵ تا ۷.۴ گیگاهرتز توسط دولت برای 6G تجاری
🔵 بررسی باندهای فرکانسی ۲.۶۹-۲.۹ و ۴.۴-۴.۹۴ گیگاهرتز
🔵 مهلت ۱۲ ماهه به نهادهای فدرال برای تخلیه فرکانس‌های مورد نظر
🔵 تمرکز ترامپ بر توسعه هوش مصنوعی و رباتیک با کمک 6G
🔵 تصمیم دولت برای عدم استفاده از باند رادیویی شهروندی (CBRS)

باندهای فرکانسی منتخب برای نسل ششم

دونالد ترامپ با امضای یک یادداشت ریاستی، تمرکز اصلی دولت را بر آزادسازی طیف‌های فرکانسی زیر برای استفاده تجاری در 6G قرار داد:

باند ۷.۱۲۵ تا ۷.۴ گیگاهرتز
باند ۲.۶۹ تا ۲.۹ گیگاهرتز
باند ۴.۴ تا ۴.۹۴ گیگاهرتز

یکی از مهم‌ترین دستورالعمل‌های این سند، جابجایی سیستم‌های فدرال از طیف ۷.۱۲۵ تا ۷.۴ گیگاهرتز است. نهادهای فدرال باید ظرف ۱۲ ماه برنامه‌های خود را برای تخلیه این خطوط و واگذاری آن به صنعت تجاری ارائه دهند. این نهادها موظفند همزمان با آزادسازی طیف، امنیت ملی را نیز حفظ کنند.

معماری نسل ششم؛ تعیین فرکانس‌های جدید گام نخست برای تحقق اینترنت 6G است.

اهداف استراتژیک: فراتر از سرعت اینترنت

دولت ترامپ فناوری 6G را تنها یک ارتقای سرعت اینترنت نمی‌داند، بلکه آن را زیربنای فناوری‌های آینده می‌بینند. طبق یادداشت منتشر شده، شبکه‌های 6G بستر لازم را برای پیشرفت حوزه‌های زیر فراهم می‌کنند:

هوش مصنوعی (AI) پیشرفته
رباتیک
فناوری‌های کاشتنی در بدن (Implantable technologies)

این فناوری با ارائه سرعت بسیار بالاتر و تاخیر ناچیز، عملکرد صحیح این سیستم‌های پیشرفته را تضمین می‌کند. همچنین کاخ سفید به مارکو روبیو، وزیر امور خارجه، ماموریت داد تا از طریق ابزارهای دیپلماتیک، رهبری آمریکا در حوزه 6G را در سطح جهانی گسترش دهد.

🔴 همچنین بخوانید: فناوری شبکه 6G در آینده قابلیت‌هایی فراتر از سرعت بیشتر را ارائه می‌دهد

وضعیت باند CBRS و تحلیل کارشناسان

نکته قابل توجه در این برنامه، نبودِ نام سرویس رادیویی باند شهروندی (CBRS) است. موسسه تحقیقاتی New Street Research در یادداشتی تحلیلی اعلام کرد که دولت با حذف نام CBRS، قصد دارد این طیف را (که اکنون شرکت‌های کابلی از آن بهره می‌برند) دست‌نخورده باقی بگذارد.

شرکت AT&T پیش‌تر پیشنهاد انتقال CBRS از باند ۳.۵ گیگاهرتز به ۳.۱-۳.۳ گیگاهرتز را مطرح کرد تا فضای پیوسته‌ای برای اپراتورهای بی‌سیم ایجاد شود، اما دولت فعلاً مسیر متفاوتی را دنبال می‌کند. کارشناسان پیش‌بینی می‌کنند بهره‌برداری تجاری از 6G حدود سال ۲۰۳۰ آغاز شود.

جمع‌بندی و نظر شما

با ورود دولت آمریکا به فاز عملیاتی تخصیص فرکانس‌های 6G، رقابت جهانی بر سر این فناوری وارد مرحله جدیدی شده است. به نظر شما آیا زیرساخت‌های فعلی جهان تا سال ۲۰۳۰ آمادگی پذیرش این تکنولوژی و خطرات احتمالی آن را خواهند داشت؟ یا تمرکز بر هوش مصنوعی و رباتیک در این مقیاس بلندپروازانه است؟ نظرات خود را بنویسید.

بفرست برای دوستات

انتظار می‌رود سری Huawei Pura 90 با ارتقاءهای هیجان‌انگیزی نسبت به نسل قبلی خود عرضه شود و بخش نمایشگر یکی از مهم‌ترین این تغییرات خواهد بود. اطلاعات جدید نشان می‌دهد که خانواده پرچمدار پورا در سال ۲۰۲۶ با صفحه نمایش بزرگ‌تر و حاشیه‌های باریک‌تر به بازار می‌آید.

طبق گفته افشاگر معروف، DigitalChatStation، سری هواوی Pura 90 از پنل‌های نمایشگر متفاوتی نسبت به پرچمداران Pura 80 استفاده خواهد کرد. در حالی که سایر مشخصات صفحه نمایش ممکن است مشابه نسل قبل باقی بماند، احتمالاً شاهد تغییرات قابل توجهی در ابعاد نمایشگر خواهیم بود.

خلاصه خبر در یک نگاه:

🔵 تغییر ابعاد نمایشگر در سری Pura 90 نسبت به نسل قبل
🔵 مدل‌های پرو و اولترا با صفحه نمایش ۶.۸۷ اینچی
🔵 استفاده از تکنولوژی LIPO برای کاهش حاشیه‌های چهار طرف
🔵 رزولوشن 1.5K و طراحی تخت 2.5D
🔵 احتمال افزایش ظرفیت باتری و ارتقای سیستم دوربین

جزئیات ابعاد نمایشگر در مدل‌های مختلف

بر اساس اطلاعات منتشر شده، مدل استاندارد Pura 90 احتمالاً به یک پنل ۶.۵۸ اینچی مجهز می‌شود. این در حالی است که مدل‌های رده‌بالا مانند سری پرو و Pura 90 Ultra می‌توانند از نمایشگر بزرگ‌تر ۶.۸۷ اینچی OLED بهره ببرند.

برای مقایسه، مدل استاندارد Pura 80 دارای صفحه نمایش ۶.۶ اینچی است و مدل‌های رده‌بالای آن از نمایشگر ۶.۸ اینچی استفاده می‌کنند. اگرچه تفاوت اعداد روی کاغذ جزئی به نظر می‌رسد، اما افزایش سایز در مدل‌های برتر می‌تواند تجربه بصری کاربران را بهبود بخشد.

تکنولوژی ساخت پیشرفته برای کاهش حاشیه

این افشاگر اعلام کرده است که سری Pura 90 از رزولوشن 1.5K با طراحی صفحه تخت 2.5D پشتیبانی می‌کند. علاوه بر این، هواوی از تکنولوژی “چهار لبه باریک LIPO” (لیتیوم-پلیمر) در این سری استفاده خواهد کرد.

افشای جزئیات نمایشگر سری Pura 90 و تکنولوژی ساخت LIPO توسط Digital Chat Station

تکنولوژی LIPO چیست؟
این فناوری یک فرآیند تولید نوآورانه در نمایشگر گوشی‌ها است که دستیابی به حاشیه‌های فوق‌العاده باریک و یکنواخت در هر چهار طرف گوشی را ممکن می‌سازد. این تکنولوژی شامل یک مرحله قالب‌گیری تزریقی با فشار پایین است تا نمایشگر به شکلی دقیق و محکم روی فریم میانی گوشی قرار گیرد. نتیجه این فرآیند، کاهش حاشیه‌های اطراف صفحه نمایش و ایجاد یک طراحی متقارن و مدرن است.

🔴 همچنین بخوانید: ارتقای بزرگ دوربین سلفی هواوی Pura 90؛ احتمال استفاده از تشخیص چهره سه بعدی

سایر مشخصات احتمالی

علاوه بر نمایشگر، گزارش‌ها به بخش‌های دیگر سخت‌افزاری نیز اشاره کرده‌اند:

باتری: انتظار می‌رود ظرفیت باتری‌ها در سری جدید افزایش یابد.
دوربین: هواوی احتمالاً از تنظیمات و سنسورهای تصویربرداری جدیدی در سری Pura استفاده می‌کند.
پردازنده: شرکت سازنده عملکرد تراشه را برای ارائه قدرت پردازشی پایدار و قوی در پرچمدار نسل بعدی ارتقا خواهد داد.

در حال حاضر، این افشاگری جزئیات بیشتری فراتر از ابعاد نمایشگر و تکنولوژی ساخت ارائه نکرده است، اما نوید یک رقابت جذاب را در بازار پرچمداران سال ۲۰۲۶ می‌دهد.

جمع‌بندی نهایی درباره خانواده هواوی Pura 90

هواوی با سری Pura 90 نشان داده که همچنان به دنبال کمال‌گرایی در طراحی است. ترکیب نمایشگرهای بزرگ‌تر، تکنولوژی پیشرفته LIPO برای کاهش حاشیه‌ها و احتمال ارتقای باتری، این سری را به یکی از جذاب‌ترین پرچمداران سال ۲۰۲۶ تبدیل می‌کند. با این حال، باید منتظر ماند و دید که این تغییرات در کنار عملکرد دوربین و پردازنده، چگونه تجربه کاربری نهایی را شکل می‌دهند. نظر شما چیست؟ آیا حاشیه‌های باریک‌تر و طراحی متقارن برای شما اولویت دارد یا ترجیح می‌دهید تمرکز اصلی روی ظرفیت باتری و قدرت دوربین باشد؟ دیدگاه خود را با ما به اشتراک بگذارید.

بفرست برای دوستات