کشف کوزه‌هایی پر از سکه‌های کهن، چیزی شبیه افسانه‌های قدیمی یا رؤیاهای دوران کودکی است؛ اما در سال ۲۰۲۵ این خیال بارها رنگ واقعیت گرفت. از دشت‌های لهستان گرفته تا بیابان‌های امارات، گنجینه‌هایی پیدا شدند که هرکدام بخشی از تاریخ جهان را در دل خود پنهان کرده بودند. برخی از این یافته‌ها نتیجه حفاری‌های علمی بودند و بعضی دیگر کاملاً اتفاقی رخ دادند.

اولین کشف در مرکز لهستان و حوالی شهر کالیش اتفاق افتاد. اعضای انجمن «دنار» که در جست‌وجوی بقایای موشک آلمانی V-2 مربوط به جنگ جهانی دوم بودند، با کمک فلزیاب به دو کوزۀ مدفون برخوردند. درون این دو ظرف، در مجموع ۶۳۱ شیء شامل سکه، زیورآلات و قطعات نقره‌ای وجود داشت. بررسی‌های کارشناسان آکادمی علوم لهستان نشان داد که بخش عمده سکه‌ها به قرن یازدهم میلادی و دوران فرمانروایی میشکو دوم تعلق دارند.

دومین گنج نیز در لهستان و این‌بار در نزدیکی بوخنیا کشف شد. اعضای یک گروه محلی شکار گنج در ۱۶ مارس، هنگام بیرون آوردن کوزه، دیدند که چند سکه از دهانۀ آن فرو می‌ریزد. در ابتدا تصور می‌شد تعداد سکه‌ها زیاد نباشد، اما بررسی‌های دقیق‌تر خلاف آن را ثابت کرد. محتوای این کوزه شامل صدها سکه نقره‌ای یاگیلونی، نیم‌گروشن‌های نقره‌ای و چهار دوکات طلایی مربوط به دوران زیگیسموند لوکزامبورگ بود؛ فرمانروایی که در قرن چهاردهم و پانزدهم بر بخش بزرگی از اروپای مرکزی حکومت می‌کرد.

سومین کوزه در فاصله‌ای بسیار دورتر، در صحرای شارجه در امارات متحده عربی از دل خاک بیرون آمد. باستان‌شناسان در این منطقه به کوزه‌ای سفالی رسیدند که بیش از دو هزار سال دست‌نخورده باقی مانده بود. داخل آن ۴۰۹ سکه نقره‌ای با قدمتی حدود ۲۳۰۰ سال قرار داشت. برخی از این سکه‌ها تصویر اسکندر مقدونی با کلاه پوست شیر را نشان می‌دهند و برخی دیگر با نقش زئوس تزئین شده‌اند؛ نشانه‌ای از تداوم نفوذ فرهنگی یونان پس از مرگ اسکندر.

چهارمین کشف بار دیگر در لهستان رخ داد. یک زوج کشاورز هنگام شخم زدن زمین خود در روستای بوکوویتس ویلکی متوجه چند سکه در میان خاک و سنگ شدند. آن‌ها موضوع را به مقامات گزارش دادند و پس از آغاز کاوش‌های باستان‌شناسی، بقایای کوزه و مجموعه‌ای از اشیای تاریخی به دست آمد. این گنجینه شامل ۱۶۲ سکه متعلق به نیمۀ دوم قرن هفدهم، به‌همراه حلقه‌های فلزی، مدال مذهبی با تصویر مریم مقدس، گلوله‌های باروت، دکمه‌ها و ظروف سفالی بود؛ مجموعه‌ای که تصویری زنده از زندگی روزمرۀ آن دوران ارائه می‌دهد.

عربستان سعودی میزبان جام جهانی ۲۰۳۴ است و سعی می‌کند این رویداد را به بهترین شکل برگزار کند. رسانه‌های عربی اعلام کردند امارات می‌خواهد میزبانی این دوره را از عربستان بگیرد. بر اساس گزارش‌ها، مقامات امارات از طریق اتحادیه‌های کارگری آفریقایی، شکایتی به نام «نقض حقوق کارگران مهاجر» به سازمان بین‌المللی کار و فدراسیون جهانی اتحادیه‌های کارگری ارائه می‌دهند.

فاطمه خمیس المزروعی، سفیر امارات در نروژ، در ملاقات‌های متعددی با مسئولان کارگری در دانمارک و نروژ، تلاش کرده تا این اتحادیه‌ها را به فشار آوردن بر اتحادیه‌های کارگری آفریقایی و تنظیم شکایت علیه عربستان ترغیب کند. او به این افراد وعده پروژه‌ها و قراردادهای اقتصادی برای شرکت‌های نروژی و دانمارکی داده است. این اتحادیه‌ها از نهادهای مالی نروژ (نوراد) و دانمارک (دانیدا) حمایت می‌گیرند.

شکایت به صورت گروهی به فدراسیون جهانی اتحادیه‌های کارگری و سپس به سازمان بین‌المللی کار ارجاع شده است. کارگران مهاجر از ۳۶ کشور، از جمله غنا، نیجریه و سنگال، عربستان را به خاطر کار اجباری، سرقت دستمزد، بدرفتاری جسمی و جنسی، تبعیض نژادی و نظام «کفالت» متقابل متهم می‌کنند. آنان خواستار تشکیل کمیته تحقیق و اقدام فوری بین‌المللی هستند.

جویل اودیجی، دبیرکل منطقه آفریقا در فدراسیون، معتقد است کارگران در عربستان همچون کالایی نادیده گرفته می‌شوند و سازمان بین‌المللی کار باید سریعاً مداخله کند. شکایت بر پایه ماده  ۲۶ اساسنامه آن سازمان، مستندسازی نقض‌های متعدد علیه کارگران آفریقایی را شامل می‌شود.

کارگران، به‌ویژه در بخش‌های ساخت‌وساز و خدمات خانگی، تحت نظام کفالت قرار دارند که آزادی و کرامتشان را از بین می‌برد؛ بسیاری در شرایطی شبیه به «بردگی مدرن» کار می‌کنند، ساعت‌های طولانی، بدون حقوق عادلانه و مراقبت‌های پزشکی، و با خشونت مواجه‌اند. برخی دیگر حتی به خانه باز نمی‌گردند.

عربستان برای میزبانی جام جهانی به ساخت یا نوسازی ۱۵ ورزشگاه نیاز دارد و این موضوع باعث جلب توجه نهادهای بین‌المللی به وضعیت کارگران شده است. در پرونده میزبانی خود، عربستان به فیفا تعهد داده است که حقوق، دستمزد منصفانه و شرایط کاری شایسته برای تمام پرسنل پروژه‌ها را تضمین کند و تنها با سازمان بین‌المللی کار همکاری داشته باشد، بدون دخالت اتحادیه‌ها یا نهادهای حقوقی مستقل.

یک دانش‌آموز مدرسه‌ای به نام ماتئو پاز توانست با استفاده از داده‌های مأموریت‌های فضایی گذشته و بهره‌گیری از هوش مصنوعی، کشفی بزرگ در حوزه نجوم انجام دهد. این موفقیت باعث شد رئیس ناسا در شبکه اجتماعی X به او پیشنهاد همکاری بدهد و حتی وعده یک پرواز ویژه با جت جنگنده به‌عنوان پاداش امضای قرارداد را مطرح کند.

ماجرای کشف بزرگ ماتئو از یک تکلیف مدرسه آغاز شد؛ جایی که او برای انجام پروژه خود به سراغ داده‌های عمومی مأموریت‌های فضایی تمام‌شده رفت؛ داده‌هایی که پیش‌تر توسط دانشمندان بررسی شده بودند اما بخشی از اجرام موجود در آن‌ها از قلم افتاده بود. ماتئو با کمک الگوریتم‌های هوش مصنوعی این داده‌ها را دوباره تحلیل نمود و توانست در مجموع ۱.۵ میلیون جرم فضایی جدید را شناسایی کند؛ کشفی که توجه جامعه علمی و مدیران ناسا را به خود جلب کرد.

رئیس ناسا طی واکنشی به این دستاورد، در بخش نظرات یکی از پست‌های شبکه اجتماعی X خطاب به ماتئو نوشت: «ماتئو، لطفاً برای کار در ناسا درخواست بده و من شخصاً برایت پروازی با یک جت جنگنده به‌عنوان پاداش امضای قرارداد ترتیب می‌دهم». این پیام به‌عنوان یک دعوت رسمی برای همکاری با ناسا تلقی شد و نشان‌دهنده اهمیت این کشف در سطح جهانی بود.

علاوه بر این پیشنهاد ویژه، ماتئو بابت کشف خود مبلغ ۲۵۰٬۰۰۰ دلار نیز دریافت کرد. به این ترتیب، او با انجام تکالیف مدرسه توانست به یکی از بزرگ‌ترین کشف‌های نجومی سال‌های اخیر دست یابد، جایزه مالی قابل‌توجهی کسب نماید و مسیر آینده حرفه‌ای خود را با پیشنهاد همکاری در ناسا آغاز کند.

این اتفاق بار دیگر نشان داد که ترکیب داده‌های علمی موجود با توانایی‌های هوش مصنوعی می‌تواند به کشف‌های غیرمنتظره و بزرگ منجر شود؛ حتی اگر این کار توسط یک دانش‌آموز انجام شود.

یک کوزه مرمری قدیمی که در موزه دانشگاه ییل قرار دارد، حقیقتی مخفی را آشکار کرد: مصرف تریاک بخشی از فرهنگ جامعه در مصر باستان بوده است. یکی از محققان این دانشگاه در بیانیه‌ای گفت: “یافته‌های ما در کنار تحقیقات قبلی نشان می‌دهند که استفاده از تریاک در فرهنگ‌های مصر باستان و سرزمین‌های اطراف آن، بیشتر آنکه تصادفی باشد، بخشی جدایی‌ناپذیر از زندگی روزمره بوده است.” محققان باور دارند که مصرف این ماده مخدر احتمالا آنقدر رایج بوده که خود پادشات تات نیز آن را نوشیده است.

آن‌ها فکر می‌کنند احتمالا کوزه‌های یافت شده در مقبره این پادشاه، به عنوان بخشی از یک سنت باستانی، حاوی تریاک هستند. کوزه هشت اینچی و ۱.۲ لیتری که موجب آغاز این تحقیق شد، مدت‌ها در دانشگاه ییل مخفی شده بود. تیمی از محققان پس از بررسی رسوب معطر و قهوه‌ای درون این کوزه، مطلبی را درباره یافته‌های خود منتشر کردند. تجزیه شیمیایی رسوب، وجود نوسکاپین، هیدروکوتارنین، مورفین، تبائین و پاپاورین در آن را نشان می‌دهد که همگی جزئی از تریاک هستند. همچنین چهار زبان باستانی روی کوزه اشاره شده به دوران خشایارشاه مربوط می‌شوند.

علاوه‌بر این، ماده قهوه‌ای یافت‌شده در ظروف مرمری و کوزه‌های کوچک مربوط به پادشاهی جدید قرن‌های ۱۱ تا ۱۶ پیش از میلاد است. محقق دانشگاه ییل می‌گوید: “ما اکنون اثر شیمیایی مواد افیونی را پیدا کرده‌ایم که نشان می‌دهد کوزه‌های مرمری مصری در جوامع نخبه بین‌النهرین و همچنین شرایط فرهنگی عادی مصر باستان استفاده می‌شدند.” همچنین این سوال مطرح می‌شود که چه تعداد از ظروف دیگر در مقبره‌های مصری حاوی آثار تریاک هستند. او گفت ممکن است آن‌ها ظروفی نمادین برای مصرف تریاک در گذشته باشند، همانطور که قلیان‌های امروزی برای مصرف تنباکو مورد استفاده قرار می‌گیرند.

هنگامی که مقبره شاه تات در سال ۱۹۲۲ کشف شد، آنالیز شیمایی به اندازه امروز دقیق نبود. وقتی آلفرد لوکاس در سال ۱۹۳۳ ظروف مصری را بررسی نمود، متوجه شد بسیاری از آن‌ها حاوی ماده‌ای چسبناک، قهوه‌ای رنگ و معطر هستند اما نتوانست تشخیص دهد که این ماده چیست. سارقان مقبره پیش از آنکه هاوارد کارتر آن را کشف کند، واردش شدند بودند و در تلاش بودند تا محتویات ظروف را بیرون بیاورند. داخل بیشتر ظروف مرمری، جای انگشت وجود داشت که این موضوع نشان می‌دهد غارتگران سعی داشتند محتویات اشیای دفن‌شده را بیرون بکشند.

ظروف مرمرین شاه تات از آن زمان تاکنون مورد بررسی قرار نگرفته‌اند و اکنون در موزه بزرگ مصر نگهداری می‌شوند. البته علاقه به خشخاش محدود به فرهنگ مصر نبود. مصرف تریاک به دنیای معنوی فرهنگ‌ها از بین‌النهرین باستان گرفته تا مصر گسترش یافته بود. در دوران زندگی پادشاه تات، مردم کرت الهه خشخاش را می‌پرستیدند. بررسی محتویات کوزه‌های موجود در مقبره این پادشاه، اطلاعات بیشتری درباره نقش تریاک در جوامع باستانی آن زمان در اختیار محققان خواهد گذاشت.

ساعاتی پس از آنکه رهبر ونزوئلا، نیکلاس مادورو، توسط آمریکا دستگیر شد، توجه‌ها به آنچه او بر تن داشت معطوف شد و حالا این لباس از برند نایک موجودی‌اش در تمامی فروشگاه‌ها تمام شده است.

یک لباس ورزشی خاکستری نایک در اولین تصاویر منتشر شده از او دیده شد. در حالی که دولت‌ها واکنش نشان می‌دادند و تحلیلگران به بحث می‌پرداختند، شبکه‌های اجتماعی بر لباس مادورو تمرکز داشتند.

سرعت این اتفاق شگفت‌انگیز بود. جستجوها برای Nike Tech Fleece به شدت افزایش یافت و موجودی فروشگاه‌های آنلاین موجودی در عرض چند دقیقه به پایا نرسدی. چیزی که یک نکته فرعی بود، به تیتر اصلی تبدیل شد. یک تصویر ساده، بحث را از ژئوپلیتیک به مد تغییر داد.

اتمام موجودی لباس نایک پس از دستگیری رئیس جمهور ونزوئلا - دیجینوی

گزارش‌ها حاکی از آن بود که مادورو هنگام یورش، خواب بود. ابتدا او در لباس شب راحت دیده شد. سپس تصویری منتشر شد‌ که او را با دست‌بند و در یک لباس ورزشی خاکستری نشان می‌داد. لباس ورزشی چیزی است که مردم آن را می‌شناسند. چیزی که می‌پوشند و می‌توانند خریداری کنند. نایک هیچ کاری برای تبلیغ آن نکرد. هیچ کمپینی برگزار نشد. هیچ اظهارنظری صورت نگرفت. با این حال، این برند به مرکز توجه کشیده شد. میم‌ها این کار را انجام دادند. شوخی‌ها نقش خود را ایفا کردند. کنجکاوی کار را تمام کرد.

این اتفاق همچنین حاوی نوعی طنز بود. مادورو تصویر خود را بر اساس شعارهای ضد آمریکایی و مقاومت در برابر سرمایه‌داری غربی ساخته بود. با این حال تصویری که دستگیری او را تعریف کرد، او را در لباس ورزشی یک برند آمریکایی که در سراسر جهان شناخته شده نشان داد.

نامه‌هایی که دو سرباز استرالیایی سال ۱۹۱۶ و در جریان جنگ جهانی اول درون یک بطری گذاشته بودند، بیش از یک قرن بعد در سواحل این کشور پیدا شدند. این یادداشت‌های شادی‌بخش تنها چند روز پس از سفر آن‌ها برای پیوستن به جبهه‌های جنگ فرانسه در جنگ جهانی اول نوشته شده بودند. یکی از سربازان با نام مالکوم نویل به مادرش گفته بود که غذای داخل کشتی خوب است. ماه‌ها بعد، او در سال ۲۸ سالگی در جنگ کشته شد. سرباز دیگر که ویلیام هارلی نام دارد، از جنگ جان سالم به در برد و به خانه بازگشت. این بطری اوایل ماه جاری در ساحلی نزدیک غرب استرالیا توسط یک ساکن محلی به نام دب براون و خانواده‌اش پیدا شد.

او به همراه همسر و دخترش برای جمع‌آوری زباله به ساحل رفته بود و یک بطری شیشه‌ای در شن‌ها پیدا کرد. خانم براون گفت: “ما بیشتر اوقات در سواحل زباله جمع می‌کنیم؛ این بطری کوچک در آنجا افتاده بود تا کسی آن را بردارد. اگرچه نامه‌های داخل بطری خیس بودند، اما خواندن آن‌ها ممکن بود. بنابراین، این زن شروع به پیدا کردن خانواده‌های سربازان کرد تا نامه‌ها را به دستشان برساند. خانم براون با جستجوی نام سرباز اول و شهری که او اهل آنجا بود، توانست نوه بزرگش به نام هربی نویل را پیدا کند. به گفته نویل، این اتفاق برایش باورنکردنی بوده است.

نامه

نامه دوم توسط ویلیام هارلی برای هر کسی نوشته شده بود که آن را پیدا کند. مادر او سال‌ها قبل فوت کرده بود. آن ترنر، نوه هارلی نیز گفت که او و چهار نوه دیگرش که زنده مانده بودند، از دیدن این نامه شگفت‌زده شده بودند. او افزود: “وقتی می‌بینم پدربزرگمان سال‌ها پیش مادرش را از دست داده و تنها نامه را برای کسی که بطری را پیدا کند نوشته است، خیلی احساساتی می‌شوم.” در نامه هارلی نوشته شده این بطری جایی در خلیج به دریا انداخته شده است که اشاره به خلیج بزرگ استرالیا در سواحل جنوبی این کشور دارد. به گفته یک استاد اقیانوس‌شناسی، احتمالا این بطری تنها چند هفته در آب بوده و سپس به ساحل وارتون رسیده، جایی که شاید ۱۰۰ سال در آنجا دفن شده باشد.

ژاپن در شرایطی که تنش‌های منطقه‌ای در شرق آسیا رو به افزایش است، بودجه دفاعی بی‌سابقه‌ای را برای سال مالی ۲۰۲۶ تصویب کرد. این تصمیم نشان‌دهنده تغییر رویکرد توکیو در قبال تهدیدهای امنیتی و تلاش برای تقویت توان نظامی در برابر چین، کره شمالی و روسیه است.

کابینه ژاپن در تاریخ ۲۶ دسامبر ۲۰۲۵ (۵ دی ۱۴۰۴) و به ریاست نخست‌وزیر سانائه تاکایچی (Sanae Takaichi)، بودجه دفاعی سال مالی ۲۰۲۶ را به‌طور رسمی تصویب کرد. رقم این بودجه به ۹.۰۴ تریلیون ین، یعنی حدود ۵۸ میلیارد دلار، می‌رسد؛ رقمی که به‌عنوان بزرگ‌ترین بودجه نظامی تاریخ ژاپن شناخته می‌شود و نشان‌دهنده تغییر قابل‌توجه در رویکرد دفاعی این کشور است. این افزایش، که حدود ۳.۸ درصد بیشتر از بودجه دفاعی سال ۲۰۲۵ محسوب می‌شود، بخشی از برنامه پنج‌ساله ژاپن برای رساندن هزینه‌های دفاعی به سطح ۲ درصد تولید ناخالص داخلی تا سال ۲۰۲۵ است؛ هدفی که سال‌ها درباره آن بحث شده و اکنون در حال تحقق است.

براساس جزئیات منتشرشده، بخش قابل‌توجهی از این بودجه به توسعه توان موشکی دوربرد اختصاص خواهد یافت؛ حوزه‌ای که ژاپن طی سال‌های اخیر توجه ویژه‌ای به آن نشان داده است. علاوه بر این، سرمایه‌گذاری گسترده‌ای برای گسترش سامانه‌های بدون سرنشین، از جمله پهپادهای پیشرفته و شناورهای خودکار، در نظر گرفته شده است. یکی دیگر از بخش‌های مهم این طرح، ایجاد سامانه دفاع ساحلی چندلایه با نام شیلد (SHIELD) است؛ سامانه‌ای که قرار است با هدف مقابله با تهدیدهای احتمالی در مرزهای دریایی ژاپن طراحی، توسعه و عملیاتی شود و نقش مهمی در تقویت امنیت دریایی این کشور ایفا کند.

افزایش بودجه دفاعی ژاپن در شرایطی انجام می‌شود که ایالات متحده نیز طی سال‌های اخیر فشار زیادی بر متحدان خود برای افزایش هزینه‌های نظامی وارد کرده است. هم‌زمان، نگرانی‌ها درباره فعالیت‌های نظامی چین در دریای چین شرقی و جنوبی، آزمایش‌های موشکی مکرر کره شمالی و حضور نظامی روسیه در منطقه، فضای امنیتی شرق آسیا را پیچیده‌تر کرده و توکیو را به سمت تقویت توان دفاعی و بازدارندگی سوق داده است.

این بودجه بخشی از طرح پنج‌ساله ۴۳ تریلیون ینی (تقریباً ۳۴۰ میلیارد دلار) ژاپن به‌شمار می‌رود؛ طرحی که هدف آن ارتقای توان بازدارندگی، توسعه ظرفیت‌های جدید در حوزه دفاع سایبری، فضایی و زیستی، همچنین آماده‌سازی کشور برای تهدیدهای نوظهور است. کارشناسان نظامی معتقدند این تصمیم می‌تواند نقطه عطفی در سیاست دفاعی ژاپن باشد و مسیر تازه‌ای برای نقش این کشور در امنیت منطقه‌ای و حتی جهانی ایجاد کند؛ مسیری که نشان می‌دهد ژاپن در حال عبور از محدودیت‌های سنتی دفاعی خود و ورود به مرحله‌ای جدید از توانمندسازی نظامی است.

با نزدیک شدن به پایان سال ۲۰۲۵ میلادی، توجه دوباره‌ای به نوشته‌های نوستراداموس، منجم و پیشگوی فرانسوی، جلب شده؛ شخصیتی که اشعار رمزآلود او همواره در دوره‌های ناآرامی جهانی خوانده و تفسیر می‌شوند. پس از سالی مملو از خشونت، بی‌ثباتی سیاسی و افزایش تنش‌های بین‌المللی، برخی از پیروان او بر این باورند که بخشی از هشدارهایش در حال تحقق است. در نتیجه، نگاه‌ها به سوی آنچه ممکن است برای سال ۲۰۲۶ پیش‌بینی شده باشد، معطوف گردیده. چهار پیش‌بینی مشخص، بیش از همه مورد توجه قرار گرفته‌اند و در کنار هم تصویری عمیقاً نگران‌کننده از آینده ترسیم می‌کنند.

جنگی طولانی و مرگبار به مدت هفت ماه

یکی از هولناک‌ترین پیش‌بینی‌های مرتبط با سال ۲۰۲۶، اشاره به جنگی طولانی و خونین است که هفت ماه به درازا می‌کشد. مفسران معتقدند این پیشگویی به آغاز یک درگیری تازه اشاره ندارد، بلکه از تشدید یا گسترش جنگی موجود سخن می‌گوید. با توجه به شرایط ژئوپلیتیکی کنونی، کارشناسان شباهت‌هایی میان این توصیف و جنگ جاری در اروپای شرقی و همچنین افزایش نقش قدرت‌های بزرگ جهانی مشاهده می‌کنند. تعیین یک بازه زمانی مشخص، بر اضطراب ناشی از این پیش‌بینی می‌افزاید، زیرا به جای یک انفجار کوتاه‌مدت، از رنجی مداوم و ماه‌ها ویرانی بدون راه‌حل سریع خبر می‌دهد. اشاره به شهرهای اروپایی نیز این گمانه‌زنی را تقویت کرده که دامنه درگیری می‌تواند فراتر از مرزهای فعلی گسترش یابد و کشورهای بیشتری را درگیر کند.

سقوط ناگهانی یک چهره بزرگ در روشنایی روز

پیشگویی دوم درباره سقوط ناگهانی فردی بسیار قدرتمند است. تصویر ارائه‌شده، از سقوط شخصیتی بزرگ در روز روشن بر اثر نیرویی سهمگین حکایت می‌کند. اگرچه برخی این توصیف را تحت‌اللفظی می‌دانند، اما تفسیرهای مدرن بیشتر به جنبه نمادین آن گرایش دارند. این نیروی ناگهانی می‌تواند نشانه ترور علنی، حادثه‌ای مرگبار، یا فروپاشی سریع ناشی از رسوایی یا بیماری باشد. تأکید بر وقوع این رویداد در روز، بر عمومی‌بودن آن دلالت دارد و این پیام را منتقل می‌کند که جایگاه و قدرت، مصونیت دائمی ایجاد نمی‌کند.

ظهور یک ازدحام

سومین پیش‌بینی، شاید رازآلودترین آن‌ها باشد و از ظهور ناگهانی یک ازدحام در دل شب سخن می‌گوید. در نگاه نخست، این تصویر حالتی فراواقعی دارد، اما بسیاری معتقدند منظور از آن موجودات زنده نیست. در بستر دنیای مدرن، این توصیف به نیروهای هماهنگ فناورانه یا نظامی نسبت داده می‌شود؛ به‌ویژه جنگ پهپادی یا حملات هماهنگ و بی‌هشدار. چنین برداشتی با نگرانی‌های امروز درباره سلاح‌های خودکار، جنگ سایبری و نظارت گسترده همخوانی نگران‌کننده‌ای دارد. این تهدید، بدون نمایش پر سروصدا، آرام و مؤثر عمل می‌کند و منبع مشخصی ندارد.

ریخته‌ شدن خون در سرزمینی بی‌طرف

آخرین پیش‌بینی، از نظر جغرافیایی دقیق‌تر از بقیه است و به ریخته‌شدن خون در منطقه تیچینو، ناحیه ایتالیایی‌زبان سوئیس، اشاره دارد. سوئیس قرن‌ها نماد بی‌طرفی و ثبات بوده و همین امر این پیش‌بینی را تکان‌دهنده‌تر می‌کند. اگر مکانی که همواره با صلح شناخته می‌شده دچار فاجعه شود، این پیام را می‌رساند که هیچ نقطه‌ای کاملاً مصون نیست. تفسیرها در این‌باره‌ شامل وقوع تلفات گسترده انسانی تا شیوع بیماری یا بلایای طبیعی می‌شوند و پیشگویی نوستراداموس علت را روشن نمی‌کند، بلکه تنها بر پیامد تأکید دارد.

چرا سال ۲۰۲۶ چنین توجهی را برانگیخته است؟

نوستراداموس هرگز سال مشخصی را برای پیش‌بینی‌هایش تعیین نکرد. ارتباط این اشعار با ۲۰۲۶ حاصل تفسیرهای عددشناسانه معاصر است که بر آیات بیست‌وششم مجموعه آثار او تمرکز دارند. منتقدان این روش را دل‌بخواهی می‌دانند، اما ابهام ذاتی این متون باعث شده در هر دوره‌ای دوباره تفسیر شوند. در نهایت، این پیشگویی‌ها بیش از آنکه آینده‌ای قطعی را ترسیم کنند، بازتاب‌دهنده ترس‌های مدرن بشرند.

وبسایت فوربز (Forbes) در دسامبر ۲۰۲۵، ثروتمندترین افراد جهان که در حوزه‌های فناوری، تجارت الکترونیک، کالاهای لوکس و سرمایه‌گذاری سنتی قرار می‌گیرند را اعلام کرد. این فهرست نشان می‌دهد که نوآوری در هوش مصنوعی، خودروهای برقی و شبکه‌های اجتماعی در کنار برندهای لوکس و استراتژی‌های سرمایه‌گذاری کلاسیک، مسیر اصلی ثروت‌آفرینی را شکل داده. نکته مهم این است که ۹ نفر از ۱۰ نفر اول آمریکایی هستند و تنها یک نفر از فرانسه در این جمع حضور دارد.

۱۰. استیو بالمر (Steve Ballmer)؛ میزان دارایی: حدود ۱۵۵ میلیارد دلار – ۶۹ سال

ثروتمندترین انسان‌های جهان در سال ۲۰۲۵ - دیجینوی

استیو بالمر مدیرعامل سابق شرکت مایکروسافت و مالک تیم بسکتبال Los Angeles Clippers در لیگ NBA است. او پس از کناره‌گیری از مدیریت مایکروسافت در سال ۲۰۱۴ (۱۳۹۳)، بخش بزرگی از سهام خود در این شرکت را حفظ کرد و همین سهام طی سال‌های اخیر با رشد ارزش مایکروسافت به یکی از مهم‌ترین منابع ثروت او تبدیل شد.

بالمر علاوه بر سرمایه‌گذاری در حوزه فناوری، به‌طور جدی وارد دنیای ورزش شد. خرید تیم Los Angeles Clippers در سال ۲۰۱۴ (۱۳۹۳) به مبلغ ۲ میلیارد دلار، یکی از بزرگ‌ترین معاملات تاریخ NBA بود. ترکیب سرمایه‌گذاری‌های موفق در فناوری و ورزش باعث شده بالمر جایگاه خود را در میان ثروتمندترین افراد جهان تثبیت کند. او نمونه‌ای از کارآفرینانی است که توانسته با حفظ دارایی‌های کلیدی و ورود به صنایع جدید، ثروت خود را چند برابر کند.


۹. وارن بافت (Warren Buffett)؛ میزان دارایی: حدود ۱۶۵ میلیارد دلار – ۹۵ سال

ثروتمندترین انسان‌های جهان در سال ۲۰۲۵ - دیجینوی

وارن بافت سرمایه‌گذار افسانه‌ای و مدیر شرکت بزرگ Berkshire Hathaway است. او به خاطر استراتژی‌های سرمایه‌گذاری بلندمدت و خرید شرکت‌های متنوع، از بیمه و انرژی گرفته تا صنایع غذایی و بانکداری، شهرت جهانی دارد. لقب «اوراکل اوماها» به او داده شده چون زادگاهش شهر اوماها در ایالت نبراسکا آمریکاست و مردم او را مانند یک پیشگو در دنیای سرمایه‌گذاری می‌بینند. این لقب به معنای «پیشگوی اوماها» است و نشان می‌دهد که تصمیم‌ها و پیش‌بینی‌های مالی او آن‌قدر دقیق و موفق بوده که دیگران او را راهنمایی قابل اعتماد در بازار سرمایه می‌دانند.

فلسفه سرمایه‌گذاری بافت بر پایه ارزش‌گذاری دقیق شرکت‌ها، صبر طولانی‌مدت و پرهیز از هیجان‌های کوتاه‌مدت بازار بنا شده است. او معمولاً شرکت‌هایی را انتخاب می‌کند که محصولات و خدمات پایدار دارند و می‌توانند در بلندمدت سودآور باشند. همین روش باعث شده ثروتش حاصل دهه‌ها مدیریت هوشمندانه دارایی‌ها باشد و به یکی از ثروتمندترین افراد جهان تبدیل شود.


۸. جنسن هوانگ (Jensen Huang)؛ میزان دارایی: حدود ۱۷۵ میلیارد دلار – ۶۲ سال

ثروتمندترین انسان‌های جهان در سال ۲۰۲۵ - دیجینوی

جنسن هوانگ بنیان‌گذار و مدیرعامل شرکت Nvidia است؛ شرکتی که امروز به‌عنوان یکی از ستون‌های اصلی صنعت فناوری شناخته می‌شود. هوانگ در سال ۱۹۹۳ (۱۳۷۲) همراه با دو شریک دیگر این شرکت را تأسیس کرد و تمرکز اولیه آن بر تولید پردازنده‌های گرافیکی برای بازی‌های کامپیوتری بود. اما با گذشت زمان، او مسیر شرکت را به سمت کاربردهای گسترده‌تر هدایت کرد؛ از جمله هوش مصنوعی، یادگیری ماشینی، خودروهای خودران و پردازش داده‌های عظیم.

رشد انفجاری بازار هوش مصنوعی در سال‌های اخیر و نیاز روزافزون به کارت‌های گرافیک قدرتمند، باعث شد ارزش سهام Nvidia چندین برابر شود. این جهش، هوانگ را به یکی از ثروتمندترین افراد جهان تبدیل کرد. مدیریت آینده‌نگرانه او، که همواره بر نوآوری و پیش‌بینی نیازهای آینده بازار استوار بوده، نقشی کلیدی در موفقیت شرکت داشته است. تحت رهبری او، Nvidia نه‌تنها در صنعت بازی بلکه در حوزه‌های علمی، پزشکی و صنعتی نیز به یک بازیگر اصلی تبدیل شده است.

امروز، ثروت هوانگ حاصل ترکیبی از سهام ارزشمند در Nvidia و جایگاه بی‌رقیب این شرکت در بازار پردازش‌های گرافیکی و هوش مصنوعی است. او نمونه‌ای روشن از کارآفرینانی است که با دید بلندمدت و تمرکز بر آینده، توانسته‌اند یک شرکت کوچک را به غول جهانی فناوری تبدیل کنند.


۷. برنار آرنو (Bernard Arnault) میزان دارایی: حدود ۱۹۰.۳ میلیارد دلار – ۷۶ سال

ثروتمندترین انسان‌های جهان در سال ۲۰۲۵ - دیجینوی

برنار آرنو رئیس گروه عظیم LVMH است؛ بزرگ‌ترین مجموعه کالاهای لوکس جهان که برندهای مشهوری مانند Louis Vuitton، Dior، Sephora، Moët & Chandon و Givenchy را در اختیار دارد. او تنها فرد غیرآمریکایی در میان ۱۰ نفر اول ثروتمندترین افراد جهان به شمار می‌رود و به‌عنوان نماد موفقیت در صنعت مد و کالاهای لوکس شناخته می‌شود.

آرنو در طول چند دهه مدیریت خود توانسته با خرید و ادغام برندهای مختلف، یک امپراتوری بی‌رقیب در حوزه کالاهای لوکس بسازد. استراتژی او بر پایه ترکیب سنت و نوآوری است؛ یعنی حفظ اصالت برندهای قدیمی در کنار معرفی محصولات جدید که با نیازهای مشتریان امروزی هماهنگ باشند. همین نگاه باعث شده LVMH نه‌تنها در اروپا بلکه در سراسر جهان جایگاه پیشرو داشته باشد.

او به‌عنوان یکی از تأثیرگذارترین چهره‌های اقتصادی اروپا شناخته می‌شود و نقش مهمی در تثبیت جایگاه فرانسه به‌عنوان مرکز جهانی مد و کالاهای لوکس ایفا کرده است. ثروت آرنو حاصل مدیریت دقیق، سرمایه‌گذاری هوشمندانه و توانایی او در تبدیل برندهای لوکس به نمادهای فرهنگی جهانی است. امروز، آرنو با دارایی حدود ۱۹۰.۳ میلیارد دلار در رتبه هفتم فهرست فوربز ۲۰۲۵ قرار دارد و همچنان یکی از چهره‌های کلیدی در اقتصاد جهانی محسوب می‌شود.


۶. مارک زاکربرگ (Mark Zuckerberg)؛ میزان دارایی: حدود ۲۰۹.۱ میلیارد دلار – ۴۱ سال

ثروتمندترین انسان‌های جهان در سال ۲۰۲۵ - دیجینوی

مارک زاکربرگ بنیان‌گذار و مدیرعامل شرکت متا است؛ شرکتی که پیش‌تر با نام فیسبوک شناخته می‌شد. او با راه‌اندازی فیسبوک در سال ۲۰۰۴ (۱۳۸۳) در دوران دانشجویی، مسیر جدیدی در ارتباطات دیجیتال ایجاد کرد و بعدها با خرید اینستاگرام و واتس‌اپ توانست شبکه‌ای گسترده از پلتفرم‌های اجتماعی را تحت مدیریت خود قرار دهد.

زاکربرگ در سال‌های اخیر تمرکز ویژه‌ای بر توسعه متاورس داشته است؛ فضایی مجازی که کاربران می‌توانند در آن با استفاده از واقعیت مجازی و واقعیت افزوده تعامل کنند.

علاوه بر شبکه‌های اجتماعی، زاکربرگ سرمایه‌گذاری‌های گسترده‌ای در حوزه هوش مصنوعی انجام داده است. این سرمایه‌گذاری‌ها نه‌تنها برای بهبود تجربه کاربران در فیسبوک، اینستاگرام و واتس‌اپ به کار گرفته می‌شوند، بلکه در پروژه‌های بزرگ‌تر متا نیز نقشی کلیدی دارند.

امروز، زاکربرگ با دارایی حدود ۲۰۹.۱ میلیارد دلار در رتبه ششم فهرست فوربز ۲۰۲۵ قرار دارد. او نمونه‌ای از کارآفرینانی است که با ترکیب نوآوری، خرید هوشمندانه شرکت‌های رقیب و سرمایه‌گذاری در فناوری‌های آینده، توانسته جایگاه خود را در میان ثروتمندترین افراد جهان تثبیت کند.


۵. سرگئی برین (Sergey Brin)؛ میزان دارایی: حدود ۲۱۱.۷ میلیارد دلار – ۵۲ سال

ثروتمندترین انسان‌های جهان در سال ۲۰۲۵ - دیجینوی

سرگئی برین یکی از بنیان‌گذاران شرکت گوگل است؛ شرکتی که امروز به‌عنوان بزرگ‌ترین موتور جستجوی جهان و یکی از تأثیرگذارترین مجموعه‌های فناوری شناخته می‌شود. او همراه با لری پیج در سال ۱۹۹۸ (۱۳۷۷) گوگل را تأسیس کرد و نقش مهمی در طراحی الگوریتم‌های اولیه موتور جستجو داشت.

برین علاوه بر سهام ارزشمند خود در شرکت مادر گوگل یعنی آلفابت، در پروژه‌های نوآورانه متعددی سرمایه‌گذاری کرده است. تمرکز او بر حوزه‌های هوش مصنوعی، فناوری‌های نوین و علوم پیشرفته بوده و همین سرمایه‌گذاری‌ها جایگاه او را به‌عنوان یکی از چهره‌های کلیدی دنیای فناوری تثبیت کرده است.

او در طول فعالیتش در گوگل، در توسعه محصولات مهمی مانند گوگل مپس، جیمیل و گوگل گلس نقش داشت و همواره به‌عنوان فردی آینده‌نگر شناخته می‌شود. برین همچنین علاقه‌مند به پروژه‌های علمی و تحقیقاتی در زمینه سلامت و بیوتکنولوژی است و بخشی از سرمایه خود را به این حوزه‌ها اختصاص داده است.


۴. لری پیج (Larry Page)؛ میزان دارایی: حدود ۲۲۸.۲ میلیارد دلار – ۵۲ سال

ثروتمندترین انسان‌های جهان در سال ۲۰۲۵ - دیجینوی

لری پیج دیگر بنیان‌گذار شرکت گوگل است؛ شرکتی که همراه با سرگئی برین در سال ۱۹۹۸ (۱۳۷۷) تأسیس شد و به‌سرعت به بزرگ‌ترین موتور جستجوی جهان تبدیل گردید. او پس از سال‌ها مدیریت در گوگل، همچنان بخش بزرگی از سهام شرکت مادر یعنی آلفابت را در اختیار دارد و همین سهام بخش عمده‌ای از ثروت عظیم او را تشکیل می‌دهد. علاوه بر این، او سرمایه‌گذاری‌های گسترده‌ای در پروژه‌های آینده‌نگرانه از جمله خودروهای پرنده، فناوری‌های حمل‌ونقل نوین و پروژه‌های مرتبط با انرژی پاک انجام داده است.

پیج به‌عنوان یکی از پیشگامان دنیای اینترنت شناخته می‌شود و تأثیر او بر شکل‌گیری فضای دیجیتال غیرقابل انکار است. او نه‌تنها در توسعه موتور جستجو بلکه در گسترش اکوسیستم گوگل شامل سرویس‌هایی مانند Gmail، یوتیوب و گوگل مپس نقش مهمی داشته است.


۳. جف بزوس (Jeff Bezos)؛ میزان دارایی: حدود ۲۴۵.۸ میلیارد دلار – ۶۱ سال

ثروتمندترین انسان‌های جهان در سال ۲۰۲۵ - دیجینوی

جف بزوس بنیان‌گذار شرکت آمارون است؛ شرکتی که کار خود را در سال ۱۹۹۴ (۱۳۷۳) به‌عنوان یک فروشگاه آنلاین کتاب آغاز کرد و به‌سرعت مسیر رشد خود را تغییر داد. تحت مدیریت بزوس، آمازون از یک استارتاپ کوچک به بزرگ‌ترین شرکت تجارت الکترونیک جهان تبدیل شد و امروز علاوه بر فروش آنلاین، در حوزه‌های متنوعی مانند خدمات ابری (AWS)، تولید محتوا، هوش مصنوعی و لجستیک جهانی فعالیت می‌کند.

بزوس با نگاه آینده‌نگرانه و تمرکز بر تجربه مشتری، توانست آمازون را به شرکتی تبدیل کند که میلیاردها نفر در سراسر جهان به آن وابسته‌اند. علاوه بر آمازون، بزوس بنیان‌گذار شرکت فضایی بلو اوریژین است. هدف این شرکت توسعه سفرهای فضایی تجاری و فراهم کردن امکان دسترسی انسان‌ها به فضا در آینده است. پروژه‌های بلو اورژین شامل ساخت موشک‌های قابل استفاده مجدد و برنامه‌های بلندمدت برای سکونت انسان در فضا هستند. بزوس بارها تأکید کرده که چشم‌اندازش، تبدیل فضا به محیطی برای زندگی و کار نسل‌های آینده است.


۲. لری الیسون (Larry Ellison)؛ میزان دارایی: حدود ۲۷۵ میلیارد دلار – ۸۱ سال

ثروتمندترین انسان‌های جهان در سال ۲۰۲۵ - دیجینوی

لری الیسون بنیان‌گذار و مدیر ارشد شرکت اوراکل است؛ یکی از بزرگ‌ترین شرکت‌های نرم‌افزاری جهان که تمرکز اصلی آن بر نرم‌افزارهای سازمانی، پایگاه‌های داده و خدمات ابری قرار دارد.

بخش بزرگی از ثروت الیسون از سهام ارزشمندش در اوراکل به دست آمده و این شرکت امروز به‌عنوان یکی از ستون‌های اصلی فناوری اطلاعات در جهان شناخته می‌شود و مشتریان آن شامل دولت‌ها، بانک‌ها و شرکت‌های بزرگ بین‌المللی هستند. علاوه بر فعالیت در حوزه نرم‌افزار، الیسون سرمایه‌گذاری‌های کلانی در املاک لوکس، جزایر خصوصی و پروژه‌های فناوری نوین انجام داده است.

او یکی از قدیمی‌ترین و با تجربه‌ترین چهره‌های صنعت فناوری است که توانسته با مدیریت آینده‌نگرانه و سرمایه‌گذاری‌های هوشمندانه، جایگاه خود را در میان ثروتمندترین افراد جهان حفظ کند. سبک مدیریتی الیسون ترکیبی از جسارت، رقابت‌طلبی و نگاه بلندمدت به آینده است؛ ویژگی‌هایی که باعث شده اوراکل در برابر رقبای بزرگی مانند مایکروسافت و آی‌بی‌ام همچنان قدرت‌مند باقی بماند.


۱. ایلان ماسک (Elon Musk)؛ میزان دارایی: حدود ۴۹۱.۴ میلیارد دلار – ۵۴ سال

ثروتمندترین انسان‌های جهان در سال ۲۰۲۵ - دیجینوی

ایلان ماسک مدیرعامل شرکت‌های تسلا و اسپیس ایکس و مالک شبکه اجتماعی X (توییتر سابق) است. او یکی از برجسته‌ترین کارآفرینان عصر حاضر به شمار می‌رود و با سرمایه‌گذاری در حوزه‌های مختلف فناوری توانسته جایگاه نخست ثروتمندترین افراد جهان را حفظ کند.

ماسک با شرکت تسلا صنعت خودروهای برقی را متحول کرد. تسلا نه‌تنها خودروهای الکتریکی پیشرفته تولید می‌کند، بلکه در زمینه باتری‌های ذخیره‌سازی انرژی و انرژی خورشیدی نیز فعالیت دارد.

در کنار تسلا، ماسک با شرکت فضایی اسپیس ایکس رؤیای سفرهای فضایی تجاری و سکونت انسان در سیارات دیگر را دنبال می‌کند. پروژه‌های مهمی مانند موشک‌های قابل استفاده مجدد فالکون و برنامه بلندمدت استارشیپ برای سفر به مریخ، نشان‌دهنده نگاه آینده‌نگرانه اوست. اسپیس ایکس همچنین نقش مهمی در پرتاب ماهواره‌ها و توسعه اینترنت جهانی از طریق پروژه استارلینک ایفا می‌کند.

علاوه بر این، ماسک مالک شبکه اجتماعی X است که پس از خرید توییتر در سال ۲۰۲۲ (۱۴۰۱) آن را بازطراحی کرد. او تلاش دارد این پلتفرم را به یک فضای آزادتر برای بیان دیدگاه‌ها و همچنین بستری برای خدمات مالی و فناوری‌های نوین تبدیل کند.

امروز، ماسک با دارایی حدود ۴۹۱.۴ میلیارد دلار در صدر فهرست فوربز ۲۰۲۵ قرار دارد. پروژه‌های او در زمینه انرژی پاک، سفرهای فضایی و هوش مصنوعی نه‌تنها ثروت او را افزایش داده‌اند، بلکه تأثیر عمیقی بر آینده فناوری و اقتصاد جهانی گذاشته‌اند.

شرکت ارتباطات زیرساخت اعلام کرد که سامانه‌های دفاعی کشور موفق شدند یکی از سنگین‌ترین حملات سایبری توزیع‌شده (DDoS) در سال‌های اخیر را شناسایی و دفع کنند. این حمله که به مقصد یکی از اپراتورهای داخلی انجام شد، از نظر تعداد بسته‌های داده در ثانیه در ردیف ۱۲ حمله بزرگ جهان قرار گرفته و رکوردی بی‌سابقه در تاریخ حملات سایبری علیه ایران به‌جا گذاشته است.

به گفته‌ی مدیرعامل شرکت ارتباطات زیرساخت، این حمله با حجم بیش از ۷۲۰ میلیون بسته در ثانیه صورت گرفت؛ رقمی که نشان می‌دهد مهاجمان در هر لحظه چه میزان فشار بی‌وقفه‌ای را به شبکه وارد کرده‌اند. از این میزان، حدود ۵۰۲ میلیون بسته در ثانیه توسط سامانه‌های داخلی زیرساخت مهار شد و بخش باقی‌مانده نیز با همکاری مراکز بین‌المللی در خارج از کشور دفع گردید. این تقسیم بار دفاعی نشان می‌دهد که مقابله با چنین حمله‌ای تنها با اتکا به توان داخلی ممکن نبود و هماهنگی با شبکه‌های جهانی نقش مهمی در کنترل آن داشته است.

این حمله از سوی بیش از ۱۲۵ هزار منبع توزیع‌شده در سراسر جهان سازماندهی شده بود و به‌عنوان یکی از ۱۲ حمله بزرگ جهانی از نظر تعداد بسته در ثانیه ثبت شده است. کارشناسان امنیت سایبری می‌گویند چنین حملاتی معمولاً با هدف از کار انداختن سرویس‌های حیاتی و ایجاد اختلال گسترده در شبکه‌های ارتباطی انجام می‌شوند و معمولاً به‌گونه‌ای طراحی می‌شوند که در کوتاه‌ترین زمان ممکن بیشترین فشار را به زیرساخت وارد کنند. به همین دلیل، شناسایی سریع و واکنش هماهنگ در برابر آن‌ها اهمیت حیاتی دارد.

بزرگ‌ترین حمله سایبری به زیرساخت‌های کشور دفع شد - دیجینوی

مسئولان زیرساخت تأکید کردند که توانایی مقابله با این حجم از حمله نشان‌دهنده ارتقای ظرفیت‌های فنی کشور در برابر تهدیدات گسترده اینترنتی است. به گفته‌ی آنان، سامانه‌های دفاعی داخلی توانسته‌اند بخش عمده‌ای از فشار حمله را دفع کنند و همین موضوع اهمیت سرمایه‌گذاری در زیرساخت‌های بومی و همکاری بین‌المللی را برجسته می‌سازد. آن‌ها معتقدند که چنین حملاتی عملاً آزمونی برای سنجش میزان آمادگی شبکه ملی ارتباطات است و نتایج این رویداد نشان می‌دهد که بخش قابل توجهی از این آمادگی در سال‌های اخیر تقویت شده است.

کارشناسان همچنین هشدار داده‌اند که افزایش تعداد و شدت حملات DDoS در سطح جهانی، ضرورت توسعه مداوم سامانه‌های پایش و دفاع سایبری را دوچندان کرده است. ایران با دفع این حمله نشان داد که توانایی مقابله با تهدیدات سایبری در مقیاس جهانی را دارد، اما همچنان نیازمند تقویت همکاری‌های بین‌المللی و ارتقای فناوری‌های بومی برای مقابله با تهدیدات آینده است. به باور متخصصان، روند رو به رشد این نوع حملات نشان می‌دهد که کشورها باید همواره یک گام جلوتر از مهاجمان حرکت کنند و به‌روزرسانی مداوم ابزارهای دفاعی را در اولویت قرار دهند.