سامسونگ دیسپلی از نمایشگاه CES 2026 برای به نمایش گذاشتن نقشه راه نمایشگرهای خود در سال ۲۰۲۶ استفاده می‌کند. اگر ادعاها حتی نیمه واقعی باشند، تلویزیون‌های سال ۲۰۲۶ می‌توانند به‌طور قابل‌توجهی روشن‌تر و شفاف‌تر از آنچه امروز داریم، باشند. این شرکت تأیید کرده است که پنل تلویزیون QD-OLED سال ۲۰۲۶ خود را در این رویداد به نمایش خواهد گذاشت، که دارای روشنایی اوج ۴,۵۰۰ نیت است.

سامسونگ دیسپلی تمامی پنل‌های QD-OLED مورد استفاده در تلویزیون‌های سامسونگ و سونی را تأمین می‌کند. بنابراین، این اساساً یک پیش‌نمایش اولیه از آنچه مدل‌های پرچم‌دار سال ۲۰۲۶ می‌توانند بر اساس آن ساخته شوند، محسوب می‌شود. طبق گفته سامسونگ دیسپلی، پنل جدید از مواد آلی بهینه‌شده استفاده می‌کند تا روشنایی را بالاتر ببرد و همزمان قدرت QD-OLED در بازتولید رنگ را حفظ نماید.

به دلیل اینکه QD-OLED روشنایی را از طریق اجزای RGB جداگانه تأمین می‌کند، سامسونگ ادعا می‌کند که پنل می‌تواند روشنایی ادراکی بالاتر و رنگ‌های زنده‌تری نسبت به نمایشگرهای رقیب در سطوح روشنایی مشابه ارائه دهد. همچنین گفته شده که سقف روشنایی بالاتر، با پردازش تصویر مبتنی بر هوش مصنوعی به خوبی هماهنگ است. این پردازش در حال تبدیل شدن به محور مهم‌تری برای برندهای تلویزیون است.

با این حال، کمی واقع‌گرایی لازم است. سامسونگ دیسپلی در CES 2025 نیز با ادعای روشنایی ۴,۰۰۰ نیت برای پنل QD-OLED جدید خود سروصدا ایجاد کرد. بررسی‌های مستقل FlatpanelsHD بعداً نشان داد که تلویزیون‌های واقعی داستان کاملاً متفاوتی داشتند. روشنایی گلکسی S95F سامسونگ به حدود ۲,۰۶۹ نیت رسید. در همین حال، Bravia 8 II سونی در آزمون پنجره ۱% به تقریباً ۱,۶۸۹ نیت دست یافت.

الگوی مشابهی برای ادعای ۴,۰۰۰ نیت پنل Tandem WOLED ال‌جی نیز صادق بود. FlatpanelsHD روشنایی LG G5 را کمی بیش از ۲,۲۰۰ نیت اندازه‌گیری کرد. به طور خلاصه، اعداد تبلیغاتی به ندرت در مواجهه با آزمایش‌های واقعی دوام می‌آورند. با این حال، افزایش روشنایی از ۴,۰۰۰ به ۴,۵۰۰ نیت روی کاغذ هنوز نشان می‌دهد که تلویزیون‌های QD-OLED در سال ۲۰۲۶ می‌توانند در حالت کالیبره‌شده به حدود ۲,۵۰۰ نیت نزدیک شوند. این یک گام واقعی رو به جلو خواهد بود.

در نمایشگاه CES 2026، سامسونگ دیسپلی پنل‌های مانیتور QD-OLED به‌روزرسانی‌شده با چینش زیرپیکسل RGB V-stripe را معرفی خواهد کرد. این تغییر بالاخره ساختار مثلثی پیکسل استفاده‌شده تا کنون را کنار می‌گذارد. این تغییر مستقیماً به شکایات طولانی‌مدت درباره وضوح متن و جزئیات ریز پاسخ می‌دهد و این پنل‌ها را برای استفاده دسکتاپ و کاری مناسب‌تر می‌کند. این تغییر ممکن است کوچک به نظر برسد، اما می‌تواند تفاوت واقعی در تجربه روزمره ایجاد کند. علاوه بر این، سامسونگ دیسپلی همچنین یک ربات OLED مبتنی بر هوش مصنوعی را به نمایش خواهد گذاشت، هرچند مشخص نیست آیا به بازار عرضه خواهد گردید یا خیر.

در بخش XR، سامسونگ دیسپلی قصد دارد پنل ۱.۴ اینچی micro-OLED RGB با چگالی فوق‌العاده ۵,000ppi را معرفی کند. گفته شده این پنل به ۱۵,۰۰۰ نیت می‌رسد، از نرخ تازه‌سازی 120Hz پشتیبانی می‌کند و تقریباً تمام محدوده DCI-P3 را پوشش می‌دهد. این وعده، ارتقاء واضحی نسبت به نمایشگرهای میکرو-WOLED امروزی است. سامسونگ همچنین پنل‌های خودرویی، رباتیک، نورپردازی و OLED فوق‌نازک UT را نیز در CRS 2026 به نمایش خواهد گذاشت.

سامسونگ در جریان رویداد CES 2026 از رویکردی نوین در حوزه سلامت دیجیتال پرده برداشت که بر اساس آن، نسل‌های آینده گلکسی واچ و گلکسی رینگ با تکیه بر هوش مصنوعی و تحلیل داده‌های رفتاری، قادر به شناسایی نشانه‌های اولیه زوال عقل و آلزایمر خواهند بود.

در حالی که بسیاری از نگاه‌ها در نمایشگاه CES 2026 به رونمایی از تلویزیون غول‌پیکر ۱۳۰ اینچی Micro RGB سامسونگ دوخته شده، اما خبر هیجان‌انگیزتر در مچ‌بندها و انگشترهای هوشمند این غول کره‌ای نهفته است. پراوین راجا (Praveen Raja)، نایب‌رئیس و مدیر بخش سلامت دیجیتال سامسونگ، اعلام کرد که این شرکت ابزارهای جدیدی را برای شناسایی افت توان ذهنی توسعه می‌دهد. این سیستم با پایش مداوم داده‌های دریافتی از گجت‌های پوشیدنی و سایر دستگاه‌های متصل در اکوسیستم خانه هوشمند، تغییرات پنهان در وضعیت سلامت کاربران را زیر نظر می‌گیرد.

مکانیزم این تشخیص هوشمند بر پایه تحلیل الگوهای رفتاری روزمره بنا شده است؛ به طوری که اگر کاربر هنگام کار با دستیار صوتی Bixby دچار لکنت یا کندی در گفتار شود، یا اگر سرعت حرکت و جابه‌جایی او در محیط منزل به شکل غیرعادی کاهش یابد، سیستم هشدارهای لازم را صادر می‌کند. سامسونگ بر این نکته تاکید دارد که هدف این فناوری به هیچ عنوان جایگزینی برای تشخیص نهایی پزشک قلمداد نمی‌شود، بلکه به عنوان یک سیستم هشدار زودهنگام برای کاربران و خانواده‌ها به حساب می‌آید تا پیش از پیشرفت جدی بیماری، اقدامات درمانی و مراقبتی را آغاز کنند.

قابلیت یا شاخص فنیروش تحلیل و نظارتهدف عملکردیتحلیل گفتار (Speech Analysis)بررسی لکنت و کندی کلام در تعامل با Bixbyشناسایی نشانه‌های اولیه زوال عقلپایش حرکتی (Movement Tracking)سنجش سرعت جابه‌جایی توسط شتاب‌سنج Galaxy Watchتشخیص افت توان فیزیکی ناشی از اختلال ذهنییکپارچگی اکوسیستمبررسی تغییر رفتار در استفاده از لوازم خانگی هوشمندایجاد شبکه پیشگیری هوشمند در منزلمربیگری AIتحلیل داده‌های خواب و فعالیت بدنی روزانهارائه پیشنهادات برای کاهش ریسک بیماری مزمن

هوش مصنوعی در این مسیر نقشی فراتر از یک ابزار ساده ایفا می‌کند و قرار است در تمام محصولات این برند، از گوشی‌های هوشمند گرفته تا لوازم خانگی، به پیشگیری از مشکلات سلامتی پیش از وقوع آن‌ها کمک کند. سامسونگ در حال بررسی ویژگی‌های شخصی‌سازی‌شده دیگری نظیر مربیگری دقیق برای ورزش و خواب است که بر اساس داده‌های زنده، راهکارهایی را برای کاهش خطر ابتلا به بیماری‌های مزمن ارائه می‌دهند. اگرچه زمان دقیق عرضه عمومی این قابلیت‌ها مشخص نشده، اما طبق گزارش‌ها، نسخه بتای این ابزارهای پیشگیرانه به زودی در بازارهای منتخب در دسترس قرار می‌گیرد. این اقدام سامسونگ گامی بلند برای تبدیل کردن گجت‌های پوشیدنی به ابزارهای مراقبت پزشکی پیشگیرانه محسوب می‌شود که فراتر از شمارش گام‌ها یا سنجش ضربان قلب عمل می‌کنند.

شرکت DASUNG Technology در حال آزمودن رویکردی غیرمعمول در برقراری ارتباط با گوشی‌های هوشمند، یا دست‌کم در شیوه‌ای که کاربران به آن‌ها نگاه می‌کنند، است.

این شرکت مستقر در پکن راهکار نمایشی جدیدی را معرفی کرده که محتوای معمول تلفن همراه را به تجربه‌ای مبتنی بر نمایشگر e-ink با نرخ نوسازی بالا تبدیل می‌کند. این دستگاه Link نام دارد و در اصل یک نمایشگر e-ink خارجی ۶.۷ اینچی است که برای بازتاب آنی تصویر گوشی هوشمند به صورت همزمان طراحی شده است.

در واقع، این محصول صرفاً یک نمایشگر به همراه باتری داخلی برای تأمین انرژی است و فاقد پردازنده، دوربین یا هرگونه سخت‌افزار متداول در گوشی‌های هوشمند است. اگر این دستگاه آشنا به نظر می‌رسد، دلیل آن عرضه نسخه‌ای از Link در گذشته توسط DASUNG است. نسخه جدید در مقایسه با نسل پیشین ارتقا یافته و شرکت سازنده اعلام کرده که سرعت نوسازی تصویر به شکل محسوسی افزایش یافته و عملکرد کلی روان‌تر شده است. به گفته DASUNG، تجربه کاربری از نظر نمایش حرکت، اکنون به نمایشگرهای LCD سنتی نزدیک شده است.

مهم‌ترین تغییر، استفاده از فناوری اختصاصی DASUNG با نرخ نوسازی بالای 60Hz برای نمایشگرهای e-ink است. نمایشگرهای e-ink معمولاً به محتوای ایستا مانند کتاب‌ها یا اسناد محدود هستند و حتی انیمیشن‌های ساده نیز ممکن است ناپیوسته به نظر برسند. DASUNG اعلام کرده که Link جدید می‌تواند سناریوهای سنگین‌تری را مدیریت کند؛ از جمله اسکرول روان و حتی پخش ویدئوی پویا، در حالی که مزایای اصلی فناوری e-ink همچنان حفظ می‌شود.

خود نمایشگر یک پنل ۶.۷ اینچی با وضوح 300PPI است. مانند سایر نمایشگرهای e-ink، این صفحه‌نمایش نور تولید نمی‌کند، بلکه نور محیط را بازتاب می‌دهد و ظاهری شبیه به کاغذ ایجاد می‌کند. نکته کلیدی این است که Link یک گوشی e-ink محسوب نمی‌شود. DASUNG، این محصول را به عنوان یک نمایشگر موبایلی مبتنی بر e-ink توصیف می‌کند. در عمل، این دستگاه نوعی پروژکتور نمایشگر برای گوشی هوشمند شما است. Link به جای اجرای پردازنده یا نرم‌افزار مستقل، تصویر گوشی را میرور می‌کند و به طور کامل به CPU، حافظه رم و رابط کاربری گوشی متصل تکیه دارد. هر گوشی که استفاده شود، همان تجربه کاربری ارائه خواهد شد، با این تفاوت که خروجی روی یک نمایشگر e-ink نمایش داده می‌شود.

درک این کانسپت در ابتدا ممکن است دشوار باشد، به همین دلیل ویدئویی از نسل قبلی DASUNG Link منتشر شده که نحوه عملکرد آن را نشان می‌دهد. این ویدئو همچنین محدودیت‌های دستگاه را روشن می‌کند؛ از جمله این که با جدیدترین نسخه‌های اندروید و iOS سازگاری ندارد.

بر اساس اعلام DASUNG، مدل Link با نرخ نوسازی بالا و اتصال بی‌سیم قرار است از تاریخ ۱۵ دی در پلتفرم‌های بزرگ تجارت الکترونیک عرضه شود. قیمت این محصول تاکنون اعلام نشده است.

شایعات حاکی از آن هستند که اپل در نهایت تصمیم گرفته یک حلقه هوشمند را روانه بازار کند. در اینجا ما تمامی افشاگری‌ها، اطلاعات درزکرده و پیش‌بینی‌هایی را که تاکنون درباره حلقه اپل شنیده‌ایم، به‌صورت یک‌جا گردآوری کرده‌ایم.

شباهت‌های آشکاری میان این گجت و اپل واچ وجود دارد. زمانی که نخستین ساعت اپل واچ در سال ۲۰۱۵ معرفی شد، اپل شتاب‌زده وارد بازار نشد؛ بلکه مدتی صبر کرد، اجازه داد شرکت‌های دیگر محصولات ساعت هوشمند خود را عرضه و اصلاح کنند و سپس با یکی از بهترین نمونه‌های این فرم‌فکتور وارد بازار شد؛ محصولی که تا به امروز نیز دستخوش تغییرات بنیادین نشده است.

اگر اپل تصمیم بگیرد به رقابت با محصولاتی مانند اورا رینگ ۴ و سامسونگ گلکسی رینگ وارد شود، ممکن است شاهد تکرار همین الگو در قالب یک حلقه هوشمند باشیم. برای آگاهی از تمامی شایعاتی که تاکنون پیرامون حلقه اپل مطرح شده‌اند، ادامه مطلب را بخوانید و شاید اگر قصد خرید آن را دارید، از همین حالا به فکر پس‌انداز باشید.

هیچ تضمینی وجود ندارد که ثبت اختراع‌ها در نهایت به محصولات واقعی برای مصرف‌کنندگان تبدیل شوند، اما این اسناد نشان می‌دهند که یک شرکت چه ایده‌هایی را در حال بررسی و آزمایش دارد؛ ضمن آنکه این اطلاعات به‌صورت عمومی در دسترس هستند. ثبت اختراع‌های مرتبط با حلقه اپل به چندین سال قبل بازمی‌گردند، از جمله پتنتی در سال ۲۰۱۹ که به یک «دستگاه محاسباتی حلقه الکترونیکی پوشیدنی» اشاره داشت.

در آن ثبت اختراع، دستگاهی توصیف شده بود که بیشتر نقش یک کنترل‌کننده برای آیفون یا رایانه‌های مک را ایفا می‌کرد و به یک نمایشگر لمسی بسیار کوچک و یک میکروفون یکپارچه مجهز بود؛ هرچند حسگرهای زیست‌سنجی نیز در آن در نظر گرفته شده بودند. در مجموع، این توصیف بیشتر به یک اپل واچ کوچک شباهت داشت؛ چیزی که احتمالاً شکل نهایی حلقه اپل نیز می‌تواند به آن نزدیک باشد.

پتنت‌های اپل در سال‌های بعد نیز ادامه پیدا کردند. در سال ۲۰۲۰، یکی از این اسناد از یک حلقه هوشمند با پشتیبانی گسترده از ژست‌های حرکتی سخن می‌گفت که می‌توانست برای کنترل بی‌سیم دستگاه‌هایی مانند ستاپ‌باکس پخش اپل تی‌وی مورد استفاده قرار گیرد. ثبت اختراع دیگری در سال ۲۰۲۳ جزئیاتی درباره حسگرهای فیزیکی ارائه می‌داد که می‌توانستند برای انجام اقدامات مختلف روی سایر تجهیزات متصل اپل فعال شوند.

این قابلیت اتصال و یکپارچگی با آیفون‌ها، آیپدها، رایانه‌های مک، اپل واچ‌ها، ایرپادز مکس و سایر محصولات، به‌نظر می‌رسد عنصر کلیدی هر نوع حلقه هوشمندی باشد که اپل در حال حاضر روی آن کار می‌کند. اگر زمانی چنین محصولی معرفی شود، تقریباً به‌طور قطع به‌گونه‌ای طراحی خواهد شد که با تمامی دستگاه‌های دیگر اپل که در اختیار دارید، به شکلی کاملاً روان و بدون دردسر تعامل داشته باشد.

فارغ از ثبت اختراع‌ها، افراد آگاه و تحلیل‌گران زیادی درباره این موضوع اظهارنظر کرده‌اند که آیا اپل واقعاً در نهایت یک حلقه هوشمند را روانه بازار خواهد کرد یا خیر. در اکتبر ۲۰۲۴، افشاگر شناخته‌شده اپل، مارک گورمن، گزارش داد که اپل در کوتاه‌مدت هیچ برنامه‌ای برای توسعه یک حلقه هوشمند ندارد و از آن زمان تاکنون نیز نشانه‌ای از معرفی چنین محصولی مشاهده نشده است.

با این حال، حلقه‌های هوشمند از جنبه‌های متعددی با ساعت‌های هوشمند تفاوت دارند؛ از جمله در میزان عمر باتری و همچنین میزان نامحسوس بودن آن‌ها هنگام استفاده. بنابراین وجود اپل واچ لزوماً به این معنا نیست که هرگز شاهد عرضه حلقه اپل نخواهیم بود.

پژوهشگران دانشگاه پنسیلوانیا و دانشگاه میشیگان موفق شده‌اند کوچک‌ترین ربات‌های مستقل و قابل برنامه‌ریزی جهان را معرفی کنند. این ربات‌های میکروسکوپی که اندازه‌ای کوچک‌تر از یک دانه نمک دارند، می‌توانند شنا کنند، واکنش نشان دهند و حتی به محیط اطراف خود پاسخ دهند. به گفته گزارش‌های رسانه‌ای، هزینه ساخت هر ربات تنها یک سنت است و این دستگاه‌ها قادرند ماه‌ها بدون نیاز به کنترل خارجی فعالیت کنند.

این ربات‌های میکروسکوپی با ابعادی در حدود ۲۰۰ در ۳۰۰ در ۵۰ میکرومتر ساخته شده‌اند و با وجود اندازه بسیار کوچک، قابلیت‌های چشمگیری دارند. آن‌ها می‌توانند به‌طور مستقل حرکت کنند، تغییرات دما را تشخیص دهند و مسیر خود را بدون نیاز به کنترل خارجی مانند میدان‌های مغناطیسی یا سیم‌ها تغییر دهند. همین ویژگی‌ها باعث شده این فناوری به‌عنوان یک دستاورد مهم در حوزه رباتیک معرفی شود و آینده‌ای تازه برای کاربردهای پزشکی و مهندسی در مقیاس‌های بسیار کوچک ترسیم کند.

این ربات‌ها به‌طور کامل از نور تغذیه می‌کنند و از پنل‌های خورشیدی بسیار کوچک برای تأمین انرژی استفاده می‌نمایند. انرژی تولیدشده به تراشه‌های داخلی منتقل می‌شود و این تراشه‌ها امکان «تفکر» و عملکرد مستقل را برای ربات‌ها فراهم می‌کنند. مارک میسکین (Marc Miskin)، استاد مهندسی برق و سیستم‌ها در پنسیلوانیا، در توضیح این دستاورد گفت: «ما ربات‌های مستقل را ۱۰ هزار برابر کوچک‌تر ساخته‌ایم. این یعنی مقیاس کاملاً جدیدی برای ربات‌های قابل برنامه‌ریزی ایجاد شده است.»

برخلاف ربات‌های بزرگ‌تر که با مفصل‌ها یا اندام‌های مکانیکی حرکت می‌کنند، این ربات‌های میکروسکوپی از روشی متفاوت بهره می‌برند. آن‌ها میدان الکتریکی تولید می‌کنند که یون‌های موجود در مایع اطراف را جابه‌جا می‌کند و همین حرکت یون‌ها باعث پیشروی ربات می‌شود.

با تغییر میدان الکتریکی، ربات‌ها می‌توانند الگوهای پیچیده حرکتی ایجاد کنند یا حتی مانند یک گروه کوچک ماهی با هم شنا کنند. این طراحی نوآورانه همچنین باعث شده هیچ قطعه متحرکی در ساختار آن‌ها وجود نداشته باشد و همین موضوع دوام و مقاومت بالایی برایشان به همراه داشته است. برخی از این ربات‌ها توانسته‌اند با سرعتی معادل یک طول بدن در هر ثانیه حرکت کنند که برای جسمی کوچک‌تر از یک ذره گرد و غبار بسیار چشمگیر است.

ساخت ربات‌هایی در چنین مقیاس میکروسکوپی کار ساده‌ای نبوده و برای عملکرد مستقل، هر واحد نیازمند یک رایانه کوچک، حسگرها، کنترل حرکت و منبع انرژی است که همگی باید در تراشه‌ای با کسری از یک میلی‌متر جای بگیرند.

تیم دانشگاه میشیگان مدارهایی فوق‌العاده کم‌مصرف طراحی کرده که هزار برابر کمتر از مدارهای الکترونیکی معمولی انرژی مصرف می‌کنند. این نوآوری باعث شد پردازنده‌های کوچک بتوانند با انرژی محدود سلول‌های خورشیدی میکروسکوپی کار کنند. از آنجا که سلول‌های خورشیدی بیشتر سطح ربات را اشغال می‌کنند، پژوهشگران مجبور شدند پردازنده و حافظه را در فضای بسیار محدود باقی‌مانده جای دهند. نتیجه این تلاش، نخستین ربات زیر یک میلی‌متر است که واقعاً توانایی «تفکر» دارد. به گفته تیم تحقیقاتی، تاکنون هیچ‌کس موفق نشده بود رایانه‌ای کامل شامل پردازنده، حافظه و حسگرها را در چنین ابعاد کوچکی جای دهد.

ویدیوی تازه‌ای از ربات خانگی EMO در شبکه‌های اجتماعی منتشر شده که توانایی این ربات کوچک در تعامل احساسی و واکنش‌های طبیعی را به نمایش می‌گذارد؛ گجتی رومیزی که با طراحی کارتونی و رفتارهای هوشمندانه‌اش جای خود را در میان کاربران پیدا کرده است.

در این ویدئو، EMO با حرکات ساده و چهره دیجیتالی خود به کاربر سلام می‌کند؛ رفتاری که نشان می‌دهد این ربات تنها یک اسباب‌بازی هوشمند نیست و می‌تواند نقش یک همراه کوچک دیجیتال را در خانه ایفا کند.

EMO توسط شرکت Living.AI ساخته شده و قابلیت‌هایی مانند تشخیص چهره، واکنش به صدا، نمایش احساسات، اجرای حرکات کوچک و تعامل با موسیقی را ارائه می‌دهد. این ربات با استفاده از هوش مصنوعی سبک، رفتارهای روزمره کاربر را یاد می‌گیرد و تلاش می‌کند پاسخ‌هایی طبیعی‌تر و شخصی‌سازی‌شده ارائه دهد.

در ادامه ویدیوی منتشر شده از این ربات بامزه را می‌توانید تماشا کنید:

بازنشر گسترده این ویدئو نشان می‌دهد که بازار ربات‌های خانگی تعاملی همچنان در حال رشد است و کاربران به‌دنبال گجت‌هایی هستند که علاوه بر سرگرمی، حس همراهی و حضور دیجیتال ایجاد کنند. با توجه به استقبال از این مدل محتوا، به‌نظر می‌رسد EMO همچنان یکی از چهره‌های محبوب در میان ربات‌های خانگی باقی بماند.

آنچه در ابتدا یک نمایش ساده و سرگرم‌کننده از توانایی‌های ربات بود، خیلی زود به لحظه‌ای جالب برای تیم بسکتبال دالاس در آمریکا تبدیل شد. در جریان اردوی آماده سازی تیم دالاس، ربات انسان‌نمای شرکت یونیتری رباتیک حرکات رزمی نمایشی اجرا و توجه ستاره NBA، کایری اروینگ (Kyrie Irving)، را به خود جلب کرد.

در حالی که دوربین‌ها روشن بودند، کایری اروینگ (Kyrie Irving) با حالت شوخی مقابل ربات انسان‌نمای G1 ایستاد؛ رباتی که قد آن حدود ۱.۲۷ متر است و تقریباً ۶۰ سانتی‌متر از او کوتاه‌تر به نظر می‌رسد. یک فشار ساده کافی بود تا ربات تعادلش را از دست بدهد، به عقب پرت شود و روی زمین بیفتد. این صحنه باعث خنده و واکنش شاد بازیکنان تیم دالاس موریکس (Dallas Mavericks) و هواداران شد.

اروینگ با این برخورد موجی از واکنش‌های آنلاین ایجاد کرد و نشان داد که انسان‌ها فعلاً همچنان دست بالا را دارند. در جریان بازدید ربات پیشرفته از تیم دالاس موریکس، گروه رسانه‌ای تیم لحظه‌ای سرگرم‌کننده را ثبت کرد که خیلی سریع در شبکه‌های اجتماعی پخش شد. ربات که پیراهن دالاس با شماره ۲۰ را پوشیده بود، تلاش کرد بازیکنان را با حرکات رزمی اغراق‌آمیز و ضربات پای بلند تحت‌تأثیر قرار دهد.

مهندسان شرکت یونیتری پیش‌تر در ویدیوهای مختلف نشان داده بودند که ربات انسان‌نمای G1 برای تحمل فشارهای فیزیکی واقعی آموزش دیده است؛ آموزش‌هایی که بر پایه سیستم‌های کنترل پیشرفته و یادگیری مداوم طراحی شده‌اند. در آزمایش‌های اخیر، این ربات ضربات، فشارها و زمین‌خوردن‌های سخت را تحمل کرده و بارها توانسته بود با استفاده از قابلیتی که یونیتری آن را حالت ضدجاذبه (Anti-Gravity mode) می‌نامد، دوباره روی پای خود بایستد.

در قلب این قابلیت، ترکیبی از ادراک مبتنی بر حسگرها و کنترل حرکتی پیش‌بینی‌کننده قرار دارد. ربات G1 با استفاده از داده‌های دوربین‌های عمق‌سنج، حسگرهای لیدار سه‌بعدی و حسگرهای مفصلی، دائماً یاد می‌گیرد که نیروها چگونه بر بدنش اثر می‌گذارند. هنگام برخورد، سیستم محاسبه می‌کند که چگونه مرکز ثقل را تغییر دهد، نیرو را از طریق پاها جذب کند و سریع‌ترین حرکت بازیابی را انتخاب نماید.

پلیس راهنمایی و رانندگی معمولاً برای حفظ جریان ترافیک به بی‌سیم‌ها، اسکنرهای دستی و حجم زیادی از بررسی‌ها متکی است. با این حال، در شهر چانگشا در چین، ماهیت این مأموریت در حال تغییر اساسی است.

افسران محلی راهنمایی و رانندگی اکنون از عینک‌های هوشمند مبتنی بر هوش مصنوعی برای شناسایی خودروها و استخراج جزئیات مربوط به رانندگان در عرض چند ثانیه بهره می‌گیرند.

بر اساس اعلام رسمی پلیس راهنمایی و رانندگی چانگشا، واحد مدیریت ترافیک عمومی شهرداری، افسران خود را به عینک‌های جدید هوش مصنوعی مجهز کرده است.

این دستگاه وزن کمی دارد و از فاصله دور شبیه یک عینک معمولی به نظر می‌رسد. با این حال، قابلیت اصلی آن نمایش اطلاعات خودرو در یک نگاه و ظرف مدت ۱ تا ۲ ثانیه است. افسران می‌توانند جزئیات را روی نمایشگر داخلی مشاهده کنند، بدون آنکه نیاز باشد حرکت خود را متوقف نمایند.

این عینک‌ها به یک دوربین واید ۱۲ مگاپیکسلی و یک الگوریتم لرزشگیر تصویر مجهز شده‌اند که برای حفظ وضوح تصاویر حتی در شرایطی که افسران در حال حرکت هستند یا در ترافیک سنگین فعالیت می‌کنند، طراحی شده است. با یک بار شارژ کامل، این دستگاه‌ها قادرند تا حداکثر ۸ ساعت به‌صورت پیوسته کار کنند.

یکی از مهم‌ترین قابلیت‌های این عینک‌ها، شناسایی خودکار پلاک خودرو است. این سامانه به‌صورت آفلاین عمل می‌کند، دقتی بیش از ۹۹ درصد دارد و نتایج را در کمتر از ۱ ثانیه ارائه می‌دهد. همچنین به‌گونه‌ای طراحی شده که در شرایط نوری متفاوت، از روشنایی شدید روز گرفته تا ترافیک شبانه، عملکردی پایدار و قابل اعتماد داشته باشد.

پس از شناسایی خودرو، عینک‌ به‌صورت لحظه‌ای به پایگاه داده ترافیکی امنیت عمومی متصل می‌شود و اطلاعاتی نظیر مشخصات ثبت خودرو، وضعیت معاینه فنی و سوابق تخلفات را بازیابی می‌کند.

کاربرد این عینک‌ها فراتر از رهگیری خودرو است. این تجهیزات از قابلیت تشخیص چهره، ترجمه همزمان صوتی در بیش از ۱۰ زبان، و ضبط ویدئوی میدانی برای مقاصد اجرای قانون نیز پشتیبانی می‌کنند.

به لطف این سامانه، زمان بازرسی برای یک خط عبوری بنا بر گزارش‌ها از حدود ۳۰ ثانیه به تنها ۱ یا ۲ ثانیه کاهش یافته است. این فناوری همچنین میزان کار دستی را کم می‌کند، فشار روانی وارد بر افسران را کاهش می‌دهد، امکان اجرای قانون بدون تماس مستقیم را فراهم می‌سازد و به ایمن‌تر و دقیق‌تر شدن بررسی‌های کنار جاده‌ای کمک می‌کند.

بیشتر تلویزیون‌های جدید سه یا چهار پورت HDMI دارند که از نظر ظاهری کاملاً شبیه یکدیگرند. همه آن‌ها یک فرم دارند و با همان کابل HDMI کار می‌کنند، اما این شباهت به معنای آن نیست که همگی از یک سطح قابلیت‌ برخوردار باشند. اگر دستگاه خود را به پورت نامناسب متصل کنید، ممکن است کنسول PS5 شما به‌جای عملکرد کامل، تنها روی ۶۰ هرتز اجرا شود، ساندبارتان هیچ صدایی پخش نکند، یا کامپیوتر شما نتواند خروجی با نرخ نوسازی بالا ارائه دهد.

خبر خوب این است که تشخیص قابلیت‌های هر پورت HDMI کار دشواری نیست؛ تنها کافی است بدانید هر پورت برای چه نوع دستگاهی طراحی شده است.

توضیح انواع پورت‌های HDMI

تمام پورت‌های HDMI قابلیت انتقال تصویر و صدا را دارند، اما هرکدام پهنای باند متفاوتی ارائه می‌دهند؛ تفاوتی که تعیین می‌کند هر پورت برای چه نوع دستگاهی مناسب‌تر است. اگر دستگاه خود را به پورت نادرست متصل کنید، آسیبی به آن وارد نمی‌شود، اما از حداکثر کارایی و عملکردش بهره نخواهید برد.

برای نمونه، HDMI 2.0 از وضوح 4K با نرخ ۶۰ هرتز، HDR و قابلیت ARC پشتیبانی می‌کند و به همین دلیل برای پخش‌کننده‌های استریم و گیرنده‌های دیجیتال انتخاب مناسبی است. در مقابل، HDMI 2.1 توانایی ارائه 4K با نرخ ۱۲۰ هرتز یا 8K با ۶۰ هرتز را دارد، از قابلیت‌هایی مانند VRR و ALLM پشتیبانی می‌کند و همچنین مجهز به eARC است؛ ویژگی‌هایی که آن را به گزینه‌ای ایده‌آل برای کنسول‌های نسل جدید مانند PS5 تبدیل می‌کند. علاوه بر این، HDMI 2.1 در برخی شرایط و با استفاده از فناوری DSC می‌تواند حتی به نرخ 4K با ۲۴۰ هرتز نیز برسد.

علاوه بر این موارد، معمولاً یک پورت اختصاصی ARC/eARC نیز روی تلویزیون وجود دارد که از نظر ظاهری با سایر پورت‌ها تفاوتی ندارد، اما وظیفه‌ آن بازگرداندن صدا به ساندبار یا گیرنده AV است. ARC توانایی انتقال صدای Dolby Digital 5.1 را دارد، در حالی که eARC از فرمت‌های فشرده‌نشده و پیشرفته‌تری مانند Dolby Atmos و DTS:X پشتیبانی می‌کند.

چطور پورت‌های HDMI را از هم تشخیص دهیم؟

احتمالاً پشت تلویزیون شما نام هر پورت درج شده است. معمولاً پورت‌ها با شماره‌هایی مانند HDMI 1، HDMI 2، HDMI 3 و … مشخص می‌شوند و در کنار یکی از آن‌ها عبارت ARC یا eARC دیده می‌شود.

برخی تولیدکنندگان توضیحاتی را زیر پورت‌ها درج می‌کنند. یک پورت HDMI 2.1 ممکن است با عباراتی مانند 4K120، VRR، Game یا Enhanced مشخص شده باشد، یا حتی رزولوشن و نرخ نوسازی دقیق آن نوشته شده باشد. اگر پورت هیچ توضیحی نداشت، آن را HDMI 2.0 در نظر بگیرید، به استثنای پورتی که کنار آن ARC درج شده است.

توصیه می‌کنم ابتدا توضیحات کنار پورت‌ها را بررسی کنید و در صورت نیاز، دفترچه راهنمای تلویزیون را هم مطالعه کنید. تقریباً تمام تلویزیون‌های عرضه‌شده در ۲۰ سال اخیر پورت HDMI و ARC دارند، و از حدود سال ۲۰۱۷ به بعد، HDMI 2.1 و eARC نیز در مدل‌های جدید رایج شده‌اند.

از کدام پورت HDMI باید استفاده کنم؟

فرض کنید می‌خواهید دستگاهی مانند ساندبار، کامپیوتر، پخش‌کننده Blu-ray یا هر وسیله دیگری را به تلویزیون متصل کنید. ابتدا پشت تلویزیون را بررسی کنید تا مشخص شود کدام پورت‌ها HDMI 2.0 هستند، کدام HDMI 2.1 و کدام یک از آن‌ها ARC یا eARC پشتیبانی می‌کند. اگر روی پورت‌ها هیچ توضیحی درج نشده باشد، دفترچه راهنمای تلویزیون می‌تواند راهنمای خوبی باشد.

پس از مشخص شدن قابلیت‌های هر پورت، می‌توانید هر دستگاه را به پورت مناسب خود متصل کنید. برای این کار می‌توانید از راهنمای زیر استفاده کنید.

دستگاهپورت پیشنهادیدلیلساندبار / ساب‌ووفر / گیرنده سینمای خانگیپورت ARC یا eARCبرای بازگرداندن صدا از تلویزیون به سیستم صوتی. ضروری برای پخش Dolby Atmos.Apple TV 4K (اگر با HomePod استفاده می‌شود)پورت eARCبرای هدایت صدای تلویزیون به HomePod‌ها لازم است.کنسول‌های بازی (PS5، Xbox Series X) / کامپیوتر گیمینگHDMI 2.1پورت با پهنای باند بالا برای 4K120، VRR، ALLM و تجربه بازی با کمترین تأخیر لازم است.کامپیوترهر پورت HDMIاما HDMI 2.1 برای خروجی با نرخ نوسازی بالا و پشتیبانی از VRR توصیه می‌شود.دستگاه‌های استریم (Roku، Fire TV، Chromecast، Apple TV بدون استفاده از HomePod)هر پورت HDMIپخش‌کننده‌های 4K به پهنای باند استاندارد نیاز دارند و HDMI 2.1 ضروری نیست.پخش‌کننده Blu-ray / UHDهر پورت HDMIبرای پخش 4K60 HDR استاندارد کافی است و نیاز به HDMI 2.1 ندارد.

آیا یک الگوی رایج برای چینش پورت‌ها وجود دارد؟

بله، بیشتر تلویزیون‌ها سه یا چهار پورت HDMI دارند که معمولاً طبق یک الگوی رایج چیده شده‌اند، اما همچنان بهتر است پورت‌ها را بررسی کنید تا از قابلیت‌های آن‌ها مطمئن شوید.

برای مثال، مدل‌های قدیمی‌تر سامسونگ معمولاً تنها یک پورت HDMI 2.1 دارند (که اغلب با عنوان HDMI 3 یا ۴ مشخص شده است)، در حالی که مدل‌های جدید چند پورت ۲.۱ ارائه می‌کنند.

در تلویزیون‌های LG، به‌ویژه OLEDهای جدید، معمولاً چند پورت HDMI 2.1 وجود دارد. سونی معمولاً پورت‌های HDMI 3 و HDMI 4 را به HDMI 2.1 اختصاص می‌دهد. TCL پشتیبانی ۲.۱ را به مدل‌های میان‌رده و بالارده محدود کرده است؛ پاناسونیک و هایسنس نیز همین‌طور (سری U7 و U8 دو پورت ۲.۱ دارند). ویزیو نیز پورت‌های ۲.۱ را در مدل‌های بالارده مانند سری P و OLED قرار داده است.

فیلیپس در OLEDهای جدید خود دو تا چهار پورت ۲.۱ ارائه می‌دهد، در حالی که بیشتر پورت‌های شارپ استاندارد و از نوع HDMI معمولی هستند.

ترکیب رایج معمولاً این‌گونه است:

HDMI 1: استیک استریم یا پخش‌کننده Blu-rayHDMI 2 (معمولاً HDMI 2.1): کنسول بازیHDMI 3 (معمولاً HDMI 2.1 یا ARC/eARC): ساندبارHDMI 4 (معمولاً HDMI 2.1): یک دستگاه جانبی یا کامپیوتر

اگر تلویزیون شما فقط یک پورت HDMI 2.1 دارد، آن را به دستگاه اصلی بازی متصل کنید.

برند واربی پارکر روز دوشنبه اعلام کرد که عینک هوشمند مجهز به هوش مصنوعی این شرکت که با همکاری گوگل ساخته شده است، در سال ۲۰۲۶ عرضه خواهد شد. این اقدام، چالشی بزرگ برای اپل و متا خواهد بود.

گوگل با ساخت عینک‌های هوشمند سبک و مجهز به هوش مصنوعی، یک حرکت جاه‌طلبانه دیگر در حوزه واقعیت افزوده شروع کرده است. همکاری این شرکت با برند واربی پارکر که در جریان نمایشگاه The Android Show | XR Edition اعلام گردید، واضح‌ترین نشانه‌ای است که ثابت می‌کند گوگل قصد دارد وارد بازاری شود که توسط متا و اپل قبضه شده است. این همچنین اولین باری است که هر دو شرکت به زمان‌بندی عرضه متعهد شده‌اند و سال ۲۰۲۶ را به عنوان سال رونمایی اولین دستگاه تعیین کرده‌اند.

این همکاری ابتدا اوایل سال جاری افشا شد، اما تا کنون هیچ یک از دو شرکت زمان دقیق ورود عینک‌ها به بازار را تأیید نکرده بودند. این اقدام در شرایطی انجام می‌شود که رقابت در حوزه رایانش گجت‌های پوشیدنی شدت گرفته است. متا توسعه هدست‌های واقعیت ترکیبی کوئست و عینک‌های هوشمند ری-بن را تسریع کرده، در حالی که اپل هدست پریمیوم ویژن پرو را معرفی کرده و در حوزه رایانش فضایی پیشرفته جایگاهی برای خود ایجاد کرده است.

رقبا جایگاه خود را ارتقا می‌دهند

گوگل که پس از کنار گذاشتن پروژه اولیه Glass تقریباً یک دهه از فضای مصرفی عینک‌های هوشمند فاصله داشت، اکنون ادغام هوش مصنوعی را به عنوان دستاوردی می‌بیند که می‌تواند عینک‌های هوشمند را به جریان اصلی تبدیل کند.

این شرکت به شدت روی همکاری‌های دوجانبه تکیه دارد، از جمله با سامسونگ و برند لوکس عینک Gentle Monster، تا فناوری را با سبک زندگی روزمره ترکیب کند. شرکت واربی پارکر می‌گوید هدف ایجاد عینکی است که مردم واقعاً بخواهند تمام روز آن را بپوشند.

این برند، دستگاه آینده خود را سبک و مجهز به هوش مصنوعی توصیف کرده اما هیچ جزئیاتی درباره قیمت، عمر باتری یا شیوه توزیع ارائه نکرده است. اعلامیه گوگل، اطلاعات بیشتری ارائه می‌دهد. این شرکت می‌گوید ابتکار جدید در دو دسته عینک نسل بعد قرار می‌گیرد: عینک‌های هوش مصنوعی که به عنوان دستیارهای هوشمند بدون صفحه نمایش با بلندگو، میکروفون و دوربین عمل می‌کنند؛ و عینک‌های نمایشگر هوش مصنوعی که دارای صفحه‌نمایش داخل عدسی هستند و دسترسی خصوصی و بدون دخالت دست به مسیریابی، ترجمه‌ها و سایر اطلاعات لحظه‌ای فراهم می‌کنند.

عینک‌های هوش مصنوعی روزمره

در قلب این پلتفرم، مدل هوش مصنوعی جمینی گوگل قرار دارد که از طریق اکوسیستم اندروید XR یکپارچه شده است. شرکت‌ها می‌گویند این ویژگی امکان تعامل چندحالتی را فراهم می‌کند؛ به این معنا که عینک‌ها می‌توانند ببینند، بشنوند، زمینه را درک کنند و به صورت طبیعی پاسخ دهند. هدف، پر کردن فاصله بین هدست‌های حجیم و دستگاه‌های پوشیدنی عمومی است و ارائه دستیار هوش مصنوعی که در زندگی روزمره قابل استفاده باشد.

گوگل تأکید کرده که شرکای آن به همان اندازه که به توان محاسباتی اهمیت می‌دهند، به سبک و راحتی نیز توجه دارند. این شرکت در پست وبلاگ خود اعلام کرده که با سامسونگ، Gentle Monster و واربی پارکر همکاری می‌کند تا عینک‌های سبک و شیک بسازد.
این تلاش تازه، همچنین نشان‌دهنده بلندپروازی گسترده‌تر گوگل برای بازپس‌گیری جایگاه خود در صنعتی است که رقبا به سرعت پیشرفت کرده‌اند.

متا، به عنوان نمونه، به طور جدی روی افزایش قابلیت عینک‌های هوشمند ری-بن سرمایه‌گذاری کرده، در حالی که ویژن پرو اپل درهای تجربه‌های پیشرفته رایانش فضایی پرمیوم را باز کرده است. با این حال، رویکرد گوگل مسیر میانه‌ای را دنبال می‌کند. این غول فناوری قصد دارد عینک‌های هوشمند با هوش بالا بسازد بدون آنکه حجم، اصطکاک یا دیده‌شدن هدست‌های XR را همراه داشته باشد.

اگر عرضه در سال ۲۰۲۶ مطابق برنامه پیش برود، می‌تواند جدی‌ترین بازگشت گوگل به حوزه واقعیت افزوده از زمان Glass باشد.