بر اساس تازه‌ترین گزارش‌های بین‌المللی، شماری از شهرهای جهان به‌عنوان گران‌ترین نقاط برای زندگی در سال ۲۰۲۵ شناخته شدند. این رتبه‌بندی تنها بر پایه هزینه‌های روزمره نیست، بلکه مجموعه‌ای از شاخص‌های کلیدی مانند شاخص هزینه‌های زندگی، شاخص اجاره، شاخص ترکیبی هزینه زندگی و اجاره، شاخص مواد غذایی، شاخص قیمت رستوران‌ها و شاخص قدرت خرید محلی را در نظر گرفته است. ترکیب این عوامل نشان می‌دهد که چرا شهرهایی چون زوریخ، نیویورک، ریکیاویک و سنگاپور در صدر جدول قرار گرفته‌اند و به نماد گرانی و پرهزینه بودن زندگی در جهان تبدیل شده‌اند. از هر کشور چندین شهر در رتبه های بالای گران‌ترین‌ها حضور دارند که ما شهرهای با رتبه بالاتر را ملاک قراردادیم

۱۰. لوکزامبورگ (Luxembourg)

لوکزامبورگ به‌عنوان یکی از مراکز مالی و بانکی اروپا، شهری کوچک اما با هزینه‌های بسیار بالا شناخته می‌شود. حضور گسترده بانک‌ها، شرکت‌های بین‌المللی و نهادهای اروپایی باعث شده تقاضا برای مسکن در این شهر به‌شدت افزایش یابد و همین امر فشار زیادی بر بازار اجاره وارد کرده است. در این میان، شاخص قدرت خرید محلی ۱۵۷.۳ نشان می‌دهد که سطح درآمدها در لوکزامبورگ بسیار بالاست و شهروندان از نظر دستمزد در وضعیت مطلوبی قرار دارند. با این حال، این مزیت به‌طور کامل هزینه‌های سنگین زندگی را جبران نمی‌کند.

از سوی دیگر، شاخص قیمت رستوران‌ها ۷۹.۹ بیانگر آن است که خدمات غذایی و سبک زندگی شهری در لوکزامبورگ پرهزینه است؛ حتی صرف یک وعده غذایی ساده در رستوران می‌تواند بخش قابل توجهی از درآمد ماهانه را مصرف کند. علاوه بر خوراک، هزینه‌های روزمره در بخش کالاهای مصرفی و خدمات عمومی نیز بالاتر از میانگین اروپایی است. همین تضاد میان درآمد بالا و هزینه‌های سنگین، تصویری دوگانه از لوکزامبورگ ایجاد کرده است: شهری با فرصت‌های اقتصادی گسترده و سطح رفاه بالا، اما با فشار اقتصادی دائمی بر ساکنان.

---

۹. پاریس، فرانسه (Paris)

پاریس علاوه بر جایگاه فرهنگی، هنری و گردشگری، به‌دلیل هزینه‌های بالای زندگی همواره در صدر شهرهای گران جهان قرار دارد. این شهر به‌عنوان مقصدی جهانی برای میلیون‌ها گردشگر، با تقاضای بالای مسکن و خدمات شهری روبه‌روست. اجاره مسکن در پاریس بخش بزرگی از درآمد خانوارها را می‌بلعد و همین امر فشار اقتصادی شدیدی بر طبقه متوسط وارد می‌کند. شاخص مواد غذایی ۷۶.۱ نشان می‌دهد که خرید روزمره در این شهر پرهزینه است؛ از نان و سبزیجات گرفته تا گوشت و لبنیات، قیمت‌ها بالاتر از میانگین اروپایی هستند. در کنار آن، شاخص هزینه‌های زندگی ۷۴.۶ بیانگر آن است که نه‌تنها کالاهای اساسی، بلکه خدمات عمومی، حمل‌ونقل و حتی سرگرمی‌ها نیز گران‌تر از بسیاری از شهرهای دیگر اروپا هستند.

این شرایط باعث شده زندگی در پاریس برای بسیاری از شهروندان به‌ویژه طبقه متوسط دشوار باشد؛ چرا که درآمدها توان پوشش کامل هزینه‌ها را ندارند. در عین حال، سبک زندگی لوکس و حضور گسترده گردشگران خارجی، تقاضا برای خدمات و کالاهای گران‌قیمت را افزایش داده و به تثبیت جایگاه پاریس در میان گران‌ترین شهرهای جهان کمک کرده است.

---

۸. آمستردام، هلند (Amsterdam)

آمستردام با سبک زندگی مدرن، شبکه حمل‌ونقل پیشرفته و تقاضای بالای گردشگری، یکی از پرهزینه‌ترین شهرهای اروپا محسوب می‌شود. این شهر به‌دلیل حضور شرکت‌های بین‌المللی و جریان دائمی گردشگران، با فشار زیادی بر بازار مسکن روبه‌روست. شاخص اجاره ۵۶.۸ نشان‌دهنده آن است که هزینه مسکن در آمستردام بالاتر از میانگین بسیاری از شهرهای اروپایی است و همین موضوع بخش بزرگی از درآمد خانوارها را مصرف می‌کند. در کنار آن، شاخص قیمت رستوران‌ها ۷۹.۷ بیانگر هزینه‌های بالای خدمات غذایی و سبک زندگی شهری است؛ از وعده‌های ساده تا غذاهای لوکس، قیمت‌ها در این شهر به‌طور محسوسی بالاترند.

هرچند قدرت خرید مردم با رقم ۱۳۲.۹ در سطح خوبی قرار دارد و نشان می‌دهد که درآمدها توان مقابله نسبی با هزینه‌ها را دارند، اما ترکیب هزینه‌های مسکن، مواد غذایی و خدمات روزمره همچنان فشار اقتصادی زیادی بر ساکنان وارد می‌کند. همین شرایط باعث شده آمستردام در فهرست گران‌ترین شهرهای جهان جایگاه ثابتی داشته باشد و زندگی در آن برای بسیاری از شهروندان و مهاجران پرهزینه باشد.

---

۷. کپنهاگن، دانمارک (Copenhagen)

کپنهاگن یکی از شهرهای پیشرفته و مدرن اسکاندیناوی است که به کیفیت بالای خدمات عمومی، رفاه اجتماعی و زیرساخت‌های شهری شهرت دارد. این شهر با استانداردهای بالای زندگی، همواره مقصدی جذاب برای مهاجران و متخصصان بین‌المللی بوده است. با این حال، هزینه‌های روزمره در کپنهاگ بسیار سنگین است. شاخص هزینه‌های زندگی ۸۱.۳ نشان می‌دهد که کالاها و خدمات اساسی در این شهر گران‌تر از بسیاری از نقاط اروپا هستند؛ از حمل‌ونقل عمومی گرفته تا پوشاک و انرژی. در کنار آن، شاخص قیمت رستوران‌ها ۹۳.۵ از بالاترین‌ها در اروپا است و نشان می‌دهد که حتی صرف یک وعده غذایی ساده در این شهر می‌تواند هزینه قابل توجهی داشته باشد.

هرچند قدرت خرید مردم در کپنهاگ بالاست و سطح درآمدها توان مقابله نسبی با این هزینه‌ها را دارد، اما ترکیب هزینه‌های مسکن، مواد غذایی و خدمات روزمره همچنان فشار اقتصادی زیادی بر ساکنان وارد می‌کند. همین شرایط باعث شده کپنهاگ در فهرست گران‌ترین شهرهای جهان جایگاه ثابتی داشته باشد و زندگی در آن برای بسیاری از خانواده‌ها و مهاجران پرهزینه باشد.

---

۶. لندن، انگلیس (London)

لندن به‌عنوان مرکز مالی، سیاسی و فرهنگی بریتانیا، یکی از گران‌ترین شهرهای جهان به شمار می‌رود. حضور بانک‌های بزرگ، شرکت‌های بین‌المللی و جریان دائمی مهاجران و گردشگران، تقاضا برای مسکن را در این شهر به‌شدت افزایش داده است. همین موضوع باعث شده شاخص اجاره ۷۱.۰ از بالاترین‌ها در اروپا باشد و مسکن به اصلی‌ترین عامل فشار اقتصادی بر خانوارها تبدیل شود. علاوه بر آن، شاخص ترکیبی هزینه زندگی و اجاره ۷۷.۹ نشان می‌دهد که مجموع هزینه‌ها در لندن بسیار سنگین است و بخش بزرگی از درآمد شهروندان صرف تأمین نیازهای اولیه می‌شود.

در کنار مسکن، هزینه‌های روزمره مانند حمل‌ونقل عمومی، خدمات شهری و حتی سرگرمی‌ها نیز در سطح بالایی قرار دارند. قیمت رستوران‌ها و کالاهای مصرفی در لندن به‌گونه‌ای است که زندگی روزمره برای طبقه متوسط و جوانان مهاجر دشوارتر می‌شود. هرچند لندن فرصت‌های شغلی و فرهنگی گسترده‌ای ارائه می‌دهد، اما فشار اقتصادی ناشی از هزینه‌های بالا باعث شده این شهر همواره در صدر فهرست گران‌ترین نقاط جهان باقی بماند.

---

۵. اسلو، نروژ (Oslo)

اسلو به‌عنوان پایتخت نروژ، شهری مدرن و برخوردار از سطح بالای رفاه اجتماعی است، اما هزینه‌های روزمره در آن به‌طور محسوسی بالاست. این شهر به‌ویژه در بخش خوراک و خدمات شهری شهرت دارد؛ به‌گونه‌ای که شاخص مواد غذایی ۸۶.۱ و شاخص قیمت رستوران‌ها ۸۸.۶ از بالاترین‌ها در اروپا هستند. این ارقام نشان می‌دهند که حتی خرید ساده مواد غذایی یا صرف یک وعده غذایی در رستوران، در اسلو هزینه‌ای سنگین برای شهروندان به همراه دارد.

هرچند درآمدها و سطح دستمزدها در نروژ بالاست و قدرت خرید مردم در مقایسه با بسیاری از کشورهای اروپایی وضعیت مناسبی دارد، اما ترکیب هزینه‌های بالای خوراک، خدمات و انرژی باعث شده فشار اقتصادی بر ساکنان همچنان محسوس باشد. علاوه بر این، سبک زندگی مدرن و استانداردهای بالای رفاه اجتماعی، خود به افزایش هزینه‌ها دامن زده است. همین شرایط اسلو را در میان گران‌ترین شهرهای جهان قرار داده و زندگی در آن را برای بسیاری از خانواده‌ها و مهاجران پرهزینه کرده است.

---

۴. سنگاپور (Singapore)

سنگاپور به‌عنوان یکی از مهم‌ترین مراکز اقتصادی و تجاری آسیا، شهری است که هزینه‌های زندگی در آن به‌طور چشمگیری بالاست. حضور شرکت‌های چندملیتی، جریان دائمی سرمایه‌گذاری خارجی و تقاضای بالای مهاجران حرفه‌ای باعث شده بازار مسکن در این شهر با فشار زیادی روبه‌رو باشد. همین امر موجب شده شاخص اجاره ۷۵.۱ و شاخص ترکیبی هزینه زندگی و اجاره ۸۰.۹ از بالاترین‌ها در منطقه باشند و مسکن به اصلی‌ترین عامل گرانی در سنگاپور تبدیل شود.

در مقابل، هزینه رستوران‌ها با شاخص ۵۴.۳ پایین‌تر از سایر بخش‌هاست و نشان می‌دهد که خدمات غذایی در مقایسه با مسکن فشار کمتری بر ساکنان وارد می‌کند. با این حال، مجموع هزینه‌های روزمره شامل حمل‌ونقل، انرژی، کالاهای مصرفی و خدمات عمومی، سنگاپور را در صدر فهرست گران‌ترین شهرهای آسیا قرار داده است. این شرایط باعث شده زندگی در سنگاپور برای بسیاری از خانواده‌ها و مهاجران پرهزینه باشد، هرچند فرصت‌های شغلی و اقتصادی گسترده همچنان این شهر را به مقصدی جذاب تبدیل کرده است.

---

۳. ریکیاویک، ایسلند (Reykjavík)

ریکیاویک، پایتخت ایسلند، شهری کوچک اما با هزینه‌های روزمره بسیار سنگین است. موقعیت جغرافیایی خاص این کشور و وابستگی شدید به واردات کالاها، به‌ویژه مواد غذایی، باعث شده قیمت‌ها در این شهر به‌طور محسوسی بالاتر از میانگین جهانی باشد. به همین دلیل، شاخص مواد غذایی ۱۰۲.۱ و شاخص قیمت رستوران‌ها ۱۰۶.۵ از بالاترین‌ها در جهان هستند و نشان می‌دهند که حتی خرید ساده مواد اولیه یا صرف یک وعده غذایی در رستوران، هزینه‌ای سنگین برای شهروندان دارد.

علاوه بر خوراک، هزینه‌های انرژی و خدمات عمومی نیز در ریکیاویک بالاست؛ چرا که شرایط آب‌وهوایی سرد و نیاز به زیرساخت‌های خاص، هزینه‌های زندگی را افزایش می‌دهد. هرچند قدرت خرید مردم در این شهر در سطح مناسبی قرار دارد، اما ترکیب هزینه‌های بالای خوراک، خدمات و مسکن باعث شده ریکیاویک در میان گران‌ترین شهرهای جهان جای گیرد. این شرایط زندگی روزمره را برای بسیاری از خانواده‌ها و مهاجران پرهزینه کرده و جایگاه ریکیاویک را به‌عنوان یکی از گران‌ترین پایتخت‌های جهان تثبیت کرده است.

---

۲. نیویورک، ایالات متحده آمریکا (New York)

نیویورک به‌عنوان یکی از بزرگ‌ترین مراکز مالی، فرهنگی و رسانه‌ای جهان، همواره معیار جهانی برای سنجش هزینه‌های زندگی محسوب می‌شود. این شهر با حضور وال‌استریت، شرکت‌های بین‌المللی و جریان دائمی مهاجران و گردشگران، تقاضای بالایی برای مسکن و خدمات شهری دارد. همین موضوع باعث شده شاخص اجاره ۱۰۰.۰ در سطح معیار جهانی قرار گیرد و مسکن به یکی از اصلی‌ترین عوامل فشار اقتصادی بر ساکنان تبدیل شود. در کنار آن، شاخص مواد غذایی ۱۰۰.۰ نشان می‌دهد که خرید روزمره در نیویورک، از کالاهای اساسی تا محصولات مصرفی، در بالاترین سطح جهانی قرار دارد.

هرچند قدرت خرید مردم نیز با رقم ۱۰۰.۰ در سطح معیار جهانی است، اما این تعادل میان درآمد و هزینه‌ها تنها به معنای فشار دائمی بر زندگی روزمره است. هزینه‌های حمل‌ونقل، خدمات عمومی، آموزش و حتی سرگرمی‌ها در نیویورک به‌گونه‌ای است که زندگی در این شهر برای طبقه متوسط و مهاجران تازه‌وارد بسیار دشوار می‌شود. در عین حال، فرصت‌های شغلی گسترده، تنوع فرهنگی و جایگاه جهانی نیویورک همچنان آن را به مقصدی جذاب تبدیل کرده است، اما هزینه‌های سنگین باعث شده این شهر همواره در صدر فهرست گران‌ترین نقاط جهان باقی بماند.

---

۱. زوریخ، سوئیس (Zurich)

زوریخ به‌عنوان قلب مالی سوئیس و یکی از مهم‌ترین مراکز بانکی جهان، در سال ۲۰۲۵ عنوان گران‌ترین شهر دنیا را به خود اختصاص داده است. این شهر با استانداردهای بالای زندگی، کیفیت خدمات عمومی و حضور گسترده شرکت‌های بین‌المللی، همواره مقصدی جذاب برای متخصصان و سرمایه‌گذاران بوده است. با این حال، هزینه‌های روزمره در زوریخ به‌طور چشمگیری بالاست. شاخص مواد غذایی ۱۱۳.۹ و شاخص قیمت رستوران‌ها ۱۱۰.۴ از بالاترین‌ها در جهان هستند و نشان می‌دهند که حتی خرید ساده مواد اولیه یا صرف یک وعده غذایی در رستوران، هزینه‌ای سنگین برای شهروندان دارد.

هرچند قدرت خرید مردم با رقم ۱۶۷.۳ بسیار بالاست و سطح درآمدها در این شهر از بسیاری نقاط جهان بیشتر است، اما هزینه‌های روزمره به حدی زیاد است که حتی این درآمدهای بالا نیز نمی‌توانند فشار اقتصادی را به‌طور کامل جبران کنند. علاوه بر خوراک و خدمات، اجاره مسکن و هزینه‌های انرژی نیز در زوریخ در سطح بالایی قرار دارند و همین موضوع باعث شده این شهر در صدر فهرست گران‌ترین نقاط جهان باقی بماند. ترکیب درآمدهای بالا با هزینه‌های سنگین، تصویری دوگانه از زوریخ ارائه می‌دهد: شهری با کیفیت زندگی ممتاز، اما با فشار اقتصادی دائمی بر ساکنان.

---

جایگاه تهران در این رده بندی کجاست؟

تهران به‌عنوان پایتخت ایران، در مقایسه با شهرهای گران جهان جایگاه بسیار پایین‌تری دارد و در رتبه ۳۷۴ قرار گرفته است. هزینه‌های زندگی در این شهر به‌طور کلی پایین‌تر از میانگین جهانی است، اما این موضوع بیشتر به دلیل سطح درآمدها و قدرت خرید محدود مردم است. شاخص هزینه‌های زندگی ۲۴.۴ نشان می‌دهد که کالاها و خدمات روزمره در تهران نسبت به شهرهای اروپایی و آمریکایی بسیار ارزان‌تر هستند. در کنار آن، شاخص اجاره ۱۲.۵ بیانگر آن است که هزینه مسکن در تهران در مقایسه با شهرهای گران جهان بسیار پایین‌تر است، هرچند همین هزینه‌ها برای بسیاری از خانواده‌ها با توجه به سطح درآمد همچنان سنگین محسوب می‌شود.

از سوی دیگر، شاخص قدرت خرید محلی ۲۶.۹ نشان می‌دهد که توان اقتصادی مردم در برابر هزینه‌ها محدود است. این یعنی اگرچه قیمت‌ها پایین‌تر از معیار جهانی هستند، اما درآمدها نیز به همان نسبت کمتر است و همین موضوع باعث می‌شود فشار اقتصادی بر طبقه متوسط و پایین همچنان محسوس باشد. در بخش خوراک و خدمات نیز شرایط مشابهی دیده می‌شود؛ شاخص مواد غذایی ۲۱.۲ و شاخص قیمت رستوران‌ها ۱۶.۷ نشان می‌دهد که هزینه‌ها در این بخش‌ها نسبت به شهرهای گران جهان بسیار پایین‌تر است، اما کیفیت و دسترسی به کالاها و خدمات نیز تفاوت‌هایی دارد.

به‌طور کلی، تهران در مقایسه با شهرهایی مانند زوریخ، نیویورک یا پاریس، شهری ارزان‌تر محسوب می‌شود، اما محدودیت قدرت خرید و سطح درآمد پایین باعث شده زندگی روزمره برای بسیاری از شهروندان همچنان چالش‌برانگیز باشد.

شاید گوگل کارش با پیکسل ۴ تمام شده باشد، اما کار سری گوشی‌های پیکسل ۴ هنوز به پایان راه نرسیده‌اند. 

آن گوشی قدیمی که گوشه کشوی شما خاک می‌خورد، شاید هنوز فرصتی برای ادامه زندگی داشته باشد. گوگل در سال ۲۰۲۲ به‌طور رسمی پشتیبانی از پیکسل ۴ را متوقف کرد، اما به‌هرحال کاربران این گوشی اکنون می‌توانند اندروید ۱۶ را دریافت کنند؛ البته نه از طرف گوگل.

تیم LineageOS به‌طور رسمی پشتیبانی از گوگل پیکسل ۴ و پیکسل ۴ ایکس‌ال را در نسخه LineageOS 23 آغاز کرده است. پیکسل 4a، پیکسل 4a 5G، پیکسل ۵ و پیکسل 5a نیز اکنون از سوی تیم پشتیبانی می‌شوند. رام LineageOS 23 مبتنی براندروید ۱۶ است.

انتشار رام LineageOS 23 برای گوشی‌های سری پیکسل ۴

انتشار رام LineageOS 23 برای گوشی‌های سری پیکسل ۴ پس از انتشار آخرین به‌روزرسانی سیستم‌عامل گوگل برای این گوشی‌ها انجام شده است؛ آخرین به‌روزرسانی منتشرشده برای این گوشی‌ها، همراه با اندروید ۱۳ منتشر شده است؛ اگرچه سری گوشی‌های گوگل پیکسل ۴ از مدتی قبل از نظر فنی قادر به اجرای نسخه‌های غیررسمی LineageOS 23 بوده‌اند، اما پشتیبانی رسمی این نسخه‌ها از گوشی‌های مذکور، یک گام بالاتر و نشان‌دهنده آزمایش گسترده‌تر و  تداوم انتشار نسخه‌های جدیدتر است، نه یک نسخه تک‌مرحله‌ای.

خود LineageOS 23 بر پایه نخستین نسخه پایدار اندروید ۱۶ ساخته شده، نه نسخه‌های جدیدتر QPR؛ بنابراین برخی از قابلیت‌های شاخص اندروید ۱۶ که بعداً معرفی شده‌اند در این نسخه وجود ندارند؛ البته تغییرات اصلی نسخه مذکور اندروید در این رام نیز اعمال شده است. نصب LineageOS 23 مانند نصب هر رام سفارشی دیگری، نیازمند آنلاک کردن بوت‌لودر و نصب دستی نرم‌افزار سیستمی جدید است؛ کاری که تمام کاربران گوشی‌های پیکسل، تمایلی به انجام آن نخواهند داشت.

گوشی‌های سری پیکسل ۴ شاید یکی از قدیمی‌ترین دستگاه‌هایی باشد که چنین امکانی را دریافت می‌کند، اما تنها گوشی‌های دریافت‌کننده این رام نیستند. LineageOS 23 اکنون نیز اندروید ۱۶ را روی فهرست بلندبالایی از گوشی‌ها پشتیبانی می‌کند؛ گوشی‌هایی ازجمله گوشی‌های پیکسل‌ بسیار جدیدتر مانند سری پیکسل ۶ تا پیکسل ۹ و همچنین گوشی‌هایی از سامسونگ، وان‌پلاس، شیائومی و دیگر برندها. در این شرایط، اضافه شدن یک پیکسل ۲۰۱۹ نشان می‌دهد که پروژه‌های جامعه‌محور تا چه اندازه می‌توانند پشتیبانی از گوشی‌ها را فراتر از جدول زمانی رسمی گوگل گسترش دهند.

اگر هنوز از پیکسل ۴ استفاده می‌کنید یا آن را به‌عنوان گوشی پشتیبان نگه داشته‌اید، باوجوداینکه گوگل دیگر از آن پشتیبانی نمی‌کند، با بهره‌مندی از LineageOS 23 می‌توانید اندروید ۱۶  را روی این گوشی نصب کنید؛ بنابراین فقط به یاد داشته باشید که رام مذکور همچنان یک رام سفارشی است و تمام ملاحظات معمول مربوط به نصب دستی نرم‌افزارهای غیررسمی را دارد.

اگر از خرید سری آیفون ۱۷ صرف‌نظر کرده‌اید و قصد دارید سال آینده گوشی خود را ارتقا دهید، آیفون ۱۸ می‌تواند ارزش بررسی را داشته باشد. با وجود اینکه زمان زیادی تا عرضه این گوشی باقی مانده، تاکنون شایعات مختلفی درباره گوشی‌های آینده اپل، یعنی آیفون ۱۸، ۱۸ پرو، ۱۸ پرو مکس، ایر ۲ و حتی اولین آیفون تاشو منتشر شده است. در ادامه با ۶ شایعه هیجان‌انگیز درباره آیفون ۱۸ آشنا خواهید شد.

احتمال عرضه آیفون ۱۸ در بهار سال ۲۰۲۷

چند گزارش نشان می‌دهند که اپل شاید تغییراتی در جدول زمانی عرضه گوشی‌های خود ایجاد کند. برای مثال، این شرکت به جای اینکه از تمام مدل‌های آیفون در یک رویداد رونمایی کند، ممکن است آیفون ۱۸ را مدتی بعد، در کنار آیفون 18e و ایر ۲ در بهار سال ۲۰۲۷ رونمایی کند. از سوی دیگر، انتظار می‌رود آیفون ۱۸ پرو و ۱۸ پرو مکس و اولین آیفون تاشو در سال ۲۰۲۶ معرفی شوند. البته فراموش نکنید که این‌ها تنها شایعه هستند. البته اپل می‌تواند همچنان تمام گوشی‌هایش را در سپتامبر ۲۰۲۶ عرضه کند.

ارائه عملکرد قدرتمند به لطف تراشه A20 اپل

البته اهمیتی ندارد که آیفون ۱۸ چه زمانی عرضه می‌شود، زیرا ویژگی اصلی آن، عملکرد قدرتمندش به لطف بهره‌مندی از تراشه A20 اپل است. این تراشه با استفاده از فرایند ۲ نانومتری تولید شده است و سرعت بیشتر و بهینگی بهتری خواهد داشت. طبق اطلاعات فاش شده، پردازنده آینده اپل می‌تواند تا ۱۵ درصد سریع‌تر از نسل پیشین خود باشد و در عین حال، ۳۰ درصد انرژی کمتری مصرف نماید. افزون‌بر این، وجود ترانزیستورهای کوچک‌تر در این تراشه A20 کمک می‌کند تا گوشی حرارت کمتری تولید کند و شارژدهی بیشتری داشته باشد.

بهره‌مندی از ۱۲ گیگابایت رم برای مولتی‌تسکینگ روان‌تر

انتظار می‌رود آیفون ۱۸ با ۱۲ گیگابایت رم راهی بازار شود. در حال حاضر، آیفون ۱۷ دارای ۸ گیگابایت رم است اما مقدار بیشتر آن می‌تواند به اجرای روان‌تر قابلیت‌های هوش مصنوعی اپل کمک کند.

تغییر طراحی دکمه Camera Control

اپل همچنین ممکن است طراحی دکمه Camera Control آیفون جدیدش را تغییر دهد و قابلیت لمسی آن را حذف کند. بدین ترتیب، تعداد سوایپ‌های تصادفی کاهش می‌یابد و کار با این دکمه بهتر خواهد شد.

برخورداری از مودم C2 اپل

ظاهرا اپل روی مودم C2 خود کار می‌کند که از اتصال 5G پیشرفته پشتیبانی خواهد کرد. این مودم ممکن است در آیفون ۱۸ استفاده شود تا وابستگی اپل به محصولات کوالکام کاهش یابد. براساس اطلاعات اولیه، مودم مذکور از اتصال mmWave بهتر، سرعت دانلود بالاتر از طریق تجمیع اپراتورها پشتیبانی می‌کند و همچنین انرژی کمتری مصرف خواهد کرد تا شارژ گوشی دیرتر تمام شود.

حذف داینامیک آیلند

علاوه‌بر این‌ها، شایعات حاکی از آن هستند که اپل روی فناوری سه‌بعدی زیر نمایشگر برای آیفون ۱۸ کار می‌کند. اگر این موضوع صحت داشته باشد، گوشی آینده این شرکت دارای نمایشگری یکپارچه‌تر با یک پانچ‌هول کوچک برای دوربین سلفی خواهد بود. البته انتظار نداشته باشید که آیفون ۱۸ همراه با تغییرات اساسی راهی بازار شود، زیر آیفون ۱۷ با دوربین‌ها و نمایشگر بهتری عرضه شده است.

هر سال با آغاز پاییز، سنجاب‌ها هزاران آجیل و خوراکی دیگر را برای زمستان ذخیره می‌کنند. بقای این موجودات کوچک به توانایی آن‌ها در یافتن این ذخایر غذایی پس از گذشت ماه‌ها وابسته است. تحقیقات نشان می‌دهد سنجاب‌ها با استفاده از حافظه قوی، بویایی، نشانه‌های دیداری و حتی رفتار اجتماعی، بخش بزرگی از ذخایر خود را دوباره پیدا می‌کنند. این یافته‌ها باور رایج درباره فراموشی سنجاب‌ها و نقش آن‌ها در کاشت درختان را به چالش می‌کشد.

سنجاب‌ها از مجموعه‌ای کامل از توانایی‌ها شامل بویایی، بینایی، حافظه و حتی دزدی از یکدیگر برای یافتن غذا استفاده می‌کنند. حافظه فضایی نقش مهمی در این فرآیند دارد و مطالعات میدانی نشان داده‌اند که سنجاب‌ها درصد بالایی از ذخایر خود را دوباره کشف می‌کنند.

برخلاف شوخی‌های رایج، سنجاب‌ها معمولاً فراموش نمی‌کنند که آجیل‌های خود را کجا دفن کرده‌اند. برای نمونه، در یک آزمایش، محققان تلاش کردند با ایجاد مخازن جعلی و جابه‌جایی نشانه‌های محیطی، سنجاب‌ها را فریب دهند، اما این حیوانات توانستند مکان دقیق ذخایر واقعی خود را تشخیص دهند. این نشان می‌دهد حافظه آن‌ها به اندازه‌ای دقیق است که حتی از نشانه‌های بویایی فراتر می‌رود.

سنجاب‌ها تنها به آجیل بسنده نمی‌کنند و انواع خوراکی‌ها مانند جوانه برگ‌ها، میوه‌های وحشی، تخم پرندگان، پوست درختان و حتی قارچ‌های خشک‌شده را ذخیره می‌کنند. دامنه فعالیت آن‌ها گسترده است؛ یک سنجاب می‌تواند در منطقه‌ای به وسعت شش تا هشت هکتار، که تقریباً برابر با چهار زمین فوتبال است، تا سه هزار خوراکی پنهان کند.

در مناطق سردتر، سنجاب‌ها گاهی به جای دفن آجیل در زمین، آن‌ها را در حفره‌های درخت یا شاخه‌ها ذخیره می‌کنند تا مجبور نباشند زیر برف و یخ جست‌وجو کنند. در مناطق گرم‌تر دفن در خاک آسان‌تر است، اما در هر شرایطی سنجاب‌ها برای زمستان ذخیره‌سازی می‌کنند.

رفتار اجتماعی نیز نقش مهمی دارد. سنجاب‌ها گاهی محل دفن یکدیگر را زیر نظر می‌گیرند و از ذخایر دیگران سرقت می‌کنند؛ رفتاری که دانشمندان آن را pilfering می‌نامند. برای جلوگیری از سرقت، برخی سنجاب‌ها وانمود می‌کنند در یک نقطه آجیل دفن کرده‌اند، اما در واقع آن را در جای دیگری پنهان می‌کنند.

مطالعات نشان داده‌اند سنجاب‌های خاکستری شهری حدود ۸۵ درصد از ذخایر خود را دوباره پیدا می‌کنند. پژوهش تازه‌ای در سال ۲۰۲۳ نیز نشان داد سنجاب‌های قرمز در پارک‌های شهری توانسته‌اند بخش بزرگی از ذخایر خود را حتی در شرایط رقابتی بازیابی کنند. علاوه بر این، سنجاب‌ها می‌توانند مکان ذخایر را تا دو ماه به خاطر بسپارند و حتی زمان مصرف آجیل‌ها را مدیریت کنند؛ به‌طور مثال، بلوط‌های سفید که سریع‌تر جوانه می‌زنند زودتر خورده می‌شوند، در حالی که بلوط‌های قرمز دیرتر جوانه می‌زنند و برای ذخیره طولانی‌مدت مناسب‌ترند.

این توانایی‌ها باعث می‌شود سنجاب‌ها زمان زیادی را صرف جست‌وجوی غذا نکنند و فرصت بیشتری برای استراحت، مراقبت اجتماعی و فعالیت‌های دیگر داشته باشند. در نتیجه، سیستم ذخیره‌سازی آن‌ها بسیار کارآمد است.

در مورد هوش سنجاب‌ها، تامی تاکر، سنجابی خاکستری شرقی که در سال ۱۹۴۴ توسط خانواده‌ای پذیرفته شد، نشان داد که سنجاب‌ها می‌توانند هوش بالا و رفتارهای پیچیده‌ای داشته باشند. تامی تاکر بیش از صد دست لباس دست‌دوز داشت و حتی در فروش اوراق قرضه جنگی مشارکت کرد. پس از جنگ، او به سفرهای جاده‌ای رفت و در سال ۱۹۴۹ در گرند کنیون درگذشت.

لباس‌ها و یادگارهای او امروز در آرشیو اسمیتسونین نگهداری می‌شوند و همچنان به‌عنوان یک نماد فرهنگی شناخته می‌شوند.

سال ۲۰۲۶ می‌تواند نقطه آغاز روندی باشد که در آن جایگاه جهانی دلار آمریکا به‌تدریج تضعیف می‌شود. استفاده مکرر واشنگتن از دلار به‌عنوان ابزار فشار سیاسی و اقتصادی، باعث شده بسیاری از کشورها به دنبال راه‌های جایگزین برای تجارت و پرداخت‌های بین‌المللی باشند. این تغییرات آرام اما پیوسته، نشانه‌ای از کاهش نقش دلار در اقتصاد جهانی است.

سهم آمریکا از تجارت جهانی که در سال ۲۰۰۰ حدود یک‌سوم بود، امروز به یک‌چهارم کاهش یافته و افزایش مبادلات میان اقتصادهای نوظهور، باعث شده دلار دیگر مرکز اصلی جریان کالاها محسوب نباشد. برای نمونه، تجارت میان هند و روسیه اکنون با روپیه، درهم و یوان تسویه می‌شود. بیش از نیمی از تجارت چین نیز از طریق سامانه پرداخت مرزی CIPS انجام می‌گیرد؛ سیستمی که جایگزین شبکه جهانی SWIFT شده و دیگر تحت سلطه بانک‌های غربی نیست. علاوه بر این، همکاری‌های تجاری میان کشورهایی مانند برزیل و آرژانتین، امارات و هند و اندونزی و مالزی نیز در حال آزمایش تسویه با ارزهای محلی است.

همزمان، بانک‌های مرکزی در سراسر جهان شروع به ذخیره ارزهایی غیر از دلار به‌عنوان ذخایر ارزی کرده‌اند. سهم دلار از ذخایر جهانی که در سال ۱۹۹۹ حدود ۷۲ درصد بود، امروز به ۵۸ درصد کاهش یافته و همچنان در حال افت است. ارزش یک ارز تنها زمانی حفظ می‌شود که امنیت آن درک شود، اما اکنون این برداشت در حال تغییر است.

کسری مالی آمریکا که برای سال ۲۰۲۵ (۱۴۰۴) حدود ۱.۹ تریلیون دلار برآورد شده است، در کنار شکاف حساب جاری نزدیک به ۶ درصد تولید ناخالص داخلی، فشار قابل‌توجهی بر دلار وارد می‌کند. چاپ بی‌رویه پول نیز اعتماد جهانی به این ارز را کاهش داده و جایگاه آن به‌عنوان ارز ذخیره غالب جهان را با تهدید روبه‌رو کرده است.

بازار اوراق خزانه‌داری آمریکا با بیش از ۲۷ تریلیون دلار در گردش دیگر نقدشوندگی و اعتبار گذشته را ندارد. بانک‌های بزرگ مانند جی.پی مورگان (JP.Morgan)، سیتی (CITI) و گلدمن (GoldMan) نتوانسته‌اند ظرفیت خود را متناسب با این حجم افزایش دهند و در شرایط بحرانی تنها دخالت فدرال رزرو مانع فروپاشی می‌شود؛ همان‌طور که در بحران مارس ۲۰۲۰ رخ داد.

در سال ۲۰۲۶، تهدید اصلی دلار نه از یک ارز واحد، بلکه از سیستم‌های پرداخت جایگزین خواهد بود. پروژه‌هایی مانند امبریج (mBridge) با همکاری چین، هنگ‌کنگ، تایلند، امارات و بریکس پی (Brics Pay) میان کشورهای عضو بریکس، امکان تسویه سریع و ارزان با ارزهای محلی را فراهم می‌کنند.

همچنین استیبل‌کوین‌ها به‌عنوان رقیب جدی زیرساخت دلاری مطرح شده‌اند. اگرچه بسیاری از آن‌ها به دلار متصل هستند، اما نسخه‌های چندارزی یا مبتنی بر یوان می‌توانند مسیرهای تسویه مستقل ایجاد کنند. چین نیز با عرضه استیبل‌کوین‌های مبتنی بر یوان از طریق هنگ‌کنگ و کشورهای حاشیه خلیج فارس، به دنبال استفاده از این ابزار در معاملات واقعی مانند پروژه‌های زیرساختی و تجارت انرژی است.

به‌طور سنتی جایگزینی یک ارز با ارز دیگر دهه‌ها زمان می‌برد، اما رشد فناوری و گسترش مالی دیجیتال این روند را تسریع کرده است. باوجوداینکه دلار همچنان ارز غالب جهان شناخته می‌شود، اما نشانه‌های تضعیف آن آشکار شده و در سال ۲۰۲۶ احتمال لغزش جایگاه آن بیش از هر زمان دیگری افزایش یافته است.

بحث‌های زیادی درباره اینکه چقدر از ژنوم نقشی کلیدی در بدنمان دارد، بین زیست‌شناسان شکل گرفته است. برخی باور دارند از آنجایی که بیشتر DNA انسان فعال است، باید کار مهمی در بدن انجام دهد؛ در حالی که دیگران می‌گویند حتی نوعی از دی‌ان‌ای که به‌طور تصادفی شکل گرفته است نیز می‌تواند بسیار فعال باشد. تحقیقات جدید نشان داده‌اند که دی‌ان‌ای گیاهی که به‌طور تصادفی در سلول‌های انسانی قرار داده شده، تقریبا به اندازه دی‌ان‌ای انسانی فعال است. بنابراین، بیشتر فعالیت‌های ژنوم ما ممکن است بیهوده باشد. وظیفه دی‌ان‌ای ذخیره دستورالعمل‌هایی برای ساخت پروتئین‌ها است.

اگرچه تصور می‌شد تمام بخش‌های DNA دستورالعمل‌هایی را برای انجام این کار ذخیره می‌کنند، تحقیقات جدید نشان دادند تنها ۱.۲ درصد از ژنوم انسان پروتئین‌ها را کدگذاری می‌کند و باقی آن ممکن است کار خاصی انجام ندهد. از دهه ۱۹۶۰، بسیاری از زیست‌شناسان معتقد بوده‌اند که بیشتر دی‌ان‌ای بی‌رمز یا غیرکدکننده در بدن انسان اهمیتی ندارد. البته ممکن است کشفیات جدیدی در این زمینه به‌دست آید اما آن‌ها باور دارند که اصل موضوع تغییر نخواهد کرد. برخی دیگر از زیست‌شناسان بر این سوال تمرکز کرده‌اند که آیا دی‌ان‌ای انسان حتی اگر پروتئین‌ها را کدگذاری نکند، ممکن است فعالیت‌هایی داشته باشد؟

نتیجه پروژه ENCODE در سال ۲۰۱۲ نشان داد که بیش از ۸۰ درصد ژنوم انسان از این نظر فعال است و می‌تواند نقش مهمی در بدن ایفا کند. با این حال، در سال ۲۰۱۳، شان ادی از دانشگاه هاروارد پروژه ژنوم تصادفی را پیشنهاد کرد که میزان فعالیت دی‌ان‌ای تصادفی را مورد بررسی قرار می‌داد. او باور داشت که باید مبنایی برای ارزیایی فعالیت‌های DNA داشته باشیم. تیم دانشمندان به نتیجه رسیدند هنگامی که سلول‌های انسانی حاوی دی‌ان‌ای گیاهی باشند، فعالیت‌های مشابهی به آنچه که در دی‌ان‌ای انسانی مشاهده می‌شوند، خواهند داشت. این اتفاق نشان داد که دی‌ان‌ای گیاهی که به‌طور تصادفی در سلول قرار داده شده، تقریبا همان فعالیت‌های DNA انسان را دارد.

بنابراین، بسیاری از فعالیت‌های مشاهده‌شده در طول پروژه ENCODE احتمالا نویز یا به عبارت بهتر، بیهوده هستند. تحقیقات انجام شده همچنین نشان داد که اندازه‌گیری فعالیت دی‌ان‌ای نمی‌تواند به‌طور قطعی نشان دهد آیا آن کار خاصی در بدن انجام می‌دهد یا خیر. از سوی دیگر، این نویز ممکن است در تکامل و انتخاب طبیعی مزایایی داشته باشد. همچنین بیشتر ژنوم انسان شاید بی‌ارزش باشد و اصطلاح دی‌ان‌ای تاریک که به عنوان یک مفهوم جدید معرفی شده، قابل قبول نیست. در نهایت، محققان در تلاش هستند تا با استفاده از یادگیری ماشین، تفاوت بین فعالیت‌های کلیدی و بیهوده ژنوم را شناسایی کنند.

شایعات حاکی از آن هستند که اپل در نهایت تصمیم گرفته یک حلقه هوشمند را روانه بازار کند. در اینجا ما تمامی افشاگری‌ها، اطلاعات درزکرده و پیش‌بینی‌هایی را که تاکنون درباره حلقه اپل شنیده‌ایم، به‌صورت یک‌جا گردآوری کرده‌ایم.

شباهت‌های آشکاری میان این گجت و اپل واچ وجود دارد. زمانی که نخستین ساعت اپل واچ در سال ۲۰۱۵ معرفی شد، اپل شتاب‌زده وارد بازار نشد؛ بلکه مدتی صبر کرد، اجازه داد شرکت‌های دیگر محصولات ساعت هوشمند خود را عرضه و اصلاح کنند و سپس با یکی از بهترین نمونه‌های این فرم‌فکتور وارد بازار شد؛ محصولی که تا به امروز نیز دستخوش تغییرات بنیادین نشده است.

اگر اپل تصمیم بگیرد به رقابت با محصولاتی مانند اورا رینگ ۴ و سامسونگ گلکسی رینگ وارد شود، ممکن است شاهد تکرار همین الگو در قالب یک حلقه هوشمند باشیم. برای آگاهی از تمامی شایعاتی که تاکنون پیرامون حلقه اپل مطرح شده‌اند، ادامه مطلب را بخوانید و شاید اگر قصد خرید آن را دارید، از همین حالا به فکر پس‌انداز باشید.

هیچ تضمینی وجود ندارد که ثبت اختراع‌ها در نهایت به محصولات واقعی برای مصرف‌کنندگان تبدیل شوند، اما این اسناد نشان می‌دهند که یک شرکت چه ایده‌هایی را در حال بررسی و آزمایش دارد؛ ضمن آنکه این اطلاعات به‌صورت عمومی در دسترس هستند. ثبت اختراع‌های مرتبط با حلقه اپل به چندین سال قبل بازمی‌گردند، از جمله پتنتی در سال ۲۰۱۹ که به یک «دستگاه محاسباتی حلقه الکترونیکی پوشیدنی» اشاره داشت.

در آن ثبت اختراع، دستگاهی توصیف شده بود که بیشتر نقش یک کنترل‌کننده برای آیفون یا رایانه‌های مک را ایفا می‌کرد و به یک نمایشگر لمسی بسیار کوچک و یک میکروفون یکپارچه مجهز بود؛ هرچند حسگرهای زیست‌سنجی نیز در آن در نظر گرفته شده بودند. در مجموع، این توصیف بیشتر به یک اپل واچ کوچک شباهت داشت؛ چیزی که احتمالاً شکل نهایی حلقه اپل نیز می‌تواند به آن نزدیک باشد.

پتنت‌های اپل در سال‌های بعد نیز ادامه پیدا کردند. در سال ۲۰۲۰، یکی از این اسناد از یک حلقه هوشمند با پشتیبانی گسترده از ژست‌های حرکتی سخن می‌گفت که می‌توانست برای کنترل بی‌سیم دستگاه‌هایی مانند ستاپ‌باکس پخش اپل تی‌وی مورد استفاده قرار گیرد. ثبت اختراع دیگری در سال ۲۰۲۳ جزئیاتی درباره حسگرهای فیزیکی ارائه می‌داد که می‌توانستند برای انجام اقدامات مختلف روی سایر تجهیزات متصل اپل فعال شوند.

این قابلیت اتصال و یکپارچگی با آیفون‌ها، آیپدها، رایانه‌های مک، اپل واچ‌ها، ایرپادز مکس و سایر محصولات، به‌نظر می‌رسد عنصر کلیدی هر نوع حلقه هوشمندی باشد که اپل در حال حاضر روی آن کار می‌کند. اگر زمانی چنین محصولی معرفی شود، تقریباً به‌طور قطع به‌گونه‌ای طراحی خواهد شد که با تمامی دستگاه‌های دیگر اپل که در اختیار دارید، به شکلی کاملاً روان و بدون دردسر تعامل داشته باشد.

فارغ از ثبت اختراع‌ها، افراد آگاه و تحلیل‌گران زیادی درباره این موضوع اظهارنظر کرده‌اند که آیا اپل واقعاً در نهایت یک حلقه هوشمند را روانه بازار خواهد کرد یا خیر. در اکتبر ۲۰۲۴، افشاگر شناخته‌شده اپل، مارک گورمن، گزارش داد که اپل در کوتاه‌مدت هیچ برنامه‌ای برای توسعه یک حلقه هوشمند ندارد و از آن زمان تاکنون نیز نشانه‌ای از معرفی چنین محصولی مشاهده نشده است.

با این حال، حلقه‌های هوشمند از جنبه‌های متعددی با ساعت‌های هوشمند تفاوت دارند؛ از جمله در میزان عمر باتری و همچنین میزان نامحسوس بودن آن‌ها هنگام استفاده. بنابراین وجود اپل واچ لزوماً به این معنا نیست که هرگز شاهد عرضه حلقه اپل نخواهیم بود.

خورشید بزرگ‌ترین جرم منظومه‌ی شمسی است و قطری در حدود ۱٫۴ میلیون کیلومتر دارد؛ رقمی که بیش از ۱۰۰ برابر قطر زمین است. با وجود این اندازه عظیم، ستاره ما اغلب در دسته «کوتوله‌ها» قرار می‌گیرد. این موضوع پرسش مهمی را مطرح می‌کند: چرا خورشید با چنین ابعاد و درخششی، همچنان به‌عنوان یک ستاره کوتوله شناخته می‌شود؟

از نظر علمی، خورشید در رده ستاره‌های رشته اصلی با نوع طیفی G2V قرار می‌گیرد. حرف «V» در این دسته‌بندی نشان‌دهنده جایگاه آن در گروه ستاره‌های کوتوله است. تونی وانگ (Tony Wong)، استاد اخترشناسی دانشگاه ایلینوی اربانا-شمپین، توضیح می‌دهد که این نام‌گذاری ریشه در کارهای اخترشناس دانمارکی اینار هرتسپرونگ (Ejnar Hertzsprung) در اوایل قرن بیستم دارد. هرتسپرونگ متوجه شد که ستاره‌های سرخ یا درخشندگی بسیار بالایی دارند یا بسیار کم‌نور هستند. او برای تمایز این دو گروه، ستاره‌های پرنور را «غول» و ستاره‌های کم‌نور را «کوتوله» نامید. خورشید به دلیل شباهت بیشتر به دسته دوم، در گروه کوتوله‌ها جای گرفت.

حرف «G» در این رده‌بندی به رنگ زرد ستاره اشاره دارد؛ یعنی دمای سطحی آن در محدوده ۵۱۲۵ تا ۵۷۲۵ درجه سلسیوس قرار می‌گیرد. لوکاس جولیانو (Lucas Guliano)، اخترشناس مرکز اخترفیزیک هاروارد-اسمیتسونین، توضیح می‌دهد که خورشید با دمای تقریبی ۵۵۲۵ درجه سلسیوس دقیقاً در این بازه جای می‌گیرد. با این حال، رنگ واقعی خورشید سفید است، زیرا تمام طول موج‌های نور مرئی را منتشر می‌کند. آنچه ما از سطح زمین به رنگ زرد می‌بینیم، نتیجه پراکندگی نور در جو زمین است و نه رنگ ذاتی خورشید.

خورشید همانند دیگر ستاره‌های رشته اصلی، انرژی خود را از طریق فرایند همجوشی هسته‌ای تأمین می‌کند. در این واکنش‌ها، هیدروژن به هلیوم تبدیل می‌شود و انرژی عظیمی آزاد می‌گردد که منبع نور و گرمای خورشید است. رنگ ستاره‌ها در این دسته‌بندی به جرم آن‌ها وابسته است؛ ستاره‌های کم‌جرم‌تر به رنگ نارنجی یا قرمز و ستاره‌های پرجرم‌تر به رنگ آبی مشاهده می‌شوند. کارلس بادنس (Carles Badenes)، استاد فیزیک و اخترشناسی دانشگاه پیتسبورگ، اشاره می‌کند که خورشید در میانه این طیف قرار دارد و به همین دلیل در گروه زرد طبقه‌بندی شده است.

خورشید از آغاز عمر خود تاکنون حدود ۱۰ درصد بزرگ‌تر شده و روند رشد آن همچنان ادامه دارد. با این وجود، تا زمانی که سوخت هیدروژن در هسته‌اش باقی بماند، در دسته ستاره‌های کوتوله قرار خواهد داشت. پیش‌بینی‌ها نشان می‌دهد که در حدود ۵ میلیارد سال آینده، خورشید ذخایر هیدروژن خود را مصرف کرده و وارد مرحله غول سرخ می‌شود. در این مرحله، خورشید به‌قدری متورم خواهد شد که مدار سیاره زهره و احتمالاً زمین را در بر می‌گیرد، همچنین سطح آن نیز سردتر شده و به رنگ قرمز درمی‌آید.

این تغییرات نشان می‌دهد که اصطلاح «کوتوله» برای خورشید به معنای کوچک بودن یا کم‌اهمیت بودن نیست، بلکه صرفاً جایگاه آن را در نظام رده‌بندی ستاره‌ها مشخص می‌کند. خورشید با وجود عظمت و نقش حیاتی‌اش در منظومه شمسی، تا پایان عمر خود در دسته ستاره‌های کوتوله باقی خواهد ماند و تنها در مرحله پایانی، با تبدیل شدن به یک غول سرخ، چهره‌ای کاملاً متفاوت به خود خواهد گرفت.

به‌دنبال انتشار ویدیویی از یک تولیدی پوشاک چینی که در آن ادعا می‌شود هر بسته ۱۰۰ عددی تیشرت با قیمت ۵۰ دلار به تاجران ایرانی فروخته می‌شود، بحث‌های گسترده‌ای در شبکه‌های اجتماعی داخلی درباره اختلاف قیمت تولید و فروش در بازار ایران شکل گرفت.

در روزهای اخیر ویدئویی در شبکه‌های اجتماعی فارسی‌زبان منتشر شده که گفته می‌شود مربوط به یک تولیدی پوشاک در چین است. در این ویدیو، فردی که خود را صاحب تولیدی معرفی کرده، می‌گوید بسته‌های ۱۰۰تایی تیشرت را با قیمت ۵۰ دلار برای مشتریان ایرانی ارسال می‌کند. با احتساب نرخ فعلی دلار در بازار آزاد، این رقم حدود ۷ میلیون تومان می‌شود؛ یعنی هر تیشرت نزدیک به ۷۰ هزار تومان تمام خواهد شد.

انتشار این ویدئو باعث شد بسیاری از کاربران ایرانی به اختلاف چشمگیر میان قیمت خرید عمده و قیمت فروش در بازار داخلی واکنش نشان دهند. برخی کاربران با اشاره به قیمت‌های چندصدهزار تومانی تیشرت در فروشگاه‌ها، این اختلاف را نشانه‌ای از نبود شفافیت در زنجیره تأمین و توزیع دانستند. گروهی دیگر نیز معتقدند هزینه‌های حمل‌ونقل، گمرک، مالیات، اجاره فروشگاه و واسطه‌ها بخش مهمی از این اختلاف قیمت را توضیح می‌دهد.

در ادامه ویدیوی منتشر شده را می‌توانید تماشا کنید:

در مقابل، برخی فعالان حوزه پوشاک می‌گویند ویدئوهای مشابه در سال‌های اخیر بارها منتشر شده و معمولاً با هدف تبلیغ فروش عمده یا جذب مشتری در شبکه‌های اجتماعی ساخته می‌شوند. به گفته آن‌ها، قیمت نهایی کالا پس از ورود به ایران تحت‌تأثیر عوامل متعددی قرار می‌گیرد و نمی‌توان قیمت خام کارخانه را با قیمت فروشگاه مقایسه مستقیم کرد.

با وجود این توضیحات، انتشار این ویدئو بار دیگر بحث قدیمی درباره فاصله میان قیمت تمام‌شده کالا و قیمت مصرف‌کننده را در فضای مجازی داغ کرده است؛ موضوعی که بسیاری از کاربران آن را یکی از چالش‌های اصلی بازار پوشاک در ایران می‌دانند و خواستار شفافیت بیشتر در روند واردات و توزیع هستند.

ریلمی در اردیبهشت‌ماه امسال از یک نمونه اولیه گوشی هوشمند با باتری ۱۰,۰۰۰ میلی‌آمپرساعت رونمایی کرد و خبر از عرضه یک گوشی با باتری ۷,۵۰۰ میلی‌آمپرساعت در سال جاری میلادی داد. تا کنون چند گوشی‌ ریلمی با باتری ۷,۰۰۰ میلی‌آمپرساعتی به بازار آمده‌‌اند که از آن جمله می‌توان به پرچم‌دار GT 8 Pro اشاره کرد. اگرچه ریلمی هنوز به‌صورت رسمی درباره عرضه تجاری یک گوشی با باتری ۱۰,۰۰۰ میلی‌آمپرساعتی اظهار نظری نکرده، سردبیر یک وبلاگ روسی تصویری از این دستگاه را منتشر کرده که جزئیات مهمی را آشکار می‌کند.

این گوشی بدون نام ریلمی که تصویر آن منتشر شده و با شناسه مدل RMX5107 شناخته می‌شود، به یک باتری ۱۰,۰۰۱ میلی‌آمپرساعتی مجهز است. ظرفیت باتری این گوشی ۱ میلی‌آمپرساعت بیشتر از ظرفیت باتری گوشی‌های Honor Win و Win RT است که روز گذشته معرفی شدند. این گوشی هوشمند از رابط کاربری Realme UI 7.0 استفاده می‌کند و دارای ۱۲ گیگابایت حافظه رم و ۲۵۶ گیگابایت فضای ذخیره‌سازی داخلی است. با این حال، احتمال می‌رود پیکربندی‌های حافظه دیگری نیز وجود داشته باشند که تاکنون اطلاعاتی از آن‌ها منتشر نشده است.

منبع خبر مدعی است که مدل RMX5107 گواهینامه پشتیبانی از Hi-Res Audio را دریافت کرده و هم‌اکنون در حال طی کردن فرایندهای اخذ مجوز برای فروش در روسیه است. بنابراین انتظار می‌رود طی هفته‌های آینده اطلاعات بیشتری درباره این گوشی منتشر شود.